ใจห้ามรัก (eBook มาแล้วจ้า)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 62,847 Views

  • 152 Comments

  • 744 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    121

    Overall
    62,847

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 ทางที่ไม่ได้เลือก [40%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6079
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 116 ครั้ง
    23 มิ.ย. 61

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

บทที่ 1 
ทางที่ไม่ได้เลือก


 

แม้จะยังไม่พร้อมเจอคนใจร้ายที่ทำให้เจ็บช้ำน้ำใจ แต่ในที่สุดอารยาก็หยิบกุญแจรถและเสื้อคลุมไหล่ออกไปที่รถ มุ่งหน้าไปตามพิกัดปลายทางที่เมธาแชร์มาให้ ก่อนจะเห็นฝ่ายนั้นยืนโบกมือไหวๆ ตรงลานจอดรถของผับดังพร้อมกับสาวสวยข้างกาย

“ไหนล่ะนายปราปต์”

“โน่น”

เมธาขยับตัวหลีกทางให้คนตัวเล็กที่ลงจากรถมาหน้าตาตื่น เพราะหญิงสาวสูงแค่ร้อยห้าสิบห้าเซนติเมตรส่วนเขาตัวสูงใหญ่ราวกับยักษ์วัดแจ้งจึงมองไม่เห็นคนที่กึ่งนั่งกึ่งนอนพิงตัวรถอยู่ สภาพของปราปต์ดูไม่จืด คำว่ามาเหมือนหมาที่เมธาบอกดูเบาไปเลย

ทั้งหมดช่วยกันพาร่างบึกบึนของปราปต์ไปที่รถอารยา จัดท่าทางให้นอนสบายตรงเบาะหลัง ก่อนแยกกันเมธาส่งกุญแจรถของคนเมาให้เธอ หน้าที่ของหญิงสาวคือพาปราปต์ไปถึงฟาร์มศุภโชคอย่างปลอดภัย

“แค่ผู้หญิงคนเดียวทำไมถึงเละเทะได้ขนาดนี้เนี่ย” กอดอกแล้วส่ายหน้าเอือมระอา

หมดกันภาพของนายปราปต์สุดเท่ห์แห่งฟาร์มศุภโชค

พออยู่ในรถด้วยกันแม้ปราปต์จะไม่ได้สตินอนตรงเบาะหลังเขาก็ยังทำให้เธอรู้สึกเศร้า

ไม่ใช่แค่ปราปต์หรอกที่รักฟ้างามฝังใจ...อ้อนก็รักปราปต์ฝังใจเหมือนกัน 

แอบรักมาเนิ่นนานตั้งแต่จำความได้ คอยช่วยเหลือทุกสิ่งอย่างเท่าที่ช่วยได้ ด้วยหวังว่าเขาจะเห็นน้ำใจ

แต่ปราปต์ใจร้าย...ใจร้ายมากจริงๆ

คืนฉลองเปิดฟาร์มศุภโชคอย่างเป็นทางการเมื่อสองเดือนก่อนเธอตัดสินใจสารภาพรักโดยเขียนการ์ดเสียบในช่อดอกไม้ฝากประกายแก้วเพื่อนรักของเธอไปให้ 

แต่ใครจะไปรู้ว่าทันทีที่ได้รับมันชายหนุ่มก็เดินจ้ำอ้าวเข้ามากระชากแขนคนที่รอลุ้นผลท่ามกลางสายตาของคนทั้งงาน เธอพยายามแกะมือหนาออกแต่ก็ไม่เป็นผล อายคนก็อาย

ปราปต์ ทำบ้าอะไร! ฉันเจ็บ

เป็นบ้าอะไรวะ กล้ามากเลยนะที่บอกรักผู้ชายแบบนี้น่ะ ถามฉันหรือยังว่าฉันจะเอาเธอไหม

น้ำเสียงที่กดต่ำๆ และเค้นลอดไรฟันบวกกับแววตาดุดันคู่นั้นทำให้อารยาขาอ่อน ก่อนที่คนตรงหน้าจะปาช่อดอกไม้ที่ถือมาด้วยใส่อกเธออย่างแรง 

หญิงสาวมองมันหล่นลงไปแน่นิ่งที่ปลายเท้าด้วยหัวใจที่เจ็บปวด หากยังไม่สาหัสเท่าคำพูดของเขา

น้ำหน้าอย่างเธอฉันแดกไม่ลง เห็นมาตั้งแต่นมเท่าลูกเกดถ้าสวยแบบฟ้างามนะจะไม่บ่นสักคำเลย หัดเจียมตัวซะบ้าง

เสียงฮือฮาของคนทั้งงานดังเหลือเกินในความรู้สึกของหญิงสาว เธออึ้งจนพูดอะไรไม่ออก เขาไม่เอาก็บอกดีๆ ทำไมต้องทำให้เธออับอายขนาดนี้ด้วย

แล้วเพื่อนคนหนึ่งก็เก็บช่อดอกไม้ขึ้นมาอ่านข้อความในนั้นด้วยใจนึกสนุก


ยินดีกับความสำเร็จด้วยนะ ดีใจมากที่เห็นปราปต์มีวันนี้ อ้อนอยากใช้โอกาสนี้เพื่อสารภาพบางอย่าง เรารักปราปต์นะ... เราเป็นเพื่อนกันมานานมากจนไม่รู้ว่าอ้อนหลงรักปราปต์ตอนไหน รู้อีกทีก็รักไปแล้ว... ไม่รู้หรอกว่าปราปต์จะรักใคร แต่อยากให้ปราปต์รู้ไว้ว่าอ้อนรักปราปต์

อ้อน


 แต่อารยาไม่สนุกเลย เธอน้ำตารื้นเพราะคนทั้งงานบ้างก็หัวเราะบ้างก็มองเธอเป็นตัวตลก เธอคงกลายเป็นผู้หญิงหน้าไม่อายในสายตาของทุกคน 

ที่เข้ามาโอบกอดอย่างปกป้องก็มีแต่ประกายแก้วเพื่อนแท้ที่เห็นน้ำใสใจจริงกันเท่านั้น ส่วนเมธาอย่าถามถึง ออกไปกับสาวๆ ตั้งแต่หัวค่ำแล้ว

เดี๋ยวดิวะ

เสียงดั่งประกาศิตนั้นทำให้เพื่อนๆ ที่กำลังจะพาอารยาออกไปจากตรงนั้นชะงัก หญิงสาวเบือนดวงหน้ารื้นเศร้ามองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจ

ตกลงจะเอายังไง’ ปราปต์ถามหน้านิ่งเสียงดุ

อารยาไม่เข้าใจว่าเขาต้องการคำตอบแบบไหน

มึงจะเอาไงกับอ้อนมันอีก?’ 

คนที่ถามแทนอารยาคือประกายแก้ว

เพื่อนในกลุ่มเดียวกันจะรู้ดีว่าคนไหนนิสัยอย่างไรและควรใช้สรรพนามแบบไหน สายฮาร์ดคอก็ภาษาพ่อขุน ส่วนสายบุญอย่างอารยาก็ต้องใช้ถ้อยคำที่ซอฟต์ลงมาหน่อย

อ้อนมันรักมึงหวังดีและช่วยเหลือมึงทุกอย่างมึงนาจะถนอมน้ำใจมันบ้าง

‘ไม่ใช่เรื่องของมึงเขาสวนหน้าตาย ประกายแก้วหน้าหงาย

อารยาหาที่เหตุผลจะอยู่ตรงนี้ไม่เจอจึงได้แต่ฉุดแขนเพื่อนสนิทเอาไว้แต่คำพูดของปราปต์ก็ทำให้เธอชะงัก

‘ที่กูถามอ้อนว่ามันจะเอายังไงคือมันจะเลิกเป็นเพื่อนกับกูหรือจะเลิกรักกู

คำพูดของเขาทำให้หญิงสาวถึงกับอึ้ง เขาบ้าไปแล้วหรือที่จะให้เลือกแบบนี้

รักก็คือรักสิปราปต์ มันห้ามกันได้ที่ไหนเล่า’ เธอตอบเขาทั้งน้ำตา 

ชายหนุ่มเบือนหน้าเมินแววตาตัดพ้อนั้นก่อนจะยักไหล่ไม่ไยดีแล้วพูดขึ้นว่า

เรื่องของเธอ แต่ต่อไปนี้ไม่ต้องมาเป็นเพื่อนกันอีก มองหน้าไม่ลงโว้ย เห็นแล้วแสยงลูกตา

เขาตัดเพื่อนกับเธอ...

อารยาสะอื้นไห้ไม่อายใครอีกแล้วจะพูดอย่างไรก็ช่าง 

เธอเจ็บ...เจ็บจนแทบจะไม่มีแรงยืนแล้ว และไม่ต้องการยืนเป็นตัวตลกของใครตรงนี้ 

เธอแค่รักเขา...รักมาเนิ่นนานและการที่ซื่อสัตย์กับหัวใจตัวเองแบบนี้เธอผิดด้วยหรือ

ไอ้ปราปต์ มึงมันใจดำฉิบหาย บอกมันดีๆ ก็ได้ไม่เห็นต้องทำกันขนาดนี้เลยไอ้เหี้ย!’ 

เสียงต่อว่าของประกายแก้วค่อยๆ เบาลงเพราะตอนนั้นอารยาวิ่งออกไปไกลจากทุกคนแล้ว 

หญิงสาวจำได้ว่าคืนนั้นเธอกลับบ้านมานอนร้องไห้ทั้งคืน วันต่อมาก็ไปสอนไม่ได้เพราะปวดหัวไข้ขึ้น จนประกายแก้วต้องลาป่วยให้และมาอยู่เป็นเพื่อน

เรื่องคืนนั้นเป็นที่พูดถึงไม่น้อยเพราะแขกเหรื่อมากมายตบเท้ามาร่วมงานเปิดฟาร์มศุภโชค อารยาสนที่ไหนพูดได้พูดไป ที่เธอสนก็แค่ปราปต์คนเดียว

แต่เขาประกาศตัดขาดเธอไปแล้วและเธอก็ไม่ได้เจอหน้าอดีตเพื่อนตั้งแต่ตอนนั้นมา

แต่ห้ามอะไรก็ห้ามได้...ยกเว้นห้ามรัก


*************************


อย่ามากลืนน้ำลายตัวเองทีหลังนะนายปราปต์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 116 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #149 kulchari (@kulchari) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 13:20
    ตามมาอีกเรื่องค่ะ อ่านตอนแรก มีแววว่าจะเสียตังค์ซะแล้ว
    #149
    0
  2. #60 25142551 (@25142551) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 12:56

    จริงๆ ปราบก็ชัดเจนนะ แต่อ้อมก็เลือกที่จะเจ็บเองนะคะ ก็คนไม่รักจะไปบังคับกันไม่ได้หรอกนะ รักตัวเองให้มากๆ ดีกว่าไหมคะอ้อม

    #60
    0
  3. #18 nararada (@radapupu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 11:10
    โห โคตรเลว ไม่เอาก็ไม่เอาดิ่ มาประกาศกลางงานงี้ได้ไง
    #18
    0
  4. #5 puivxixp (@puibussaya) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 07:42

    โหหห ใจดำเกินไปละพระเอก

    #5
    0
  5. #3 pimpisakumkong (@pimpisakumkong) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 10:18
    e-book อีกนานไหมคะ
    #3
    1
    • #3-1 Walanj NP ^^ (@obieses) (จากตอนที่ 2)
      22 มิถุนายน 2561 / 12:26
      ไม่นานจ้า
      #3-1
  6. #1 SopapornPogpoon (@SopapornPogpoon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 01:00
    น่าสนุก มาอัพจ่อนะคะ
    #1
    0