...ทุกคนที่อ่านไดของเราตอนนี้ก็ไม่ต้องตกใจไป...
...แค่...ตอนนี้เรากับเพื่อนที่รักที่สุดกำลังจะจากกัน...
...เราไม่รู้ว่าทุกคนที่คบเพื่อนทางอินเตอร์เน็ตรู้สึกกันยังไง...
...แต่สำหรับเรา...พวกเขาคือสิ่งที่สำคัญ...
...ถึงไม่ใช่ครอบครัว...แต่เราก็คุยกันได้ทุกเรื่อง...
...ถึงจะไม่เคยเจอหน้า...แต่ก็มอบให้แต่ความจริงใจ...
...ตอนที่มาเจอพวกเขาในบอร์ดแห่งหนึ่งก็รู้สึกกลัวๆ...
...แต่มันกลายเป็นความผูกพันธ์ได้ยังไงก็ไม่รู้...
...เรา...ถึงแม้จะโดนล้อ...โดนแซว...แต่ก็ไม่เคยเสียใจ...
...เรารักทุกคนในเว็บบอร์ดนั้น...เหมือนพี่น้อง...
...ไม่อยากแม้แต่จะจากกันด้วยซ้ำ...
...แต่...มันคงถึงเวลาแล้วจริงๆ...
*************************************************************
"พี่obb เข้าบอร์ดเร็วเข้า เกิดเรื่อง!!!"วันแรกหลังสอบเสร้จที่นั่งเล่นเอ็มมีน้องคนนึงในเว็บบอร์ดทักมา เราก็นึกแปลกใจ เรื่องใหญ่ที่ว่ามันเป็นอะไร แต่พอเข้าไปดู ใจก็หล่นไปถึงตาตุ่ม น้องสาวคนนึงในบอร์ดที่สนิทกับเรามาก...มาลา...
ตอนที่เห็นครั้งแรกมือไม้สั่น พอเข้าไปอ่านกระทู้ที่เขาโพสไว้ก็แทบจะร้องไห้ออกมา
ขอลาบอร์ดอย่างกระทันหัน
และจะลบเมลของทุกคนด้วย
ย้ำ! ทุกคน
นี่จะเป็นการโพสต์ครั้งสุดท้าย
ฝากจ๊อบไปลบชื่อเราในกระทู้แฟนคลับเราด้วยนะ
ลาก่อนค่ะ
นี้คือข้อความที่น้องเขาฝากไว้ หลังจากนั้นเราก็มาทราบเรื่องกับน้องที่บอกให้เราเข้าบอร์ด เขาบอกว่าแม่ของน้องอร(น้องที่โพสข้อความด้านบน)เปิดมาเจอกระทู้ที่พวกเราโพสรูปตอนไปงานมีตติ้งกัน
เราจำได้...วันนั้นเราไม่ได้ไป...เพราะต้องไปกับพ่อ
แม่ของน้องเขาโกรธที่เขาไปนัดเจอพวกเรา บังคับให้เลิกติดต่อกับพวกเรา น้องอรเลยต้องอำลาพวกเราไป เราพยายามติดต่อน้องเขาแต่ก็ไม่ได้ผล นี้มันเรื่องอะไรกัน...
ทั้งๆที่อีกไม่กี่วันเราก็จะกลับเข้ามาอยู่ในบอร์ดตามเดิมหลังจากที่หายไปสอบแล้วแท้ๆ
ทั้งๆที่ใกล้จะครบรอบสองปีที่เรากับพวกน้องๆสนิทกัน
หลังจากที่น้องอรมาลา โป๊ด จ๊อบ บัน พี่ม่อนก็มาลา...
เพื่อนเราที่จะย้ายไปต่างประเทศก็ฝากเรามาลาด้วยเช่นกัน...
อยากจะร้องไห้เหลือเกินเพราะเราผูกพันธ์กับพวกน้องๆเขามาก
น้องอร...น้องสาวที่ช่วยเราแต่งฟิคมาตลอดเกือบสองปี
ไอ้โป๊ด...น้องชายที่เรามักทะเลาะกันเพราะความหื่นไม่ดูตาม้าตาเรือของหมอนั้น
เจ้าจ๊อบ...น้องชายที่โทรหาเราแล้วมาบอกกับทุกๆคนว่าเราเสียงเหมือนผู้ชายแค่ไหน
เจ้าบันบัน...เพื่อนที่ติดต่อกับเราทางโทรศัพท์บ่อยที่สุด
พี่ม่อน...พี่ชายที่มักทำให้น้องๆต้องคอยปวดหัวกับความไม่ได้เรื่องของพี่เขา
และโฮชิ...เพื่อนของเราที่สนิทกับเราในบอร์ดมากจนทุกคนเรียกว่าเป็นคู่ซี้ก็ไม่ปาน
ทำไมต้องแยกจากกันด้วย...
ไม่เข้าใจ...
ไม่เข้าใจจริง...
*เพลงเนี่ยคิดว่าน่าจะเข้านะ

...แค่...ตอนนี้เรากับเพื่อนที่รักที่สุดกำลังจะจากกัน...
...เราไม่รู้ว่าทุกคนที่คบเพื่อนทางอินเตอร์เน็ตรู้สึกกันยังไง...
...แต่สำหรับเรา...พวกเขาคือสิ่งที่สำคัญ...
...ถึงไม่ใช่ครอบครัว...แต่เราก็คุยกันได้ทุกเรื่อง...
...ถึงจะไม่เคยเจอหน้า...แต่ก็มอบให้แต่ความจริงใจ...
...ตอนที่มาเจอพวกเขาในบอร์ดแห่งหนึ่งก็รู้สึกกลัวๆ...
...แต่มันกลายเป็นความผูกพันธ์ได้ยังไงก็ไม่รู้...
...เรา...ถึงแม้จะโดนล้อ...โดนแซว...แต่ก็ไม่เคยเสียใจ...
...เรารักทุกคนในเว็บบอร์ดนั้น...เหมือนพี่น้อง...
...ไม่อยากแม้แต่จะจากกันด้วยซ้ำ...
...แต่...มันคงถึงเวลาแล้วจริงๆ...
*************************************************************
"พี่obb เข้าบอร์ดเร็วเข้า เกิดเรื่อง!!!"วันแรกหลังสอบเสร้จที่นั่งเล่นเอ็มมีน้องคนนึงในเว็บบอร์ดทักมา เราก็นึกแปลกใจ เรื่องใหญ่ที่ว่ามันเป็นอะไร แต่พอเข้าไปดู ใจก็หล่นไปถึงตาตุ่ม น้องสาวคนนึงในบอร์ดที่สนิทกับเรามาก...มาลา...
ตอนที่เห็นครั้งแรกมือไม้สั่น พอเข้าไปอ่านกระทู้ที่เขาโพสไว้ก็แทบจะร้องไห้ออกมา
ขอลาบอร์ดอย่างกระทันหัน
และจะลบเมลของทุกคนด้วย
ย้ำ! ทุกคน
นี่จะเป็นการโพสต์ครั้งสุดท้าย
ฝากจ๊อบไปลบชื่อเราในกระทู้แฟนคลับเราด้วยนะ
ลาก่อนค่ะ
นี้คือข้อความที่น้องเขาฝากไว้ หลังจากนั้นเราก็มาทราบเรื่องกับน้องที่บอกให้เราเข้าบอร์ด เขาบอกว่าแม่ของน้องอร(น้องที่โพสข้อความด้านบน)เปิดมาเจอกระทู้ที่พวกเราโพสรูปตอนไปงานมีตติ้งกัน
เราจำได้...วันนั้นเราไม่ได้ไป...เพราะต้องไปกับพ่อ
แม่ของน้องเขาโกรธที่เขาไปนัดเจอพวกเรา บังคับให้เลิกติดต่อกับพวกเรา น้องอรเลยต้องอำลาพวกเราไป เราพยายามติดต่อน้องเขาแต่ก็ไม่ได้ผล นี้มันเรื่องอะไรกัน...
ทั้งๆที่อีกไม่กี่วันเราก็จะกลับเข้ามาอยู่ในบอร์ดตามเดิมหลังจากที่หายไปสอบแล้วแท้ๆ
ทั้งๆที่ใกล้จะครบรอบสองปีที่เรากับพวกน้องๆสนิทกัน
หลังจากที่น้องอรมาลา โป๊ด จ๊อบ บัน พี่ม่อนก็มาลา...
เพื่อนเราที่จะย้ายไปต่างประเทศก็ฝากเรามาลาด้วยเช่นกัน...
อยากจะร้องไห้เหลือเกินเพราะเราผูกพันธ์กับพวกน้องๆเขามาก
น้องอร...น้องสาวที่ช่วยเราแต่งฟิคมาตลอดเกือบสองปี
ไอ้โป๊ด...น้องชายที่เรามักทะเลาะกันเพราะความหื่นไม่ดูตาม้าตาเรือของหมอนั้น
เจ้าจ๊อบ...น้องชายที่โทรหาเราแล้วมาบอกกับทุกๆคนว่าเราเสียงเหมือนผู้ชายแค่ไหน
เจ้าบันบัน...เพื่อนที่ติดต่อกับเราทางโทรศัพท์บ่อยที่สุด
พี่ม่อน...พี่ชายที่มักทำให้น้องๆต้องคอยปวดหัวกับความไม่ได้เรื่องของพี่เขา
และโฮชิ...เพื่อนของเราที่สนิทกับเราในบอร์ดมากจนทุกคนเรียกว่าเป็นคู่ซี้ก็ไม่ปาน
ทำไมต้องแยกจากกันด้วย...
ไม่เข้าใจ...
ไม่เข้าใจจริง...
*เพลงเนี่ยคิดว่าน่าจะเข้านะ

ความคิดเห็น
พี่คะน้า พี่อรแต่งฟิคให้พี่ปีเดียวนะ -*- ไม่ใช่สองปี
และก็แม่ไม่ได้โกรธหรอก แต่เป็นเพราะเพื่อนพี่อรที่โรงเรียนต่างหาก
เพื่อนพี่อรเค้าเห็นรูปงานมีตและคิดอกุศลไปนู่น คิดว่าไปนั่นกันแล้ว
(1 ใน 3 ของนักเรียนในระดับที่คิด)
แม่ก็เลยบอกว่าให้เลิกเล่นบอร์ด เพราะเดี๋ยวจะเลยเถิดไปกันใหญ่
ไม่แน่นะ พี่อรอาจจะกลับมาก็ได้^^