[ One piece ] Death Sword Girl นักดาบเเห่งความตาย

ตอนที่ 8 : เรื่องของคุโร ดี อลิซ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,398
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 659 ครั้ง
    1 ก.ย. 62



     ตอนนี้บรรยากาศในห้องสงบลงด้วยฝีมือของซึรุ คุโรกำลังทานขนมต่ออย่างมีความสุข เพื่อไม่ให้บรรยากาศขาดตอนซึรุจึงให้อีกสองพลเรือสงบเงียบก่อนที่ตนจะพิสูจน์อะไรบางอย่าง

     " คุโร ฉันมีอะไรจะโชว์ให้เธอดู " ซึรุหยิบผ้าผืนสกปรกที่ติดตัวของคุโรขึ้นมาก่อนจะใช้พลังของตนกับผ้าผืนนั้น

     " ว้าว ... " คุโรกำลังมองผ้าเช็ดหน้าผืนสกปรกที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นขาวสะอาดจากพลังผลซักล้าง เสื้อผ้าที่สกปรกเมื่อครู่เเปรเปลี่ยนเป็นขาวสะอาดทันที

     " เขาเรียกว่าพลังซักล้างจากผลปีศาจฮูชูฮูชูน่ะ " ซึรุเอ่ยคำตอบให้เเก่เด็กสาาว

     " ผลปีศาจงั้นเหรอ งั้นพลังกำปั้นสีดำของคุณลุงผมม่วงคนนั้นก็มาจากผลปีศาจสินะคะ "

     " ไม่ใช่หรอก มันคือสิ่งที่เรียกว่า ฮาคิ น่ะ " ซึรุส่ายหน้าก่อนจะเหลือบตาไปหาเซ็นโงคุเพื่อยืนยันคำตอบบางอย่าง

     " ฮาคิงั้นเหรอคะ " 

     " ใช่เเล้ว เเต่จะเเตกต่างจากผลปีศาจคือ ทุกคนก็มีฮาคิได้ถ้าฝึกฝน อย่างตอนนี้อีกไม่นานเธอจะเอามือขึ้นมาปาดขนมที่เลอะติดปากอยู่ " ซึรุพูดพลางโชว์พลังของฮาคิสังเกต
     
     เเล้วคุโรก็ยกมือขึ้นมาปาดปากจริงๆ

     " จริงด้วย คุณย่าซึรุสุดยอดไปเลย " คุโรพูดหลังจากทานขนมจยหมดเเล้วเลียริมฝีปาก

     " เเล้วทำยังไงหนูถึงสามารถทำอย่างนั้นได้ล่ะ "

     " หึหึ ก็ขึ้นอยู่กับว่าหนูจะตอบคำถามกับเพื่อนของฉันตรงหน้าถูกต้องรึเปล่า เพราะอย่างนั้นตั้งใจเข้าไว้ล่ะ " ซึรุพูดซักถามไปจบเรียบร้อยเเล้ว หลังจากนี้จะเป็นเรื่องที่เซ็นโงคุจะต้องถามต่อ คุโรพยักหน้าหงึกๆพลางหันไปยังคุณลุงที่ตอนนี้กำลังอ่านเอกสารของตัวเองอยู่

     " เอาล่ะ ฉันมีคำถามที่จะถามจะถามเธอหน่อย คุโร ดี อลิซ " เซ็นโงคุเปิดเอกสารก่อนที่จะถาม

     " เธออยู่ที่เกาะเเห่งนั้นนานเท่าไหร่เเล้ว "

     คุโรชี้นิ้วก่อนจะเริ่มนับนิ้วไปเรื่อยๆ

     " ก็ตั้งเเต่จำความได้น่ะค่ะ...เเต่เหมือนว่าหนูมาจากที่อื่นก่อนหน้านี้น่ะค่ะ"

     เซ็นโงคุพยักหน้าก่อนจะถามต่อไป

     " เเล้วมีคนอาศัยอยู่ด้วยรึเปล่า "

     คุโรส่ายหน้า

     " เมื่อก่อนเคยมีอยู่..เเต่ตอนนี้เขาหายไปน่ะคะ "

     " หายไป ? " ตามในรายงานที่เขียนมาเลย

     " อื้ม เขาบอกว่าจะไปทำธุระเเล้วก็หายตัวไปเลยน่ะค่ะ อ้ะ จริงสิ "  คุโรหยิบรูปถ่ายเก่าๆมาใบหนึ่งเช่นเคย ก่อนจะยื่นขึ้นไปบนโต๊ะตัวสูง

     " เคยเห็นเขาบ้างไหมคะ " 

     เซ็นโงคุมองภายถ่ายที่น่าจะเป็นรูปเดียวที่เด็กสาวมี เป็นรูปของเด็กสาวตอนยังเป็นเด็กที่กำลังนอนหลับอุตุ โดยด้านข้างมีชายคนหนึ่งที่พิงเก้าอี้อ่านหนังสืออยู่ เเต่ภาพนั่นเลอะเลือนไปมากจนไม่อาจเห็นใบหน้าได้

     " ไม่เคยเลย เเล้วเธอจะตามหาเขาไปทำไมล่ะ " เซ็นโงคุวางภาพลง การที่เด็กสาวคนหนึ่งรอคอยชายในรูปเป็นเวลานานเกือบสิบปีต้องมีเหตุผลอะไรสักอย่าง เพราะรักหรือเสียใจ

    คุโรลูบดาบเบาๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงเย็น

     อยากจะฆ่าค่ะ

     กึก

     ชั่วขณะบรรยากาศในห้องก็เปลี่ยนไป การ์ปที่นอนหลับอยู่ก็เด้งตัวขึ้นมาในทันใด ซึรุซึ่งจิบน้ำชาอยู่อย่างเงียบๆ เเละเซ็นโงคุที่จ้องเขม็งไปที่รอยยิ้มอย่างบิดเบี้ยวขึ้นมาบนใบหน้าของคุโร

     " คุโร "

     " อ้ะ ขออภัยค่ะ ลืมบอกเหตุผลสินะคะ เป็นคำสัญญาน่ะค่ะ" คุโรก้มหัวหงกๆ ก่อนจะยิ้มเเย้มกลับไปโดยไม่ได้รุ้สึกถึงบรรยากาศที่เปลี่ยนเเปลงไป

     " คำสัญญา..."

     " เขาคนนั้นบอกว่า ถ้าสามารถเอาชนะเขาเเละเป็นนักดาบที่เเข็งเเกร่งได้จะยอมบอกชื่อที่เเท้จริงให้ เเต่หนูก็ไม่มีโอกาสที่จะได้ถามซะเเล้ว น่าอายจังเลยนะคะ เเฮะ ๆ " คุโรหัวเราะพลางเกาเเก้มเเก้เขิน

     " งั้นเหรอ..."

     " เเถมช่วงระหว่างที่อยู่มีเเต่คนวุ่นวายมาที่บ้านเต็มไปหมดเลยล่ะคะ ทั้งพวกคนที่เรียกว่าโจรสลัดที่ดูท่าทางน่ากลัวมาหาเรื่อง หนูเห็นว่าพูดจาไม่รู้เรื่องหนูก็เลย " คุโรยกดาบขึ้นสาธิตท่าทางก่อนที่จะเหวี่ยงดาบลงมา

     ฉับ

     " ตัดคอมันเลยค่า "

     " เดี๋ยว เดี๋ยวก่อนนะ " มันจะข้ามขั้นตอนไปเเล้ว ว่าเเล้วเชียวยัยหนูนี่เเปลกมาตั้งเเต่เริ่มเลยนี่หว่า ชายในรูปคนนั้นเป็นใครกันเเน่ จากลักษณะการนั่งเเละชุดเเบบนั้นไม่น่าจะใช่คนธรรมดาเเน่

     คุโรนึกบางอย่างอยู่สักพักก่อนจะร้องอ้อออกมา

        " อ้ะ เเต่ก่อนหน้านี้มีผู้ชายผมเเดงที่มากับเรือที่ผูกธงโจรสลัดท่าทางใจดีด้วย  เขาเเวะมามอบของน่ารักๆให้เยอะเเยะเลยนะคะ เเต่ครั้งล่าสุดที่เจอเขาหมวกที่เขาเคยสวมประจำหายไปไหนก็ไม่รู้ อ้าว เป็นอะไรไปน่ะคะ  คุณลุง " 

     เซ็นโงคุเเทบจะเอาหัวโขกโต๊ะ ยะ ยัยหนูนี่ เเค่นั่งอยู่ที่เกาะในอีสต์บลูอยู่ดีๆ

     ก็เจอกับสี่จักรพรรดิ์เเชงคูสเเล้ว

     ทั้งๆที่ทหารเรือตามหาเเทบเลือดกระเด็นออกจากตา ยัยหนูนี่มันจะโชคดีเกินไปรึเปล่า

     " เธอ ไม่สิ คุโร ฉันคาดไม่ถึงเลยนะในหลายๆเรื่อง " เซ็นโงคุพ่นลมหายใจออกมา

     " คุณคนนั้นก็พูดประจำนะคะว่าหนูต้องมีเทพเเห่งโชคลาภสถิตตัวอยู่เเน่เลย " คุโรกอดอกพลางทำเสียงฮึ่มๆออกมาอย่างภาคภูมิใจ

     เซ็นโงคุถอนหายใจเป็นรอบที่เท่าไหร่เเล้วก็ไม่รู้ ก่อนที่จะเซ็นเอกสารเเล้วยื่นให้คุโรไป

     " เธอได้รับอนุญาตให้เข้าการฝึกเเล้ว เเต่ต้องทำตามกฎเหมือนกับทหารเรือคนอื่นรู้ไหม "

     " ค่ะ รับทราบเเล้วคะ จะพยายามให้ถึงที่สุดค่ะ" คุโรตะเบ๊ะท่าที่เลียนเเบบก่อนจะหยิบใบที่มีลายเซ็นยอมรับเธอเป็นทหารเรือฝึกหัดเรียบร้อยเเล้วชูไปที่การ์ป

     " ดูสิๆ หนูได้เข้าเป็นทหารเรือได้เเล้วนะ "

     " วะฮ่าฮ่า เก่งมากเลย ที่นี่เดินออกไปสองบล็อกก็จะเป็นบ้านของฉันเอง อภิสิทธิ์พิเศษของพลเรือโทเลยนะ " 
การ์ปโยนกุญเเจบ้านพักของตนไปให้เด็กสาว

     " ว้าว ว้าว ว้าว งั้นหนูไปได้เลยใช่ไหมคะ " คุโรกระโดดโลดเต้นก่อนจะเอ่ยขอลาทั้งสามคน

     " จ้ะ เเล้วเจอกันใหม่นะ พลโทโมมอนก้า  ไปส่งเธอด้วย " ซึรุพูดลาก่อนที่จะให้โมมอนก้าไปส่งเด็กสาว

     " ครับ ท่านซึรุ อ้ะ นี่เธอ อย่าวิ่งสิ " โมมอนก้ารับคำสั่งเสร็จก็วิ่งไล่ตามเด็กสาวที่ตอนนี้กระโดดเหยงๆลงบันไดไปนำหน้าลิ่วไป

     ปัง

     หลังจากคุโรออกจากห้องไป ซึรุวางชาลงก่อนที่จะพูดขึ้นมา

     " ท่าทางดูเป็นเด็กดีนะ "

     " เเต่ก็ดูอันตรายในขณะเดียวกันด้วย " เซ็นโงคุพูดอย่างระวัง

     " ชายที่เลี้ยงคุโรมาต้องไม่ธรรมดาเเน่ๆ อาจจะเป็นนักดาบที่มีชื่อเสียงที่ลามือจากวงการไปเเล้ว ไม่ก็เปลี่ยนชื่อใหม่ไป ฝีมือดาบของเเม่หนูนั่นไม่ใช่เรื่องธรรมดาเเล้ว " ถึงเเม้ว่ากระบวนทางจะดูขัดๆไปบ้าง เเต่ถ้าพิจารณาดูดีๆเเล้วละก็ เธอยังมีเวลาอีกมากที่จะได้พัฒนาฝีมือ

     " ทั้งจิตสังหาร เเรงกดดัน ความต้องการฆ่าที่เเน่วเเน่โดยที่ไม่มีความรู้สึกผิดเลยเเม้เเต่น้อย ไม่สิ เพราะเธอมองว่ามันไม่ผิดตั้งเเต่เเรกเเล้ว " เซ็นโงคุสัมผัสถึงความต้องการฆ่าชายคนนั้นอย่างเเรงกล้า มันอาจจะเป็นสิ่งที่เธอถูกฝึกมาเพื่อโค่นล้มตัวเอง

     " เธอยังจิตใจยังคงบริสุทธิ์เเละซื่อตรง อาจจะเเก้ไขได้ถ้าเราชี้นำเธอให้ถูกทาง เเต่ถ้าให้ฉันเดานะ การ์ป เธอยังไม่ได้บอกเรื่องที่พบจนหมดใช่ไหม " ซึรุมองไปที่การ์ปที่ยังคงผิวปากอย่างไม่รู้ไม่ชี้เเต่ไม่อาจจะปิดเหงื่อที่ไหลออกมาได้

     " การ์ป " เซ็นโงคุจี้จุดไปอีก จนการ์ปพูดออกมา

     " ก็ได้ๆ ตอนที่ฉันคุยกับคุโร ฉันสั่งให้ลูกน้องไปเช็คบริเวณโดยรอบบ้านของเธอ ก็พบกับสิ่งที่เอ่อ ไม่ค่อยอยากจะพูดสักเท่าไหร่ " 

     " อะไรการ์ป "

     การ์ปเกาหัวอย่างลำบากใจ

     " เซ็นโงคุ นายจำ เบรล ดาบคลั่ง โจรสลัดค่าหัว 50 ล้านเบรี ที่ออกอาละวาดเเถวเวสต์บลูก่อนจะหายไปอย่างไร้ร่องรอยไปเมื่อสี่ปีก่อนได้ไหม "

     " จำได้ มีอะไร " เซ็นโงคุยังเจ็บใจไม่หาย เจ้าโจรสลัดนั่นมันออกอาละวาดเที่ยวปล้นสะดมเเละฆ่าทหารเรือไปมาก จนเขาต้องสั่งพลโทชำนาญการไปตามล่าให้จับตายเท่านั้น เเต่กลับไม่พบเเม้เเต่เงา เเล้วการ์ปพูดเรื่องนี้ขึ้นมาทำไม...

     เดี๋ยวก่อนนะ..

     " การ์ป เเกอย่าบอกนะ " เซ็นโงคุคิดถึงสิ่งที่การ์ปปิดบังไว้ เเต่ไม่นึกว่าจะเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้

     " เออ ฉันพบไอ้หมอนั่น ถึงจะอยู่ในสภาพไม่ครบส่วนก็เถอะ " การ์ปพูดไปเเล้วยังนึกสยองเเทนลูกน้องของตนอยู่เลย ที่บริเวณด้านหลังของหุบเขา เต็มไปด้วยซากดาบมากมายปักทิ้งไว้ พื้นด้านข้างมีหลุมขนาดใหญ่ที่กองพะเนินอยู่เปรียบเสมือนหลุมศพ เเต่ที่สยองกว่านั้น ที่เหนือหลุมเหล่านั้น

     เต็มไปด้วยกะโหลกมนุษย์มากมายวางอยู่

     หนึ่งในนั้นคือ เบรล เเละเหล่าโจรสลัดที่จับเป็นหรือตายทั้งนั้น 

     " ฉันเช็คมาเเค่บางส่วนที่พอยืนยันได้ เเต่ที่เหลือมันก็เเทบไม่เหลือหลักฐานเเล้ว " การ์ปโยนรูปที่เก็บไว้ตั้งเเต่ต้นไปให้ทั้งสองคน เป็นภาพสถานที่ด้านหลังของป่าบนเกาะเเห่งนั้น

    ภาพเเสดงให้เห็นซากดาบที่ปักทิ้งไว้มากมายเปรียบเสมือนความพ่ายเเพ้ ดาบที่หลุดออกจากมือนักดาบก็หมายถึงความตาย เขาจึงเข้าใจว่าสิบสาบดาบชั้นยอดที่คุโรถืออยู่ได้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ถ้าจะมีนักดาบจำนวนมากไม่ว่าจะเป็นโจรสลัดหรือไม่ก็ตามมาท้าทายคุโรเพื่อจะเเย่งชิง เเต่น่าเสียดายที่บรรดาคนเหล่านั้น

     ไม่มีทางที่จะรอดชีวิตพร้อมดาบของคุโรออกไป

     " ฉันรู้ว่าถ้าพวกนายรู้เรื่องนี้เข้าละก็ อาจจะปฎิเสธตั้งเเต่ต้นก็ได้ ฉันจึงให้เธอเข้ามาพบกับตัวเสียก่อน เเล้วค่อยตัดสินใจเเละจากปฎิกิริยาเมื่อครู่ฉันก็วางใจไปเปราะหนึ่งเเล้ว " การ์ปไม่ใช่คนโง่ ถึงเเม้จะขี้เกียจเเละชอบสร้างความเดือดร้อน เเต่เขาก็คิดถึงผลที่ตามมาจากการเอาเเต่ใจของตนเสมอ เรื่องเมื่อครู่ก็เกือบจะปิดได้มิดเเล้ว เเต่ซึรุได้จับผิดได้เสียก่อน

     เซ็นโงคุรู้สึกเคร่งเครียดขึ้นมา ก่อนที่จะยกหอยทากสื่อสารขึ้นมาก่อนที่จะสั่งการให้หน่วยตรวจสอบมุ่งหน้าไปที่
อีสต์บลูทันที พร้อมกับนั่งขบคิดถึงเรื่องต่อไป ถ้าเรื่องที่สิบมาเป็นจริง เธอจะสร้างผลงานได้ตั้งเเต่ยังไม่เป็นทหารเรือดีด้วยซ้ำ

     " วันนี้ก็พอเท่านี้ ส่วนเรื่องของคุโร ฉันจะจัดการเอง ซึรุจัง ตามเรื่องโดฟรามิงโก้ต่อไปน่ะ ส่วนการ์ปเเกยื่นเรื่องขอลาหยุดสินะ ฉันจะให้เเกไปอีสต์บลูในอีกสี่วันเพราะฉะนั้นรีบไปรีบกลับซะ "

     " โอ้ ขอบใจๆ " การ์ปเเทบจะสั่งสอนหลานของตัวเองให้เป็นทหารเรือไม่ไหวเเล้วพุ่งออกจากห้องไป

     ซึรุพับนาฬิกาเก็บก่อนที่จะพยักหน้าเดินออกไป เซ็นโงคุพิงเก้าอี้ก่อนจะขบคิดเรื่องของคุโร

    "  ' เด็กสาวกับดาบสีดำ ' สินะ " จากนิสัยของเธอเมื่อครู่ไม่มีทางที่จะฆ่าฟันได้โดยไม่มีเหตุผลหรอก เธอเเค่กำจัดสิ่งที่เป็นภัยต่อเธอก็เท่านั้น


     " ฉันคิดผิดหรือถูกกันเนี่ยที่รับเด็กคนนั้นมานะ " เซ็นโงคุหัวเราะออกมาพร้อมกับฉายาที่เผลอตั้งให้กับเด็กสาวไปตั้งเเต่เห็นรูปนั้นซะเเล้ว

ยมฑูตสีดำ ชื่อไม่เลวเลย

     

     

     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 659 ครั้ง

1,198 ความคิดเห็น

  1. #1045 Jitlada Jakthong (@fha333777) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 00:14

    น้องมีฉายาแล้ววว

    #1045
    0
  2. #810 mikiu2 (@mikiu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 18:33
    ตั้ลร้ากกก
    #810
    0
  3. #215 LWLookwai (@LWLookwai) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 14:56
    น้องน่ารักมากกกก
    #215
    0
  4. #37 GhostFariy (@GhostFariy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 20:33

    โอ๊ยหนุกอ่ะ น้องโหดไปแล้ว!!!! แต่ก็ชอบอยู่ดี^-^ รอตอนต่อไปนะค๊าาา
    #37
    0
  5. #35 0910290340 (@0910290340) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 19:22
    สนุกมากคับ
    #35
    0
  6. #34 G-ZiK (@G-ZiK) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 18:36
    หนุกอะ
    #34
    0
  7. #32 0871482592 (@0871482592) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 16:53
    สนุกชิบไม่อยู่เลย
    #32
    1
    • #32-1 G-ZiK (@G-ZiK) (จากตอนที่ 8)
      1 กันยายน 2562 / 18:40
      ขอถามหน่อยได้ไหมครับเปลี่ยนรูปปกตรงไหนหรอครับ
      #32-1