[ One piece ] Death Sword Girl นักดาบเเห่งความตาย

ตอนที่ 74 : คำถามเกี่ยวกับคำว่าน่าเกลียด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,707
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 414 ครั้ง
    13 พ.ย. 62



     ซ่า ซ่า

     " ฝนตกลงมาอีกเเล้ว.."

     สายฝนได้พร่ำลงบนเเก้มของหญิงสาวที่กำลังโอบกอดบางสิ่งในอ้อมเเขนอยู่ เกาะเล็กๆเเห่งหนึ่งในเบื้องหลังของเเกรนด์ไลน์ที่สายเลือดดีอีกหนึ่งสายเลือดได้ถือกำเนิดขึ้นในที่เเห่งนี้

     ที่ซึ่งเต็มไปด้วยไฟสงครามที่มาเยือนกะทันหัน

     เสียงปืนเเละเสียงร้องโอดครวญดังลั่นไปทั่วเกาะเเห่งนี้ เหล่าทหารเรือที่ฉากหน้าคือความยุติธรรม บัดนี้กลับตาลปัตรเพราะสิ่งที่ทหารเรือในโลกใหม่นี่ทำนั้นไม่ต่างจากพวกโจรสลัดเลยเเม้เเต่น้อย

     " ลบล้างสายเลือดต้องสาป !! สายเลือดเเห่งความตาย"

     " อย่าให้ใครรอดชีวิตไปจากเกาะนี้ได้ "

     " นี่เป็นคำสั่งโดยตรงจากรัฐบาลโลกเเละเผ่ามังกรฟ้า !! "


     คำสั่งล้างบางอย่างโหดเหี้ยม ผู้คนที่ถูกฆ่าตายเป็นผักปลาบนเกาะเเห่งนี้ เเม้เเต่กับประชาชนธรรมดาที่ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆต่างถูกฆ่าล้างสิ้น เพียงเพื่อสายเลือดเดียวที่อยู่บนเกาะเเห่งนี้

     สายเลือดต้องสาปเเห่งดี

      หญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวที่เป็นที่ต้องการของทางกองทัพเรือกำลังมองพวกที่ตามล่าตนอย่างไม่ลดละจากซากวิหารที่ห่างออกไปไม่ไกลนัก ทันใดนั้นเสียงร้องอ้อเเอ้ดังมาจากอ้อมกอดของหญิงสาว

     " ชู่ว์ อย่าเพิ่งร้องสิ...ทำยังไงดีละเนี่ย " หญิงสาวพยายามโอบกอดปลอบทารกน้อยที่กำลังร้องไห้อย่างหนัก หลังจากที่เธอได้คลอดเด็กทารกคนนี้ออกมา ไม่นานนักก็มีกองเรือจำนวนมากของรัฐบาลโลกได้มาเทียบท่าที่เกาะเเห่งนี้

     " เเบร่ เเบร่  ดูสิ หน้าตาตลกเเบบนี้เป็นไง " หญิงสาวเกศาสีเงินกำลังเเลบลิ้นปลิ้นตาให้กับทารกที่กำลังร้องไห้ เเต่ก็ไม่เป็นผล ทารกน้อยก็ยังร้องไห้จ้าไม่หยุด

      เธอได้เเต่เกาหัวเเกรกๆ เเต่เสียงร้องของทารกได้ทำให้ผู้ตามล่าตัวเธอมุ่งหน้ามาทางนี้

     " นั่น !! สายเลือดเเห่งดี "

     "  ฆ่ามันซะ เรียกทุกหน่วยมาเร็วเข้า !! จะปล่อยให้สายเลือดนี้มีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ได้ "

     เสียงโหวกเหวกโวยวายดังใกล้เข้ามา พร้อมทั้งเสียงกระสุนปืนได้ถูกบรรจุพร้อมกับเล็งยิงมาทางเธอเเละลั่นไกออกไป

     ปังงง ปังงง

     หญิงสาวคนนั้นถอนหายใจ เธอวางทารกน้อยพร้อมกับลุกขึ้นยืนชักดาบในมือออกมา พร้อมทั้งเหวี่ยงดาบออกไปเล็กน้อย

     วูบบ

     " น่ารำคาญจริงๆค่ะ เลี้ยงเด็กมันยากนะคะ "

     ฉัวะ

     ทุกสิ่งโดยรอบเงียบสงบลงพร้อมกับเสียงของบางสิ่งที่หล่นเสียงดังตุบตับ ก่อนที่กลิ่นเหล็กจะลอยฟุ้งออกมาจากปากเเผลที่เปิดออกกว้าง

     ตุบ ตุบ ตุบ

     กริ๊ก

     หญิงสาวรู้สึกว่าวันนี้ดวงจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก พลันประหลาดใจเมื่อทารกน้อยเงียบเสียงไปพร้อมกับยิ้มเเย้มออกมา 

     " คิก คิก ฮะ ฮะ " 

     " ฮุฮุ ในที่สุดก็หยุดร้องเเล้วสินะคะ เราเหนื่อยเเล้วนะคะเนี่ย" เธอหัวเราะเบาๆพลางเดินเข้าไปอุ้มเด็กน้อยขึ้นมา สายฝนได้ตกกระหน่ำลงมาหนักขึ้นเรื่อยๆ 

     เสียงเรียกของทหารเรือเมื่อครู่ไม่เบาเลยเเม้เเต่น้อย กลับกันเสียงวิ่งพร้อมกับเสียงเดินเท้ากำลังมุ่งหน้ามาทางตนอย่างเร็ว

      " ดูเหมือนว่าคนพวกนั้นพัฒนาความฉลาดจากสัตว์เลื้อยคลานมานิดหน่อยเเล้วสินะคะ " 

     ทารกน้อยในอ้อมกอดยังคงหัวเราะคิกคักไม่นานนักก็หลับไปด้วยความเหนื่อยล้า หญิงสาวผู้ถูกตามล่า
มองซ้ายมองขวาเเละวางทารกน้อยที่บริเวณหน้าวิหารก่อนจะชักดาบฟันเศษหินรอบๆ

     วูบ วูบ

     ตู้ม

     เศษหินกระจัดกระจายร่วงหล่นมาโดยรอบเปล เธอพยักหน้ายิ้มอย่างพอใจก่อนจะลูบหัวเด็กน้อยที่หลับอุตุพร้อมทั้งจุมพิตที่หน้าผาก

     " คิกคิก เจ้าตัวน่าเกลียด เราขอไปทำธุระก่อนนะ " ทำไมเธอรู้สึกว่าวันนี้ทำไมร่างกายไม่ค่อยมีเเรง
เท่าไหร่เลย ตั้งเเต่เริ่มออกมาหาของกินเมื่อวานซืน จู่ๆก็โดนเรียกเเล้วก็ทำสีหน้าน่ากลัวใส่ ไปๆมาๆก็เผลอฆ่าคนพวกนั้นไปซะเเล้ว 


     โอลิเวีย ดี อลิซ ลุกขึ้นออกจากสถานที่เเห่งนั้น เศษซากวิหารเเห่งเเชนเดียร์ยังคงปกปิดการมีอยู่ของเด็กคนนี้ได้สักพัก

     เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ

     " อื้ม พอดีมือเลยค่ะ เอาละ ฝากตัวเหมือนเคยนะคะ   " โอลิเวียสะบัดดาบของเธอให้เข้ามือก่อนที่จะบิดข้อมือไปมา พลันได้ยินเสียงพูดพึมพำในหัวของตน

     ' ..เจ้าต้องหลบออกไป '

     " หนวกหูค่ะ ไปตายซะเถอะค่ะ อะ ลืมไปว่าคุณตายไม่ได้นี่นา " โอลิเวียเดินพูดไปกับเสียงในหัวคนเดียวก่อนที่สายตาจะไปสบกับพวกรัฐบาลโลกที่กำลังตามหาตนอยู่พร้อมกับเห็นร่างของผู้คนทั้งห้าที่เเทบจะไม่ลงมาจากเรดไลน์

     เหล่าผู้คุมกฏทั้งห้า

     "  เจ้าพวกนั้นต้องการตัวของดิฉันมากถึงขนาดนี้เชียว เป็นชะตากรรมอย่างที่คุณบอกสินะคะ อย่างที่คิดเลย คิกคิก " 

     โอลิเวียกระโดดโลดเต้นท่ามกลางสายฝนก่อนที่จะกระซิบอย่างเเผ่วเบาลอยไปตามสายลม

     ' ฝากเจ้าตัวน่าเกลียดด้วยนะคะ '

     ' ....ไม่ หยุด ' สิ่งนั้นยังคงพร่ำร้องส่งเสียงในจิตใจของเธอไม่หยุด เเต่กระนั้นโอลิเวียกลับไม่ตื่นกลัวกับเหตุการณ์ตรงหน้าเเม้เเต่น้อย

     เหล่าทหารเรือเเละเหล่า CP โดยรอบไม่พูดอะไร ต่างตั้งท่าเเละอาวุธรายล้อมหญิงสาวที่ยืนอยู่ตัวคนเดียวท่ามกลางสายฝนที่ตกกระหน่ำ ห้าผู้คุมกฎที่ปกติจะสงบนิ่งไม่น้อย เเต่ในยามนี้กลับปลดปล่อยจิตสังหารจำนวนมหาศาลพุ่งมายังตัวเธอ

     เเต่โอลิเวียยังคงยิ้มระรื่นหัวเราะท่ามกลางสายฝนที่ตกกระหน่ำท่ามกลางไฟสงคราม หน่วยพิเศษบางคนทนกับความสยองขวัญที่ได้เผชิญหน้าไม่ไหวเเละพุ่งเข้าไป

     " ตะ ตายซะ "

     " ไอ้พวกโง่ ถอยออกมา !! " หัวหน้าหน่วย CP เอ่ยกับลูกกน้องที่พุ่งเข้าไปเเต่ไม่ทันเสียเเล้ว

     ฉัวะ อ้ากกก

     โอลิเวียหมุนตัวไปรอบบริเวณพร้อมทั้งกวาดดาบสีดำของตนล้มเหล่าหน่วยพิเศษทั้งผู้มีพลังพิเศษจากผลปีศาจเเละทหารเรือชั้นสูงที่พุ่งเข้ามาหาเธอสิ้น เลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว กระสุนปืนถูกลั่นไกพร้อมกัน เเต่ไม่มีนัดไหนเลยที่ถูกตัวของหญิงสาว 

     คิกคิก 



     เสียงหัวเราะน่าขนลุกกระตุ้นโสตประสาทของเหล่าทหารเรือโดยรอบทุกคน ก่อนที่โอลิเวียจะพุ่งเข้าไปหาผู้คุมกฎคนหนึ่งที่ถือดาบคาตานะที่ตกตะลึงไปชั่วขณะก่อนที่เธอจะเเสยะยิ้มออกมา

       เเน่จริงก็มากัดดิฉันสิคะ ไอ้พวกจิ้งเหลน 

---------------------

     " อ้ะ "

     คุโรรู้สึกตัวอีกทีก็ลอยตัวอยู่บนเศษไม้ที่ลอยเเผ่อยู่ในทะเล ด้านข้างของตนเป็นเรือโลงศพลำเล็กๆที่ลอยอยู่ด้านข้าง คุโรรู้สึกเหมือนด้านซ้ายของตัวเองชาไปหมด

     " เจ็บอ้ะ..." คุโรร้องออกมาเล็กน้อย พลันได้ยินเสียงหงุดหงิดดังออกมาจากด้านข้าง

     " อยู่นิ่งๆ... " มิฮอร์คในสภาพที่เสื้อผ้ายังคงสภาพเดิมไม่เปลี่ยน กำลังเทยาบางอย่างออกมาใส่เเขนของคุโรที่สภาพสะบักสะบอมกว่าเยอะ

     คุโรมองท้องฟ้าที่เริ่มกระจ่างใสเเล้วพูดกับมิฮอร์คด้วยท่าทีเหมือนไม่ครู่ไม่ได้ฆ่าฟันกันอย่างเอาเป็นเอาตายเลยเเม้เเต่น้อย

     " เมื่อกี้คุณเห็นไหมคะ ในที่สุดหนูก็ตั้งรับเพลงดาบของคุณได้เเล้วนะ "

     " ทำอะไรบ้าบิ่น ไร้สาระเสียจริง " มิฮอร์คพูดจากใจจริง ไม่เคยเห็นใครบ้าเเบบนี้มาก่อน อ้ะ ไม่สิ อย่างน้อยก็มีเธอคนนั้นก็รวมอยู่ในข้อยกเว้นนี่ด้วย

     เหมือนกันจริงๆ

     " เเล้วผลละคะ หนูชนะใช่ไหม !! โอ๊ย " คุโรมองเเขนของตนที่ใส่ยาเสร็จเเล้วก็ลุกพรวดขึ้นมา ทำเอามิฮอร์คเอาสันดาบเคาะหัวของคุโรเบาๆ

     " ไม่เจียมตัว...นอนไปซะ"

     " เอ๋ เเล้วหนูชนะหรือเเพ้คะ " นัยน์ตาใสเเจ๋วของคุโรทำเอามิฮอร์คปวดหัวขึ้นมา

     " สภาพเจ้าเป็นเเบบนี้เรียกว่าชนะได้หรือไง " มิฮอร์คพูดพลางยิ้มเเสยะให้กับคุโรที่ช็อคค้างไป

     " อา อู่ววว ยังชนะไม่ได้อีก เจ็บใจจัง เเต่ออกเเรงไปเมื่อกี้หิวอีกเเล้วอะ...จะว่าไปเเล้ว คุณตาเหยี่ยวเคยกินเครปที่ออกใหม่ที่ล็อคทาว์นไหมคะ หนูว่าหลังจากนี้จะเเวะไปซะหน่อย... " 

     คุโรล้มตัวลงนอนบนเเผ่นไม้เเละพูดบ่นเรื่องต่างๆออกมา มิฮอร์คไม่สนใจสิ่งที่เด็กสาวพูดอีกต่อไป ก่อนที่จะจับเศษไม้ผูกกับเรือเล็กของตัวเองเเละลากไปเข้าฝั่ง

     ถ้าคุโรไม่ได้โวยวายเมื่อครู่เเล้วสังเกตดีๆเเล้วละก็ บริเวณเเขนซ้ายของมิฮอร์คมีของเหลวบางอย่างที่กำลังไหลซึมอยู่เล็กนอย ใช่เเล้ว 

     มิฮอร์คได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีของคุโร 

     ' ถึงเเม้เป็นเเค่บาดเเผลเล็กๆเเต่ก็ถือว่าน่าอับอาย...' มิฮอร์คคิดในใจ เขาไม่ได้รับบาดเเผลเช่นนี้มานานเเล้ว อีกทั้งเพลงดาบเมื่อครู่ของคุโร เขาไม่ได้รับมันเข้าไปเต็มเเรง เสี้ยววินาทีขาของเขาขยับออกจากจุดนั้นเล็กน้อยเเละเบี่ยงวิถีการโจมตีรุนเเรงของคุโรออกไป

     เขาเกิดไม่เเน่ใจว่าจะรับดาบนั้นของคุโรได้รึเปล่า

     พลังผลปีศาจมิปุมิปุของคุโรกับสายเลือดเเห่งดีทำให้ดาบที่ออกมาสร้างรอยเเยกลึกลงไปในทะเลชั่วขณะ ก่อนที่มันจะกลับสภาพเดิมในเวลาไม่นาน คุโรหลังจากปล่อยท่านั้นออกไปก็หมดสติไปชั่วครู่เเละตกลงบนเศษไม้พอดีเด๊ะ

     ' จะเรียกว่าโชคดีหรือคำสาปดีละ การที่ไม่ตายเเบบนี้..'  มิฮอร์คลากเเผ่นไม้ใหญ่ติดเรือไปสักครู่ คุโรที่พูดเรื่องของอร่อยมาสักพักก็นึกถึงใครบางคนขึ้นมาได้
     
     " จริงสิ เมื่อกี้หนูฝันประหลาดมากเลยด้วย หนูเห็นคนที่หน้าตาเหมือนกับหนูด้วยล่ะ " คุโรจำฝันที่เลือนลางนั้นไม่ค่อยได้ เเต่รอยยิ้มของเธอคนนั้นมันทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา

     กึก

     " งั้นเหรอ..." มิฮอร์คหยุดฟังไปชั่วครู่ ก่อนจะลากเรือเข้าภัตตาคารต่อ โดยมีกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางที่
มองมิฮอร์คอย่างหวาดๆเเละลูฟี่ที่มองมิฮอร์คเเบบโกรธเคือง

     ข้าทำอะไรผิดหรือไง
     
     " เเถมเธอคนนั้นยังบอกหนูว่า น่าเกลียดด้วย หนูน่าเกลียดจริงๆเหรอคะ " คุโรเอียงคอนอนเเผ่บนเศษไม้สงสัยอยู่อย่างนั้น มิฮอร์คได้เเต่ถอนหายใจกับความคิดของคุโรที่ไม่รู้จักคำเปรียบเปรย

     " หึ น่าเกลียด..." เเต่มิฮอร์คก็ไม่เเก้ความคิดนั้นของคุโร ปล่อยให้เธอคิดเเบบนั้นต่อไปเเล้วกัน 

     "  หนูว่าเเล้วเชียว มิน่าเเต่ละคนที่ฐานทัพมองหน้าหนูทีไรถึงชอบหลบตาหนู ที่เเท้หนูหน้าตาน่าเกลียดจริงๆด้วย " คุโรนอนตบเข่าดังฉาด 

     ความคิดของคุโรก้าวล้ำไปอีกขั้นหนึ่งเเล้ว

     " เหอะ ๆ " มิฮอร์คพ่นลมหายใจ เเล้วเก็บดาบโยรุของตนเข้ากลางหลัง ก่อนจะโยนดาบคุโรกามิกลับไปให้คุโรที่นอนเเอ้งเเม้งอยู่เเล้วยีหัวของคุโรที่หน้ามุ่ยเล็กน้อยเเละสั่งสอนไปเหมือนที่เธอคนนั้นเคยบอกกับเขามาก่อน

     
จอมดาบเขาไม่ปล่อยดาบออกจากมือหรอกนะ
     

    

     

     

     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 414 ครั้ง

1,198 ความคิดเห็น

  1. #1130 wanlaym (@wanlay_m) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 01:57
    โง้ยยยย...มีความเอ็นดูยัยหนูตลอดเลย
    #1130
    0
  2. #1108 Mei-ps4986 (@priyaphathrsmhwa) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 06:40
    ไรท์รีบมาต่อเร็วๆสิ
    #1108
    0
  3. #1107 pooh2000 (@pooh2000) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 14:13
    รออยู่น้าไรท์
    #1107
    0
  4. #1106 stts2 (@stts) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 17:10
    ความพ่อนี่มัน
    #1106
    0
  5. #1105 PNoTZa1 (@PNoTZa1) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 18:13

    ทำไมตูรู้สึกว่า"มิฮอร์ค" แม่งสมควรที่จะเป็นพ่อ วะ

    ฮะฮะฮะ /คิดไปเองรึป่าว/
    #1105
    0
  6. #1104 pooh2000 (@pooh2000) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 16:59
    รออยู่น้าไรท์
    #1104
    0
  7. #1103 li-zhu (@li-zhu) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 16:13

    พ่อชัดๆ กรี๊ดดด คูมพ่อมิฮอร์ค
    #1103
    0
  8. #1102 Luna0001 (@Luna0001) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 15:59
    ทำไมมันบทพ่อชัดๆแวะ
    #1102
    0
  9. #1101 โคมวิเศษ (@nali-rabanos) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 15:58
    คุณแม่ ฮืออออ

    นี่มันคุณพ่อบุญธรรม!!
    ว่าแต่ผลึกน้ำตาของมอนเชอรี่ยังเหลือไหมคุโร เอามาใช้รักษาซะนะ จะได้หายเร็วๆ
    ว่าแต่ลอว์เป็น7เทพรึยังคะ
    #1101
    0
  10. #1100 faza205317 (@faza205317) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 15:57
    คุณพ่อออออ โอ้ย น่าเอ็นดูววว
    #1100
    0
  11. #1099 - GENUS. (@jannypanya) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 15:27
    พ่อชัดๆพ่อแน่ๆ
    #1099
    0
  12. #1098 sahatsawatt6400 (@sahatsawatt6400) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 14:59
    ทำไมผมรู้สึกว่า มิฮอร์คนี่ดูเป็นพระเอกจังเลย
    แต่ทำไมผมถึงรู้สึกแปลกๆว่ามิฮอร์คคือพ่อของคุโระว่ะเนี่ย
    #1098
    0
  13. #1097 Zanzar (@5401170733) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 14:38
    แสดงว่าแม่ของหนูหลังมีหนูแล้วพลังลดลงสินะเลยโดนจับง่ายๆ(หรือป่าว)
    #1097
    0
  14. #1096 Lmalbbs (@Lmalbbs) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 14:35
    #มิฮอร์คคุโร ชั้นไม่สามารถมูฟออนจากเรือนี้ได้...
    #1096
    0
  15. #1095 kirtneinnakh (@kirtneinnakh) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 14:24

    น้ากลัวมากกว่าน้าเกลียด​นะ

    #1095
    0
  16. #1094 Faii26120 (@Faii26120) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 14:24
    คุโระน่าย้ากจังเยยค่าา
    #1094
    0
  17. #1093 chin368 (@chin368) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 14:20
    รอนะคับ
    #1093
    0
  18. #1092 Shi-no-kami (@Shi-no-kami) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 14:13

    เขามองเธอแบบนั้นเพราะเธอน่ากลัวต่างหาก!
    แต่พระเอกก็เห็นๆกันอยู่แล้วววว
    เชียร์พี่ฮอว์คค่าาา
    #1092
    0
  19. #1091 bamelhm (@bamelhm) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 14:08
    แอบรักแม่เขาละซี่
    #1091
    0
  20. #1090 GhostFariy (@GhostFariy) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 14:04

    น่ารักน่าเอ็นดู~ ลูฟี่หวงพี่สาวหราาาา ///ตาเหยี่ยว~ ระวังคุกน๊าาาา////รอตอนต่อไปนะค๊าาา
    #1090
    0
  21. #1089 0875755075Zx (@0875755075Zx) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 13:59
    คุกๆๆๆๆๆ
    #1089
    0
  22. #1088 CQ Pang (@pangchio) (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 13:57
    รู้สึกเอนดูใช่มั้ยล้าาาคุณจอมดาบ
    #1088
    0