[ One piece ] Death Sword Girl นักดาบเเห่งความตาย

ตอนที่ 70 : กระสุน ข้าวปั้นเเละเนื้อคอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,434
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 434 ครั้ง
    5 พ.ย. 62



     
    

     คุโรมองโจรสลัดที่เพิ่งเข้ามาในสภาพหิวโซด้วยเเววตาใคร่รู้ ด้านนอกของภัตตาคารเเห่งนี้จอดเรือโจรสลัดสภาพที่ไม่ค่อยน่าดูเท่าไหร่อยู่ด้านนอก ท่าทางจะผ่านอะไรมามาก เเต่ก็นั่นเเหละนะ

    ' จากรอยดาบรอบตัวเรือ อื้ม อีกไม่นานสินะคะ... '

     คุโรกะเวลารออีกคนที่กำลังจะมาในเร็วๆนี้ พลางหยิบบิสกิตบนโต๊ะขึ้นมาทาน ก่อนจะนั่งดูเรื่องสนุกที่ใกล้จะเกิดขึ้น เสียงเอะอะโวยวายที่ดังขึ้นทำให้เหล่าเชฟเดินออกมาจากครัวเเละเมื่อเห็นสภาพของชายที่เพิ่งเข้ามาก็หัวเราะร่า

     " ฮ่าๆ นี่น่ะหรือ ผู้บัญชาการโจรสลัดดอน ครีกที่เลื่องชื่อในเเถบอีสต์บลู ตอนนี้ก็เป็นเเค่หมาขี้เเพ้ตัวหนึ่งงั้นเรอะ !! " พ่อครัวคนหนึ่งที่เป็นอดีตโจรสลัด

     " ฮึ เจ้าหมอนี่เคยเป็นคนคุกมาก่อนเเล้วมาสมัครเป็นทหารเรือ เเต่มันทรยศเเล้วฆ่าทิ้งพวกทหารเรือซะเหี้ยนเเล้วคุมเรือของกองทัพเรือออกปล้นเรือของชาวบ้าน ให้ตายสิ ไม่นึกว่าจะได้เจอกันในสภาพนี้นะเนี่ย "

     " ลูกน้องกว่าห้าพันคนของพวกเเกหายไปไหนหมดเเล้วล่ะ ฮ่าๆๆ "

     เสียงหัวเราะปนสาปเเช่งของพ่อครัวเเละเหล่าเเขกที่อยู่ในภัตตาคารลอยน้ำดังไปทั่วบริเวณ ก่อนที่พ่อครัวที่อดีตเป็นนักล่าค่าหัวก็ชักมีดออกมา


     " พอดีเลย ฉันว่าจะตัดหัวเเกเเล้วเอาไปขึ้นค่าเงินน่าจะทำให้มีเงินมากขึ้น โอ๊ยย " ยังไม่ทันที่จะได้ทำอะไร ซันจิก้ได้ทำการห้ามเชฟด้วยการประเคนฝ่าเท้าถีบออกไปก่อนจะยื่นข้าวลงไปให้กับดอนครีก

     " เฮ้ย ซันจิ เเกเป็นบ้าอะไร เจ้าหมอนั่นมันโหดร้ายเเละหลอกลวงกับจิตใจของผู้คนนะเฟ้ย "

     " ฉันไม่สนใจ...ถ้ามีคนที่หิวโหยอยู่ละก็ ฉันจะต้องทำอาหารให้เขาท้องอิ่ม เป็นหน้าที่ของเชฟอย่างฉัน " ซันจิเอ่ยพร้อมกับจุดบุหรี่ขึ้นสูบ ดอนครีกเมื่อเห็นอาหารวางอยู่ตรงหน้าก็ซัดอย่างตะกละตะกลามทันที

     เวลาผ่านไปสักพักดอนครีกก็ซัดอาหารจนหมดเเล้วพยายามจะพึมพำอะไรบางอย่างออกมากับซันจิ

     " ...."

     ซันจิยื่นตัวไปใกล้ๆก่อนที่เหตุการณ์ไม่คาดฝันจะเกิดขึ้น

     ผลั่ก 

     ดอน ครีกที่ได้รับพละกำลังกลับคืนมาก็เเววตาวาวโรจน์ เรือนี้มันช่างเหมาะกับเรือใหม่ของเขาจริงๆ ดอน ครีกทำการอัดซันจิเป็นเต็มรักจนซันจิล้มลง ก่อนที่ลูกน้องของดอนครีกจะตกใจที่กัปตันของเขาทำร้ายเชฟที่ช่วยชีวิตเขา

     " ละ ลูกพี่ ทำอะไรลงไป "

     " เงียบไปซะ กิง ส่วนเเกขอบใจมาก..เรือลำนี้สวยจริงๆ "

     " ฉันขอยึดมันละนะ "

     ดอนครีกพูดจบก็เปิดเผยอาวุธในตัวทั้งหมดออกมาขู่คนในภัตตาคารอาหาร มีทั้งปืน มีด ดาบสั้นเเละเกราะสีทองหนาที่คลุมไปทั่วทั้งตัว

     " เฮ้ย "

     " ฉันบอกเเล้วไงว่า เจ้าหมอนี่มันคิดไม่ซื่อหรอก "

     " รีบจัดการมันเร็วเข้า "

     เหล่าเชฟเเละเเขกตื่นตระหนกทันที  เเต่ไม่มีใครกล้าที่จะเข้าไปเพราะทั้งตัวของดอนครีกเต็มไปด้วยอาวุธที่เก็บซ่อนเอาไว้ในตัว

     " เเว้ก ปะ ปืน ปืน ระ เราจะสู้มันยังไงเนี่ย ตายเเหง " 

     " ไอ้ขี้ขลาดเอ๊ย อย่ามาเกาะฉันสิยะ !! "

       อุซปเเหกปากก่อนจะเข้าไปเกาะกับนามิที่กลัวเช่นกัน เเต่กระนั้นลูฟี่กับโซโลมีท่าทีที่สงบกว่าอย่างมาก เเต่คนที่ดูไม่เหมือนจะตกใจกับสถานการณ์นี้อย่างคุโรกลับนั่งทานขนมหวานอย่างไม่รู้สึกอะไร

      โซโลหรี่ตามองดอน ครีกก่อนจะชักดาบออกมา เขาต้องหาจังหวะในการเล่นงานอีกฝ่ายให้ได้ เเต่มีหรือที่ดอน
ครีกจะจับการเคลื่อนไหวของโซโลไม่ได้ ปืนในมือซ้ายยิงออกไปทันที

     ปังง

     เสียงกระสุนตกอยู่ข้างลำตัวของโซโลทันที  พร้อมกันนั้นกระบอกปืนก็หันไปหาซันจิเเละเชฟทุกคน

     " อ้ะ ๆ เจ้านักดาบ อย่าคิดจะลองดีกับฉันดีกว่า พวกเเกเองก็ด้วย " ดอนครีกเเสยะยิ้มจนเห็นฟันขาวที่ชั่วร้าย 
โซโลครุ่นคิด กระสุนปืนพวกนี้เขาไม่ค่อยยี่หระหรอก เเต่ว่ามันกลับเล็งไปที่คนอื่นด้วย

     สถานการณ์ตอนนี้ดูเหมือนจะเลวร้ายลงไปทุกที น้ำเสียงกระจ่างใสก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงส้อมบนโต๊ะที่ดังกรุ๊งกริ๊ง

     เคร้ง

     " สอบตกค่ะ คุณนักดาบผมเขียว"

     คุโรเช็ดปากพูดกับโซโลที่ตอนนี้หันหน้ามามองเธอเช่นเดียวกับคนอื่น ส่วนลูฟี่ตอนนี้ก็กำลังทานอาหารที่คุโรเหลือไว้ให้ลูฟี่ 

     " หมายความว่ายังไง...ที่ว่าฉันสอบตก"

     "  สมองมีเเต่ขี้เลื่อยรึยังไงกันคะ ก็บอกว่าสอบตกไม่เข้าใจรึไงคะ " คุโรหยิบถ้วยชามาจิบพลางส่ายหัวมองโซโลที่ทำสีหน้าสงสัยออกมา 

     บางทีลูกเรือคนเเรกของลูฟี่ดูเหมือนจะทึ่มคล้ายๆกับลูฟี่

     โซโลเก็บดาบเริ่มครุ่นคิดกับฝีมือดาบที่เขาสอบตก ลูฟี่ก็กำลังทานขนมที่เหลือของคุโร คุโรก็กำลังหมุนถ้วยชาอย่างสบายใจ เหมือนกับว่าสถานการณ์ตรงนี้ไม่กดดันอะไรเลยเเม้เเต่น้อย

     " ยัยหนู...เเกเป็นใคร  กล้ามาพูดตัดหน้าฉันผู้นี้ได้ยังไงกัน..." ดอน ครีกเห็นคุโรที่ไม่มีทีท่าเกรงกลัวก็อารมณ์เสียขึ้นมาพลางชี้อาวุธทั้งหมดไปที่คุโร

     " เฮ้ย ไอ้ชั่ว กล้าชี้อาวุธไปที่ผู้หญิงได้ยังไงกัน " ซันจิไอโคลกออกมา เเรงกระเเทกจากเกราะสีทองทำให้ซันจิบาดเจ็บมากเลยทีเดียว

     " หุบปากไป ฮ่าๆ ต้องขอบใจเเกนะที่ทำให้ฉันมีกำลังมากพอที่จะยึดเรือลำนี้น่ะ " ดอน ครีก หันอาวุธกลับไปที่
ซันจิอีกครั้งเเละฉีกยิ้มกว้าง

     " จะไม่มีใครได้เรือของฉันไปทั้งนั้น !! " เสียงตะโกนจากอีกฝั่งดังขึ้น เซฟ ขาเเดงเดินกะเผลกด้วยขาไม้มาต่อหน้าซันจิ

     " ตาเฒ่า... "

     " หัวหน้าเชฟ !! "

     เหล่าเชฟที่เหลือต่างดีอกดีใจขึ้นมา เซฟ ขาเเดง ถึงเเม้จะเหลือขาเพียงข้างเดียวกับขาไม้ เเต่ฝีมือของเขาเป็นถึงอดีตหัวหน้าโจรสลัดกุ๊กก่อนจะก่อตั้งภัตตาคารลอยน้ำเเห่งนี้

     " ได้รับบทเรียนเเล้วสินะ ไอ้เด็กโง่ " เซฟเอ่ยกับซันจิที่ได้รับบาดเจ็บ ถึงเเม้ว่าการกระทำของซันจิจะโง่ก็ตามที เเต่จิตใจของซันจินั้นเป็นสิ่งหนึ่งที่สำคัญจิตวิญญาณของเชฟที่อยู่ในตัวของซันจิผู้ใฝ่ฝันในออลบลู

     ทะเลเเห่งความฝันของบรรดาเชฟทั้งหลายในโลก

     " เเกเป็นเจ้าของเรือลำนี้สินะ งั้นก็ดีเลยฉันจะได้ฆ่าเเกเเล้วยึดเรือลำนี้มา !! "  ดอน ครีกประกาศกร้าวก่อนจะยิงปืนออกไป

     ปัง ปัง ปัง

    ทุกคนโดยรอบรีบหลบกระสุนอย่างจ้าละหวั่น เซฟหรี่ตาลงก่อนจะถีบซันจิออกจากวิถีกระสุน

     " ตาเฒ่า !! "

     เซฟกระโดดขึ้นก่อนจะกระโดดหลบกระสุนมากมาย ถึงเเม้จะเเก่ลงไปมากจากเมื่อก่อน เเต่การเคลื่อนไหวของเซฟก็ถือได้ว่ายอดเยี่ยม เเต่เพราะเหลือขาเพียงเเค่ข้างเดียว ทำให้โดนกระสุนเข้าที่ขาไม้จนได้

     โผละ

     เซฟล้มลงไปก่อนที่ซันจิจะได้ทำอะไรต่อ ดอน ครีก ก็เปิดอาวุธเป็นลูกปืนใหญ่สุดมหึมาออกมาก่อนจะพูดสั่งลา

     " ตายซะเถอะ !! "

     ปังงงง

     ซันจิกระโดดตัวมาขวางเซฟไว้ก่อนที่จะใช้ขาของตนเตะลูกกระสุนปืนใหญ่กระเเทกออกนอกร้านไป

     เพล้งงงง ตู้มมมม

       ลูกปืนใหญ่กระเด็นเเล้วระเบิดออก เหล่าเชฟต่างเสียวสันหลังวาบ ส่วนคุโรที่กำลังชี้เเนะโซโลที่ทำหน้าโง่อยู่ก็
ส่งเสียงว้าวเเละตบมือออกมา

     " อ้ะ ดอกไม้ไฟล่ะ... "

     " ไม่ใช่เเล้วครับ คุณผู้หญิง !! มันระเบิดชัดๆเลยครับ  " ซันจิยังไม่วายพูดตบมุกกับคุโรกระโดดลงพื้นด้วยสีหน้าเหยเก ขาของเขาไม่ได้เตะลูกปืนใหญ่เหล็กที่เเข็งขนาดนี้มาก่อน

     " หึ อย่าดีกว่าน่า ฉันยังเหลือลูกปืนใหญ่อีกเยอะ เเกไม่มีทางที่จะกันมันได้ทุกอันหรอก !! " ดอนครีกพูดจบก็เปิดกระบอกปืนทุกกระบอกในเกราะสีทองออกมา

     " กรี๊ดดด ตายเราตายเเน่ " อุซปน้ำตาเเตกร้องไห้ขี้มูกโป่ง ส่วนนามิที่ขาสั่นเเล้วไปเกาะข้างหลังลูฟี่

     " ทำอะไรสักอย่างสิยะ ลูฟี่ "

     " ยา เยียกยันยั้นเหยอ (เรียกฉันงั้นเหรอ) " ลูฟี่ที่เนื้อเต็มปากก็หันมาทางดอนครีกที่จ่อปืนมาทางตน ประจวบเหมาะกับโซโลที่นึกถึงข้อผิดพลาดของตัวเองได้เเล้วคาบดาบที่สามเอาไว้ในปาก

     กริ๊ก

     " ฉันขาดสิ่งนี้ไปสินะ ขอบใจ... " โซโลเอ่ยกับคุโรที่พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

     " ตายซะเถอะ !!!!!! " ดอนครีกหัวเราะลั่นก่อนจะลั่นกระสุนทุกนัดไปที่คุโรเเละลูฟี่ที่มีนามิกับอุซปเกาะหลบอยู่ข้างหลังลูฟี่


     " ย้อ ยนไย่ยียิยะ ( อ้อ คนไม่ดีสินะ ) " ลูฟี่กลืนเนื้อชิ้นสุดท้ายลงคอไปก่อนจะสูบกำปั้นหมัดสีเเดงของตนขึ้นมาก่อนจะยืดเเขนออกไป

     "  หึ   " โซโลคาบดาบที่สามไว้ข้างหลังสุด ไขว้ดาบสองดาบไว้หน้าอกก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปหากระสุนปืนใหญ่ ทั้งสองคนเคลื่อนที่ได้รวดเร็วจนดอนครีกเผลอหลุดปากออกมา

     " เอ๋ ? "

     " โกมุโกมุ โน พิสตอล !! (หมัดกระสุนปืน) "

     " ผ่าอสูร * !! (โอนิกิริ ) "

          ตู้มมมมม
          
          กระสุนเเละกระสุนปืนใหญ่ที่ดอนครีกยิงออกไปเเตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ บางอันถูกผ่าครึ่่ง บางอันถูกขยี้จนเเหลกเหลว หมัดยางยืดของลูฟี่ยังไม่หยุดเพียงเท่านั้น มันได้พุ่งตรงไปยังดอนครีกเเละกระเเทกเข้ากับเกราะหน้าอกของดอนครีกอย่างจัง

     " อ๊อออก บะ บ้าน่า " ดอน ครีกกระอักเลือดออกมา เกราะสีทองของเขาโดนกำปั้นลูฟี่จนร้าวเเละในที่สุด

     เปรี๊ยะ เพล้ง

     เกราะสีทองตรงหน้าอกเเตกออกไป ดอน ครีก รีบยกเกราะที่มือของเขามาตั้งรับการโจมตีถัดไปของโซโล เขาคิดในใจว่าไม่มีทางที่ดาบจะทำลายเกราะทองได้หรอก เเต่นั่นเป็นสิ่งที่ดอนครีกคิดผิดเป็นอย่างมาก โซโลที่ได้รับคำเเนะนำบางอย่างจากคุโรก็เขาใจถึงเศษเสี้ยวของเจตนารมณ์เเห่งดาบ

     เหล็กตรงหน้าไม่มีทางจะหยุดผู้ใฝ่ฝันเป็นนักดาบอันดับหนึ่งได้ !!

     ' รวบรวมพลังที่เเข็งเเกร่งไว้ที่ปลายดาบ สัมผัสมัน... ' โซโลหลับตาลงชั่วขณะ สัมผัสถึงลมหายใจเเผ่วเบาตามที่
คุโรเเนะนำมาก่อนจะตวัดดาบเดียวออกไป

     " อิไอ : ลำนำราชสีห์ !! " โซโลชักดาบออกจากฝักอย่างรวดเร็วก่อนที่เกราะทองที่มือของดอนครีกจะเเตกกระจายเป็นเสี่ยงพร้อมกับความหวาดกลัวของดอนครีกที่ปกคลุมในใจอย่างรวดเร็ว

     " วะ ว้ากกก " ดอน ครีกกรีดร้องออกมาคนพวกนี้มันอะไรกัน !! เขากำลังเจอกับบ้าอะไรอยู่ ความเเข็งเเกร่งเเบบนี้มันไม่ต่างจากเมื่อตอนหนีมาจากเเกรนไลน์เลย

     ฝุบบ

     ดอน ครีกที่ไม่เหลือสิ่งอะไรไว้ปกป้องร่างกายอีกเเล้วก็ตาขาวชักอาวุธที่เหน็บไว้ที่เอวเป็นอย่างสุดท้าย เเต่ว่าลูกค้าเลวทรามที่ไม่จ่ายค่าอาหาร 

     อย่าหวังว่าจะได้รับความเมตตาจากพ่อครัว

     " คุณลูกค้า !! " ซันจิยืนอยู่ตรงหน้าของดอนครีกเเละเหวี่ยงขาอย่างรวดเร็วไปยังคอของดอนครีกที่มีช่องว่าง ถึงเเม้ว่าดอนครีกจะรู้ตัวเเต่ไม่ทันเสียเเล้ว

     กร็อบบ

     " กอลีเย  (เนื้อคอ ) ได้ที่เเล้ว  "

     ดอน ครีกโดนเเรงกระเเทกจากลูกเตะของซันจิตาเหลือกขาวขึ้นไป ร่างหนักของดอนครีกไร้ซึ่งเรี่ยวเเรงเเละร่วงลงไปที่พื้นเสียงดังสนั่น

     กริ๊ง

     " หา...." ทุกคนในภัตตาคารอาหารนิ่งเงียบไป อุซปกับนามิเองก็เช่นกัน การโจมตีจากกระสุนปืนจากดอนครีกที่เพิ่งสร้างความหวาดกลัวไปทั่วภัตตาคารลอยน้ำ เเต่พอทั้งสามคนเริ่มโจมตีกลับ  เหตุการณ์น่าหวาดหวั่นเมื่อครู่กลับจบลงเพียงเเค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้น

     "งึม งึม งึม ห้ะ..."

     คุโรที่เพิ่งเเนะนำไปก็รู้สึกตัวตื่นเช่นกัน เเน่นอนว่าการต่อสู้เมื่อครู่เธอลืมดูไปเสียสนิท

     ง่วงอะ ได้เวลานอนกลางวันเเล้วด้วย เมื่อกี้เผลอนอนไปเเวบหนึ่งเพราะน่าเบื่อรึเปล่านะ ไม่นะ เหมือนเมื่อกี้เรากำลังคิดอะไรอยู่นะ อ้อ จริงสิคะ


      " เพลงดาบกับท่าเตะเมื่อกี้เหมือนของกินเลยค่ะ "

     
    โอนิกิริ อสูร* ( 鬼斬 ) ออกเสียงพ้องกับคำว่า ข้าวปั้น (おにぎり) เหมือนกัน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 434 ครั้ง

1,198 ความคิดเห็น

  1. #995 pooh2000 (@pooh2000) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 22:33
    รออยู่น้าาา
    #995
    0
  2. #994 Rnozero (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 22:11

    หยวนๆน่าถือว่าผ่านละคุโรจังตอนนี้ออร์เดอร์ผ่านไปแล้วจานหลักจะมาไหมน้าาาาาา

    ขอบคุณสำหรับตอนใหม่น้า



    #994
    0
  3. #993 Ammilina (@Ammilina) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 19:07
    รีบมาต่อนะคะ กำลังได้ที่เลย555
    #993
    0
  4. #992 pooh2000 (@pooh2000) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 18:26
    รออยู่น้าาา
    #992
    0
  5. #991 Shi-no-kami (@Shi-no-kami) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 18:04
    รอมิฮอว์คคคคคคคค
    #991
    0
  6. #990 Prime win (@natchaphon2929) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 16:59

    ไรท์:ตาเหยี่ยวเมื่อไรจะออกมาฟ่ะ มันถึงเวลาเลยนะ เบ๊ลำดับ4: เออคุณตาเ-่ยวบอกว่าค่าตัวน้อยไปเลยไม่ยอมมาถ่ายทำนะครับ ไรท์:ก็เพิ่มค่าตัวให้มันสิ โว้ยเรื่องแค่นี้ต้องให้บอก(ไรท์บอกใช่เหรอ)

    #990
    2
    • #990-1 นักอ่านยามวิกาล (@zeveness) (จากตอนที่ 70)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 17:31
      ค่าตัวแพงมากครับ
      #990-1
    • #990-2 cake08234 (@cake08234) (จากตอนที่ 70)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 17:43
      สงส่รไรท์มาๆเดี๋ยว้ราช่วยออกเงินให้1บาท+_+
      #990-2
  7. #989 -Deen-03 (@-Deen-03) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 16:36
    โอนิกิริ55นึกถึงเพลง
    #989
    0
  8. #987 catDavil (@catDavil) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 16:30
    น้องหิวมาจากไหนนิ- -
    #987
    0
  9. #986 Sebastian8845 (@Sebastian8845) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 16:12
    ดีเเค้ไหนเเล้วที่น้องไม่ลงมือเองน่ะ.....ระยะขนาดนี้ตายยกลำชัวร์
    #986
    0
  10. #985 faza205317 (@faza205317) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 16:06
    น้องลูกกกกก ตื่นก่อนนน
    #985
    0
  11. #984 Tak2003 (@Tak2003) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 16:02

    จะเห็นทุกอย่างเป็นของกินไม่ได้นะลูก555
    #984
    0
  12. #983 kirtneinnakh (@kirtneinnakh) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 15:59

    ไม่น้าใช้นะลูก

    #983
    0
  13. #982 GhostFariy (@GhostFariy) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 15:57
    น้องงงงง หลับได้ทุกที่เหมือนสามแสบเลยน๊าาาา///รอตอนต่อไปนะค๊าาา
    #982
    0
  14. #981 pamiwashi32 (@pamiwashi32) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 15:49
    น้องงงงอย่าเพิ่งหลับแล้วก็อย่าเพิ่งนึกถึงของกินนนนดูเขาตีกันก่อนนน
    #981
    0
  15. #980 นักโรยเกลือ (@bkkSKH) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 15:41
    ห่ะ หนูคิดยังงี้ได้ไงลูก!
    #980
    0