[ One piece ] Death Sword Girl นักดาบเเห่งความตาย

ตอนที่ 6 : เข้าพบจอมพลเรือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,560
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 690 ครั้ง
    31 ส.ค. 62



     
     ไม่นานนักหลังจากเรื่องวุ่นวายจบลง เซ็นโงคุเเละการ์ปก็มาที่ห้องทำงานที่ซึ่งซึรุยังคงนั่งจิบชารอทั้งคู่ที่ไปเคลียร์ปัญหาเรื่องคุโรที่สร้างเรื่องวุ่นวายไป

     ซึรุยิ้มทักทายทั้งสองที่เดินมาด้วยสภาพที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิง

     " เป็นไงบ้าง "

     " ยังไงน่ะเหรอ ซึรุ ให้ตายสิ มาเเค่วันเเรกก็ทำเอาฉันปวดหัวขึ้นมาเลย " เซ็นโงคุกุมขมับก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ทำงาน ไม่ง่ายเลยหากจะต้องรับมือกับเด็กนิสัยเหมือนการ์ปอีกคน

     " วะฮ่าฮ่า ก็ดีเเล้วนี่ เหมือนฉันสมัยหนุ่มๆไม่มีผิด " การ์ปยังคงเเทะขนมเซมเบ้อย่างไม่รู้สึกผิดอะไร

     " ก็เพราะเเกไม่ได้เป็นคนเเก้ปัญหาที่ก่อไว้ไงล่ะ ไอ้เจ้าบ้าเอ๊ย !! " เซ็นโงคุตะโกนเขม่นออกไป ซึรุยิ้มหัวเราะให้กับเพื่อนทหารเรือของตนที่สนิทมาตั้งเเต่ตอนเข้ามาทหารเรือใหม่ๆ

     จนมาถึงเรื่องของเด็กสาวคุโรที่ตอนนี้กำลังหลับยาวหลังจากที่โดนหมัดยาวของเซเฟอร์ไป

     " เเล้วที่นี่จะเอาไงต่อล่ะ การ์ป เรื่องของคุโรน่ะ " ซึรุวางเเก้วชาลงพร้อมกับเอ่ยปากถามการ์ปอย่างจริงจัง

     " หะ หมายความว่าไงน่ะ " การ์ปซึ่งยังคงไม่รู้ถึงความหมายจริงๆของคำถามก็ทำหน้าเหลอหลาออกมา

     เซ็นโงคุนวดขมับก่อนที่จะพูดออกมา

     " ฟังนะ การ์ป นายจะไม่สามารถเอาใครเข้ามาเป็นทหารเรือได้โดยที่ไม่รู้ประวัติเบื้องหลังมาก่อนหรอกนะ ยิ่งเป็นเด็กสาวที่เพิ่งเก็บมาเมื่ออาทิตย์ก่อนก็ไม่ได้ทำให้ฝ่ายอนุมัติยอมรับได้หรอกนะ "

     เซ็นโงคุอธิบายเรื่องกฎที่เพื่อนของตนชอบที่จะเเหกมันอยู่ทุกครั้งจนตนขี้เกียจตามล้างตามเช็ดให้เเล้ว

     " เเต่สายตาของฉันไม่เคยพลาดหรอกนะ เซ็นโงคุ " การ์ปเองก็ทำสีหน้าจริงจังเช่นกัน

     " เฮ้อ ฉันรู้ว่านายเก่งเรื่องมองคนพวกนี้ การ์ป " เซ็นโงคุก็ไม่ขัดข้องหรอกนะหลังจากได้เห็นเด็กคนนั้นซัดกับ
เซเฟอร์ที่ถึงเเม้จะเกษียณไปเป็นอาจารย์เเล้วเเต่ก็ยังคงเก่งกาจสามารถอยู่ การที่เด็กคนนั้นสามารถทำให้เซเฟอร์ตึงมือ

     ถือว่าหาได้ยากยิ่งเเล้ว

     " อีกอย่าง เเกเองก็เป็นถึงจอมพลเรือสูงสุด น่าจะอนุมัติให้ได้ไม่ยากนี่ วะฮ่าฮ่า " การ์ปเองก็ไม่ได้คิดผิดหรอกที่จะมาขอให้เพื่อนช่วย เซ็นโงคุลอบบ่นในใจว่า เเล้วทำไมถึงไม่ยอมเลื่อนขั้นขึ้นมาช่วยงานเขาสักที
     
     " ด้วยเหตุผลนี่เเหละฉันถึงเกลียดเเก การ์ป " เซ็นโงคุส่ายหัวก่อนที่จะหยิบเอกสารที่ได้นั่งคุยกับซึรุออกมา

     " คุโร ดี อลิซ  พบครั้งเเรกที่อีสต์บลู บนเกาะห่างไกลผู้คน ไม่มีญาติหรือคนรู้จักเพราะเสียชีวิตไปหมดเเล้ว หลังจากนั้นก็ได้รับการอุปการะโดยวีรบุรุษกองทัพเรือการ์ป ได้รับการฝึกฝนจนมีคุณสมบัติมากพอที่จะสามารถเป็นทหารเรือได้ "

     เซ็นโงคุโยนเอกสารที่เพิ่งปลอมเเปลงออกมาให้ซึรุดู

     " อย่างนี้ใช้ได้ใช่ไหม ซึรุ "

     " อา เกินพอเลยล่ะ " ซึรุหยิบปากกาขึ้นก่อนที่จะเซ็นลงไปเป็นผู้อนุมัติการเลี้ยงดูข้างลายเซ็นของการ์ปที่เซ็นโงคุเซ็นให้เเล้วเพราะอีกฝ่ายไม่ชอบงานเอกสาร

     " อ้าวเฮ้ย เเล้วทำไมไม่ใช่ฉันคนเดียวล่ะ "

     " ถ้าให้เเกเลี้ยงเด็กนั่นละก็ มีหวังฉันได้สมองระเบิดตายเเน่ เรื่องดูเเลยกให้ซึรุไปซะ !! อีกอย่างเด็กที่เเกเลี้ยงมากับมือก็กลายไปเป็นปัญหาใหญ่สำหรับทหารเรืออย่างเราไปเเล้ว รู้ตัวบ้างไหม !! หา "  เซ็นโงคุตะเพิดไล่ด้วยเหตุผลที่ไม่ควรให้ไอ้หมอนี่เลี้ยงเด็กโดยเด็ดขาด

     " ฉันว่าฉันก็เลี้ยงมันตามปกติให้เติบโตมาเป็นทหารเรือที่ยิ่งใหญ่นะ " การ์ปเเคะขี้มูกมองเซ็นโงคุด้วยเเววตาไม่เข้าใจ ถึงตอนนี้ลูฟี่หลานเขาจะชอบพูดเรื่องการเป็นโจรสลัดจนเขาต้องประเคนหมัดเเห่งรักเรื่อยไปก็เถอะ

     เดี๋ยวอีกหน่อยก็คงอยากเป็นทหารเรือเองละมั้ง

        ซึรุมองใบหน้าเซ็นโงคุที่สลับเขียวสลับดำก็กลั้นขำ พลางรำพึงรำพันออกมาเบาๆ

     " ฉันเองก็อยากเลี้ยงเด็กดูซักคนบ้างนะ ถ้าไม่ติดที่ว่าเป็นทหารเรือน่ะนะ " ซึรุเป็นคนจริงจังกับงานจนเกินไป อายุมากปานนี้เเล้วก็ยังไม่ได้มีครอบครัวอย่างกับใครเขา

     กริ๊ง กริ๊ง

     เสียงหอยทากสื่อสารดังขึ้น พร้อมกับเสียงที่รายงานว่า

     คุโรตื่นเเล้ว

     " พอดีเลย งั้นช่วยไปพาเด็กนั่นมาที่ห้องนี้หน่อยได้ไหม " เซ็นโงคุวางสายไปก่อนที่จะมองทั้งสองที่ตอนนี้กำลังนั่งสงบเงียบอยู่ ถึงเเม้ว่าเซ็นโงคุจะอะลุ่มอะล่วยเเค่ไหน เเต่อย่างไรก็ตามเขาต้องประเมินเด็กสาวด้วยตัวของเขาเอง

     ขอดูหน่อยเถอะว่า เด็กคนนี้มีอะไรที่การ์ปถึงต้องรั้งตัวไว้

     -----------------------------------

     "งึมงำ งึมงำ กินไม่ไหวเเล้ว อ้ะ "

     คุโรรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาบนเตียงนุ่มๆในห้องสีขาว รู้สึกถึงเเรงจุกเล็กน้อยที่ท้อง หมัดของลุงคนนั้นทำเอาเธอถึงกับสติหลุดลอยฝันหวานไปเลย 

     " นี่เป็นครั้งที่สองเลยนะ " เเววตาฉายเเววตื่นเต้น
     
     ตั้งเเต่เเพ้ให้กับผู้ชายคนนั้นเป็นคนเเรก

     คุโรกำหมัดมุ่งมั่นคิดจะเเก้มือในครั้งต่อไปเเน่ ก่อนที่จะฉุกคิดถึงเรื่องสำคัญขึ้นมา สายตาหันขวับไปมาหาของที่ติดตัวของตัวเองมา

     " อยู่ไหนกันนะ " เด็กสาวลุกขึ้นจากเตียงก่อนที่จะคุ้ยของหาไปทั่วบริเวณ เสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับทหารเรือที่รับหน้าที่มาพาตัวคุโรไป

     คุโรไม่ได้สังเกตถึงสายตาของกลุ่มทหารที่เข้ามาเลย มือก็ยังคุ้ยหาของต่อไป

     " ฟื้นเเล้วสินะ รู้สึกยังไงบ้าง " พลโทโมมอนก้ามองเด็กสาวที่การ์ปติดกลับมา รูปร่างเล็กเเละปราดเปรียว ดวงตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นกำลังมองหาบางอย่างอยู่

     " นี่ท่านพลเรือโทโมมอนก้าเรียกเธออยู่ไม่ได้ยินหรือไง " ทหารเรือตรงหน้ายังไม่รู้วีรกรรมของเด็กสาวตรงหน้าก่อนที่มือจะคว้าไปที่่ไหล่คุโรที่กำลังคุ้ยหาของอยู่

     กร็อบบ

     " เหวออ เจ็บบบ " 

     คุโรหลบเเล้วพลิกฝ่ามือจับข้อมือทหารเรือที่เข้ามาด้านหลังด้วยสัญชาติญาณ ก่อนพลิกร่างกายที่เล็กของตัวเองจับทหารที่ลอบเข้ามาเอาเท้ายันไว้กับพื้น ทหารเรือที่ติดตามเข้ามาถึงกับรีบเอามือจับอาวุธ เเต่โมมอนก้ายกมือห้ามไว้ก่อน

     " อ้าว พวกคุณมาท้าสู้อีกเเล้วเหรอค่ะ " คุโรพ่นลมหายใจ เธอไม่พร้อมที่จะสู้หรอกนะ

     " ไม่ใช่หรอกนะ "

     โมมอนก้ายิ้มเเห้งพลางพูดประเด็นสำคัญ

     " เเข็งเเรงก็ดีเเล้ว ช่วยตามมากับฉันหน่อย เเต่ก่อนหน้านั้นช่วยปลอยมือคนของฉันก่อนเถอะนะ "

     คุโรมองคนที่อยู่ใต้เท้าตัวเอง ก่อนที่จะปล่อยมือเเละกระโดดออกจากตัวทหารผู้โชคร้าย

     " ไปไหนเหรอคะ " คุโรหันหน้าขึ้นไปมองชายร่างยักษ์ที่สูงกว่าตัวเองมาก 

     " ท่านจอมพลเรือเซ็นโงคุอยากจะคุยกับเจ้านิดหน่อย "

     คุโรเอียงคอ

     " จอมพลเรือ ใครอ่ะ "

     ป้าบบ

     นี่หล่อนไม่รู้จักเลยอย่างนั้นเรอะ จอมพลเรือเลยนะ !!

     โมมอนก้ามองดูท่าทางอีกฝ่ายจะไม่รู้เรื่องจริงๆ ไม่ได้เเกล้งเเต่อย่างใด

     " ก็เอาง่ายๆว่า เป็นคนกุมอำนาจของที่นี่รองจากรัฐบาลโลกเลยก็ว่าได้ล่ะนะ นอกจากนี้ยังเป็นเพื่อนด้วยกันกับพลเรือโทการ์ปด้วย "

     คุโรเบิกตากว้างพร้อมกับตบมือเเปะๆ

     " โห เป็นเพื่อนกับปู่ด้วย สุดยอดด !! " 

     โมมอนก้าเห็นว่าอีกฝ่ายยอมฟังเเล้วก็เอ่ยปากพาตัวไป

     " ไปกันเถอะ อย่าให้พวกเขารอนานเลย " 

     " อ้ะ เดี๋ยวก่อนนะ หนูขอหาของก่อน " คุโรพูดจบก็เปิดตู้พยาบาลออกเเต่ก็ยังไม่เจอดาบของตน

     " นี่ ! ยัยหนูมันเสียมารยาทนะ รู้ไหมว่า.." ทหารเรืออดที่จะตำหนิไม่ได้ ก่อนที่จะสัมผัสได้ถึงเเรงลมที่วิ่งผ่านตัวเองไป

     วิ้วววว

     ชิ้งงง

     " จับได้เเล้ว !!  "

      คุโรรับดาบคุโรกามิที่ลอยออกมาจากด้านหลังของกลุ่มทหารอย่างงดงาม ทหารที่คุมอาวุธอยู่ด้านหลังตกใจเป็นอย่างมาก จู่ๆดาบที่ตนริบมาเพื่อป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายก่อเรื่อง กลับลอยจากข้างเอวตัวเองเเล้วกลับเข้าไปอยู่ในมือของคุโร

     "  ไม่เป็นไรใช่ไหม ฉันกังวลมากเลยล่ะนะ " คุโรลูบคลำดาบของตัวเองสักพักก่อนที่จะหยิบมันคาดที่ข้างเอวเหมือนเดิม

     " เอาล่ะ ไปกันเลยไหมค่ะ คุณพลเรือที่ติดยศเหมือนคุณปู่ "

     โมมอนก้าชะงักไปหลังจากเกิดเหตุการณ์เมื่อครู่ ก่อนจะให้ทหารนำทางเด็กสาวที่เดินด้วยท่าทีสดใสไปข้างหน้า

     ' ดาบนั่น...สิบสามดาบชั้นยอด ตั้งเเต่เป็นทหารเรือมาไม่เคยเห็นอะไรเเบบนี้มาก่อน  ' 

     ในดาบเเต่ละเล่มนั้นต่างมีบางสิ่งที่เหมือนกัน นั่นคือ เจตนารมณ์เเห่งดาบ

      หากนักดาบไม่อาจปลุกเจตนารมณ์เเห่งดาบนั่นขึ้นมาได้ ก็ไม่มีทางที่จะเป็นนักดาบที่สมบูรณ์ได้  เเต่นี่เป็นครั้งเเรกที่เห็นเจตนารมณ์ของดาบ

         ยึดติดผู้เป็นนายอย่างเเรงกล้า

     ดาบนั่นไม่ต้องการให้ใครได้ถือตัวดาบสักคน มีเพียงเเค่เธอเท่านั้นที่สามารถใช้มันได้

     คุโร ดี อลิซ

     เเต่เด็กสาวกลับไม่ได้สัมผัสถึงความเเปลกประหลาดของดาบตน เธอเพียงเเค่คิดว่าหลังจากไปพบจอมพลเรือ
บลาๆที่เป็นเพื่อนของปู่เสร็จเเล้ว

จะทานอะไรดีนะ

     

     

     

     

     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 690 ครั้ง

1,183 ความคิดเห็น

  1. #1043 Jitlada Jakthong (@fha333777) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 00:03

    อึ้งดิครับ

    #1043
    0
  2. #317 952@฿&% (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 17:55

    ดาบมีชีวิต

    #317
    0
  3. #27 GhostFariy (@GhostFariy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 10:54

    ติดเรื่องนี้มากอ่ะ ชอบโครต!!!
    #27
    0
  4. #16 JanjaKarjangjan (@JanjaKarjangjan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 17:37

    ติดงอมแงมแล้ว แต่งดีมากเลยไรท์ แต่งให้จบเลยน้าาา อัพบ่อยๆด้วยยิ่งดี
    #16
    0
  5. #14 keawsasuk001 (@keawsasuk001) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 17:29
    ใสจริงๆ......ใสจนสาดเลย
    #14
    0
  6. #13 khawfang2447 (@khawfang2447) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 15:45
    น้องผู้ไม่เเยเเสใคร -~- รออยู่นะ
    #13
    0