[ One piece ] Death Sword Girl นักดาบเเห่งความตาย

ตอนที่ 51 : ข่าวคราวที่ได้รับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,913
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 499 ครั้ง
    16 ต.ค. 62



     

     " เกือบถูกจับได้ ?  เจ้าที่เป็นยอดฝีมือในหน่วยลับน่ะเรอะ "

     เสียงของห้าผู้เฒ่าได้เอ่ยกับหน่วยลับ CP ที่ส่งไปสอดเเนมพลเรือโทคุโร บัดนี้กลับมาถึงที่ฐานของรัฐบาลโลกเเล้ว

     ร็อบ ลุจจิ ในสภาพเคร่งขรึมเอ่ยกับเหล่าห้าผู้เฒ่าตามรายงานที่ได้มาจากการออกมาจากฐานทัพเรือ

     " ทหารเรือที่นั่นเเข็งเเกร่งเป็นอย่างมาก การหลบหนีจึงยากลำบาก " ร็อบ ลุจจิรุ้สึกขัดเคืองคำสั่งอยู่บ้าง หากให้ทำการสังหารเหมือนเมื่อตอนจับตัวประกันเช่นนั้นยังจะง่ายกว่า

     " เราจะทำให้กองทัพเรือเเตกตื่นไม่ได้... " ห้าผู้เฒ่าขายาวสูบซิการ์พ่นออกมา หากกองทัพเรือได้ข่าวว่าพวกตนไปยุ่มย่ามคนของกองทัพเรือละก็จะเกิดปัญหาบานปลายได้

     "  เป็นความจริงสินะที่ว่าทหารเรือที่นั่นสามารถใช้หกวิชาโรคุชิกิได้ "

     ร็อบลุจจิพยักหน้า ข่าวที่ร็อบลุจจิสืบมาได้จากฐานทัพเรือ ถึงเเม้จะลอบเร้นเข้าไปเเบบไม่มีใครสัมผัสได้ เเต่ท้ายที่สุดกลับถูกจับได้เเละระดมกำลังออกตามล่า หากเขาไม่ใช่ผู้ใช้พลังผลปีศาจกับหกวิชาได้อย่างเชี่ยวชาญเเล้วละก็

     เกรงว่าคงไม่ได้มายืนรายงานเเบบนี้

   " ทหารเรือที่นั่นกับผู้ใต้บังคับบัญชาของพลเรือโทคุโร ดี อลิซ เเข็งเเกร่ง..อาจจะเกือบเทียบเท่าพรรคพวกของเรา "

     ร็อบ ลุจจิเอ่ยตามตรง โชคยังดีที่การสืบข่าวครั้งนี้ไปเเค่เขาคนเดียว (?) หากนำพรรคพวกไปด้วยอาจจะหลบหนีออกมาได้ยากยิ่งกว่า

     " สายเลือดอลิซนั่น...จะเอายังไงต่อดี " ห้าผู้เฒ่าคนหนึ่งที่สวมชุดฝึกดาบที่นั่งเงียบอยู่นานพูดขึ้นพลางลูบดาบที่มีชื่อเสียง

     การที่พลเรือโทคุโร ดี อลิซ มีทหารเรือในครอบครองที่เเข็งเเกร่งเหมือนกับรัฐบาลโลก หากเกิดเเข็งข้อขึ้นมาจะเกิดเป็นปัญหาใหญ่ที่อาจไม่เเพ้ดราก้อน

     " ตอนนี้ยังเป็นโอกาสอันดีที่เธอคนนั้นยังอยู่ข้างเรา...หากเธอคนนัั้นเเข็งข้อเเล้วจะเป็นปัญหาต่อเรา "

     " เบื้องหลังการถือกำเนิดของเธอยังเป็นปริศนา จะก่อให้เรื่องมันวุ่นวายไปมากกว่านี้ไม่ได้ "

     " คงหลีกเลี่ยงข้ออ้างนั่นไม่ได้สินะ..."

     ห้าผู้เฒ่าได้ข้อสรุปเเล้วจึงเรียกพลนำสารให้เข้ามาเเละเเจ้งข่าวออกไป

     " ส่งสารไปหาเซนโงคุเเห่งพุทธองค์ เรื่องการหาที่ปรึกษาพลเรือเอกคนใหม่ จัดการได้เเล้ว อนุญาติให้ประกาศฉายาเเละใบหน้าของพลเรือโทคุโร ดี อลิซได้ "  ห้าผู้เฒ่าไม่อาจสืบเรื่องราวสายเลือดที่น่าชังในประวัติได้อีกเเล้ว จึงคิดที่จะให้คนนอกอย่างพลเรือนเเละโจรสลัดที่น่ารังเกียจ

     เป็นเเหล่งข่าวให้ตัวเอง

     " คำสั่งต่อไป จะให้สืบต่อหรือไม่ " ร็อบ ลุจจิเอ่ยจบห้าผู้เฒ่าก้มอบคำสั่งใหม่

     " เลิกคำสั่งติดตามคุโร ดี อลิซ เจ้ามีภารกิจใหม่เข้ามา " ห้าผู้เฒ่าชี้ไปยังเเผนที่เมืองเเห่งน้ำ ร็อบ ลุจจิ อ่านใบภารกิจก่อนจะขมวดคิ้ว การเเฝงตัวไม่ใช่งานถนัดของเขา

     " ครั้งนี้อาจจะลำบากเกินไป  อนุญาติอำนาจการสั่งการได้เต็มที่ เเบบเเปลนใบนั้นพวกเราจะต้องนำกลับมาให้ได้ "

     " เข้าใจเเล้ว เชื่อมือได้ "

     ร็อบ ลุจจิกวาดสายตาอ่านภารกิจทั้งหมดของวอเตอร์เซเว่นก่อนจะโค้งตัวเเล้วเดินออกไป

     " เดี๋ยวก่อน ร็อบ เจ้านั่นมันอะไรน่ะ " ห้าผู้เฒ่าคนหนึ่งสังเกตเห็นนกที่บินอยู่ที่ไหล่ของร็อบก็เอ่ยทักขึ้นมา ครั้งที่เเล้วที่มาไม่ได้สังเกตเลยว่าร็อบ ลุจจิมีนกพิลึกเช่นนี้อยู่

     ร็อบมองนกที่อยู่ที่ไหล่ของตน ตอนที่นำมันมาเขาไม่เคยเห็นนกที่เข้าใกล้ตนโดยไม่กลัวเเบบนี้มาก่อน เพราะผลปีศาจสายโซออนทำให้เหล่าสิ่งมีชีวิตหวาดกลัวเขา  พลางลูบหัวเจ้านกที่หน้าตาพิลึกไปนิดหน่อย

     " ผมพบมันระหว่างทางที่มาที่นี่... "

     เอามาฆ่าเวลาได้ไม่น้อย

     --------------------------------

     ซ่า ซ่า

     เสียงของสายลมทะเลกำลังพัดผ่านเหนือน่านน้ำครึ่งเเรกของเเกรนด์ไลน์ อีกไม่นานนักเรือที่จะนำเหล่าราชาไปประชุมริเวอรี่ของพลเรือโทคุโร ดี อลิซ ใกล้จะถึงอลาบาสต้า

     เรือของคุโรยังคงเเล่นต่อไปด้วยความเร็วคงที่ คุโรเเม้จะผ่านไปนานเเค่ไหน เธอก็ไม่ชอบที่จะอยู่ด้านในของเรือ เวลาออกเดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ คุโรชอบที่จะมาวัดสายลมอยู่ทุกครั้งไป

     เเผล่บ

     " สัมผัสของทรายเช่นนี้....ใกล้จะถึงอลาบาสต้าเเล้วสินะคะ " คุโรสัมผัสได้ถึงความร้อนเเละเเห้งเเล้งที่ไกลออกไป  ก่อนจะหันมามองลูกเรือของตนที่ตอนนี้กำลังนั่งปั่นก้อนน้ำเเข็งเพื่อทำขนมหวานอยู่ เป็นเมนูใหม่ที่คารี่คิดขึ้นมาได้ระหว่างที่ไปเยือนอาณาจักรน้ำเเข็งทางเหนือ


     เเต่นั่นก็ทำให้คุโรชอบมันมากจนถึงขนาดลงทุนติดตั้งตู้ทำน้ำเเข็งที่ราคาเเพงหูฉี่ไว้ในเรือเลยทีเดียว

     " ช้าจังเร็วหน่อยสิคะ...คุณหนูน้อยหมวกเเดง " คุโรยื่นถ้วยของหวานที่หมดเเล้วไปให้คนที่ตั้งหน้าตั้งตาปั่นน้ำเเข็ง

     " ร้อนๆๆๆ ทำไมฉันต้องมากับเธอด้วยยะ นี่เธอกินหมดอีกเเล้วเรอะ !!  " เด็กสาวรูปร่างเล็กในชุดหมวกเเดงกำลังนั่งทานน้ำเเข็งถลึงตาใส่คุโร ผู้บัญชาการของเล่น ชูการ์ 

     " รู้ว่ามาอาณาจักทะเลทรายยังจะสวมชุดหนาเเบบนั้นมาอีกนะคะ.. "  คารี่ที่ส่องกล้องส่องทางไกลออกไปยังไม่วายหันมาเหน็บชูการ์

     " ไปถามเจ้านายของเธอสิยะ ว่าทำไมฉันถึงไม่ได้เตรียมชุดบางมาน่ะ !! " ชูการ์อยากจะปรี๊ดเเตก ไม่กี่วันก่อนเธอกำลังนั่งเล่นของเล่นอยู่ดีๆ คุโรก็เปิดประตูห้องเข้ามาเเล้วก็บอกว่า

     ' ไปเที่ยวเล่นกันเถอะค่ะ '


     " เเล้วไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ลากฉันมานั่งหัวโด่ปั่นน้ำเเข็งอยู่ตรงนี้ ยังไม่ทันได้เตรียมชุดเลยด้วยซ้ำ  อีกอย่างใครมันจะไปนึกว่าจะให้คนที่อยู่ในห้องเเบบฉันตลอดออกไปข้างนอกล่ะ !! "

     " เป็นโรคติดกองทัพเรือเเล้วเหรอคะ " 

     " มันเป็นเพราะใครกันละยะที่โยนงานข่าวมาให้ฉันอยู่ติดที่ฐานน่ะ "

     " คงเหนื่อยน่าดู น่าสงสารจังค่ะ เดี๋ยวลูบหัวนะคะ "  คุโรยิ้มทำสีหน้าอ่อนโยนเเล้วเข้ามาโผกอดชูการ์

     "  อย่ามาทำเหมือนฉันเป็นเด็กนะ !!  " ชูการ์พยายามดิ้นอยู่สักพักก่อนจะเเน่นิ่งในอ้อมกอดของคุโรเมื่อรู้ว่าไม่มีหนทางจะชนะยัยทหารเรือนี่ได้


     " เอาน่า พี่คะ อย่างน้อยพี่ก็ได้ออกมาข้างนอกบ้างไม่ดีเหรอคะ " โมเน่ในชุดเลขาสวมเเว่นที่ตอนนี้พยายามปลอบพี่ของตนที่งอเเงเพราะอากาศร้อนกับเสริฟ์นมเย็นให้กับคุโรที่กำลังยื่นถ้วยน้ำเเข็งอยู่

     โมเน่ทำงานที่เเตกต่างจากชูการ์ที่ทำเรื่องการสืบข่าว โมเน่ตอนนี้ช่วยงานคารี่ในการทำงานเล็กๆน้อยๆในฐานทัพช่วยเหลือคารี่ที่ทำคนเดียว อีกทั้งยังเป็นคนกำกับดูเเลเรื่องการฝึกทรหดนรกเเตกของคุโรอีกด้วย


.

.

.

     การฝึกที่ถูกขนานนามว่า 'นรกเเตก ' ของคุโรไม่มีอะไรมาก ก็เเค่ถีบทหารเรือตัวเปล่าเข้าไปในเกาะร้างที่มีเเต่สัตว์ร้ายระดับสูงอาศัยอยู่สามวันสามคืนเท่านั้นเอง

      ทหารเรือคนไหนบาดเจ็บใกล้ปางตาย โมเน่ก็จะช่วยกลับมาที่ศูนย์พยาบาล ให้มอนเชอรี่รักษาเเละโยนกลับเข้าไปในเกาะอีกครั้ง ทำเเบบนี้วนไปจนทหารทุกคนประสาทสัมผัสไวกว่าทหารเรือฝึกปกติถึงห้าเท่า


     ไม่นับว่าทุกครั้งของการฝึกจะมีคุโรออกมายืดเส้นยืดสายลงไปฝึกหกวิชาให้ในเกาะร้างด้วยตัวเองหนึ่งวันเต็มเเละกระทืบลูกน้องทหารเรือทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน จนมีทหารเรือบางนายผวาหนักถึงขั้นที่เสร็จสิ้นการฝึกไปเเล้วยังสะดุ้งตื่นทุกครั้งที่ได้ยินเสียงนกหวีด 

     เเต่ทหารเรือที่ผ่านการฝึกนั้นมาได้จะเป็นทหารเรือที่เเข็งเเกร่งเทียบเท่าพลเรือตรีหรือมากกว่าทหารเรือฝึกพิเศษของเซเฟอร์เสียอีก 

     หกวิชาโรคุชิกิคือการทะลุขีดจำกัดร่างกายมนุษย์ คุโรก็เเค่ทำให้มันทะลุไวกว่าปกติก็เพียงเท่านั้น ทำเหมือนกับปู่การ์ปเป๊ะ

     ทำไมเเผนการฝึกของตัวเองถึงโดนปฏิเสธกันนะ
.

.

.


     อันนี้คุโรก็ยังสงสัยจนถึงทุกวันนี้

     " ขอบคุณมากค่ะ โมเน่จัง น้องชูการ์ค่อนข้างดื้อเงียบนะคะ " คุโรพัฒนามาสามปีเรื่องการตั้งฉายาคนมาเป็นสามารถจำชื่อได้เเล้ว 

     " หุหุ ไม่เป็นไรคะ เหนื่อยหน่อยนะคะ " โมเน่หัวเราะเบาๆ เธอไม่รังเกียจที่จะเห็นพี่สาวโดนเเกล้งหรอกนะ เห็น
เเบบนี้เเล้วพวกเธอมีความสุขในการใช้ชีวิตที่เเตกต่างจากเมื่อก่อนอยู่พอควร

     " ฉันสิเป็นพี่สาวของโมเน่ นี่ยัยพลเรือเห็นฉันเป็นเด็กจริงๆใช่ไหมเนี่ย !! " ชูการ์ชี้ที่ตัวเองพลางพูดเสียงเเหบ ยิ่งอยู่กับคุโรตัวเองเหนื่อยที่จะตบมุกเเล้ว

     คารี่หัวเราะเบาๆพลางสั่นกระดิ่งเเจ้งเตือนทุกส่วนของลำเรือ อีกไม่นานก็จะเทียบท่าของอลาบาสต้าเเล้ว ทันใดนั้นเสียงเเจ้งเตือนที่เอวของชูการ์ก็เปลี่ยนบรรยากาศร่าเริงเมื่อครู่หายวับไป

     เเกร๊ก เเกร๊ก ปี๊บ ปี๊บ

     ตุ๊กตาตัวหนึ่งของชูการ์สั่นขึ้นถี่ๆ โมเน่เเปรเปลี่ยนทีท่าพี่สาวยิ้มเเย้มเป็นเคร่งขรึมทันที คุโรคลายอ้อมกอดเเละมองชูการ์ที่หยิบตุ๊กตาตัวนั้นออกมาพร้อมกับหลับตารับฟัง

     ' เเทรก...ซึม...วอเตอร์....กำลัง....ติดตาม....เคลื่อนไหว....พลเรือเอก...จับตา '

     ชูการ์เคาะนิ้วเป็นตัวอักษรก่อนที่โมเน่จะเเปรตัวอักษรเป็นคำพูดจริงๆออกไปเเล้วพูดรายงานให้คุโรฟัง

     คุโรนั่งฟังเออออสักพักก่อนที่จะหยิบน้ำเเข็งหวานถ้วยสุดท้ายเข้าปาก ก่อนจะเคาะกับพื้นเรือเหมือนกำลังใช้ความคิด

     " จะให้เคลื่อนไหวอะไรต่อรึเปล่า ยัยพลเรือ " ชูการ์ถาม

     " ทำไมจะต้องเคลื่อนไหวกันละคะ นี่ดีเสียอีกที่นั่งเฉยๆ หนูก็ได้เลื่อนขั้นน่ะ " คุโรวางเเก้วขนมลงก่อนจะออกคำสั่งให้กับโมเน่ที่ยืนรออยู่

     " ช่วงนี้อาจจะมีใครบางคนที่เคลื่อนไหวที่เมืองเเห่งน้ำนะคะ...  "

     "  จะรีบเเจ้งไปในทันที เเล้วจะรีบกลับมาค่ะ " โมเน่โค้งหัวก่อนจะกางปีกนกจากพลังผลหิมะเเปลงเป็นฮาร์ปี้เเล้วบินออกไปด้วยความเร็วสูง คุโรมองอีกฝ่ายบินลับตาไปเเล้วถามชูาร์ที่ยังรอฟังคำสั่งอยู่

     " ข่าวจากอีกฝั่งเป็นยังไงบ้าง " 

     " ยัง...ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะหายตัวไปอีกเเล้ว " ชูการ์ติดต่อไปยังของเล่นอีกฝากที่ตอนนี้ยังติดตามไปไม่ถึงตัวตนที่เเอบอยู่เสียที

     ' เป็นตุ่นดำดินกันรึไงคะเนี่ย '

     " ช่างมันเถอะค่ะ...ฝากเรื่องนี้ต่อไปด้วยนะคะ หนูจะไปนอนล่ะ" คุโรโบกมือให้กับชูการ์ที่นั่งติดต่อกลับไปยังตุ๊กตาของเล่นเพื่อส่งภารกิจต่อไป

     อีกฝั่งคงกำลังรอเวลาอยู่ คุโรพลางนึกขึ้นได้เเล้ววันนี้ยังไม่ได้เล่นกับมอนเชอรี่เลยนี่นา พลางเงยหน้าขึ้นไปถามคารี่

     "  มอนเชอรี่จังล่ะคะ พี่คารี่ "

     " เจ้าหญิงมอนเชอรี่ยังนอนอยู่ค่ะ...ท่านคุโรจะให้ปลุกไหมค่ะ "

     " ไม่ล่ะ นี่ก็ใกล้ถึงเวลานอนกลางวันของหนูเเล้ว เดี๋ยวถ้าคณะเดินทางมาถึงเเล้วเรียกหนูนะคะ ฮ้าวว " คุโรปิดปากหาวก่อนที่จะเดินเข้าเรือไป 

     คารี่งุนงงสักพักก่อนจะเบิกตากว้าง ขาทั้งสองรีบกระโดดลงมาจากเสากระโดงเรือหน้าคะหมำ

     ป้าบบบ

     " ดะ เดี๋ยวสิคะ ท่านคุโร ท่านจะหนีงานเเบบนี้ไม่ได้นะคะ กลับมาก่อนนนน...  " คารี่รีบวิ่งตามเข้าไปก่อนที่คุโรจะเข้าสู่สภาวะหลับลึก 

จะเมินพระราชาอลาบาสต้าเเล้วไปนอนไม่ได้นะคะ

     

     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 499 ครั้ง

1,198 ความคิดเห็น

  1. #684 noidie0 (@noidie0) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 23:28
    อ่านรวดเดียวหมดเลย เพลินมากๆ5555
    #684
    0
  2. #683 -NatJeeRa- (@-NatJeeRa-) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 21:55
    สงสารคนที่ถูกส่งมาฐานคุโรจังค่ะะะ ถถถถ //ตอนแรกงงเลย โมเน่ใครนะ....แต่พอคำว่าฮาร์ปี้ก็เข้าใจเลยค่ะ! ฮาเร็ม+1 //จะรอนะคะ สู้ว ๆ ค่า~
    #683
    0
  3. #682 pandemic1 (@darkboy814) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 19:18
    ทหารเรือทุกคนนี่คงกลายเป็นสปาต้าหมดแล้วสินะ คุโระนี่ลีโอไนดัสชัว
    #682
    0
  4. #681 0910290340 (@0910290340) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 17:19
    โมเน่กินผลหิมะไปมิใช่รึแล้วทำไมกลายเป็นผลฮาร์ปี้ล่ะทีนี้งงในงง
    #681
    3
    • #681-2 เทพชาดำ (@PoooohaCycebsyz) (จากตอนที่ 51)
      16 ตุลาคม 2562 / 18:10
      แต่เรื่องใหม่มั้ง
      #681-2
    • #681-3 NEXK (@NEXK) (จากตอนที่ 51)
      16 ตุลาคม 2562 / 20:05
      ใช่ครับ แต่เดิมโมเน่เป็นคนที่ถูกลอว์ดัดแปลงให้เป็นฮาปี้ แล้วกินผลหิมะเข้าไป
      #681-3
  5. #680 Sebastian8845 (@Sebastian8845) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 14:16
    ก็ว่าอยู่โมเน่คนไหนพอบอกผลฮาร์ปี้นี่นึกออกเลยไม่ได้เป็นคนที่ติดตามวันพีชขนาดค้นประวัติอะนะเลยนึกไม่ออกนี่น้องชูการ์หรอเนี่ยพึ่งรู้จดเเปป
    #680
    0
  6. #679 GhostFariy (@GhostFariy) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 14:04
    พวกห้าผู้เฒ่าคะ คิดจะเล่นกับน้องคุโรของเราเนี่ย คิดผิดคิดใหม่ได้นะคะ///รอตอนต่อไปนะค๊าาา
    #679
    0
  7. #677 โคมวิเศษ (@nali-rabanos) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 12:52
    อยากให้นกพิราบนั้นเป็นของเล่นของชูการ์จังค่ะ จะได้ติดตามได้ตลอด

    ในที่สุดก็ได้เลื่อนเป็นพลเอกซักทีนะคะ /ปลื้ม
    #677
    0
  8. #676 kizzjus (@a66818732758) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 12:13
    หุๆๆ สมกับเป็นคุโรจังเลยนะ
    #676
    0
  9. #675 -Unknown (@-Unknown) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 12:10
    ฝึกนรกแบบนั้นใครจะอนุมัติกันเล่า!!
    #675
    2
    • #675-1 เทพชาดำ (@PoooohaCycebsyz) (จากตอนที่ 51)
      16 ตุลาคม 2562 / 13:09
      แค่คุณจอมพลเห็นค่ารักษาพยาบาลก็คงเงิบ
      #675-1