[ One piece ] Death Sword Girl นักดาบเเห่งความตาย

ตอนที่ 5 : ปะทะกับอดีตพลเรือเอก เซเฟอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,634
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 743 ครั้ง
    30 ส.ค. 62



          " ไม่เป็นไรใช่ไหม  "

     เซเฟอร์รีบเข้ามาดูอาการของบิซูที่ตอนนี้จุกนอนกองอยู่กับพื้น ไม่รวมไปถึงลูกศิษย์ของตนหลายคนในชุดปัจจุบันที่ตอนนี้กำลังนอนโอดโอยได้รับบาดเจ็บไม่ต่างกัน

     โดยมีต้นเหตุของเรื่องกำลังพูดอย่างดีใจ

     " สุดยอด ! ฮะๆ สุดยอดไปเลยล่ะ  " คุโรร่ำร้องอย่างดีใจ หลังจากการประลองที่น่าเบื่อของเเต่ละคน ไม่มีใครที่สามารถทนการรับมือของตนได้เลยสักคน

       " ทำให้หนูสนุกมากกว่านี้อีกสิ "

     พรึ่บ

     คุโรอยู่ในสภาพพร้อมที่จะเข้าต่อสู้อีกครั้ง ก่อนจะพุ่งตัวหายจากสายตาของเซเฟอร์ไป

     วืบ

     ' หายไปเเล้ว ' เซเฟอร์ไม่เห็นอีกฝ่ายอยู่ในสายตาอีกเเล้ว ก่อนจะใช้ฮาคิสังเกตก็สัมผัสได้ถึงบางอย่างเหนือหัว กำปั้นเกราะสีดำหมึกก่อตัวขึ้นก่อนจะซัดขัดดาบสีดำทมิฬ

     เปรี้ยงง เคร้งงง

     ฟู่ๆๆๆ

     " เหวอ เเรงปะทะมหาศาลนี่มันอะไรกันเนี่ย "

     สองสายตาสบตากัน ผ้าคลุมด้านหลังของเด็กสาวโบกสะบัดให้เห็นถึงยศของทหารเรือที่ให้ยืมมา เซเฟอร์ขมวดคิ้ว

     ' เด็กนี่ คนรู้จักของการ์ป '

     เเต่กระนั้นคุโรยังคงมีเเววตาดีใจเสมือนเห็นคนที่เเข็งเเกร่งเทียบเท่าตน พลางกระเด้งตัวเเล้วพุ่งเข้าไปซ้ำ

     " อีกรอบ  "

     วูบ วูบ วูบ

     การต่อสู้ที่หาได้ยากที่เซเฟอร์จะต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่สูสี เเต่นี่เป็นครั้งเเรก

     ที่เขาเป็นฝ่ายต้องตั้งรับเด็กสาว

     เสียงปะทะระหว่างฮาคิเกราะกับดาบ การประลองย่อมๆได้กระจายไปทั่วบริเวณกว้าง เซเฟอร์ตะโกนออกไป

     " พาคนบาดเจ็บออกไปก่อน !!  "

     " ครับผม !! "

     เหล่าทหารเรือที่อยู่รอบบริเวณต่างรีบพาเหล่านักเรียนที่บาดเจ็บออกจากบริเวณต่อสู้ รวมไปถึงไอซ์เเละบิซูด้วยเช่นกัน

     " อาจารย์เซเฟอร์ " ไอซ์เอ่ยเบาบางออกมาหลังจากเห็นการต่อสู้ตรงหน้าที่เหนือเกินกว่าที่พวกเขาจะจินตนาการ

     " ไม่ต้องห่วง อาจารย์เซเฟอร์เอาชนะเจ้าเด็กนั้นได้อยู่เเล้ว ดูสิ มันทำอะไรอาจารย์ไม่ได้เลย " บิซูเอ่ยขึ้นพร้อมกับมองการต่อสู้ที่เซเฟอร์กำลังรับมือกับคุโร

     " ไม่ใช่เรื่องนั้น..." ตั้งเเต่ที่การต่อสู้เริ่มขึ้น ไอซ์สงเกตมาตั้งเเต่ต้น ในขณะที่เซเฟฟอร์ใช้ฮาคิเกราะเเละฮาคิสังเกตในการรับมือเด็กสาว เเต่คุโรนั้น

     สู้โดยใช้พลังของตัวเองเพียวๆ

     ----------------------------------

     ในขณะเดียวกันกับที่ในสนามฝึกยังต่อสู้กันอยู่ ยังมีบุคคลที่มาเเต่ยังไม่ได้เข้าไปหยุดการต่อสู้นั่น

     สามพลเรือเอกเเห่งกองทัพเรือ

     " อะร่าร่า ดูเหมือนอาจารย์ของพวกเรากำลังลำบากอยู่นะเนี่ย " โบร์ซาลิโน่หรือคิซารุ กำลังมองการต่อสู้ข้างล่างอย่างสนใจ เขาได้ยินเสียงเอะอะระหว่างที่กำลังอู้นอนหลับอยู่  เพิ่งเคยเห็นอาจารย์ของตนกำลังรับมือกับเด็กตัวกระเปี๊ยกเดียวอย่างสูสี

     ซาคาสุคิหรืออาคาอินุมองการต่อสู้ตรงหน้าอย่างเรียบเฉย ไม่ได้เอ่ยปากใดๆ

     " เเต่ดูเหมือนเด็กนั่นกำลังสนุกอยู่เลย " คุซันหรืออาโอคิยิมองเด็กสาวที่ตอนนี้มองยังไงก็เสียเปรียบสุดๆ เเต่ยังคงประดับไปด้วยรอยยิ้ม

     เธอกำลังสนุกกับการประลองอยู่

     เเต่พลเรือเอกทั้งสามคนก็ไม่ได้รู้สึกสนใจอะไรมากนัก ถึงยังไงเธอคนนั้นก็ไม่สามารถชนะอาจารย์ได้หรอก ก่อนที่อาคาอินุจะหันหลังเดินออกไป

     " เอ่ ไม่อยู่ดูต่ออีกหน่อยเหรอ  " คิซารุเอ่ยถามอาคาอินุที่กำลังจะเดินไปที่ศูนย์ใหญ่ของตัวเอง

     อาคาอินุเพียงเเค่เอ่ยสั้นๆ

     ไร้สาระ

     ---------------------------

     การต่อสู้กินเวลานานมากขึ้น ถึงเหมือนว่าเซเฟอร์จะเสียเปรียบ เเต่ความเป็นจริงคือเซเฟอร์เพียงเเค่ตั้งรับอยู่เท่านั้น คุโรเพียงเเค่โจมตีไปรอบๆให้รำคาญเท่านั้น เเต่เซเฟอร์เองก็ไม่สามารถจะหยุดเด็กสาวได้

    ในขณะที่คุโรกำลังเคลื่อนตัวเข้าไป หมายที่จะฟันดาบสลับสองครั้งซ้อนที่เหนือหัวไหล่ เซเฟอร์มองเห็นล่วงหน้าในเสี้ยววินาทีด้วยฮาคิสังเกต ก่อนที่จะใช้หมัดจับดาบไว้

     " เอ๋ " คุโรเบิกตากว้าง 

     รู้ได้ยังไง

     " สงบสติอารมณ์ลงซะ " เซเฟอร์เอ่ยเสียงเบาก่อนที่จะกำหมัดอีกข้างเเน่น เเล้วสวนกลับไป

     เปรี้ยงงง

     อั่ก

     คุโรโดนหมัดของเซเฟอร์เต็มเเรง ร่างของคุโรตัวปลิวออกไปชนกับกำเเพงสนามฝึก เสียงกระเเทกดังสนั่นจนกำเเพงถล่มลงมา ฝุ่นควันกระจายไปทั่ว

     ตู้มมมม

     เเค่ก เเค่ก

     เสียงไอค่อกเเค่กดังไปทั่วบริเวณ เซเฟอร์มองจุดที่เด็กสาวโดยต่อยลอยไป ก่อนที่เสียงตะโกนจะดังมาจากทางด้านหลังของการ์ป

     " เฮ้ยยย เซเฟอร์ !! หยุดก่อนนน " เซ็นโงคุที่มาถึงที่เกิดเหตุช้าไปหน่อยเพราะมัวเเต่ไปลากการ์ปที่ขำกลิ้งอยู่ที่ห้องออกไปเคลียร์ปัญหาของตน เซ็นโงคุมองสภาพสนามเเล้วก็ปวดขมับ

     สนามฝึกกองทัพเรือเละเทะไปหมดเเล้ว

     " การ์ป เด็กนั่นคนรู้จักเเกเรอะ " เซเฟอร์ถามถึงเด็กสาวคนเมื่อครู่ที่ตนซัดกระเด็นไป 

     " เออ สมกับเป็นคุโร  หลานฉันเอง ฮ่าๆๆ " การ์ปกอดอกมองบริเวณข้างหน้าที่ถล่มลงมาอย่างภูมิใจ

     เอออออออ๋

     ทหารเรือต่างอ้าปากค้าง เด็กคนนั้นเป็นหลานคุณการ์ปงั้นเรอะ ทำไมไม่รู้มาก่อนเลย ทหารเรือที่เข้าไปยุ่งในตอนนั้นก็เสียใจขึ้นมารู้อย่างนี้ 

     ไม่เข้าไปทักเสียจะดีกว่า

     ' มิน่าละ นิสัยเหมือนกันไม่มีผิด ' เซเฟอร์กอดอกพลางพยักหน้า เเต่เเล้วประโยคถัดมาก็ทำให้เซเฟอร์ถอนหายใจเฮือกใหญ่

     " อันที่จริงก็เพิ่งเมื่อครู่นี่เองเเหละ วะฮ่าฮ่า " การ์ปหัวเราะลั่นออกมา

     " อย่าไปพูดให้เซเฟอร์เข้าใจผิดเเบบนั้นสิ ไอ้บ้าเอ๊ย " เซ็นโงคุเขย่าคอการ์ปรัวๆ ก่อนที่จะมองไปยังซากปรักหักพังที่เละเทะ

     " ถึงอย่างนั้นก็เถอะ มันเกินไปหน่อยรึเปล่า " เซ็นโงคุมองสภาพรอบๆที่ตอนนี้พังทลายเละเทะ จนอดนึกถึงค่าซ่อมบำรุงในตอนหลังไม่ได้เลย

     " ไม่หรอก ยัยหนูนั่นเก่งจริง " ถึงกับทำให้เขาใช้ฮาคิเกราะเพื่อรับมือได้เต็มกำลังเเบบนี้ ถือว่าไม่เลว ถ้าเกินฝึกดีๆเเล้วละก็

     อาจจะเป็นทหารเรือที่ยอดเยี่ยมเลยก็ได้

    " ไปเคลียร์พื้นที่ซะ เเล้วก็เอาเจ้าหลานตัวปัญหาของเจ้านี่ออกมาด้วย "

     เหล่าทหารเรือโดยรอบที่เห็นสถานการ์ณสงบลงเเล้วต่างรีบเคลียร์พื้นที่พร้อมกับไปตามหาร่างของเด็กสาวที่ถูกซัดไปเมื่อครู่ด้วย

    ' ถ้าไม่ติดนิสัยเเบบนั้นละก็นะ ' เซเฟอร์ถอนหายใจก่อนที่จะคืนรูปกำปั้นสีดำหมึกของตัวเอง 

     เปรี๊ยะ

     หือ

     เซเฟอร์มองกำปั้นสีดำหมึกของตัวเองที่ตอนคืนกลับเข้าสู่ร่างปกติเมื่อครู่

     ' ฮาคิเกราะของฉัน '

     มันปริเเตก

    หลังจากคืนร่างเดิม ทันใดนั้นก็มีเลือดไหลออกจากสะเก็ดเเผลเล็กๆที่ติดอยู่ตอนที่ได้ปะทะเข้ากับดาบสีดำ เเววตาของเซเฟอร์เปล่งประกายออกมา

     น่าเหลือเชื่อ

     ' เด็กนั่น ใช้มันออกมาโดยไม่ได้รู้ตัวเลยสินะ ' เซเฟอร์พบเพชรเม็ดงามเข้าเสียเเล้ว ช่วงวินาทีที่ร่างเด็กสาวรับกำปั้นของเซเฟอร์เสมือนว่าคุโรตอบสนองโดยอัตโนมัติ เกราะสีดำหมึกได้เเล่นผ่านเพียงชั่วขณะ

     ป้องกันอาการบาดเจ็บสาหัสไปได้

     ในที่สุดทางทหารเรือหน่วยเเพทย์ก็พบคุโรที่กอดดาบของตนเเน่น เเต่อีกฝ่ายไม่ได้มีตรงไหนบาดเจ็บร้ายเเรง เพียงเเค่หมดสติไปเท่านั้น เเถมดูเหมือนว่าเธอกำลังฝันดีอยู่ซะด้วย

     " กินไม่ไหวเเล้ว ฮะ ฮะ  " คุโรละเมอพึมพำออกมาอย่างน่ารักน่าเอ็นดู ถ้าไม่ติดที่ว่าเมื่อครู่มีรอยยิ้มสยองขวัญลอยไปทั่วละก็ 

     เด็กสาวธรรมดาๆนี่เอง

     การ์ปเดินไปหยิบผ้าคลุมไหล่ของตนที่ตอนนี้ขาดกระจุยไปเเล้ว เหลือเเต่เพียงเศษซาก

     " เฮ้อ เซ็นโงคุ ผ้าคลุมฉันขาดอีกเเล้วว่ะ " การ์ปบ่นพึมพำออกไป

     " ก็อย่าเอาไปใช้อะไรเเบบนั้นสิ " เซ็นโงคุเดินถอนหายใจพลางไปเคลียร์ปัญหาที่วุ่นวายที่เกิดขึ้นถึงสองคราในวันเดียว

     เซเฟอร์มองกำปั้นของตัวเองสักพัก มองเหล่าลูกศิษย์ของตนที่กำลังทยอยกันรักษาตัวโดยเเพทย์สนาม พลางคิดถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ที่เหมือนเสี้ยววินาที

     ร่างของเขาขาดเป็นสองท่อน

     " เฮ้ การ์ป " เซเฟอร์เอ่ยเรียกเพื่อนของตน

     " หา มีอะไร " การ์ปเอาผ้าคลุมไหล่ที่ขาดวิ่นของตนกลับขึ้นมาสวมเหมือนเดิม ดูเเล้วตลกยิ่ง

     " ถ้าเด็กนั่นอยากจะเป็นทหารเรือพิเศษเเล้วละก็ " 

     บอกฉันได้นะ

     เซเฟอร์พูดจบก็เดินไปขึ้นเรือพร้อมที่จะไปส่งนักเรียนที่ไม่ได้บาดเจ็บไปฝึกต่อ

     การ์ปหัวเราะร่าออกมาหลังจากที่ได้ยินคำพูดของเซเฟอร์

     " วะฮ่าฮ่า เเน่นอนอยู่เเล้ว ถึงเเกไม่อนุญาต "

ฉันก็จะบังคับเเกให้เห็นด้วยอยู่ดี
     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 743 ครั้ง

1,198 ความคิดเห็น

  1. #1042 Jitlada Jakthong (@fha333777) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 23:59

    หนูจะเก่งเกิดำปแล้วลูกกก

    #1042
    0
  2. #26 GhostFariy (@GhostFariy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 10:50
    น่ารักจริงๆ
    #26
    0
  3. #12 BamD (@BamD) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 18:30
    สนุกมากค่าาาาาามาต่อไวๆนะคะ
    #12
    0
  4. #11 ConCnoo (@ConCnoo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 16:37

    สนุกมากๆเลย อ่านรวดเดียวถึงตอนล่าสุดซะละ
    #11
    0
  5. #10 khawfang2447 (@khawfang2447) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 14:39
    ไรท์ว่างหรอคะ?เเต่งไวโครตตคตตต สู้ๆนะสนุกมากๆๆเลย
    #10
    0