[ One piece ] Death Sword Girl นักดาบเเห่งความตาย

ตอนที่ 36 : สัญญาณขอความช่วยเหลือจากเเดนไกล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,605
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 543 ครั้ง
    30 ก.ย. 62


     

     " นี่เธอคิดจะทำอะไรกันเเน่หาาาาา !! " 

     " ก็ทักทายยังไงล่ะคะ "

     " ทักทายที่ไหนทำเอาเกาะหายไปครึ่งหนึ่งเเบบนี้กัน "

     คุโร ดี อลิซ กำลังนั่งรับฟังเสียงบ่นตามสายมาจากจอมพลเรือเซนโงคุที่กำลังเดือดอยู่ อันที่จริงเเล้วคุโรก็ไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิดไปกันนะ คุโรเกาหัวพลางนั่งอยู่ด้านข้างซากปรักหักพังโดยมีมิฮอร์คกำลังหลับตานั่งอยู่ที่บัลลังก์

     " จะเริ่มได้รึยัง " มิฮอร์คได้ยินการสนทนาที่ค่อนข้างจะน่ารำคาญสำหรับเขาก็พูดอย่างไม่เเยเเส พลางยกเเก้วดื่มนมไปพลาง รสชาติไมเลวเท่าไหร่

     " เฮ้อ ช่างมันเถอะ มาหกในเจ็ดก็ถือว่าใช้ได้เเล้ว เริ่มการประชุมเลยก็เเล้วกัน " เซนโงคุที่ต่อปลายสายอยู่ที่ห้องประชุมก็พูดตัดบทอย่างเหนื่อยอ่อน เหมือนว่าตัวเองเเก่ไปอีกหลายปี

     ตอนนี้หกในเจ็ดของเจ็ดเทพโจรสลัดก็มาถึงเรียบร้อยเเล้ว ทางเซนโงคุเเละรัฐบาลโลกอธิบายเกี่ยวกับอำนาจขอบเขตที่เจ็ดเทพโจรสลัดจะทำได้เเละขอความร่วมมือในการกดดันอำนาจของสี่จักรพรรดิ์

     ตลอดเวลาที่นั่งประชุมนั้น มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รับฟัง ส่วนที่เหลือก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก โดยเฉพาะมิฮอร์คที่เอาหมวกลงมาปิดหน้าไปตั้งเเต่ประชุมเริ่มขึ้น โดยมีคุโรนั่งเช็ดดาบไปมาด้วยรอยยิ้มน่าขนลุก

     มีเเต่พวกไม่ปกติทั้งนั้น

     เซนโงคุรู้สึกว่ามันไร้สาระสิ้นดีที่ต้องมาอธิบายกฎให้กับพวกนอกกฎหมาย เดิมทีเเล้วพวกเขาเหล่าทหารเรือไม่จำเป็นต้องมาอธิบายกฎที่พวกโจรสลัดไม่ได้เเยเเสมันมาตั้งเเต่ต้นเลย

     " จากข้อตกลงที่ทางเราจัดมา ช่วยทำตามอย่างเคร่งครัดด้วย " ปิดท้ายการประชุมด้วยการกล่าวสรุปว่า หากกองทัพเรือต้องเรียกเจ็ดเทพโจรสลัดมาละก็จะต้องมา มิฉะนั้นจะถูกถอนออกจากเจ็ดเทพโจรสลัด

     " เข้าใจเเล้ว เเต่มีข้อเเม้เช่นเดิมว่าเกาะเงือกของกลุ่มพวกเราห้ามถูกรุกรานจากพวกบนดินเด็ดขาด" จินเบย์พยักหน้า 

       " ฉันอนุมัติ " เซนโงคุตอบรับสองในเจ็ดเทพที่ยอมรับข้อเสนอ เเต่กระนั้นคร็อกโคไดล์มองเอกสารที่เเผนการ
ในอลาบาสต้าต้องเลื่อนไปเพราะการเรียกตัวของทหารเรือ

     " ดูจากความเร่งด่วน พวกเจ้าต้องมีค่าเสียเวลาด้วย " คร็อกโคไดล์เอาเท้าขึ้นมาวางบนโต๊ะถ่ายทอดสดก่อนจะพ่นควันซิการ์

     เซนโงคุมีสีหน้าน่าเกลียด เเต่มองไปยังเจ้าหน้าที่รัฐบาลโลกที่ส่งสายตาให้ยอมรับข้อเสนอจึงได้เเต่กัดฟันตอบกลับไป คร็อกโคไดล์ได้รับชื่อเสียงเเละอำนาจจากอลาบาสต้ามาพักใหญ่เเล้ว ขืนไม่ยอมรับมีกระเเสต่อต้านมาจากอาณาจักรอลาบาสต้าที่ครั้งหนึ่งเคยอยู่ที่เเมรี่จัวส์ ก่อนจะสละอำนาจมายังพื้นโลก

     " ได้ !! "

     " อะร่าร่า ขอฉันด้วยสิ มันน่ารำคาญที่ต้องมารับใช้พวกทหารเรือที่น่ารังเกียจเพราะฉะนั้นช่วยเตรียมผลปีศาจที่ดีเป็นค่าตอบเเทนก็จะดีมาก " โดฟลามิงโก้เเสยะยิ้ม

     " มันจะไม่มากเกินไปหน่อยหรือไง  โดฟลามิงโก้ " ถ้าเเค่เรื่องค่าตอบเเทนละก็ ทางกองทัพเรือไม่ได้มีปัญหามาก เเต่ผลปีศาจเป็นรากฐานสำคัญของทหารเรือ อย่างเช่น ผลเเสงของคิซารุ ผลน้ำเเข็งของอาโอคิยิ เเละผลเเม็กม่าของอาคาอินุ ต่างก็ได้มาจากกองทัพเรือทั้งสิ้น

     " ไม่ได้มากไปหรอกนะ ตราบเท่าที่ฉันยังหาข้อมูลเรื่องของพวกที่น่ารำคาญไปให้ถือว่าน้อยนิด " โดฟลามิงโก้เป็นคนส่งข้อมูลเรื่องการเคลื่อนไหวของไคโดเเละได้ทำการตัดเเข้งตัดขาพวกที่ทำธุรกิจนอกกฎหมาย ทางกองทัพเรือจึงไม่อาจปล่อยให้โดฟลามิงโก้หลุดจากการควบคุมไปได้

     เเน่นอนว่าซึรุยังคงนั่งเจรจาเรื่องข้อตอบเเทนอย่างชาญฉลาด สุดท้ายเเล้วจึงสามารถตกลงได้ว่าจะส่งเพียงผลปีศาจระดับต่ำไปเท่านั้น

     " เเล้วทางเจ้าล่ะ " เซนโงคุเอ่ยถามกับมิฮอร์คที่ไม่ได้สบตากลับมา

     " อืม... " 

     ' พวกจอมดาบมันเป็นพวกไม่ค่อยชอบพูดรึไงกัน ' เซนโงคุเจอจอมดาบที่มีชื่อเสียงเเต่ละคนไม่ค่อยจะพูดซักเท่าไหร่ กลัวพูดเเล้วดอกไม้มันจะร่วงรึไง 

     " อ้อ หนูค่ะ  พลเรือโทคุโร ดี อลิซ มีคำถามค่าา "

     ยกเว้นไว้คนหนึ่งเเล้วกัน

     " พลเรือโทคุโร ดี อลิซ คุณไม่มีสิทธิตั้งคำถามในการประชุมครั้งนี้ " เจ้าหน้าที่รัฐบาลโลกตอบกลับด้วยความไม่เเยเเส พลเรือโทที่ก่อความวุ่นวายที่อีสต์บลูจนการจัดระเบียบโลกของเขาชะงักไป

     ไม่ใช่ว่ารัฐบาลโลกจะเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันเท่าไหร่นัก การที่คุโรไปขัดผลประโยชน์ของขุนนางมังกรฟ้าถือว่าเป็นภัยคุกคามเช่นกัน

       คุโรยิ้มพลางส่ายนิ้ว

     " หนูไม่ได้ขอความเห็นคุณนะ  คุณเจ้าหน้าที่รัฐบาลโลก หนูถามคุณลุงเซนโงคุต่างหาก ว่าเเต่ทำไมพวกคุณถึงยอมพวกโจรสลัดมากถึงขนาดนี้กัน"

          กลัวอะไรมากถึงขนาดนั้นเลยหรือ

      " นี่เธอ !! มันจะมากไปเเล้วนะ " เจ้าหน้าที่รัฐบาลโลกชี้ไปทางคุโรด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยว

       " หยุดก่อนครับ เดี๋ยวผมจะจัดการเอง  " เซนโงคุรีบผุดลุกขึ้นมาเอ่ยขอโทษให้กับคุโรที่เสียารยาทก็จะเอ็ดคุโรกลับไปนั่งที่เดิม

      "  อะร่าร่า ทำตัวเป็นเด็กไม่อยู่ในโอวาทเลยนะ นี่ เซนโงคุ เจ้าหนูนี่ทำตามคำสั่งคุณจริงๆรึเปล่าเนี่ย คุมลูกน้องตัวเองไม่ได้เลยน้า " โดฟลามิงโก้พูดใส่ไฟให้กับกองทัพเรือไปอีก

     เจ็ดเทพโจรสลัดที่เหลือมองการโต้เถียงของฝ่ายรัฐบาลโลกกับคุโรอย่างเผ็ดร้อน จินเบย์รู้สึกว่าทหารเรือหญิงคนนี้มีความหาญกล้าเหมือนการ์ป คร็อกโคไดล์มองว่าเป็นตัวน่ารำคาญ คุมะนั้นเเววตาเปลี่ยนไปเล็กน้อยเเต่ก็ม่ได้เเสดงอะไรออกมา

     " เฮ้ย ยัยหนู เธอน่ะเหมาะกับคอลเล็กชั่นของฉันมากเลยนะ ความมืดมิดที่ฉันมีน่ะ " โมเรียพูดด้วยใบหน้าหื่นกระหาย ยิ่งฝีมือดาบที่ได้มาหากเอาเข้าไปใส่กับร่างกายสดๆที่เพิ่งได้มาจากดินเเดนวาโนะ

     มันจะต้องดีมากเเน่ๆ

     " ยี้ ไม่เอาอะ หยะเเหยงออก ความมืดจอมปลอมเเบบนั้นน่ะ " คุโรโบกมืออย่างรำคาญ

     " อะฮ่าๆ สักวันฉันจะต้องจับเธอมาเป็นหนึ่งในเงาของฉันให้ได้เลย " โมเรียมองกรรกรตัดเงาออกมา

     " เเกไม่มีสิทธิที่จะจับทหารเรือของเรา เก็กโค โมเรีย " 

    การพูดคุยนั้นไม่ได้อยู่ในเรื่องเจ็ดเทพโจรสลัดอีกต่อไป เเต่เป็นเรื่องของคุโรเพียงคนเดียว ซึรุมองการตอบโต้กับคุโรที่สามารถสร้างเเรงกระเพื่อมอย่างมากมาย 

     " หึหึ ฉันเปลี่ยนใจเเล้ว เซนโงคุ " โดฟลามิงโก้กลับเปลี่ยนใจไม่เอาผลไม้ปีศาจเเล้ว เเต่สายตาเกลียดชังมองไปยังคุโรอย่างไม่ปิดบัง เเต่เรื่องความสามารถเเบบนั้นเป็นของจริง

  " หากเธอเปลี่ยนใจมาอยู่กับทางฉัน ฉันจะลืมเรื่องบาดหมางทั้งหมดเเล้ว ไม่เรียกร้องอะไรจากพวกเเกอีกดีไหมล่ะ "

     เจ้าหน้าที่จากรัฐบาลโลกต่างมีสายตาลุกวาว หากกำจัดหอกข้างเเคร่อย่างคุโรไปได้ะถือว่าเป็นประโยชน์ เเต่เซนโงคุกลับมีสีหน้าที่โมโหอย่างชัดเจนเเละทุบไปที่โต๊ะอย่างรุนเเรงจนโต๊ะเเตกกระจายเป็นเสี่ยงๆไปหมด เสียงดังเสียจนอาโอคิยิสะดุ้งตื่นขึ้นมา
     
     " อะโยโย " มีเรื่องเเล้วสินะ

     ปังงงงงง

   " เเกไม่มีสิทธิที่จะเรียกร้องอะไรทั้งนั้น โดฟลามิงโก้ !!!!! "  เซนโงคุจ้องกลับโดฟลามิงโก้ที่มีสีหน้ายียวน การสนทนาเป็นไปด้วยความตึงเครียดทันที

     เเต่คุโรกลับหัวเราะออกมา

     " คิกคิก ความคิดเห็นคุณก็น่าสนใจดีนะคะ คุณนกชมพู " 

     " คุโร เงียบไปซะ !!! " เซนโงคุไม่มีอารมณ์ที่จะมาล้อเล่นกับคุโรอีกเเล้ว การถูกหยามหน้าโดยโจรสลัดเป็นเรื่องอัปยศที่สุด

     " ไม่ค่ะ ลุงเซนโงคุ ความคิดเห็นของเขาน่าสนใจจริงๆ" คุโรเองก็ยิ้มเย็น เเต่สีหน้าเเละเเววตาเเปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาในทันที ยิ่งสายตาของรัฐบาลโลกที่อยากกำจัดสายเลือด ' ดี ' ไปจากกองทัพเรือใจจะขาด

     น่าผิดหวังยิ่งนัก

     " เอาล่ะค่ะ รัฐบาลโลกคะ คุณคงอยากจะส่งตัวน่ารำคาญอย่างหนูไปมากสินะคะ " เจ้าหน้าที่รัฐบาลโลกโดนพาดพิงถึงก็มีสีหน้าไม่น่าดูขึ้นมา

     " อย่ามาพูดจาพล่อยๆนะ "

     " นั่นสินะคะ หนูคงพูดมากเกินไปเอง " คุโรปิดปากกลั้วหัวเราะเบาๆพูดมองไปยังโดฟลามิงโก้

     " คุณนกชมพู คงอยากได้ตัวคนอย่างหนูไปมากสินะคะ "

     " หึหึ ก็ใช่อยู่ "

     " เอ เเต่สีหน้าไม่ใช่เช่นนั้นเลยนะคะ " คุโรมองเเววตาของโดฟลามิงโก้ใต้เเว่นรูปหัวใจ มันเต็มไปด้วยความเกลียดชังเเละเเววตาเหนือกว่า

     ก็นะ..สายเลือดมังกรฟ้าในตัวคงไม่ยินยอมขนาดนั้น

    "  หือ ฉันคนนี้อุตส่าห์ใจดีมากขนาดนี้เเล้วนะเนี่ย เเถมยังโดนหักหลังจากข้อสัญญาจากครั้งที่เเล้วด้วย ฉันมีเเต่เสียกับเสียนะ " โดฟลามิงโก้ระบายรอยยิ้มยียวน 

     เเต่คุโรกลับพูดในสิ่งที่ทำให้โดฟลามิงโก้คิ้วกระตุก

     " ข้อเสนอของโจรสลัด...เทียบไม่ได้กับความฝันของเจ้าพวกลูกลิงของหนูด้วยซ้ำ " คุโรทำสีหน้าหยาม
เหยียดเเละชี้นิ้วลงบนพื้น

     " ไอ้สายเลือดทรยศไร้ค่าเอ๊ย ไปตายซะไป  " 

     ปี๊บ

     " ว่าไงนะ ไอ้เด็ก***  " โดฟลามิงโก้ฉุนขาดก่อนที่คุโรจะตัดสายไปไม่สนใจสายตาของคารี่ที่ช็อคตาตั้งกับเหตุการณ์วุ่นวายที่จะเกินขึ้นในห้องประชุมหลังจากนั้น


------------------------------------------------

     คุโรโยนหอยทากไปทางคารี่ที่ไม่ได้รับก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ

     " เฮ้อ โล่งขึ้นเยอะเลย " คุโรนึกถึงคำสอนของการ์ป การพูดระบายออกไปช่างดีจริงๆ

     " ไม่โล่งเลยนะคะ ไม่สิ ทำบ้าอะไรคะ !! " คารี่ได้สติก่อนจะตวาดลั่นไปทางคุโรที่บิดขี้เกียจอย่างผ่อนคลาย

     " ไม่นะ หนูว่าพูดตรงประเด็นสุดๆไปเลยล่ะ ใช่ไหมค่ะ คุณลุงมิฮอร์ค "

     คุโรผายมือออกพลางมองไปยังมิฮอร์คที่อนุญาติให้ตนพูดตั้งเเต่เมื่อครู่เเล้ว

     " อืม.."
     
     " ไม่ต้องมาองมาอืมเลยนะคะ คุณคิดจะยั่วโมโหตัวตนอย่างเจ็ดเทพโจรสลัดเเบบนั้นไม่ได้นะคะ " คารี่ไม่สนใจมิฮอร์คที่เอาเเต่พูดอืมๆมาตั้งเเต่เมื่อครู่เเล้ว พวกจอมดาบมันพูดให้เข้าใจได้ยากจริงๆ

     ถึงเเม้อำนาจของโดฟลามิงโก้จะสู้สี่จักรพรรดิ์ไม่ได้ เเต่เรื่องของเส้นสายที่มีกับพวกรัฐบาลโลก จะเล่นงานคุโร ดี อลิซ ได้อย่างสบายๆ ยิ่งมีสายเลือดตระกูล 'ดี' อยู่ด้วย ยิ่งไม่ดีซักเท่าไหร่

     " พูดอะไรน่ะ พี่คารี่ หนูน่ะมีเรื่องกับโดฟลามิงโก้มาตั้งนานเเล้ว เเค่เร่งให้มันเร็วขึ้นเท่านั้นเอง ไม่ได้อ่านประวัติของหนูหรอกเหรอ "

     " คุณคุโร !!! " คารี่เเทบอยากจะเอาตัวมุดดินไปเดี๋ยวนี้ ส่วนมิฮอร์คที่นั่งเงียบมานานก็หัวเราะออกมาอย่างชอบใจ

     " ฮ่าๆๆๆๆๆ ช่างเป็น ' ดี ' ที่น่าสนใจ ฉันจะจดจำเอาไว้อย่างเเน่นอน" มิฮอร์คลุกขึ้นพร้อมที่จะออกเดินทางไปยังเรือเล็กๆของตน

     " ไปไหนหรือคะ " คุโรเก็บดาบไปพลางถามถึงเส้นทางเเห่งดาบที่จะก้าวเดินไป

     " ไปทุกที่ตราบเท่าที่สายลมจะนำทางไป  " มีเพียงเเค่เรือหนึ่งใบเเละเทียนหนึ่งเล่ม จอมดาบที่มีชื่อต่างล่องเรือไปได้ทุกที่ทั่วโลก

     คุโรโค้งคำนับ

     " ขอให้คุณโชคดี"

     " เช่นกัน " มิฮอร์คพูดจบก็เดินจากไป ทิ้งให้คุโรยืนส่งกับคารี่ที่วิญญาณหลุดลอยไปเเล้วจากคำพูดของคุโร

     " ละ เเล้วท่านจะทำอะไรต่อคะ เรื่องใหญ่ขนาดนี้...." คารี่พูดอย่างระอาใจ  เรื่องใหญ่ถึงขนาดนี้คงยังจะกลับไปศูนย์ใหญ่นั่นไม่ได้สักพักเเน่ๆ

     " เดี๋ยวรอคุณลุงหายโกรธค่อยกลับไปก็เเล้วกัน พี่คารี่ช่วยนำเรือกลับไปที่ศูนย์ใหญ่ด้วยนะคะ เเล้วค่อยตามดูไปที่เกาะนี้  " 

     คุโรเองก็โยนหอยทากสื่อสารทิ้งไป เเล้วหยิบหอยทากสื่อสารที่เข้ารหัสขอความช่วยเหลือขึ้นมาชี้ไปที่เกาะ
เเห่งหนึ่ง

     คารี่งุนงงไปสักพักใหญ่ๆ เเต่พอเห็นสัญญาณที่คล้ายกับการขอความช่วยเหลือจากกองทัพเรือ ก็มีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมา

     " มีเรื่องอะไรขึ้นเหรอคะ "

     " เมื่อสองวันก่อน มีสัญญาณขอความช่วยเหลือมาจากเกาะเล็กๆตรงนี้ที่ใกล้เขตของโดฟลามิงโก้ หนูสังเกตว่าเขามีจิตใจไม่คงที่ตั้งเเต่เข้าประชุมเเล้ว " 

     เป้าหมายของคุโรไม่ได้พูดจาไปส่งเดช เเต่เป็นการดูปฏิกิริยาตอบสนองของโดฟลามิงโก้ ปกติเเล้วโดฟลามิงโก้ไม่มีทางที่จะถูกยั่วโมโหโดยตนได้ง่ายขนาดนี้ เเสดงวามีเรื่องบางอย่างรบกวนจิตใจอยู่เป็นเเน่

     "สัญญาณนี้ทั้งย่าซึรุเเละลุงเซนโงคุต่างก็ได้รับสัญญาณเช่นกัน เเต่ไม่ได้มีความเคลื่อนไหวอะไร มันน่าเเปลกใจใช่ไหมล่ะคะ " 

     ถ้าจะให้เดามันคงไม่พ้นเรื่องที่คิดว่าทำไมซึรุถึงรู้ความเคลื่อนไหวของโดฟลามิงโก้ได้ดีถึงขนาดนั้น
     
     '' สายลับ...สินะคะ '' คารี่เอ่ยขึ้นมาด้วยความเศร้าที่ถาโถมเข้ามา ที่โดฟลามิงโก้เรียกร้องผลประโยชน์ของกองทัพเรือมากเกินไปจนน่าสงสัย ที่เเท้เเล้วเป็นเพราะต้องการปิดบังเรื่องนี้เองสินะ คุโรครุ่นคิดในใจ

     คุณลุงรู้สึกเสียใจบ้างรึเปล่านะที่ทอดทิ้งทหารเรือคนนั้นไป

     คุโรม้วนเเผนที่ไปยังอดีตอาณาจักรเเฟรวองส์  อาณาจักรที่ล่มสลายจากโรคร้าย

     " ม๊ะ เอาเถอะ เรื่องที่ผ่านไปเเล้วมันก็ช่วยไม่ได้ เเต่การที่สัญญาณยังส่งมาอยู่เเสดงว่า เขาต้องมีบางสิ่งที่สำคัญมากเเน่ๆรอให้เราไปรับอยู่  "

     " พันตรีคารี่ นี่เป็นคำสั่งที่ไม่ขึ้นตรงกับศูนย์ใหญ่ หากทั้งสองคนถามว่าหนูอยู่ที่ไหน ช่วยกลบเกลื่อนเป้าหมายให้หนูทีนะ บอกไปว่าหนูหนีไปพักร้อนเเบบลุงการ์ปก็ได้  "  

          คุโรเเลบลิ้นทำหน้าตาทะเล้นจนคารี่หัวเราะเบาๆพลางตอบรับคำสั่ง

     " รับทราบคำสั่งค่ะ  ท่านคุโร ได้โปรดระวังตัวด้วยนะคะ  " คารี่รับคำสั่งมาเเล้วจึงขึ้นเรือเล็กกลับไปถ่ายทอดคำสั่งถอนสมอเรอือกลับไปยังมารีนฟอร์ด

     คุโรโบกมือลาเรือของกองทัพเรือที่ค่อยๆล่องออกไปอย่างช้าๆจนหายลับไป ก่อนจะมองซากเรือเล็กที่ตัวเองเพิ่งนั่งมาเเล้วได้สติขึ้นมาเเล้วตบหัวตัวเองอย่างน่ารักน่าชัง

     " ลืมไปเสียสนิทเลยว่าเรือของเราพังไปซะเเล้ว เทเฮะ " คุโรนั่งลงก่อนจะค่อยๆเอาเศษไม้มาเรียงเเละเริ่มที่จะซ่อมเเซมเรือที่จะต้องโดยสารต่อไป 

     ปี๊บ ปี๊บ ปี๊บ

     สัญญาณขอความช่วยเหลือที่หอยทากชั่วขณะดูเหมือนจะเปล่งประกายมากกว่าทุกครั้ง เเสงสว่างเริ่มปรากฎเป็นร่างเสมือนของใครบางคนกำลังมองคุโรด้วยเเววตาซาบซึ้งก่อนที่มันจะพุ่งเข้าไปยังดาบคุโรกามิเเละสลายหายไป

     ทิ้งไว้เเต่ถ้อยคำเเผ่วเบาที่มากับสายลม

ขอบคุณ...


     

     

     

     

     
     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 543 ครั้ง

1,198 ความคิดเห็น

  1. #439 lythim (@lythim) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 21:55
    รออออออ
    #439
    0
  2. #425 chin368 (@chin368) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 11:10
    ผมพึ่งมาอ่านสนุกมากเลยคับ รีบมาต่อนะคับ
    #425
    0
  3. #424 Rnozero (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 22:51

    Yes สุดยอดมากเลยเป็นไปได้รีบไปช่วยเร็วๆเลยนะครับไม่ต้องสนใจว่าเรื่องจะเปลี่ยนไปอย่างไรรีบไปหาโคราชอนและลอว์น้าาาาาาาคุโรจัง ขอบคุณครับผมสำหรับตอนนี้ครับรักคนแต่งน้าาาา

    #424
    0
  4. #423 Som_smile36 (@Som_smile36) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 21:05

    สู้ๆน๊าาาาาา!
    #423
    0
  5. #422 BlackMoon14 (@bamaz416) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 18:25

    คุโรช่วยโรซี่กับลอว์ให้ได้นะ!

    #422
    0
  6. #421 GhostFariy (@GhostFariy) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 17:41
    ผีหลอก~ 555 รอตอนต่อไปนะค๊าาา ช่วยโรซี่ให้ได้น๊าาา
    #421
    0
  7. #420 Moddum_and_Mook (@Moddum_and_Mook) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 17:38
    รอ~~~ ฉันรอเธออยู่
    #420
    0
  8. #419 Aimarea (@Aimarea) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 17:19
    ช่วยโรซี่ด้วยยย
    #419
    0
  9. #417 crkoy1a (@crkoy1a) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 15:31

    ชาวยโรซี่ด้วยน้าาคุโรรร
    #417
    0
  10. #416 -NatJeeRa- (@-NatJeeRa-) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 14:55
    ไปช่วยโรซี่เถอะน้าคุโรรรร ไปหาน้องลอว์ด้วยก็ดียยย //จะรอนะคะ สู้วๆค่า~!
    #416
    0
  11. #415 Zanzar (@5401170733) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 14:45
    ไปช้วยน้องของลอ
    #415
    0
  12. #414 โคมวิเศษ (@nali-rabanos) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 14:24
    โรซี่ก็ตายแน่ๆเหรอคะ ฮือออ เศร้า
    ไปเจอลอว์ก็ดีค่ะ /ปาดน้ำตส
    #414
    0
  13. #413 0909952296 (@0909952296) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 14:19
    โอเปะโอเปะ
    #413
    0
  14. #412 pimmadakiddee (@pimmadakiddee) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 14:10

    โรซี่กับน้องลอว์!!! ช่วนให้ได้นะน้องคุโร
    #412
    0
  15. #411 THING800 (@THING800) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 13:53
    โรชินันเต้
    #411
    0
  16. #410 Kamollad Yamsopee (@minemoon) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 13:49
    ช่วงโคราซอนกับลอว์ชัวร์
    #410
    0