[ One piece ] Death Sword Girl นักดาบเเห่งความตาย

ตอนที่ 26 : ค่าตอบเเทนของอิสรภาพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,418
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 573 ครั้ง
    17 ก.ย. 62



     

     ท่ามกลางเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำ เหล่าผู้หนีรอดชีวิตจากคมกระสุนได้มาถึงทางตัน เปลวเพลิงโหมกระหน่ำมายังจุดสุดท้ายที่พวกเขากำลังยืนอยู่

     " พวกเราถูกไฟล้อมไว้หมดเเล้ว บ้าที่สุด "

     " ไม่มีที่ให้หนีเเล้ว จะทำยังไงต่อไปดี "

     เสียงของเหล่าผู้รอดชีวิตร้องระงมด้วยความร้อนที่ถาโถมเข้ามา ชายที่อาศัยอยู่ที่ภูเขาขยะกว่าครึ่งค่อนชีวิตเหม่อมองไปยังท้องฟ้าที่ตอนนี้ปกคลุมไปด้วยควันไฟ

     ' ทำไมพวกเราถึงต้องมาเจออะไรเเบบนี้ด้วย พวกเราทำอะไรผิดกัน '  อย่างน้อยขอเเค่เขาได้ต่อสู้เพื่อชีวิตของตัวเอง อิสรภาพในการมีชีวิตอยู่

     จะยังไงเขาก็ยอมทั้งนั้น

     สายลมโหมพัดกระหน่ำเเรงมากขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งทวีความรุนเเรงของเปลวเพลิงเข้าไปอีก เหล่าผู้คนท่ามกลางเปลวเพลิงกำลังสิ้นหวัง เเต่ทันใดนั้นก็บังเกิดสายลมขนาดใหญ่ระเบิดทางเปลวเพลิงให้กระจายออกไป 

     " เอ๊ะ พวกเรา ตรงนั้น มีถนนโผล่ออกมา !! "

     " เฮ้ย นั่นมันทางไปชายหาด ฉันเห็นเรือขนาดใหญ่ด้วย "

     " รีบไปเร็วเข้า อย่าทิ้งใครไว้ข้างหลัง เร็ว !! "

     เหล่าผู้รอดชีวิตหลายร้อยชีวิตรีบมุ่งหน้าไปทางเรือรูปหัวมังกรทันที 

     เพราะนั่นเป็นทางรอดเดียวของพวกเขา

     บนเรือมังกรขนาดใหญ่ เหล่าคนกองกำลังปฎิวัติยืนมองเหล่าผู้คนที่กำลังวิ่งมาทางเรือด้วยความหวัง

     " คนอย่างเธอจะมาที่ห่างไกลอย่างอาณาจักรโกอาที่อีสต์บลู อะไรดลใจให้เธอมาที่นี่ยังงั้นรึ ดราก้อนจัง "

     ดราก้อนมองเหล่าผู้รอดชีวิตก่อนจะเอ่ยคำตอบให้เเก่อิวาคอฟ

     " ที่นี่เป็นเหมือนต้นเเบบที่เเสดงให้เห็นว่า การกำจัดสิ่งที่ไม่จำเป็นออกไปไม่สามารถสร้างความสุขได้น่ะ "
     
     ดราก้อนนึกถึงคำพูดของเด็กชายชนชั้นสูงที่ละอายใจในสายเลือดตัวเอง

     " ซักวันหนึ่งฉันต้องเปลี่ยนเเปลงโลกใบนี้ให้ได้  "

     ยังมีเด็กที่น่าสงสารเกิดมาทุกวัน  เเม้เเต่ในประเทศนี้ก็ตามที

     " หึ อย่างนั้นเรอะ " อิวาคอฟยอมรับการตัดสินใจของดราก้อน

     " จะว่าไป เธอไปทำสัญญากับเด็กทหารเรือคนนั้นไม่กลัวจะถูกหักหลังรึไง ถึงเเม้อีกฝ่ายจะให้เปิดทางเดินเรือมาก็ใช่ว่าจะไม่โดนหักหลังนะ  "

     ดราก้อนนึกถึงเด็กสาวที่การ์ปพูดถึง คุโร ดี อลิซ

     " บอกไม่ได้ เเต่ฉันเชื่อในสัญชาติญาณของฉัน "

     เด็กสาวไร้เดียงสาเเต่เต็มไปด้วยเเผนการที่เล่ห์เหลี่ยม น่ากลัวจริงๆ

     " ดูเหมือนว่าดราก้อนจังจะเชื่อใจเด็กคนนั้นมากเลยนะ เพราะว่าเขาคนนั้นหรือสายเลือด ' อลิซ ' กันเเน่"

     ดราก้อนไม่ตอบสิ่งใดก่อนจะกำมือชูขึ้นเหนือดาดฟ้าเรือไปยัง

     " นั่นเป็นความลับระหว่างฉันกับผู้มีพระคุณต่อกองกำลังปฎิวัติ   " เพราะเเบบนั้น...ดราก้อนจึงให้ข่าวของเขาไปเป็นค่าตอบเเทนของอิสรภาพที่ทั้งคู่ให้มาถึงสองครั้ง....ข่าวชายที่คุโรตามหา 

     " ผู้ใดที่ต้องการจะต่อสู้เพื่ออิสรภาพ !!!  " ดราก้อนตะโกนลงไปยังผู้รอดชีวิตเบื้องล่างด้วยน้ำเสียงปลุกใจ

     จงขึ้นมาบนเรือลำนี้มาได้เลย

     -----------------------------------

     เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ

     เคร้ง

     " ย้ากกกกกกกกก "

     " โออออออออออ "

     เสียงการปะทะครั้งสุดท้ายรู้ผลเเล้ว ร่างของเอสเเละบลูเเจมโงนเงนไปมา โดยมีดาดันนอนบาดเจ็บหอบหายใจ
จากบาดเเผลไฟไหม้ทั่วทั้งตัว

     อั่ก ฉูดดดด

     " เป็นไปไม่ได้..นี่ข้าคนนี้พ่ายเเพ้.... " บลูเเจมในสภาพเลือดท่วมตัวเอ่ยออกมาอย่างตื่นตะลึง ก่อนจะล้มลงไป

      ตึงงงงง

     " ฉันบอกเเล้วยังไงล่ะ ว่าจะโค่นเเกให้ได้น่ะ !! บลูเเจม " เอสในสภาพที่เลือดเปรอะไปทั่วก็ตวาดออกมาอย่างกล้าหาญ ในที่สุดเขาก็ได้รับชัยชนะ

     " เเฮ่ก เเฮ่ก เอส รีบหนีไปเร็วเข้า ทิ้งฉันไว้ " ดาดันเอ่ยทั้งที่มีบาดเเผลไฟไหม้หลายจุด เอสเขวี้ยงกระบองทิ้งก่อนจะเข้าไปหิ้วปีกดาดันที่ตัวใหญ่กว่าหลายเท่า

     " เงียบไปเลย ดาดัน พวกเราจะต้องรอดไปด้วยกัน อดทนเอาไว้ "

     " ไอ้เด็กบ้า...ไฟกำลังล้อมพวกเราอยู่ ขืนเเกไม่รีบหนีไปละก็..." ดาดันถึงเเม้จะเป็นเเม่จำเป็นให้กับเด็กจอมวุ่นทั้งสาม ถึงเอสจะเป็นสายเลือดต้องสาป เเต่ก็ไม่อยากให้เด็กคนนี้จบชีวิตลงที่นี่

     " ฉันไม่มีทางทอดทิ้งใครไว้ข้างหลังเด็กขาด !!!  " เอสยืนยันเสียงเเข็งก่อนจะเเบกดาดันที่ใกล้จะหมดสติเข้าใกล้เปลวเพลิงไปเรื่อยๆ

     " ทนร้อนหน่อยนะ ฉันจะพาออกไปเดี๋ยวนี้ !! ย้ากกกก " เอสตะโกนปลุกกำลังใจก่อนจะพุ่งทะยานออกจากพื้นที่ต่อสู้ที่ล้อมรอบไปด้วยไฟทันที ไอ้น้องชายต้องกำลังร้องไห้อยู่เเน่ๆ เอสตั้งมั่นขณะฝ่าเปลวเพลิงออกไป

     ต้องกลับไปพบลูฟี่ให้ได้

--------------------------------------

     หลังจากเอสทะยานตัวออกไปไม่นาน เปลวเพลิงค่อยๆล้อมกรอบเข้ามา ร่างของเหล่าลูกน้องโจรสลัดบลูเเจมที่สลบไสลเพราะฮาคิราชันย์เริ่มโดนคลอกตายไปทีละคน จนในที่สุดบลูเเจมก็ได้สติขึ้นมาจากไฟที่ไหม้บนตัว

     " อั่ก อ้ากกก ร้อน " 

     บลูเเจมดิ้นรนปัดไฟออกจากตัวก่อนจะใช้ดาบยันตัวที่บาดเจ็บจากการโจมตีของดาดันเเละเอส

     "  ความเเค้นครั้งนี้ข้าจะไม่ลืมเเน่  !!  " บลูเเจมพูดขึ้นด้วยความโกรธเเค้น บลูเเจมได้รู้ถึงที่ซ่อนสมบัติที่ซาโบกับเอสซ่อนเอาไว้เเล้ว ถ้าเก็บเเล้วเอาหนีออกไปได้ละก็ บลูเเจมจะกลับมาเเก้เเค้นพวกมันทุกคน รวมไปถึงไอ้พระราชาสารเลวนั่นด้วย

     เปลวเพลิงโหมกระหน่ำขึ้นเรื่อยๆ บลูเเจมใช้เส้นทางที่มีไฟลุกไหม้น้อยที่สุด ระหว่างเส้นทางเขาโดนไฟไหม้จนเจียนตาย เเต่ด้วยความเเค้นทำให้กระเสือกกระสนมาถึงสถานที่ซ่อนทองของซาโบเเละเอสจนได้

     เปลวเพลิงกำลังใกล้เข้ามาเเล้ว บลูเเจมจึงต้องรีบโกยทองไปให้มากที่สุด

     " สะ สำเร็จ ฮะ ฮ่าๆๆๆ " เท่านี้ก็ไม่มีใครหยุดข้าได้เเล้ว  บลูเเจมรีบมุ่งตรงไปทางใต้ต้นไม้ที่ซ่อนสมบัติที่ปล้นมามากมาย ก่อนที่จะได้ยินเสียงดีดเหรียญเล่นดังขึ้นจากบนต้นไม้

     กรุ๊ง กริ๊ง กรุ๊ง กริ๊ง

     " อุตส่าห์เตือนให้ย้ายที่ซ่อนเเล้วเเท้ๆนะคะ มะ ช่างมันเถอะค่ะ " เสียงที่ทำให้บลูเเจมหวาดผวาเเละกลัวจนตัวสั่น เสียงของเด็กสาวเกศาสีขาวที่หลอกหลอนเขาตลอดเวลาที่ถูกคุมขัง เขาไม่มีทางลืมเสียงเเห่งฝันร้ายนี้ได้

     ฟุบบบ

     ร่างของหญิงสาวในชุดเครื่องเเบบทหารเรือกระโดดลงมาจากต้นไม้สูง รอยยิ้มที่ไร้เดียงสาถูกส่งมาให้บลูเเจมที่ตอนนี้กำลังเดินถอยหลังไปด้วยความหวาดกลัวโดยไม่รู้ตัว 

     " สายันต์สวัสดิ์ค่ะ คุณโจรสลัดค่าหัวเก้าสิบเจ็ดล้านเบรี นี่เป็นครั้งเเรกที่เจอหนูในชุดเต็มยศเลยนะ " คุโรกาง
เเขนกว้างออกอย่างไม่มีพิษมีภัยเเล้วยิ้มทักทาย

     " กะ เเก ทำไมกัน  ทำไมถึงอยู่ที่นี่ได้ "

     " ย่าซึรุบอกหนูมาว่า ' พวกโจรสลัดมันชอบจะกลับมาตามกลิ่นเงินเสมอ ' น่ะค่ะ ฮิฮิ หนูเก่งใช่ไหมล่าา " 

     คุโรเอามือทุบหน้าอกอย่างภูมิใจ ก่อนที่จะควักสมุดจดขนาดเล็กออกมาเพราะลืมชื่อของโจรสลัดตรงหน้า

     " หวา เลอะเลือดไปหมดเลย เเย่จัง เอ๊ะ คุณชื่ออะไรนะคะ งืม งืม " 

     บลูเเจมเห็นท่าทีเล่นที่จริงของคุโรก็ร้องตะโกนอย่างเจ็บเเค้นออกมา ทั้งที่รอดมาถึงตรงนี้เเล้วเเท้ๆ ทั้งที่พยายามมาจนถึงที่ซ่อนสมบัติตรงหน้าเเล้วเเท้ๆ เเต่กลับเอื้อมมือออกไปคว้าไว้ไม่ได้

     เสมือนเห็นหุบเหวขนาดใหญ่ขวางเขาเอาไว้

     " ว้ากกกก พวกเเก พวกเเกทุกคน ข้าไม่ใช่ของเล่นของพวกเเกนะเว้ยยยย !! ข้าขอสาปเเช่งพวกเเกทุกคน ตายซะเถอะ ไอ้พวกทหารเรือบัดซบบบ !!  " บลูเเจมตะโกนอย่างเสียสติก่อนจะชักดาบที่หักปลายไปตอนสู้กับเอสพุ่งเข้าใส่คุโรทันที

     " เจอเเล้ว ชื่อของคุณบลู-เเจมม หัวหน้าโจรสลัดกลุ่มบลูเเจม"

     คุโรปิดสมุดจดบันทึกก่อนจะเก็บเอาไว้ในกระเป๋าเสื้อเช่นเดิม 

     " คุณขัดขืนการจับกุมของหนูเเละหลบหนีในฐานะโจรสลัดที่ถูกปล่อยตัวมา ถือว่ามีความผิด... " คุโรชักดาบคุโร
กามิสีดำสนิทออกมา รอยยิ้มกว้างขึ้นเมื่อเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายที่กำลังหวาดกลัว

     " ค่าตอบเเทนอิสรภาพของโจรสลัดอย่างพวกคุณ " คุโรวาดดาบพุ่งออกไปอย่างเเน่วเเน่ ก่อนที่กระเเสลมเชี่ยวกราดจะฉีกกระชากเปลวเพลิงโดยรอบหายวับไปในพริบตาพร้อมทั้งร่างของบลูเเจม 

คำพิพากษาคือ...ความตายค่ะ



     
     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 573 ครั้ง

1,195 ความคิดเห็น

  1. #1064 wittayakeen2524 (@wittayakeen2524) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 12:10
    สงสัยมาตั้งนานละว่าทำไมคุโรเป็นชื่ออลิซเป็นนามสกุล ทั้งที่คนอื่นๆทุกคนในเรื่องนี้ชื่ออยู่ด้านหลังกันหมดเลย
    #1064
    0
  2. #232 Bjakx (@0872160144) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 14:51

    ฆ่ามันลูก~โฮะๆพยายามเข้าเด้อไรท์~
    #232
    0
  3. #231 cho-lee sungmin (@minne7) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 10:01
    น้องไร้เดียงสา แต่ก็โหดเลยยยย ดราก้อนรู้เรื่องคนที่น้องตามหาาาาา
    #231
    0
  4. #229 Altyar (@Altyar) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 00:07
    ไม่สนุกละ คุโรมีบทแต่ตอนท้ายๆ
    #229
    0
  5. #228 0910290340 (@0910290340) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 23:51
    โดนใจเหลือเกิน~~
    #228
    0
  6. #227 earth0 (@earth0) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 23:46
    ช่วยกลับไปเขียนเรื่องอื่นต่อเถาะนะอยากอ่านต่อมาก
    #227
    0
  7. #226 pinewillow (@pinewillow) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 23:44
    โคตรโหด!👍
    #226
    0