[ One piece ] Death Sword Girl นักดาบเเห่งความตาย

ตอนที่ 19 : ความเหมือน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,849
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 561 ครั้ง
    11 ก.ย. 62



         

     

     หลังจากได้สู้กับพวกลูฟี่พวกนั้น คุโรก็รู้สึกง่วงขึ้นมาเสียอย่างนั้นก่อนที่สติจะหายไปซะอย่างนั้น รู้ตัวอีกทีก็มาอยู่บนเตียงใหญ่เเล้ว คุโรในชุดนอนสีขาวที่จำไม่ได้ว่าเปลี่ยนไปตอนไหนกันกำลังมองไปทางอีกคนที่กำลังนอนเเผ่อยู่

     " คร่อกกกกกกก อย่ามาเเย่งเนื้อ...ของข้านะเว้ย..."

     ด้านข้างเป็นการ์ปในชุดเสื้อยืดเเขนสั้นกำลังนอนเเผ่อย่างไร้ระเบียบที่โซฟา ปากยังคงละเมอเเปลกๆอยู่ตลอดเวลา คุโรเปิดหน้าต่างรับเเสงเเดดยามเช้าฉายเเสงเข้ามาในห้อง 

     " เช้าเเล้ว..."

     คุโรลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะก้าวเดินออกไปเปิดประตูห้องอย่างช้าๆ เเล้วเดินลงไปที่ชั้นหนึ่งก็พบกับมากิโนะที่กำลังเตรียมตัวเปิดร้านอยู่

     " พี่มากิโนะ...หวัดดีค่ะ " คุโรขยี้ตาก่อนจะเอ่ยทักทายมากิโนะ

     "  อรุณสวัสดิ์จ้ะหนูคุโร ตื่นเช้าจริงๆนะ เมื่อคืนหลับสบายดีไหม " มากิโนะยิ้มทักทายกลับไป  

     " สบายดีค่ะ ว่าเเต่ใครเปลี่ยนชุดให้หนูกันคะ "

     " อ้อ พี่เองนะจ้ะ จะให้หนูนอนในชุดชุ่มเหงื่อเเบบนั้นเดี๋ยวเป็นหวัดกันพอดี " มากิโนะนึกถึงร่างกายที่อ่อนปวกเปียกเเตกต่างจากตอนที่ตื่นอยู่ลิบลับก็นึกขำออกมา ผิวขาวเนียนเเละรูปร่างที่สมส่วน ทำให้มากิโนะนึกอิจฉาเด็กคนนี้ขึ้นมาซะอย่างนั้น 
     

     คุโรพยักหน้าหงึกงักก่อนที่จะหยิบดาบที่ห้อยอยู่ข้างฝาเเล้วเตรียมจะเดินเปิดประตูออกไป

     " อ้าว จะไปไหนน่ะ หนูคุโร !! "  มากิโนะตกใจที่อีกฝ่ายจะออกไปทั้งชุดนอนบางทั้งอย่างนั้น

     "  ไปฝึกซ้อมค่ะ " ทุกๆวันในยามเช้าตรู่ คุโรจะฝึกดาบเเละออกกำลังเเขนเตรียมพร้อมอยู่เสมอ เเต่ตั้งเเต่เธอเข้ากองทัพเรือมา เธอก็ติดสบายเหมือนประสาทสัมผัสร่างกายมันจะทื่อลงอย่างไรอย่างนั้น

     "ไม่ๆ อย่าเพิ่งไป หนูเป็นเด็กผู้หญิงนะ จะออกไปทั้งอย่างนั้นไม่ได้นะ " มากิโนะรีบเข้ามาจับเด็กสาวเข้าไปในร้าน ก่อนที่เธอจะเดินไปโทงๆ

     " ทำไมล่ะคะ " คุโรถามมากิโนะ

     " มันไม่งามนะ เป็นเด็กผู้หญิงทั้งทีต้องรู้จักดูเเลตัวเองนะ " มากิโนะพูดพลางรวบผมที่ยุ่งไร้ระเบียบมาหวีให้เรียบ ผมสีขาวเปล่งประกายของคุโรก็กลับมาเป็นระเบียบอีกครั้ง

     " เป็นเด็กผู้หญิงนี่ยุ่งยากจังเลยค่ะ " คุโรพูดไปหาวไป

     " มันเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของผู้หญิงเลยนะ อีกทั้งหนูน่ารักเเบบนี้ ดูเเลภาพลักษณ์ดีๆทำให้คนรักคนหลงมากขึ้นเลยนะ " มากิโนะหวีผมพลางเอ่ยสอนไปด้วย

     " งั้นเหรอคะ " คุโรรู้สึกสบายผมด้านหลังเลยไม่ได้โต้เถียงอะไรอีก อ้ะ บิสกิตนี่นา คุโรเอื้อมมือไปหยิบบิสกิตก่อนจะอ้าปากกว้าง

      เเต่ความสงบสุขของบิสกิตก็จบลงพร้อมกับประตูที่ถูกเปิดออก

     ปึงงง

     " ยัยคุโร มาสู้กัน !!  " เอสเดินเปิดประตูมาอย่างเอาเรื่อง ท่าทางมั่นใจในตัวเอง  คุโรไม่ทันตั้งตัวเลยเผลอทำบิสกิตร่วงลงไป

     " อาาา บิสกิต..." คุโรร้องอาออกมาอย่างเสียดาย

     " นี่ เอส อย่าส่งเสียงดัง ยังเช้าอยู่เลยนะ !! " มากิโนะพูดดุเอส 

     " คะ เเค่บิสกิตเอง ไม่สิ วันนี้ฉันจะมาท้าเธอสู้อีกรอบ !! " เอสพูดตะกุกตะกักอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนจะชี้หน้าของคุโร

     " อีกเเล้วเหรอค่ะ คุณเอส " คุโรเริ่มจะพัฒนาความจำชื่อคนขึ้นมานิดหน่อยเเล้ว เเต่เสียดายบิสกิตที่ร่วงไปจัง

     " ใช่ !! ครั้งนี้เเหละฉันจะเอาชนะเธอให้ได้ " ถ้าจะประลองอีกรอบก็คงไม่เป็นไร...เเต่

     " ไม่อะ..ขี้เกียจ "

     " ไหงงั้นฟะ !!  " เอสตะโกนออกมา

     กร้วมม

     คุโรกัดบิสกิตเเท่งที่หยิบมาใหม่ก่อนจะพูดชี้เเจงสาเหตุของความขี้เกียจ

     " ง่ำๆ การต่อสู้ไม่ใช่ว่าจะสู้อีกครั้งในวันถัดไปเเล้วผลจะเปลี่ยนไปหรอกนะคะ "

     " ไม่ ครั้งนี้เเหละฉันชนะเธอเเน่ๆ "

     คุโรทำหน้าง่วงๆพูดความจริงเจ็บจี๊ดเเทงใจ

  " ขนาดเมื่อวานสามรุมคุณยังชนะฉันไม่ได้เลย คิดเหรอคะว่าเพียงเเค่วันเดียวเเล้วจะเอาชนะฉันได้ ฝันอยู่รึเปล่าคะ อีกอย่างนะคะชุดนี้มันค่อนข้างไม่สะดวกในการขยับตัวสักเท่าไหร่  " 

     คุโรไม่พูดเปล่าพลันเปิดกระโปรงชุดนอนที่ยาวรุ่มร่ามเผยให้เห็นขาที่เรียวงามจนเอสหน้าเเดงก่ำ

     " ว้าย คุโรจัง ไม่ได้นะ " มากิโนะเองก็ตกใจรีบเอามือมาตบกระโปรงให้ลงไปคลุมขาเหมือนเดิม

    " อึกก ยัยบ้าเอ๊ย !! อย่ามาทำเรื่องไร้ยางอายตรงนี้นะ " เอสพูดออกมาอย่างอับอายก่อนจะเปิดประตูวิ่งหนีเข้าไปในป่าซะอย่างนั้น ทิ้งบรรยากาศเงียบเหงาไปทั้งร้าน คุโรสงสัยเหลือเกิน เเค่พูดความจริงทำไมต้องหน้าเเดงเเล้ววิ่งออกไปด้วย

     " หนูทำอะไรผิดไปหรือเปล่าคะ พี่มากิโนะ "

     " เฮ้อ " มากิโนะถอนหายใจจากเรื่องน่าตกใจเมื่อครู่ก่อนจะหยิบที่ติดผมมารวบผมให้ ท่าทางของคุโรนั้นมากิโนะไม่เเน่ใจว่าเธอเเกล้งทำหรือไม่รู้จริงๆกันเเน่

     " เอ้า เสร็จเเล้วจ้ะ " มากิโนะตรวจดูความเรียบร้อยของชุดใหม่ของเด็กสาวก่อนจะพยักหน้าอย่างพอใจ ชุดสีเเดงอมชมพูที่มากิโนะเอามาเปลี่ยนทำให้เด็กสาวดูคล่องเเคล่วมากขึ้น

     " ขอบคุณค่ะ พี่มากินะ " คุโรหมุนตัวไปรอบๆ เสื้อผ้าไม่ได้ทำให้ตนรู้สึกอึดอัดเลยเเม้เเต้น้อย  ก่อนจะเปิดประตูออกจากร้านไป

    " หนูไปก่อนนะคะ "

      มากิโนะเเย้มยิ้มพร้อมกับโบกมือลาออกไป

     " โชคดีนะจ้ะ "

-------------------------------------

     ฟุบ ฟุบ

     เสียงวิ่งผ่านเเมกไม้ไปตามเส้นทางบนภูเขา คุโรใช้โซลวิ่งผ่านจนกระทั่งมาถึงริมหน้าผา

     เเกร่ก

     "ที่นี่คงได้สินะ " มองบริเวณโดยรอบว่าไม่มีใครอยู่เเล้วจึงเริ่มฝึกเพลงดาบทันที คุโรกระชับดาบของตัวเองเเน่นก็จะวาดออกไปอย่างนิ่มนวล

     " หนึ่งดารา " 

      คมดาบสายลมเรียวงามสีเขียวพุ่งทะยานลงไปสู่ท้องทะเล เกิดเป็นรอยเเยกเล็กๆบนผืนน้ำ  ก่อนจะกำดาบทั้งสองมือเเละวาดดาบออกไปอีกครั้ง

     " สองดารา "

     ตู้มมมมม

     กระเเสลมจากคมดาบรุนเเรงมากขึ้น ที่ผืนน้ำบังเกิดเป็นรอยเเยกสยองสองเเฉกพุ่งทะยานออกไปกว่าสองร้อยเมตร ก่อนจะเกิดคลื่นซัดเข้ามาที่หน้าผาอย่างรุนเเรง 

     " สามดารา  "

     คุโรออกเเรงวาดดาบก่อนจะหมุนดาบพลิกเป็นวงกลมฟาดฟันออกไปทางต้นไม้ เเต่กลับต้องเอะใจว่ามีเสียงเเปลกประหลาดมาจากทางที่ฟาดดาบไป

      " เเว้ก !!!! " เสียงตะโกนอย่างตกใจออกมาจากด้านหลัง เเต่กระนั้นดมดาบก็ยังพุ่งไปที่เป้าหมายอยู่ดี

     วิ้ว วิ้ว ฉัวะะ

      เกิดเป็นสายลมพุ่งเสมือนกงเล็บสร้างรอยไว้บนต้นไม้ ก่อนต้นไปจะถูกเเบ่งเป็นสองซีก ด้านหลังมีใบหน้าของเด็กหนุ่มที่ใบหน้าซีดเผือกเข่าสั่นพั่บๆหงายหลังอยู่ มังกี้ ดี ลูฟี่ นั่นเอง

       " หืม น้องชายเมื่อตอนนั้นนี่นา " คุโรเก็บดาบมองลูฟี่ที่หลบคมดาบของตนได้อย่างเฉียวฉิว

     "  นะ นะ น่ากลัว " ลูฟี่ที่ตื่นเช้ามาไม่เห็นเอสอยู่บนภูเขาเลยออกตามหา จนกระทั่งมาพบกับคุโรที่ยืนอยู่ที่นี่คนเดียว ลูฟี่ที่คิดจะเข้าไปหวังจะไปท้าสู้ตามประสาเด็กติดพี่ เเต่เเล้วก็เห็นเพลงดาบที่น่าหวั่นเกรงพุ่งทะยานผ่าทะเลเป็นสองซีกจนตัวเองยังอ้าปากค้าง ไม่นับว่าเมื่อครู่ตัวเองถ้าหลบไม่ทัน

     ก็ตายซี้เเหงเเก๋ไปเเล้วเเน่นอน

     กริ๊ก

     "มีธุระอะไรอีกเหรอคะ คุณน้องชายตัวบางยืดย้วย จะมาท้าสู้อีกเหรอคะ " 

     " ฉันชื่อ มังกี้ ดี ลูฟี่ ต่างหากเล่า !! ผู้ที่จะเป็นราชาโจรสลัดในอนาคต จำเอาไว้ให้ดีล่ะ พี่สาว !!   " ลูฟี่ตะโกนออกมาอย่างเสียงดัง คุโรกะพริบตาปริบๆ

     " ราชาโจรสลัดเหรอคะ ? " เหมือนจะเคยได้ยินเรื่องเล่าจากคุณลุงผมเเดงมานะ

     ว่ามีเด็กพิลึกๆอยู่

     " ใช่เเล้ว ฉันนี่เเหละจะออกทะเลเเละจะเป็นผู้ครอบครองวันพีซ  "

     " อืม งั้นเหรอคะ " คุโรมองท่าทีมุ่งมั่นของลูฟี่ก็ไม่ได้ว่าอะไร 

     " เอ๋ ไม่โกรธเหรอ " ลูฟี่เบิกตากว้าง

     " ทำไมฉันต้องโกรธด้วยล่ะคะ " คุโรสงสัย ไม่ได้ทำอะไรผิดทำไมต้องโกรธด้วยล่ะ

     " ก็เวลาพูดเเบบนี้ต่อหน้าปู่ทีไรต้องโดนเขกหัวทุกที ทำไมทุกคนชอบเขกหัวฉันนักนะ " ลูฟี่ลูบหัวยางของตัวเองเบาๆ

     โครกกก

     เสียงท้องร้องดังออกมาจากท้องอันหิวโหยของลูฟี่ ลูฟี่ยิ้มเเห้งพลางบอกมาอย่างหน้าตาเฉย

     " หิวเเล้วอะ  " ลูฟี่ลงไปนอนเเผ่ คุโรเห็นสภาพลูฟี่ที่นอนเเอ้งเเม้งอย่างหมดเเรงก็หยิบของบางอย่างออกมาจากกระโปรง ลูฟี่ได้กลิ่นก็ลุกขึ้นมาทันทีพร้อมกระโจนเข้าใส่ทันที

     ฟุบบบ

     " อาหาร !!!  " ลูฟี่เคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็วจนคุโรประหลาดใจ เคลื่อนไหวรวดเร็วยิ่งกว่าตอนต่อสู้เมื่อวานเสียอีก คุโรพยายามย้ายของในมือไปให้อีกฝ่ายไล่ตามไปทั่ว

     หงับบบ

     สุดท้ายเเล้วลูฟี่ก็สามารถตามความเร็วของมือคุโรได้ทัน ก่อนที่จะนั่งเขมือบอย่างสวาปาม 

     " อร่อย นี่มันรสชาติฝีมือมากิโนะนี่ !! " 

     " ดูออกด้วยเหรอค่ะ " คุโรลงไปนั่งข้างๆพลางมองลูฟี่ด้วยเเววตาระยิบระยับ

     " ใช่สิ ฝีมือของมากิโนะอร่อยที่ซู้ดดดด ตอบเเทนเรื่องขนมนี่ฉันจะไม่ถือสาเธอที่ทำไปเมื่อวานก็เเล้วกันนะ " 

     ' ยกโทษได้ไวดีเเท้ ' เเต่ตัวเธอไม่ได้โกรธอะไรสักหน่อย

     ลูฟี่เขมือบอาหารไปอย่างรวดเร็ว คุโรมองผ่านไปยังหมวกฟางที่ห้อยอยู่ด้านหลัง
     
     " หมวกฟางนั่น..."

     " อ้อ หมวกใบนี้เเชงให้กับฉันเลยนะ ฉันสัญญาว่าจะเอาไปคืนเขาเมื่อได้เป็นราชาโจรสลัดเเล้วน่ะ !! " ลูฟี่เอ่ยความปรารถนาที่จะออกไปท้องทะเลกว้างใหญ่พร้อมกับครอบครองวันพีซ

     " ทั้งที่ยังเเพ้ฉันอยู่เนี่ยนะคะ " คุโรพูดพลางยิ้มออกมาอย่างงดงาม ถ้าตรงหน้าไม่ใช่ลูฟี่ละก็คงหลงเสน่ห์ในรอยยิ้มนี้ไปเเล้วเเน่ๆ

     " ฮึ่ย อีกไม่นานหรอกน่า ฉันต้องเอาชนะเธอได้เเน่ เเล้วก็พวกเราสามคนจะต้องเป็นโจรสลัดที่ยิ่งใหญ่..." ลูฟี่พูดเเผนการของตนทั้งๆที่ตรงหน้าของเขาคือทหารเรืออย่างไม่หวั่นกลัว

     ลูบ ลูบ

     " นะ นี่เธอทำอะไรน่ะ ฉันไม่ใช่เด็กนะ  " ลูฟี่สะดุ้งโหยงเมื่ออยู่ดีๆคุโรก็เอามือเรียวบางมาลูบหัว เเต่นั่งไปสักพักก็เคลิ้มไปเสียอย่างนั้น สุดท้ายเเล้วลูฟี่ก็ต้องพ่ายให้กับพลังของการลูบหัว ตัวละลายย้วยไปกับพื้น โดยมีคุโรมองภาพตรงหน้าโดยมีความคิดบางอย่างผุดขึ้นมา

     " เธอเนี่ย.... " เหมือนจริงๆ

หมายถึงลูกลิงอ่ะนะ

     

     


     

     

    

     

     

        
    
     


     

     

     

      
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 561 ครั้ง

1,161 ความคิดเห็น

  1. #745 Kantamanee02 (@Kantamanee02) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 23:48

    ทำไมน้องน่ารักขึ้นทุกตอนเลยย
    #745
    0
  2. #350 wanlaym (@wanlay_m) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 23:17
    มีน้องชายแล้วนะ
    #350
    0
  3. #221 LWLookwai (@LWLookwai) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 19:33
    55555 จะดีอยู่แล้ว โอ๊ยยยย น่ารัก
    #221
    0
  4. #152 one outs (@oneouts) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 20:29
    5555555
    #152
    0
  5. #151 Rnozero (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 19:26

    พูดถึงตัวเองอยู่เปล่าเนี่ยคุโรจัง

    #151
    0
  6. #150 F'n Nii (@thunder13091) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 16:55

    เหมือนจริงๆแหละ555

    สู้ๆค่ะไรท์ขอบคุณที่ลงบ่อยค่ะอ่านสนุกดี

    #150
    0
  7. #149 -NatJeeRa- (@-NatJeeRa-) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 16:28
    น้องงง น้องซื่อ(?)จริงๆค่ะะะ //จะรอนะคะ //สู้วๆค่า~ เป็นกำลังใจห้าย~
    #149
    0
  8. #148 cake08234 (@cake08234) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 15:32
    เรียกเจ๊สิจ๊ะ
    #148
    0
  9. #147 Bjakx (@0872160144) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 14:58

    จงเป็นพี่สาวที่ดีของเด็กๆให้ได้น่าคุโรโฮะๆพยายามเข้าเด้อไรท์~
    #147
    0
  10. #146 จวินนี่ (@LadyWaai) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 13:37

    มันต้องอย่างนี้สิ คุโร 5555
    #146
    0
  11. #145 Zanzar (@5401170733) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 13:24
    มันลิงชัดๆ
    #145
    0
  12. #144 khawfang2447 (@khawfang2447) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 13:17
    ชัดเจนนนนนนน
    #144
    0
  13. #143 ราตรีสีรุ้ง (@Inw_Short) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 13:13

    ขว้างกำลังใจไป
    #143
    0