[ One piece ] Death Sword Girl นักดาบเเห่งความตาย

ตอนที่ 11 : ไดอาเมนเต้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,057
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 647 ครั้ง
    4 ก.ย. 62



      ท่ามกลางการต่อสู้ของเหล่าโจรสลัดที่ยึดครองเกาะกับเหล่าทหารเรือฝึกหัดที่กำลังเข้าต่อสู้กัน ที่ใจกลางของเกาะมีผู้ที่อยู่เบื้องหลังกำลังนั่งจิบไวน์รสเลิศหรู

     " ฮุฮุ ไม่งดงามเอาซะเลยนะ " เขาคนนั้นเป็นโจรสลัดที่เเต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่โดดเด่นเเละสวมผ้าคาดหัวสีเเดงเป็นเอกลักษณ์ หนึ่งในผู้บริหารของกลุ่มดองกี้โฮเต้

     ไดอาเมนเต้ หรือ มนุษย์ธง

     ไดอาเมนเต้มองเหตุการณ์ที่อยู่ห่างออกไปด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน เหล่าทหารเรือต่างเข้าต่อสู้เพื่อจับกุมเหล่าโจรสลัดที่ออกอาละวาด ถ้าดูจากเรือรบที่มาคงมาจากค่ายฝึกของอดีตพลเรือเอกเซเฟอร์

     " ดูท่าทางกองทัพเรือจะเอาจริงเอาจังน่าดูเลยนะ " ไดอาเมนเต้เหลือบมองไปยังหัวหน้าโจรสลัดลุ่มโมลักที่ตอนนี้กำลังก้มตัวขอร้องเขาอยู่

     ความจริงเกาะเเห่งนี้ทางดอฟฟี่ตั้งใจที่จะให้เป็นศูนย์กลางการค้าของใต้ดินของเเถบเซาท์บลูเเล้วเเต่เจ้าโจรสลัดโมลักที่ทางดองกี้โฮเต้มอบหมายงานให้กลับปล้นชิงไปทั่ว จนเรื่องเเผนที่มั่นของเกาะเเห่งนี้ถูกเปิดเผยขึ้นมา ทางกองทัพเรือจึงส่งทหารจำนวนมากเพื่อมากวาดล้างโจรสลัด

     ในตอนเเรกทางดองกี้โฮเต้ยังสามารถที่จะรับมือเเละขับไล่พวกมันไปได้อยู่เพราะเป็นเเค่พวกอ่อนเเอเท่านั้น เเต่ไม่วายทางกองทัพเรือตัดสินใจส่งหน่วยทหารฝึกพิเศษมายังที่นี่เพื่อกำจัดฐานที่มั่นนี่ไป อีกทั้งยังให้เซเฟอร์เป็นคนมาด้วยตัวเองอีก

     เเผนในครั้งนี้ต้องล้มเหลวเพราะพวกโง่นี่เเท้ๆ

     " ขะ ขอร้องล่ะครับ ท่านไดอาเมนเต้ พวกเราทำตามที่ท่านสั่งทุกอย่างเเล้ว ขอเเค่..."

     ฉัวะ

     ไม่ทันที่หัวหน้ากลุ่มจะพูดจบ ไดอาเมนเต้ก็สะบัดดาบเเส้ของตนปิดปากของหมากที่รู้เเผนการมากไปเสียเเล้ว

     " ผู้เเพ้สมควรตาย ยิ่งเเกกับลูกน้องที่ไร้ประโยชน์มันทำให้ฉันดูเเย่ " ไดอาเมนเต้พูดพร้อมกับรีดเลือดออก
จากดาบเเส้ของตน นัยน์ตามองกลุ่มทหารเรือที่ตอนนี้กำลังบุกเข้ามาด้านในของเกาะอย่างง่ายดาย

    '  เจ้าพวกทหารเรือมันไม่ควรจะฝ่าการป้องกันง่ายขนาดนี้ นี่เจ้าพวกโมลักมันกระจอกขนาดนี้เลยรึไงกัน ฉันไม่น่าเอามันมาเป็นคนดูเเลเลย ' ไดอาเมนเต้สูดหายใจพลางกุมดาบเเส้ที่เรียวยาวของตน


     ไดอาเมนเต้ลูบผมของตัวเองขึ้น 

     " ฉันต้องไม่ทำให้ดอฟฟี่ขายหน้า  "

     ผลพริ้วไหวเก็บดาบเเส้ของตนให้เล็กเรียว ก่อนที่ไดอาเมนเต้จะเปิดประตูห้องออกไปพร้อมกับเอ่ยกับเหล่าลูกเรือโจรสลัดดองกี้โฮเต้ในฐานะหัวหน้ากลุ่มข้าวหลามตัด ต้องขนของพวกนี้ออกไปให้ได้ ไดอาเมนเต้หันไปสั่งการลูกเรือที่เหลือของตน

     "  ก่อนจะล่าถอยออกไป สั่งสอนพวกมันเสียหน่อย " ไดอาเมนเต้เเววตาเฉียบคมขึ้น เเผนการต่อจากนี้ไปเป็นกุญเเจสำคัญที่จะทำให้ดอฟฟี่ได้ขึ้นเป็นราชา !!

     ให้มันรู้ว่าดองกี้โฮเต้ไม่ใช่ให้พวกทหารเรือมาข่มเอาได้

----------------------------

     ฉับ

     " หืม " คุโรเดินผ่านถนนที่เต็มไปด้วยเลือดที่เจิ่งนอง ในมือกำลังถือบางสิ่งที่เพิ่งตัดออกมาอย่างสดๆร้อนๆจากร่างที่คุกเข่าอยู่

     " สัมผัสเมื่อกี้มัน..ใครกัน " คุโรสูดจมูกดมกลิ่นฟุดฟิต เเต่ก็ได้เพียงกลิ่นเหล็กจากเลือดที่ลอยคละคลุ้งไปทั่ว ด้านหลังปรากฎโจรสลัดที่เเอบลอบออกมาโจมตี

     " ตายซะเถอะ ยัยปีศาจจจ !!! " 

     ฉัวะะ

     เเต่กระนั้นร่างของโจรสลัดที่พุ่งออกมาจากหัวมุมนั้นก็ถูกสะบั้นจนล้มลงกับพื้น คุโรมองคนที่คิดจะลอบโจมตีเธออย่างสงสัย

     " คิดจะทำอะไรอย่างนั้นเหรอคะ "ถ้าลอบโจมตี

     ไม่ควรตะโกนเสียงดังออกมาเเบบนั้นนะคะ

     " ว้ากก นะ หนี หนีเร็วเข้า " เหล่าโจรสลัดที่เมื่อครู่กำลังฮึกเหิมไปด้วยไฟที่พร้อมจะต่อสู้กับเหล่าทหารเรือที่ชายฝั่ง เเต่บัดนี้ทุกคนกลับร้องไห้ขี้มูกโป่ง หันหลังเเละวิ่งหนีกลับเข้าไปในเกาะ 

     " จะรีบไปไหนกันละคะ " คุโรไม่พูดเปล่า มือพลางเล็งเป้าหมายที่อยู่ไกลออกไป เมื่อครู่ยังอุตส่าห์พูดว่าจะลากเธอไปปู้ยี่ปู้ยำอยู่เเท้ๆ

     วูบบบ

     ฉึกกกก

     " เข้าเป้า !! "

     คุโรขว้างดาบไปปักหลังของโจรสลัดคนหนึ่งอย่างเเม่นยำ อีกฝ่ายกระอักเลือดฟอดใหญ่ออกมาก่อนจะล้มตัวลงนอนเเน่นิ่ง เหล่าโจรสลัดที่บางคนใจกล้าขึ้นมาก็ตะโกนออกไป

     " ยะ อย่าไปกลัว มันก็เเค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง "

     " มันไม่มีอาวุธเเล้ว ฆ่ามัน !! " 

     เหล่าโจรสลัดรอบด้านต่างกระโจนเข้าหาเด็กสาว บางคนใช้ผลปีศาจที่ทำให้พื้นด้านล่างเข้ามาเกาะเด็กสาวไว้ไม่ให้ขยับตัวได้

     " โอะ " คุโรอุทานออกมา จู่ๆพื้นก็เข้ามาเกาะขาตัวเองไว้เฉยเลย

     ผลปีศาจมันน่ารำคาญจังเลยคะ 

     "เเกเสร็จฉันเเน่ ล้างเเค้นให้พี่น้องของเรา !! " หัวหน้าหน่วยโจรสลัดตรงหน้าพูดด้วยความเเค้นพร้อมกับเงื้อดาบขึ้นสูงเเล้วฟาดลงไป

     เเต่กระนั้นคุโรก็ไม่ได้มีสีหน้าตื่นตระหนกเลยสักนิด เธอค่อยๆหลับตาลงเเล้วเอี้ยวตัวเบี่ยงหลบอาวุธอีกฝ่ายเล็กน้อย 

     วูบบบ

     " ลองฝึกเเล้วได้ผลตามที่คุณลุงบอกเลยค่ะ " คุโรยิ้มให้กับผลการทดลองของตัวเอง ฮาคิสังเกตสุดยอดไปเลยค่ะ ก่อนที่มืออีกข้างจะเรียกดาบที่ปักอยู่ไกลออกไปเข้ามากระชับมือ

     " บ๋ายบาย "
     
     ฉับบบ

     ความหวังที่จะล้มเด็กสาวคนนี้หายไปพร้อมกับคมดาบที่เหวี่ยงเข้ามาสะบั้นกลางลำตัว ก่อนที่สติจะหลุดลอยหายไปพร้อมกับใบหน้าของพวกพ้องที่หวาดกลัวหมดกำลังใจสู้อย่างสิ้นเชิง

     ตุบบบ

     " ทะ ท่านมาโดะ เเพ้เเล้ว "

     " นะ หนีเร็ว พวกเราไม่มีทางชนะปีศาจนี้ได้หรอก "

     เหล่าโจรสลัดหมดกำลังใจอย่างรวดเร็วก่อนจะวิ่งเเตกกระเจิงไปทันที

     "   เอ้าอึบ" คุโรดึงดาบปักอยู่กลางหลังของศพโจรสลัดที่เข้ามาโจมตีตนเมื่อครู่ คุโรเห็นเหล่าเพื่อนๆของโจรสลัดที่เข้ามาโจมตีพร้อมกันต่างวิ่งหนีไปคนละทิศคนละทาง เธอไม่ได้ตามไปสังหารพวกนั้นจนหมด ถ้าหลบหนีคือเเพ้ คนเเพ้...

     ฆ่าไปก็ไร้ความหมาย

     " หนีไปหมดเเล้วเเบบนี้จะหาพวกที่เหลือได้ที่ไหนกันละคะเนี่ย " คุโรเกาหัวอย่างลำบากใจ ข้อเสียของเธอคือชอบลืมตัวเวลาต่อสู้จนเผลอฆ่าพวกโจรสลัดซะเรียบ

     " อะ อึก ยะ อย่ามา..ดูถูก ดองกี้โฮเต้....นะ " โจรสลัดคนหนึ่งที่ตอนนี้เลือดกำลังไหลรินออกจากบาดเเผลฉกรรจ์ที่ท้องพูดออกมาอย่างโกรธเเค้น

     " อะร่า คุณนี่เเข็งเเกร่งกว่าที่คิดนะคะ " คุโรเห็นว่ามีเบาะเเสยังไม่ตายจากไปก็เดินตัวปลิวไปหา ก่อนจะย่อตัวลงไปคุยอยู่ในระดับสายตาของอีกฝ่าย

     เด็กสาวดวงตากลมใสซื่อน่ารักกำลังมองโจรสลัดกลุ่มดองกี้โฮเต้ที่กำลังหายใจรวยริน ถ้าไม่ติดที่ว่ารอบกายของเธอเต็มไปด้วยศพของเหล่าโจรสลัดโมลักที่ตอนนี้ต่างตายไปหมดเเล้วคงจะดีกว่านี้ เลือดที่เปรอะเปื้อนไปทั่วตัวของ
คุโรยิ่งทำให้เด็กสาวน่ากลัวมากขึ้นไปอีก

     " คำถามค่า ยังมีพวกคุณเหลืออยู่อีกรึเปล่าคะ "

     "คะ ใครมันจะ...อ้ากกกกกก " โจรสลัดร้องเสียงหลงจากบาดเเผลที่อีกฝ่ายเเทงซ้ำลงมา

     " ยะ ยัยบ้า ยัยปีศาจ ท่านไดอาเมนเต้ไม่ปล่อยเเกไว้เเน่ อ้าากกกก "

     " หืม ได-อา-เมน-ตา ไดอาเมนตา.." คุโรพึมพำชื่อนี้ซ้ำไปมาหลายรอบ ก่อนที่จะตัดสินใจลุกขึ้นเเล้วกระชากผมของโจรสลัดคนที่เอ่ยชื่อไดอาเมนเต้ออกมา

     " ปะ ปล่อย ปล่อยฉันนะเว้ย อ็อก ยะ อย่า " 

     โจรสลัดคนนั้นพยายามที่จะดิ้นหลบหนีไปจากมือของเด็กสาวที่ตอนนี้กำลังลากตัวของเขาไปตามถนนที่เจิ่งนองไปด้วยเลือด

     " เงียบหน่อยสิคะ ได-อา ได-อา ไดอาเมนเต้  คุณคือคู่ต่อสู้คนต่อไปของฉันค่ะ !! "  คุโรลากโจรสลัดที่เหลือรอดไปตามทางพร้อมชูเเขนร้องโอ้ให้กำลังใจตัวเอง คุณปู่บอกว่าต้องจับกุมนักโทษไว้ให้ได้เพื่อการสืบสวนพร้อมกับเอารางวัลค่าหัวที่ตั้งไว้โดยกองทัพเรือด้วย คุโรนึกถึงเงินค่าหัวที่ตัวเองจะได้ก็น้ำลายสอ

ต้องซื้อขนมได้เยอะมากเเน่ๆเลยล่ะ

     


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 647 ครั้ง

1,185 ความคิดเห็น

  1. #1048 Jitlada Jakthong (@fha333777) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 00:28

    เื่อขนมยอมทำทุกอย่าง555

    #1048
    0
  2. #345 wanlaym (@wanlay_m) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 22:15
    ทั้งหมดเนี่ยเพื่อขนมสินะยัยหนู !!! ปู่การ์ปกลับมาหัวเราะแน่ 5555
    #345
    0
  3. #216 LWLookwai (@LWLookwai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 16:24
    555 เพื่อขนม
    #216
    0
  4. #57 KHNEZ (@KHNEZ) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 23:15
    5555+เพื่อขนม
    #57
    0
  5. #56 NobuSana (@Aum2107) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 18:02
    เพื่อขนมสิน่าาา~~
    #56
    0
  6. #55 -Cintear- (@jenny-boboo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 13:15
    ขั้นแรกของการตบตีมิงโก คือการตบตีลูกน้องของมิงโก้สินะ ลุยเลยหนูคุโร โก โก!
    #55
    0
  7. #54 pimmadakiddee (@pimmadakiddee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 10:59

    ... น้องล่าเหล่าโจรสลัด​เพื่อขนมสะแล้ว!
    #54
    0
  8. #53 damonlord (@damonlord) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 10:50
    คน​ 2​ ก็เม้นนนนน
    #53
    0
  9. #52 khawfang2447 (@khawfang2447) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 10:07
    คนเเรกเม้นนนนนนน
    #52
    0