เรื่องของ...อย่า

คมชัดลึก : อย่า ให้ราคา สิ่งของเพิ่มราคาเพราะราคะ ก่ายกองเกะกะเกลื่อนกล่น ความต้องการโก้เก๋มีเล่ห์กล มากราคะลวงคนมากราคิน! โดยคุณค่าที่แท้มิแปรผัน ใช่ต้องปั่นราคาให้น่าถวิล จดจ่อลมหายใจเป็นอาจิณ คงคุณค่ามิราคินไม่มีราคา

อย่าหาราคี
  ก็สิ้นเปลืองชีวิตอันนิดน้อย ก็ใช้สอยเวลาวารีไม่มีคุณค่า
 ก็ เสพติดความเคยตัว-อัตตา! ก็กิเลสโลกไล่ล่าละล้าละลัง
  ก็เป็นคนใคร่ครวญ ความคิด ก็ฝึกใจใกล้ชิดความผิดหวัง
 ก็เห็นจิตตนเจนจัดในสัจจัง ก็ถึง ฝั่ง นิพพาน พ้นผ่านภัย

 อย่า มีตัวตน
  หลุดและรอดกิเลสเหตุ ทุกข์ เกิดความสุขแท้จริงยิ่งใหญ่
 คือความสุขยั่งยืนดับฟืนไฟ มิเผาไหม้ ดวงกมล-หม่นมัว
  ด้วยชีวินสิ้นเชื้อมิเหลือชาติ  พ้นจากทาสใจทุกข์ถ้วนทั่ว
 สิ้นอัตตาที่ตั้งต้นเป็นตนตัว ไม่ยึดดีไม่ ยึดชั่วหมดตัวตน

 อย่าจนน้ำใจ
  เมื่อไม่เห็นแก่ตัวจิตเต็มตื่น ใจจะเห็นแก่ผู้อื่นมาแต่ ต้น
 เมื่อมิเปลืองเรื่องเปรอปรน ใจจะช่วยผองชนผลแห่งใจ
  ที่ราบลุ่ม ลุ่มชุ่มฉ่ำชื่นน้ำจิต ทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์มิสงสัย
 หล่อเลี้ยงโลกเรามิ เอาอะไร ช่วยคนให้ช่วยใครไร้ราคิน