คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

เรือนกามเทพ ( เมื่อคำสัญญาข้ามกาลเวลา บันดาลรักประดับใจ )

ตอนที่ 3 : บทที่ ๒.๑ ( 50 เปอร์เซนต์ )


     อัพเดท 22 ก.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ข้ามเวลา, ข้ามภพ, ทหารอากาศ, นักบิน, เขมปัณณ์
ผู้แต่ง : เขมปัณณ์/ฮุ่ยหลง/เขมธัช ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เขมปัณณ์/ฮุ่ยหลง/เขมธัช
My.iD: https://my.dek-d.com/o-iambear
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 1 Overall : 1,685
6 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 10 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
เรือนกามเทพ ( เมื่อคำสัญญาข้ามกาลเวลา บันดาลรักประดับใจ ) ตอนที่ 3 : บทที่ ๒.๑ ( 50 เปอร์เซนต์ ) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 139 , โพส : 1 , Rating : 100% / 2 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




 

            บทที่ ๒

            หลังอาหารมื้อพิเศษผ่านพ้นไปด้วยความชื่นมื่น รัมภากับปรียานุชพาศรีศุภางค์เข้าช็อปร้านขายยาในห้างฯ  ทั้งที่หญิงสาวบอกว่าอาการแดงเป็นปื้นบริเวณลำคอหายเป็นปกติแล้ว ทั้งสมองก็โปรดโปร่งไม่รู้สึกปวดศีรษะตุบๆ เหมือนตอนที่ออกจากบริษัท กระนั้นทั้งครู่ยังไม่วางใจ
 

            “หอมบอกคุณปีแล้วก็ไม่เชื่อ... ดูสิ หอมแข็งแรงเป็นสาวถึกจะตาย รับรองอยู่ทำงานให้คุณปีได้อีกนาน ” หล่อนเอ่ยพร้อมกับทำท่าแบ่งกล้ามอวด ยามนี้เกรงใจปรียานุชเหลือเกิน ทั้งของขวัญ การเลี้ยงอาหารเย็น แล้วยังค่ายาพวกนี้อีก
 

            ปรียานุชสาวใหญ่วัยสี่สิบกว่ามองลูกน้องด้วยสายตาเอ็นดู เธอถูกชะตาตั้งแต่รัมภาแนะนำให้รู้จักศรีศุภางค์ พอได้เข้ามาทำงานในบริษัท หญิงสาวก็ช่วยงานได้เยอะ  เรียกได้ว่าทำเกินหน้าที่ งานเล็กงานใหญ่แค่ไหนก็ไม่เกี่ยง
 

            กระทั่งเมื่อรู้ว่าสุกลของหล่อนเป็นใบเปิดทางที่ดี ปรียานุชจึงเทใจเชียร์กฤตินน้องชายให้มัดใจสาวมาดเท่คนนี้ให้อยู่หมัด  
 

            สาวใหญ่ขยับแว่นสายตาด้วยมาดเก๋ไก๋ เอ่ยเสียงเล็กซึ่งขัดกับร่างเจ้าเนื้อว่า
 

            “ข้าวหอมแข็งแรงก็จริง แต่คนเราบทจะป่วยขึ้นมาก็บุปปับ เอาแน่เอานอนไม่ได้หรอกจ้ะ ถ้าไม่ติดว่ามีธุระ พี่ตั้งใจพาไปคลินิกตรวจกับหมอให้รู้เรื่องไปเลย  กลัวว่าพอกลับบ้านแล้ว เกิดไม่สบายอีก คราวนี้เดี๋ยวจะยุ่งเอา” ปรียานุชแสดงความเป็นห่วง  ส่วนรัมภานั้นรีบพยักหน้าตามเป็นจังหวะ
 

            “ถูกของเจ๊ปีเค้า  ตะกี้คอตัวเองแดงเถือกไปหมด  ภากลัวจะเป็นลมพิษนะสิ หมู่นี้ยิ่งโหมทำงานทั้งกลางวัน กลางคืน แล้วยังเครียดเรื่อง...เออ คุณย่าป่วยอีก ” รัมภาเอ่ยแทนเจ้าตัว
 

            ศรีศุภางค์ยิ้มให้สองสาว จากนั้นจึงยกมือไหว้ขอบคุณปรียานุชในความเมตตาที่เธอมีให้เสมอมา ถึงเป็นเพียงหัวหน้างาน แต่หนึ่งปีที่เข้ามาทำงานในบริษัทแห่งนี้ ปรียานุชให้ความสำคัญหล่อนเหมือนพี่น้อง บางครั้งเป็นหล่อนเองที่พยายามขีดเส้นกั้นบางๆ เอาไว้  ถึงอย่างไรก็ระลึกอยู่เสมอว่าตนนั้นเป็นเพียงลูกจ้าง
 

            “อุ๊ย ไหว้อะไรกันบ่อยๆ  พี่ไม่ใช่ศาลพระภูมินะจ๊ะ” ปรียานุช หัวเราะพลางยกมือห้ามแสดงอาการเก้อเขิน เธอเป็นสาวผิวเข้ม ร่างใหญ่  แต่ยามอายหรือเขินก็มีกิริยาน่ารักไม่ต่างจากสาวรุ่นๆ
 

            “หอมปลื้มมากเลยนะเนี่ย ทั้งคุณปี ทั้งภารุมรักขนาดนี้ ใครจะโชคดีเท่าหอมอีกนา...” ศรีศุภางค์ทำตาวิบวับ บทจะอ้อนขึ้นมาคนที่นิสัยโผงผางติดพูดจาตรงๆ ก็ทำเอาคนฟังหัวเราะเสียงระรื่น
 

            “ทำไงได้ละจ๊ะ ข้าวหอมเป็นคนสำคัญของครอบครัวพี่นี่นา” ปรียานุชหันไปขอเสียงสนับสนุนจากรัมภา ฝ่ายนั้นก็คอยรับส่งอย่างรู้งาน
 

            “ใช่...ตั้งแต่ข้าวหอมเข้ามาทำงานบริษัท งานไหลมาเทมาไม่ขาดสาย ลูกค้าชอบใจงานที่ข้าวหอมออกแบบมาก อีกอย่างยังทำให้พี่ตินอยู่ติดบ้านด้วย แต่ก่อนเห็นตะลอนๆ ออกไปต่างจังหวัดประจำ ตอนนี้เริ่มอยากตายรังแล้วมั้ง  เดี๋ยวต้นปีก็จะบวชด้วย เชื่อขนมกินได้เลยว่า  หลังจากสึกออกมาไม่นานก็คงเตรียมจะ...” รัมภาหน้าแดงจัด เกือบหลุดปากพูดสองแง่ สองง่าม แต่เมื่อถูกสายตาปรียานุชปรามเลยหยุดไว้ได้ทัน  
 

            “บวชเสร็จ ตินคงรีบมีหลานให้พี่อุ้มไวๆเฮ้อ...พี่มันคนบุญน้อยไม่มีลูกมีเต้าเหมือนคนอื่นได้ ก็ได้แต่หวังพึ่งตินนี่ละ...ข้าวหอมคงไม่ขัดข้องอะไรใช่ไหม...” ปรียานุชถามหล่อน และคำตอบนั้นก็เตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว ศรีศุภางค์จึงมีหน้าที่เป็นเพียงผู้ฟังที่ดี
 

            “ พี่รับรองได้ว่าตินไม่ใช่คนเกเร หรือเจ้าชู้ ออกจะขี้อายด้วยซ้ำ...ที่ได้รู้จักข้าวหอมนับว่าเป็นโชคดีของน้องชายพี่...บอกตามตรงนะในความคิดพี่ ทั้งตินและข้าวหอมเกิดมาคู่กันจริงๆ นิสัยใจคอก็ลุยๆ ไม่เรื่องมาก แถมยังเป็นเด็กดีรักครอบครัว กตัญญูต่อผู้ใหญ่อีก” ปรียานุชยิ้มเต็มวงหน้า ปลาบปลื้มในคำพูดตัวเองซึ่งเหมือนจะหว่านล้อมให้ศรีศุภางค์คล้อยตาม
 

            “คุณตินเป็นสุภาพบุรุษมากค่ะ แต่เวลาทำงานเจ้าระเบียบ และละเอียดยิบไปนิด ใครๆ ก็กลัวหัวหด ตอนแรกๆ หอมยัง ไม่กล้าเข้าใกล้เลย กลัวจะถูกดุเอา”  ศรีศุภางค์เอ่ยถึงกฤตินในมุมมองของเจ้านายกับลูกจ้าง เพื่อเลี่ยงบทสนทนาถึงความสนิทสนมส่วนตัว เพราะในความจริง หล่อนกับเขาก็ไม่เคยมีมุมหวานๆ ถึงขั้นให้มองเลยไปถึงคำว่าคู่รักได้
 

            “ตาย...พี่ไม่รู้มาก่อนเลยนะเนี่ย  ฮิๆ ตินเขาก็เก๊กมาดดุไปอย่างนั้นละจ้ะ น้องคนนี้ได้พ่อมาเยอะ เวลางานชอบทำหน้าซีเรียส แต่นอกงานทีไรเขาก็แฟมิลี่แมนเชียวละ คุณแม่ข้าวหอมยังชมเปลาะเลยว่า อยากได้ลูกชายแบบนี้...” ปรียานุชทำหน้าที่แม่สื่อได้ดีเหลือเกิน และรัมภาก็ทำท่าเหมือนจะยกป้ายไฟเชียร์ กฤตินสุดฤทธิ์สุดเดช
 

            ดวงหน้าศรีศุภางค์เกิดเครื่องหมายคำถามทันที ตั้งแต่ออกมาจากบริษัท และทานบุฟเฟ่ต์ในร้าน ทุกคนดูสนอกสนใจหล่อนเป็นพิเศษ ทั้งปรียานุชก็สั่งให้รัมภาเทคแคร์หล่อนราวกับเป็นเจ้าหญิงน้อยๆ ครั้นเจอมุกจับคลุมถุงชนแบบนี้ คนที่ไม่เคยคิดอยากผูกมัดมาก่อนถึงกับสมองตื้อ คิดอะไรไม่ออก
 

            “แหม...คุณตินทั้งหล่อ ทั้งรวย แถมทำงานเก่งอีกต่างหาก ใครๆ ก็ชอบเป็นธรรมดา” ศรีศุภางค์เอ่ยเรียบๆ และในใจนั้นตรงข้ามกับสิ่งที่พูดออกมา
 

            “แล้วคุณข้าวหอมละ ชอบพี่ตินบ้างมั้ย” รัมภาถามตรงประเด็น แต่ทำให้การสนทนาหยุดชะงักไปหลายวินาที
 

            ศรีศุภางค์หน้ามุ่ย นอกจากไม่ตอบคำถามแล้ว ยังเสมองไปทางอื่นแทน รัมภากับปรียานุชหันไปปรึกษากันใหญ่  และพอจะเอ่ยปากซักไซ้ต่อ รัมภาก็สังเกตเห็นสมุดบันทึกที่ศรีศุภางค์ถือติดมือมาด้วย
 

            “เออ...เห็นตั้งแต่ในร้าน สมุดใครเหรอข้าวหอม  หนุ่มๆ ไหนเขียนไดอารี่ฝากรักให้นะ” รัมภาเย้า
 

            “อ๋อ ปละเปล่า ไม่มีใครให้หรอก พอดีเก็บได้ตั้งใจว่าจะเอาไปคืนเจ้าของเหมือนกัน...แต่ช่างเถอะ” หญิงสาวทำท่าไม่ใส่ใจ แต่แวบนั้นในหัวก็ปรากฏภาพดวงหน้าผู้ชายคนนั้น แปลกเหลือเกินเพียงแค่ไม่กี่นาทีที่ได้เจอกัน ภาพของเขาได้ประทับลงในความทรงจำของหล่อนแล้ว
 

            ศรีศุภางค์เผลอลูบหน้าปกสมุดบันทึกไปมา  รัมภามองการกระทำนั้นอย่างจับพิรุธ จนอดถามไม่ได้ 
 

            “ที่ไม่อยากคืนเจ้าของ หรือเป็นเพราะว่าอยากเก็บเอาไว้ดูต่างหน้ากันแน่ เฮ้อ...แอบสงสารพี่ตินจริงๆ ไม่รู้จะหาของขวัญถูกใจข้าวหอมแบบนี้หรือเปล่า”
 

            “ของขวัญจากคุณตินเหรอ...คงไม่มีหรอก ข้าวหอมบอกคุณตินว่าไม่อยากให้สิ้นเปลือง” หล่อนทำเสียงขุ่นนิดๆ
 

            “จะสิ้นเปลืองได้อย่างไรกัน ทำเพื่อคนที่เรารัก อุ้ย...” ปรียานุชแก้ตัวแทนน้องชายเสียงสูงปรี๊ด แต่พอเห็นดวงตาโตดำขลับของศรีศุภางค์มีแววไม่พอใจ เธอเลยจิ้มเจื่อนๆ ถึงอยากได้น้องสะใภ้อย่างศรีศุภางค์แต่ยังต้องรักษาหน้าตาตัวเอาไว้
 

            “ไม่รู้ว่าหอมคิดไปเองหรือเปล่า แต่คืนนี้ทั้งคุณปีกับภาพูดแปลกๆ นะคะ เหมือนอยากให้หอมเป็น แฟนกับ คุณตินยังไงก็ไม่รู้” เจอคนที่พูดตรงไม่อ้อมค้อมเข้า ทั้งปรียานุชกับรัมภาถึงกับอ้ำอึ้ง เหงื่อแตกซิก กระนั้นด้วยอาบน้ำร้อนมาก่อน ปรียานุชเลยรีบแก้ไขสถานการณ์อย่างมีไหวพริบ
 

            “ข้าวหอมพูดอย่างนี้ ตรงใจพี่เป๊ะเลยจ๊ะ” หญิงร่างอวบหัวเราะเสียงใส ยกมือยกไม้ ขอตัวจากไปก่อนที่เธอจะหลุดพูดอะไรให้เสียแผนที่วางไว้อย่างดิบดี
 

             ศรีศุภางค์มองตามหลังปรียานุช ในหัวมีเรื่องให้คิดมากมาย การที่กฤตินหายหน้าไปหลายวัน ดูไม่ค่อยเป็นปกตินัก  หญิงสาวสังหรณ์ใจอยู่ลึกๆ ว่า  เขาอาจจะกำลังเตรียมการณ์ทำอะไรสักอย่าง เพราะคนบ้านนี้ชอบทำเรื่องเซอร์ไพร้ส์
 

            ก่อนหน้านี้ในช่วงที่หญิงสาวทดลองงาน ทั้งกฤตินและปรียานุชก็เคยใช้แผนเจ้านายขาโหดซื้อใจมาแล้ว กระทั่งตอนยื่นใบลาออก พวกเขาก็หาวิธีหว่านล้อม ทั้งเพิ่มเงินเดือนไปจนถึงยอมให้ทำงานแบบฟรีแลนซ์ ดังนั้นพอเริ่มสังเกตได้ว่าปรียานุชกับรัมภาตั้งตัวเป็นแม่สื่อให้กฤติน  ศรีศุภางค์มองเกมออก  หล่อนจึงพยายามไม่ออกไปไหนกับกฤตินตามลำพัง เพื่อแสดงเจตนาอันบริสุทธิ์ใจของตนเอง
 

            “คนบ้านภา เนี่ยแปลกทุกคนเลยนะ...คุณปีแกน่ารักก็จริง แต่...บทจะอารมณ์ศิลปินจ๋า ก็ไม่มีใครตามแกทัน” ศรีศุภางค์หยั่งเชิงลองใจรัมภา
 

            “อย่างนี้เขาเรียกว่า นินทาทั้งเจ้านาย และพี่สาวคนรักเลยนะยะ” รัมภายังไม่หยุดขายลูกพี่ลูกน้องตนเอง พอได้ฟังซ้ำๆ หลายครั้งเข้า ศรีศุภางค์ก็เริ่มหงุดหงิดใจ
 

            “หัวใจหอมยังว่างทั้งสี่ห้อง ไม่มีใครจับจองทั้งนั้น ขอทีละภา อย่าพยายามทำให้หอมกับคุณตินมองหน้ากันไม่ติดเลย” ศรีศุภางค์ทำให้รัมภาหน้าเหวอ เธอแทบจะทำกระเป๋าและถุงในมือหล่อนลงพื้น
 

            “คือ...ภา ภา ไม่คิดว่า หอมจะโกรธ ภาแค่อยากให้หอมมีความสุข พี่ตินเองก็ชอบหอมอยู่มาก...” รัมภาแสดงความเสียใจ ขอบตาเธอแดง น้ำเสียงขาดเป็นห้วงๆ
 

            “ขอบใจจ๊ะ หอมรู้ว่าภาหวังดี แต่บางครั้งการคิดแทนคนอื่น มันไม่ใช่ความคิดที่ถูกเสมอไป... โดยเฉพาะเรื่องของหัวใจ!” ศรีศุภางค์ยิ้มเย็น รอยยิ้มนั้นเหมือนจะรู้เท่านั้นอีกฝ่าย
 

            รัมภาถอนหายเฮือกใหญ่ ใจนั้นห่อเหี่ยว มองนาฬิกาข้อมือแล้วได้แต่นึกประหวั่นใจ เธอกับปรียานุชต่างพากันไปบนบาลศาลกล่าวขอให้แผนการในคืนนี้ สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี แต่นี่พึ่งจะเริ่มต้น แต่สิ่งที่วางไว้เหมือนจะพังครืนลงอย่างไม่เป็นท่า
 

            “เอ๊ะ...ภาหน้าซีดจัง เป็นอะไรหรือเปล่า” ศรีศุภางค์มองหน้าเพื่อนแล้ว ก็นึกเสียใจที่พูดแรงไปนิด
 

            รัมภาหันมายิ้มแหย แล้วถอนหายใจแรงๆ อีกหลายครั้งติดกัน   
 

            “เฮ้อ...ข้าวหอมพูดถูกจริงๆ นั่นแหละ การคิดแทนคนอื่นไม่ใช่สิ่งที่ดีเลย  สงสัยงานนี้ภาเละแน่ๆ ” รัมภาพูดเหมือนจะร้องไห้ เธอมองจ้องนาฬิกาข้อมือ สลับการชะเง้อไปที่ฝ่าฝูงชนซึ่งยืนอยู่ตรงโปรเจ็กต์เตอร์บริเวณลานเดินหน้าห้างสรรพสินค้าฯ
 

            จังหวะนั้นเสียงเพลงรักหวานๆ ดังขึ้น พร้อมกับภาพที่คุ้นตาปรากฏบนจอขนาดใหญ่ ศรีศุภางค์ครั้นคร้ามในใจว่า ต้องมีอะไรเกิดขึ้นนับจากวินาทีนี้เป็นแน่!!

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
เรือนกามเทพ ( เมื่อคำสัญญาข้ามกาลเวลา บันดาลรักประดับใจ ) ตอนที่ 3 : บทที่ ๒.๑ ( 50 เปอร์เซนต์ ) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 139 , โพส : 1 , Rating : 100% / 2 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 1 : ความคิดเห็นที่ 6
ทำมายเงียบหายไปเยยล่ะ
Name : คนเมือง [ IP : 223.205.55.173 ]

วันที่: 5 กรกฎาคม 2557 / 16:00

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android