คุณสามี สายหวาน!!! / กับดักรักคุณสามี

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 702 Views

  • 2 Comments

  • 35 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3

    Overall
    702

ตอนที่ 3 : ฌอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 189
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 ก.พ. 61


       สำนักงานใหญ่ สวัสดีเบเกอรี่

       ฌอนเช็ดตัวเรียบร้อยแล้วก็เดินเปลือยกายไปรับสั่งงานลูกน้อง วันนี้เขาจะเข้าบริษัทช่วงบ่าย เพราะอยากเคลียร์บางสิ่งให้เรียบร้อย ก่อนเดินทางไปทำงานสำคัญเพื่อความอยู่รอดของร้านค้าเล็กๆ แห่งหนึ่งในเครือของอาณาจักรขนมหวาน

        “ผมเชื่อความรู้สักตัวเองว่าทุกอย่างยังไปได้สวย ให้บอกฝ่ายการตลาดว่าขนมหวานไม่ได้หมายความว่าต้องโป๊ะน้ำตาล และช็อกโกแลตเคลือบจนหนาเตอะ อันที่จริงผมคิดว่า...มีอีกหลายคน ที่มีแรงบันดาลใจมากกว่าคุณป้า และถ้ายังเกิดเหตุการณ์แบบนี้อีก ผมคง...ต้องดึงทีมออกแบบสินค้าใหม่มาดูแลเองเหมือนเดิน”

        เสียงทุ้มเข้มกรอกผ่านมือถือ ก่อนจะหันไปมองรูปถ่ายบนโต๊ะกว้างเด็กชายวัยสองขวบครึ่งส่งยิ้มให้เขา ถัดไปเป็นรูปของครอบครัว มีเขา และญารินทร์ภรรยาคนสวย เธออุ้มเด็กชายตั้งไข่ไว้ในวัยแรกเกิด

        ฌอนลุกจากเก้าอี้ เขามีหลายสิ่งที่ต้องเคลียร์ให้เสร็จภายใน 1 เดือน มิเช่นนั้นจะต้องตัดแฟรนไซส์รายย่อยๆ ทิ้งไปถึงสามสาขา ด้วยนอกจากร้านไม่ได้มาตรฐาน ยังมีรายงานว่าทำผิดสัญญาที่ระบุไว้

        หนุ่มลูกครึ่งไทยแคนนาดาก้าวเข้าห้องแต่งตัว เลือกเสื้อเชิ้ตขาวและกางเกงสแล็คสีดำสนิท เขามักแต่งตัวเรียบๆ กระนั้นด้วยหุ่นสมาร์ตมีกล้ามเนื้อไปทุกสัดส่วน เขาจึงดึงดูดให้ทุกคนอย่างเข้าหา

        แต่ใบหน้าคมคายนี้เป็นเสือยิ้มยาก และถึงจะเป็นเช่นนั้นใบหน้าบึ้งนี้ก็เป็นที่ทำให้คนสนใจ เพราะมันชวนให้คาดเดาอารมณ์ได้ยาก บางครั้งก็แลดูเหมือนเสือร้ายที่พร้อมจะตะครุบเหยื่อให้สิ้นใจ

       และเหนืออื่นใด ที่สาวๆ ในบริษัทต่างปรารถนาจะได้เห็นก็คือการลงมือเข้าห้องครัวอบขนมของชายหนุ่ม ยามที่เขาสวมผ้ากันเปื้อน สวมเสื้อยืดรัดเรือนกาย และใช้นิ้วยาวๆ นวดคลึงแป้ง แล้วตบท้ายด้วยการแลบลิ้นยาวๆ เลียริมฝีปากสีสดเมื่อลิ้มรสของหวาน ภาพนั้นช่างเย้ายวนใจเหลือเกิน

       “เจ้านายครับ รอประเดี๋ยว ผมได้ข้อมูลมาเพิ่มแล้ว”

       คมสันเลขาส่วนตัวก้าวกึ่งวิ่งมาหาเขา ในขณะที่ชายหนุ่มก้าวขึ้นรถเก๋งคันงาม อีกฝ่ายรีบแจ้งรายละเอียดตามแผนที่เขาตัดสินใจไว้ ทั้งที่ยังไม่หายเหนื่อย ด้วยเจ้านายใหญ่ของสวัสดีเบเกอรี่สั่งงานยาวเป็นหางว่าว และทุกอย่างต้องด่วนทันใจ

        “มั่นใจนะว่าฉันต้องทำอะไรแบบนั้น” เขากวาดตาดูรายละเอียดคร่าวๆ และพอเห็นว่าต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองอย่างไรเพื่อไม่ให้เกิดข้อพิรุธในการลงพื้นที่ภาคสนาม ชายหนุ่มก็ขมวดคิ้วมุ่น

        “ทำสีผมใหม่ โกนหนวดเครา เจาะหู และยังจะให้ใส่รีเทรนเนอร์ แถมแว่นตาหนาๆ อีก...” ฌอนดูภาพตัดต่อที่แปลงโฉมเขาเป็นคนใหม่ เห็นแล้วก็หงุดหงิด

        “ใช่แล้วครับ ถ้าไม่ทำอย่างนี้ ความหล่อทะลุปรอดของเจ้านาย คงทำให้ยากต่อการทำงาน”

        “เฮ้อ แต่มันจำเป็นด้วยหรือที่ต้องทำให้ฉันดู เป็นไอ้เซ่อ...ขนาดนั้น”

        “โถ คุณฌอน ถ้าจะไม่ให้ใครจำคุณได้ มันก็ต้องเป็นอย่างนี้ ไม่อย่างนั้นเราคงช่วยสาขาลุงชมชื่นไม่ได้ อย่าลืมสิครับ เจ้านายบอกผมเองว่าอยากไปแบบคนธรรมดาติดดิน”

        คมสันว่าพร้อมกับพยักหน้าเพื่อให้ผู้บริหารสูงสุดของอาณาจักรขนมหวานเห็นด้วย

        “ก็ได้ แต่ฉันไม่ยอมใส่เสื้อผ้าขาด ๆ หรอกนะ อย่างน้อยมันต้องสะอาด และมีกลิ่นที่ดี”

        “เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นครับ ผมเตรียมทุกอย่างที่เจ้านายต้องการไว้หมดแล้ว รอเจ้านายให้สัญญาณเมื่อไหร่ งานนี้ลุยเต็มที่เลย”

        ฌอนยกมือขึ้น แสดงให้เลขาคนสนิทเห็นว่าเขาเข้าใจทุกอย่าง 

 

        ตกบ่ายเมื่อผู้บริหารสูงสุดของสวัสดีเบเกอรี่จัดการธุระส่วนตัวเสร็จเขาก็เข้าบริษัท ร่างสูงใหญ่เดินไปตรวจความเรียบร้อยแผนกสินค้าตัวอย่าง และด้วยความสูงเกือบ 193 เซนติเมตร จึงทำให้เขาโดดเด่นสง่างาม บวกกับใบหน้าหล่อเหลาและกลิ่นตัวหอมๆ ยิ่งส่งผลให้สาวใฝ่ฝันอยากเป็นคุณผู้หญิงคนใหม่ของอาณาจักรขนมหวานรายใหญ่ที่สุดของเอเชียในตอนนี้

        หนุ่มวัย 37 ปีมีพนักงานภายใต้การดูแลเกือบ 3,500 คน และที่นี่มั่นคงด้วยยอดขายขนมหวานซึ่งมากกว่า 500 ล้านชิ้นทั่วโลก   

       สาวสวยหุ่นดีเดินเข้ามาต้อนรับฌอน  เธอส่งยิ้มกว้างทั้งปากและดวงตา

        “คุณคมสัน...ดาวขอตัวคุยกับท่านประธานสักครู่ได้ไหม”

        “อ่อ ไม่เป็นไร คมสันกำลังทำงานให้ผมอยู่”

        ญาดาหน้าเสียเล็กน้อย เธออยากให้เขาคำทบทวนความคิดเขาใหม่ ด้วยหลังจากประชุมกับฝ่ายการตลาดและผู้บริหารในบอร์ดต่างๆ ท่าทีชายหนุ่มก็ไม่เหมือนเดิม เธอรู้ว่าเขาสนใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เสมอ และการปิดสาขาเป็นเรื่องที่เขารับไม่ได้”

        “คือ ดาวอยากปรึกษาเรื่องสาขาของบ้านชมชื่นที่กำลังจะปิดตัว” ญาดาพี่สาวฝาแฝดภรรยาเอ่ยขึ้น

        “อื้อฮึ ดาวมีอะไรแนะนำหรือเปล่า”

        “ก็ สาขานี้ ไม่มีผลกำลังมาเกือบ 2ไตรมาส และสั่งสินค้าน้อยมาก นอกจากนั้นยังมีข้อร้องเรียนเรื่องความสะอาดอยู่เสมอ”

        “ทั้งหมดผมทราบในที่ประชุมแล้ว และผมตั้งใจลงไปดูตลาดด้วยตนเอง สาขานี้เป็นเฟรนไชส์ยุคแรกๆ ของเรา หากต้องปิดตัว แม่ผมคงเสียใจมาก” เขากล่าวจบก็เตรียมผละจาก

        “เดี๋ยวก่อนค่ะ” ญาดารั้งเขาไว้พร้อมก้าวมาเกาะต้นแขนกำยำ พอเห็นว่าคมสันมองอยู่จึงปล่อยมือ

        “ดาวรู้ว่า สิ่งที่คุณตัดสินใจแล้วคงเปลี่ยนแปลงยาก แต่เรื่องนี้ให้ดาวลงไปดูแทนก็ได้นี่คะหรือจะเป็นคมสันก็ดี ทำไมคุณต้องเอ่อ...เสียเวลาด้วย อย่าลืมสิคะ ...ตั้งไข่ยังเล็ก และตาหนูต้องการคุณมาก”

        ญาดายกเรื่องลูกชายสุดน่ารักวัยสองขวบครึ่งของเขามาอ้าง และทำให้ชายหนุ่มใจอ่อนยวบ

        “ผม...” เขาหยุดสักเล็กน้อย ก่อนเอ่ยเสียงจริงจัง และค่อนข้างห้วน

        “ผมจะพาตั้งไข่ไปด้วย ถือว่านี่เป็นการลาพักร้อนยาวๆ สักอาทิตย์สองอาทิตย์ คิดว่าคงไม่มีใครขัดใช่ไหม” ฌอนตอบพร้อมมองไปทางคมสัน ยามนั้นเลขาคนสนิทได้แต่ยิ้มแหย

        “ได้ซีครับ ทางนี้มีคนดูแลงานแทนเจ้านายอยู่แล้ว”

        ญาดาหันไปค้อนให้คนสนิทฌอน ก่อนจะปั้นเสียงให้ปกติที่สุด

         “ถ้าอย่างนั้น ดาวขอตามไปอีกคนดีไหมคะ”

        “ไม่จำเป็น เรื่องนี้ผมอยากรู้ทุกอย่างด้วยตนเอง และแม่คงอยากให้ผมทำแบบนี้ เหมือนที่ท่านทำเสมอมาตลอดระยะเวลาหลายปี ด้วยการออกไปพบลูกค้าและร้านต่างๆ ดูแลพวกเขาแบบเพื่อน แบบคนที่ไว้ใจกันได้ ไม่ใช่ในฐานะนายใหญ่ของสวัสดีเบเกอรี่”

        หญิงสาวยิ้มไม่ออก สีหน้าก็ตึงจนกลายเป็นงอคว่ำ

        “ผมรู้ว่าคุณเป็นห่วง และตัวผมก็เช่นกัน ตอนนี้เพื่อนของเรากำลังจะจมน้ำ และผมคงรอช้าไม่ได้” เมื่อประกาศออกมาเช่นนั้นแล้ว ฌอนก็ก้าวจากไปโดยไม่หันหลังกลับ  



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น