สืบรักข้ามภพ (E-BOOK)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 67,990 Views

  • 131 Comments

  • 1,572 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,225

    Overall
    67,990

ตอนที่ 97 : ภาค 2 โคมไฟสื่อรัก (ต่อ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 109
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    19 ม.ค. 62


ฉีหยางซิ่งตระหนักถึงความผิดของตน แต่หลังจากทวงทุกสิ่งคืนจากฉีเจียนหลิวได้ หลายอย่างรอบตัวไม่อาจเหมือนเดิม ทั้งที่เขาไม่ใช่คนมักใหญ่ใฝ่สูง แต่หลายคนตั้งความหวังไว้กับเขามาก แม้เขาได้ส่งจดหมายแจ้งข่าวกับเจ้าสำนักใหญ่แห่งขุนเขาไหมงามแล้วว่าต้องการวางมือจากยุทธ์ภพ กระนั้นปัญหาเล็กๆ ยังตามมาให้ต้องสะสางไม่หยุด ทั้งนี้รวมถึงเรื่องของเพ่ยเพ่ย

       การที่นางถูกหงเซ่อทำร้าย นับว่าเป็นเรื่องน่าเศร้าใจ ซึ่งคนที่เจ็บทั้งกายและใจคือเขาหาใช่ผู้ใด ตอนนี้อาการของเพ่ยเพ่ยดีขึ้นมากแล้ว แต่เขายังต้องไปเยี่ยมเยียนในบางครั้ง เพราะนางดูจะขวัญเสียกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาก

       ข้าผิดไปแล้วที่หลงเชื่อทารกเซียน จนถูกมันหักหลัง น่าละอายใจเหลือเกินคุณชาย ท่านคงไม่ให้อภัยข้าแล้วใช่ไหม

       คนไม่รู้ย่อมไม่ผิด อย่าได้ใส่ใจเรื่องไม่เป็นเรื่องอีก

       กระนั้น ข้าต้องขออภัยท่านที่ทำให้เกิดเรื่องเช่นนี้นางว่าแล้วก็ร้องไห้ เห็นดังนั้นเขาก็สงสารและเวทนา

       ข้ารู้ว่าท่านมีภรรยาแล้ว และนางกำลังตั้งครรภ์ แต่...นางหยุดกล่าวเพียงเท่านั้น รอให้เขาเป็นผู้เอ่ย

       เพ่ยเพ่ยระหว่างเรามีหลายสิ่งที่ผูกพันกัน แต่ข้ามิอาจสานสัมพันธ์กับเจ้าในเรื่องชู้สาว ข้าหวังว่าเจ้าคงเข้าใจ

       หญิงสาวเก็บความรู้สึกที่เดือดพล่านเอาไว้ในอก นางอยากกรีดร้องออกมาเสียด้วยซ้ำ แต่เท่าที่ทำได้คือรับฟังชายรูปงามเงียบๆ

       ความรักเป็นสิ่งน่าตลก ข้ามิเคยคิดจะรักหงเซ่อแม้แต่น้อย หากสุดท้ายฟ้าดินลิขิตให้ข้าต้องอยู่กับนาง

       นั่นย่อมหมายความว่า ท่านมิได้รักนางด้วยใจจริงเพ่ยเพ่ยรู้สึกยินดีที่ได้ยินเช่นนี้

       อย่าได้พูดถึงเรื่องนั้นอีก ถึงอย่างไรนางนับว่าเป็นภรรยาข้า

       คำพูดฉีหยางซิ่วทำให้เพ่ยเพ่ยแจ้งชัดในใจ มีสักทางไหมที่หญิงสาวจะทำให้ชายหนุ่มรู้ว่านางโจรมิควรครองคู่กับเขา และเพ่ยเพ่ยคนนี้เท่านั้นที่ต้องอยู่เคียงข้างฉีหยางซิ่ว เพราะเขาคือบุรุษที่จะทำให้นางมีลมหายใจสืบต่อไป

       รักษาตัวให้ดีนะเพ่ยเพ่ย ตระกูลซือจำเป็นต้องมีคนดูแล

       ฮึ ตระกูลซือจำเป็นต้องมีคนดูแล แล้วตัวข้าละ หามีคนใส่ใจไม่นางว่าอย่างขุ่นเคือง

      

       เป็นยามบ่ายคล้อยที่ชายหนุ่มสืบเท้ามาจนถึงเรือนไม้สีแดง เขามองภาพนั้นแล้วก็ตระหนักขึ้นได้ว่า เหตุการณ์เช่นนี้เหมือนภาพในหัว คล้ายว่าเคยเกิดขึ้นก่อนหน้านี้

       เขายืนอยู่ด้านหน้าของเรือนไม้ และกำลังเผารูปวาดแสนรักของตน! 

       ในขณะนั้นภรรยาผู้เป็นที่รักกำลังวุ่นวายกับการทำงานในครัว และเขาแสดงความแง่งอนนาง ตามประสาสามีที่เอาแต่ใจ

       หงเซ่อ...เขาเรียกขานคนที่อยู่ภายในเรือนไม้

       หญิงสาวไม่ได้ร้องตอบในตอนแรก กระทั่งเขาเร่งฝีเท้า และก้าวเข้าไปด้านใน พบสาวใช้ที่กำลังทำความสะอาดเรือนอยู่

       นายหญิงของพวกเจ้าไปอยู่ที่ใด

       เพิ่งออกไปทางด้านหลัง น่าจะไปที่สระบัวแดงเจ้าค่ะ

       “เหลวไหล! ทำไมเจ้าถึงไม่ตามไปดูแลนางเขาตวาดใส่นางรับใช้ และอีกฝ่ายยิ่งลนลานหนัก

       เอาล่ะ มีสิ่งใดจงไปทำเสีย คราวหน้าหากนายหญิงไปที่ใด เจ้าต้องติดตามไปด้วยเข้าใจหรือไม่เขาสั่งจบก็ผลุนผลันออกไปตามหาภรรยา

       ยามเย็นวันนี้อากาศออกจะหนาวอยู่สักหน่อย ชายหนุ่มจึงกระชับเสื้อคลุมพร้อมกับเร่งสืบเท้าไปเบื้องหน้า กระทั่งเห็นหงเซ่อนั่งที่ม้ามั่งหิน และมือหนึ่งกำลังพับเรือกระดาษ ก่อนปล่อยมันลงไปในผืนน้ำ

       เหตุใดถึงมาอยู่เงียบๆ เพียงลำพังเช่นนี้

       เสียงและการปรากฏตัวของเขาทำให้นางสะดุ้ง

       หามิได้อยู่เพียงลำพัง ท่านไม่เห็นหรือว่า มีทั้งดอกบัว กบ และแมลงปอ อ่อ...นั่นแมลงเต่าทองด้วยนางเล่นลิ้นไม่ยอมหันมามองสามีรูปงาม

       น้ำเสียงอย่างนั้น อีกทั้งกิริยามึนตึง แสดงว่าเจ้าหึงหวงสามีใช่หรือไม่

       ฮึ ท่านเอาสิ่งเหลวไหลเช่นนั้นมากล่าวหาข้าได้เยี่ยงไร

       ฮ่าๆ ๆ เจ้านี่เป็นภรรยาที่น่าไม่อาย บอกมาตามตรงคิดถึงสามีผู้นี้กี่มากน้อยเขาก้าวไปข้างหลังนาง ก่อนดึงร่างอวบอิ่มให้ลุกขึ้นยืน

       ทะ ท่านจะทำสิ่งใดนางท้วงเสียงสั่น

       เรียกสามีสิ หงเอ๋อร์ อย่าแชเชือนเห็นเป็นอื่น

       คนท้องทำทีฮึดฮัดอยู่ประเดี๋ยว ก่อนกัดฟันเรียกอีกฝ่ายอย่างไม่เต็มใจ

       ปล่อยข้าสามี! ท่านทำแบบนี้ข้ายิ่งเกลียดท่าน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

0 ความคิดเห็น