สืบรักข้ามภพ (E-BOOK)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 67,996 Views

  • 131 Comments

  • 1,572 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,231

    Overall
    67,996

ตอนที่ 69 : อนุของสามี 2 (ตอนพิเศษ )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 400
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    4 พ.ย. 61



ณ เมืองจิ่นสือ

       เต่าน้อยบ่าวรับใช้คนเดียวที่ยังจงรักภักดีต่อฉีหยางซิ่ว นำทางนายของมันมายังเรือนหลังงามที่ห่างไกลจากชุมชน ที่นี่ค่อนข้างเงียบสงบห้อมล้อมด้วยธรรมชาติ ฉีหยางซิ่วนึกขัดใจอยู่มาก แต่เต่าน้อยทั้งไหว้ทั้งโขกศีรษะลงบนพื้น มันอ้างว่างานนี้สำคัญยิ่งเขาควรรับไว้  

       เขาสืบเท้าไปเรื่อยๆ กระทั่งผ่านสะพานไม้ซึ่งเชื่อมต่อไปยังเรือนกลางน้ำ ให้บรรยากาศลึกลับและชวนพิศวง 

       เมื่อบานประตูคู่เปิดออก ฉีหยางซิ่วพบชายหนุ่มรูปงามผู้หนึ่งนุ่งผ้าสีแดงและชมพูอ่อนเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ ทางทางเขาอยู่อิริยาบถเกียจคร้าน นั่งเอนหลังบนตั่งไม้กว้างยกสูง มีบริวารทั้งชายหญิงนับได้ห้าคนคอยปรนนิบัติพัดวี

       ชายผู้นั้นมีดวงตาคมสวย ริมฝีปากเป็นกระจับสีสด ไร้หนวดเคราเยี่ยงบุรุษพึ่งมี สิ่งที่สะดุดตาเหนืออื่นใดคือปานสีแดงรูปพระจันทร์เสี้ยวกลางหน้าผากซึ่งโดดเด่น ขับให้ใบหน้างามคล้ายเทพเซียนบนสรวงสรรค์

       รอยยิ้มของเขาเชิญชวนฉีหยางซิ่วให้นั่งลงบนม้านั่งตัวใหญ่

       ปกติข้าไม่นิยมวาดรูปชายงามสักเท่าไหร่ เหตุใดเจ้าถึงไม่ให้ผู้อื่นเป็นธุระ

       ในคราแรกฉีหยางซิ่วบอกปฏิเสธชายงามไปแล้ว แต่เต่าน้อยกลับนัดแนะให้เขาออกมาจากเรือนเล้าหมูเพื่อพบคนผู้นี้ ตอนแรกเขายอมรับว่าตะลึงโฉมอีกฝ่ายมาก ด้วยมีความละม้ายกับเขามิน้อย ผิดแต่สีผม สีตาอ่อนกว่า กระนั้นความงามล่มเมืองของชายรักสบายผู้นี้ก็ไม่เป็นสองรองจากเขา

       ผู้น้อยนามว่าลี่จือเขาแนะนำตนเอง ชายหนุ่มมาจากหอคณิกาชายอันดับสองของเมือง

       ฉีหยางซิ่วพยักหน้าน้อยๆ พลางประเมินอีกฝ่าย

       เจ้านี่เอง ลิ้นจี่รสหวาน ที่ทั้งชายและหญิงต่างอยากเห็นใบหน้างามๆ กันทั้งแผ่นดิน

       ฉีหยางซิ่วได้ยินชื่อเสียงอีกฝ่ายอยู่บ้าง แต่การพบลี่จือนับว่ายากยิ่ง เพราะไม่ได้ใช่แค่เงิน ยังต้องให้อีกฝ่ายพึงใจเสียด้วยถึงจะได้ยลโฉม

       หามิได้คุณชาย หากเทียบกันแล้วข้ายังงามน้อยกว่าท่านหลายส่วน และท่านยังเปี่ยมด้วยสื่อเสียงจากบรรพบุรุษมากโขปลายประโยคลี่จือฟังก็รู้ว่าสัพยอกฉีหยางซิ่ว

       ชมเกินไปแล้ว ข้าเป็นคนต่ำต้อย

       ลี่จือยิ้มทั้งปากและดวงตา พลางมองฉีหยางซิ่วด้วยสายตาหยาดเยิ้ม แม้อีกฝ่ายใช้ผ้าปิดหน้าด้านล่างเพื่ออำพรางตัวตน กระนั้นยังมองเห็นโครงหน้ากับดวงตาเด่นชัด แน่ชัดว่าคนผู้นี้คือคุณชายจากเรือนเล้าหมู ผู้ที่ต้องชดใช้ความผิดต่อบรรพบุรุษของเขาที่ได้กระทำต่อ มารดาบุญธรรมและน้องสาวต่างสายเลือดของเขา หงเซ่อ!

       เอาล่ะ ท่านต้องการให้ข้ากระทำสิ่งใดฉีหยางซิ่วถาม

       มิมีสิ่งใดที่ท่านต้องลำบาก เพียงแค่ผู้น้อยอยากได้รูปวาดสักสองสามรูป เพื่อส่งให้คนรักไว้ดูต่างหน้ายามห่างไกลกันคณิกาชายว่าพร้อมกับคลี่พัดออก ก่อนสะบัดข้อมือด้วยท่วงท่าน่าชม ประหนึ่งเป็นการร่ายรำ

       แต่เวลานี้ข้าไม่สะดวกวาดภาพลับๆ ของใคร ยิ่งท่านเป็นผู้ชายด้วยแล้ว ข้า...ฉีหยางซิ่วเขียนภาพชุนกงในนามเฟิงหวงสีแดงเพลิงมา พักใหญ่ ซึ่งมีผู้ว่าจ้างมากมาย แม้หลังจากนั้นมีข่าวว่าภาพของเขาต้องอาถรรพ์ปีศาจ แต่มันทำให้เขาเป็นกลายศิลปินที่หลายคนต้องการตัว

       ลี่จือหัวเราะน้อยๆ ด้วยจริตอย่างแสร้งทำ

       ผู้น้อยเข้าใจดี ช่วงนี้ใครๆ ต่างกลัวปีศาจแมงมุม แต่สำหรับลี่จือ มิใช่ว่าลบหลู่ แต่เพียงมีความจำเป็น และการจ้างงานนี้แท้จริงแล้วกลับเป็นการช่วยท่านมากกว่า...

       หัวคิ้วเข้มๆ ของชายหนุ่มขมวดเล็กน้อย จากนั้นเสียงของบ่าวรับใช้ก็ดังขึ้น

       คนผู้นี้นอกจากมอบความสำราญให้ชายและหญิง เขายังเป็นหมอดูตาทิพย์ เชื่อเขาไว้ไม่เสียหลายนะขอรับคุณชายเต่าน้อยบอกนาย

       เฮ้ย เจ้าช่างหาเรื่องมากวนใจข้าโดยแท้ฉีหยางซิ่วขึงตาดุบ่าว

       ไม่มีสิ่งใดยุ่งยากหรอกลี่จือว่าจบจึงพยักหน้าให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปรอด้านนอกทั้งหมด ในขณะนั้นเขาหันไปมองหลังฉากกั้นที่มีภาพวาดนกกระเรียน มองแล้วจึงหัวเราะน้อยๆ อย่างขบขัน ด้วยมีอีกหนึ่งร่างแอบดูเหตุการณ์ด้วยความขุ่นใจต่อชายรูปงามฉีหยางซิ่ว

       โลกนี้ไม่เคยมีความลับ นอกจากสวรรค์ล่วงรู้แล้ว ข้าเป็นอีกหนึ่งคนที่จะช่วยไขความกระจ่างในชีวิตของท่าน

 

       จากนั้นภายในห้องก็มีเพียงฉีหยางซิ่ว กับคณิกาชายที่นุ่งน้อยห่มน้อย







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

0 ความคิดเห็น