สืบรักข้ามภพ (พรีออร์เดอร์!!!)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 71,261 Views

  • 133 Comments

  • 1,609 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    647

    Overall
    71,261

ตอนที่ 49 : ภาคจบเล่ม 2 หอมหวนหมื่นลี้ (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 955
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    1 พ.ย. 61




กระทั่งความจริงถูกเปิดโปง เขาจึงล้างมือในอ่างทองคำและลาขาดจากยุทธภพ เพื่อไปใช้บั้นปลายชีวิตอย่างสันโดษที่ผาไร้นาม พร้อมลั่นวาจาว่าจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวเรื่องใดในขุนเขาไหมงามอีก

       หลังจากบิดาทิ้งภาระอันหนักอึ้งไว้ให้กับลูกชายผู้อ่อนไหวอย่างฉีหยางจง สำนักตะวันไร้พ่ายก็มีศึกภายในเป็นระยะๆ ฉีหยางจงไร้ความสามารถในการจัดการปัญหาเป็นทุน เขาจึงไม่สามารถแก้ไขสิ่งใด ขณะเดียวกันฉีฮูหยินได้ให้กำเนิดบุตรชายและสุขภาพนางไม่สู้ดี

       ฉีหยางจงเลยไม่มีกระจิตกระใจดูแลพรรค เขาจึงออกคำสั่งให้เจียนหลิว บุตรชายคนโตที่เกิดจากเยี่ยนจื่อ ซึ่งอดีตเป็นเด็กรับใช้ในบ้านรักษาการตำแหน่งหัวหน้าพรรคแทน ซึ่งตอนนั้นเขามีอายุเพียง15 ปี

       ด้วยฉีฮู้หยินมีร่างกายอ่อนแอนับแต่ให้กำเนิดบุตรชาย นางจึงไม่สามารถให้นมทารก ฉีหยางจงจึงเรียกนางรับใช้มาดูแลเขานับแต่นั้น ทว่าเวลาผ่านไปเพียงเดือนเศษ นางก็เสียชีวิต หลายคนคาดว่าอาจเป็นฝีมือคนใกล้ชิดของฉีหยางจง แต่เขาเป็นคนหูเบาไว้วางใจคนใกล้ตัวมาก จึงหลงเชื่อคำพูดทารกเซียน ซึ่งเป็นคนสนิทเจียนหลิว

       ทารกเซียนแนะนำว่า หยางซิ่วเป็นเด็กที่มีดวงกินเมือง เขาจะนำภัยร้ายมาสู่ตระกูล ดังนั้นก่อนอายุครบ 15 ปี ต้องให้เขาย้ายไปอยู่ที่ห่างไกล เพื่อไม่ให้เงาเขากลืนกินชีวิตคนในสายเลือด ดังนั้นฉีหยางซิ่ว ในวัยเพียง 3 เดือนจึงขับให้ออกจากหมู่ตึกเทพเซียนอักษร โดยมีผู้เฒ่าถานคอยดูแลเรื่อยมา   

       และในเวลาต่อมาฉีหยางจงกลับกลายเป็นคนสติวิปลาสอย่างมีเงื่อนงำ เขามีอาการคลุ้มคลั่งทำร้ายศิษย์ในสำนักล้มตายไปหลายคน เมื่อเป็นเช่นนั้นฉีเจียนหลิวจึงต้องใช้กฎของสำนักจับตัวเขาไปคุมขัง แต่อนิจจาสุดท้ายกลับพบศพเขาอัตวินิบาตกรรมตนเอง ด้วยการดื่มยาพิษที่เรือนไม้แดง

 

       ฉีหยางซิ่วมองอาวุธประจำกายของท่านปู่ มันคือพู่กันด้ามเหล็กซึ่งสามารถปรับให้เป็นกระบี่สั้น แต่ความยอดยุทธ์ของมันน่าพิศวงมากกว่า พู่กันปลิดวิญญาณนี้คือศาสตร์อาวุธล้ำลึกที่หนึ่งไม่เป็นสองรองใคร

       เขาจำได้ว่าเมื่ออายุได้ 10 ขวบ เกิดความเบื่อหน่าย  ไม่อยากศึกษาวิชาความรู้จากผู้เฒ่าถาน เขาเอาแต่เล่นสนุกซุกซนและอาศัยโอกาสนั้นหลบหนี้ไปเที่ยวเตร่ข้างนอก และถูกหมาป่าไล่จนเกือบเอาชีวิตไม่รอด สุดท้ายได้จอมยุทธ์ท่านหนึ่งช่วยเหลือ ก่อนรู้ภายหลังว่าคือท่านปู่

       ในช่วงเวลานั้นฉีหย่งชางอยู่ในบั้นปลายชีวิตพร้อมละทิ้งทุกสิ่ง และเมื่อพอรู้ว่าหลานชายกำพร้าแม่ และพ่อก็มาด่วนจากไป ฉีหย่งชางจึงคิดถ่ายถอดวรยุทธ์สำนักตะวันไร้พ่ายไว้ให้เขาสืบทอด

       ฉีหยางซิ่วจึงเติบใหญ่อยู่ที่ผาไร้นาม จวบจนอายุได้ 16 ปี ก็กลับคืนสู่หมู่ตึกเซียนอักษร หากอยู่ฐานะคุณชายผู้อาภัพทั้งเงินทองและวาสนา ซึ่งเด็กหนุ่มก็รักสันโดษเป็นทุนจึงไม่ได้คิดน้อยใจ เขาได้พบความสุขที่ติดตัวมาตั้งแต่เด็ก เป็นพรสวรรค์ผสมกับพรแสวงนั่นคือการวาดภาพ ต่อมาเขารู้จักกับเพ่ยเพ่ยสาวงามจากตระกูลซือ ซึ่งมีเพียบพร้อมทั้งรูปโฉม และทรัพย์สมบัติ

       เพ่ยเพ่ย...หัวใจของเจ้าเป็นเช่นไรในเวลานี้

       รอยยิ้มเล็กๆ เกิดขึ้นบนมุมปาก เขาคิดถึงนางมิน้อย แต่ความคิดถึงเปลี่ยนไปจากครั้งเก่าก่อน สาเหตุเพราะอะไรนั้นฉีหยางซิ่วย่อมรู้ดีแก่ใจ

       จากนั้น เฟิงฮุ่ยก็ค้อมตัวเข้ามา และเอ่ยอย่างนอบน้อม

       มีคนมาขอพบคุณชาย

       ยามวิกาลเช่นนี้ เป็นผู้ใดถึงไม่รู้เวลา ไล่มันกลับไปเขาว่าเสียงเข้ม ช่วงนี้เขาไม่ควรพบใคร ด้วยห่วงทั้งความปลอดภัยของตน และแผนที่วางไว้อาจถูกแพร่งพราย

       ข้าคิดว่ามิอาจทำเช่นนั้น ด้วยนางลั่นวาจาว่าหากไม่ได้พบท่าน จะเชือดคอตัวเองตาย

       ฉีหยางซิ่วเดือดดาล เขามิชอบให้ใครออกคำสั่งแต่ไหน แต่ไร

       ใครมันบังอาจกล้าต่อรองกับข้า

       เฟิงฮุ่ยยิ้มแหย เมื่อรับรู้ได้ถึงโทสะผู้เป็นนาย ก่อนตอบว่า

       “เจ้าบ้านตระกูลซือ”

 

       ฉีหยางซิ่วมิได้ประหลาดใจ เพียงแต่ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาไม่ควรพบอีกฝ่าย แต่นิสัยดื้อรั้นและอวดดีของหญิงสาว เขารับรู้มาโดยตลอด มิอย่างนั้นนางคงไม่เป็นสาวงามล่มเมืองที่ทำให้บิดาต้องถูกลอบสังหาร

       คุณชาย...เสียงหวานดังเข้ามาที่เรือนพักด้านใน

       ฉีหยางซิ่วให้ผู้เฒ่าถานเช่าเรือนหลังนี้ เอาไว้เพื่อเตรียมกำลังสำหรับวางแผ่นโค่นอำนาจของเจียนหลิว เหตุใดถึงได้เดินทางไกลเพียงนี้ ห่วงอันตรายของเจ้าเสียบ้างเพ่ยเพ่ย

       ข้ารอท่านนานนับปี เมื่อทราบข่าวก็ร้อนใจ จึงฝ่าอันตรายออกมาเพื่อจะได้พบหน้าคุณชายสาวงามว่าอย่างตัดพ้อ สายตานางยามมองเขาเต็มไปด้วยประกายวิบวับ เพ่ยเพ่ยยังเป็นที่ต้องตายามพบเห็นเสมอ กลิ่นกายนางก็หอมละมุน ชวนให้เขาอยากเข้าใกล้สัมผัสผิวสาว และเฉยชมความงามนั้น



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #121 AYTHAI (@AYTHAI) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 18:19
    โอยมาต่อบทตอนต่อไปเลยจ้าค้างสุด
    #121
    1
    • #121-1 o-iambear (@o-iambear) (จากตอนที่ 49)
      4 ตุลาคม 2561 / 21:11
      เดี๋ยวผมจะรีบมาลงต่อนะครับ ขอบคุณสำหรับการติดตามครับ
      #121-1
  2. #120 kookkai3 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 17:08

    มาต่อไวๆๆนะิสงสารหงเซ่อ ไปกับคุณชายหอมหมื่นลี้เถอะ

    #120
    1
    • #120-1 o-iambear (@o-iambear) (จากตอนที่ 49)
      4 ตุลาคม 2561 / 21:11
      ขอบคุณสำหรับการติดตามนะครับ เดี๋ยวผมจะรีบมาต่อครับ

      นั่นสิ ทำไม ไม่ตามจินหรงไปปปปปป
      #120-1
  3. #116 Tawanpen27111999 (@Tawanpen27111999) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 13:25
    รอคร้า
    #116
    1
    • #116-1 o-iambear (@o-iambear) (จากตอนที่ 49)
      9 กรกฎาคม 2561 / 17:31
      ขอบคุณมากๆ ครับ ตอนนี้คิวทำอาหารผม เพียบมาก เลยอัพช้าขออภัยครับ
      #116-1
  4. #69 Honey_CozY (@HoneyCozY) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 23:26
    อ้าว มาไงอ่ะ
    #69
    1
    • #69-1 o-iambear (@o-iambear) (จากตอนที่ 49)
      15 มีนาคม 2561 / 23:59
      นั่นสิครับ มาได้อย่างไร แต่............. ช้าก่อน นางเป็นผู้ใดกันนะ อุ๊ปสสสสสสสสสสสสสสส
      #69-1