สืบรักข้ามภพ (E-BOOK)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 68,031 Views

  • 131 Comments

  • 1,571 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,266

    Overall
    68,031

ตอนที่ 44 : ภาคจบเล่ม 2 ชาตินี้เป็นของข้า ตายเป็นผีวิญญาณก็ต้องเป็นของข้า (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1264
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    1 พ.ย. 61

 


รถม้าออกเดินทางมาได้ราวๆ สามชั่วยาม เฟิงป๋อหนุ่มล่ำก็พาขบวนเล็กๆ หยุดพักใกล้กับลำธาร ซึ่งไหลมาจากแม่น้ำที่อยู่ด้านหลัง

       เสี่ยวหลานแบ่งอาหารแห้งให้หงเซ่อและชายหนุ่มรับประทาน เวลานั้นไม่ได้มีเสียงสนทนาใดๆ นางโจรไม่อยากให้ทุกคนเงียบจึงชวนคุย

       ดื่มอยู่คนเดียวแบบนั้น เอาเปรียบผู้หญิงเกินไปหรือเปล่านางโจรเอ่ยแซวชายหนุ่ม 

       ตอนแรกข้าคิดจะชวนอยู่ แต่เห็นแม่นางคล้ายกับมีความในใจ เลยไม่กล้ารบกวน

       ถึงยังไงตอนนี้เราก็อาศัยรถม้าคันเดียวกัน กว่าจะไปถึงอารามบัวแดงอย่างที่ท่านผู้เฒ่าถานบอก คงเป็นตอนค่ำของวันพรุ่งนี้ ฉะนั้นขอข้าดื่มสักจอกสองจอกเป็นเพื่อนเจ้าจะดีไหม

       เสี่ยวหลานได้ยินแบบนั้น จึงหัวเราะร่วน แล้วค้นหากลับแกล้มมาให้ทั้งคู่กิน เป็นเมล็ดแตงโต และเนื้อหมูป่าฝอยซึ่งนำไปต้ม และผึ่งให้แห้ง  แล้วปรุงเกลือ น้ำตาล สมุนไพรง่ายๆ เท่าที่หาได้ ก่อนเอาไปทอดให้กรอบ เป็นสูตรที่นางโจรแนะนำ ซึ่งหญิงอ้วนมีหัวไว นางปรับรสชาติอีกนิดหน่อยเพื่อให้กินได้ทั้งกับข้าวต้ม และเป็นอาหารกินเล่น

       ข้าดื่มไม่เก่ง แต่ไม่อยากนั่งเหงาคนเดียวเสี่ยวหลานว่าอย่างนั้น

       เมื่อเห็นว่าวงสนทนาเริ่มคึกคัก หงเซ่อเลยชวนเฟิงป๋อคุยถึงชีวิตที่ผ่านมาของเขา จึงทราบว่ามารดาเขาบวชอยู่อารามบึงบัวแดง ทั้งนี้ด้วยสาเหตุใดนางไม่กล้าซักไซ้

       ข้ากับเฟิงฮุ่ยได้ร่ำเรียนวรยุทธ์มาบ้าง บิดากล่าวไว้ว่าวันหนึ่งจะได้ช่วยเหลือตระกูลฉี

       พวกท่านสองพี่น้องรวมถึงผู้เฒ่าถาน เป็นคนน่าเลื่อมใสหงเซ่อว่าแล้วจึงหยิบกลับแกล้มเข้าปาก นางไม่ได้ตั้งใจอยากดื่มเหล้า เพียงแต่อยากพูดคุยกับเฟิงป๋อเท่านั้น

       แล้วเจ้าออกไปส่งข่าวให้พี่น้องเป็นอย่างไรบ้าง พอจะเล่าให้ข้าฟังได้ไหม

       เฟิงป๋อซึ่งเตรียมส่งเหล้าเข้าปากชะงักค้าง

       อันที่จริงไม่ใช่ความลับ เพียงแต่บิดาไม่อยากให้แพร่งพรายเรื่องนี้ เกรงว่าอาจเกิดปัญหาก่อนสะสางธุระเรียบร้อยเขาเอ่ยจบก็ยิ้มให้นางโจร แล้วยกป้านสุราขึ้นจิบพอให้เลือดลมสูบฉีด

       อ๋อ ข้าลืมไป ยังมีสุราเลิศรสอีกป้าน มันมีส่วนผสมของผลไม้ป่าหลายชนิดเขาลุกขึ้นยืนแล้ววิ่งเหยาะๆ ไปยังรถม้า ค้นของในห่อผ้าอยู่ประเดี๋ยวจึงนำป้านสุรามาส่งให้นางโจร

       หญิงงามต้องคู่ควรกับสิ่งนี้สินะ

       เฟิงป๋อไม่ตอบ เขาหันไปจัดการสุราพร้อมกับแกล้ม และผิวปากปล่อยใจไปตามธรรมชาติ

       หงเซ่ออยากอยากเดินชมแม่น้ำที่อยู่ด้านหลังเส้นที่มุ่งหน้าไปยังอารามบัวแดง  นางเลยชวนเสี่ยวหลานไปด้วย กระทั่งตักน้ำขึ้นมาล้างหน้าล้างตาเรียบร้อย หัวใจนางโจรพลันหล่นวูบ ดวงตาคมสวยเบิกค้าง

       เสี่ยวหลานซึ่งอยู่ไม่ห่างร่างนางคล้ายจะทรุดลงไปบนพื้น หงเซ่อจึงช่วยประคองไว้

       สิ่งที่ประจักษ์ต่อสายตาทั้งคู่คือ ในสายน้ำที่กำลังไหลเอื่อยๆ เบื้องหน้า มีร่างหนึ่งลอยไปติดอยู่ที่โขดหิน ห่างจากจุดที่ทั้งคู่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก

       คนตาย...เมื่อเสี่ยวหลานเอ่ยออกมาหนึ่งคำ ก็หวีดร้องตามอย่างเสียขวัญ ด้วยมีอีกสองร่างที่กำลังลอยตามน้ำมา และกำลังเคลื่อนผ่านหน้าไป คราวนี้ทั้งคู่เห็นชัดเต็มสองตา ศพดังกล่าวเป็นคนของหน่วยคุ้มภัยป่าหอมหมื่นลี้

       ที่นี่เป็นเขตของป่าหอมหมื่นลี้หรือไม่หงเซ่อถามเสียงสั่น

       มะ ไม่ใช่ เฟิงป๋อพาเราข้ามเขามาอีกลูก อยู่ห่างจากกำแพงพรรคป่าหอมหมื่นลี้มากโข แต่เป็นระยะเท่าใด ข้ามิไม่ทราบได้

       แล้วเหตุใดศพของพวกนางถึงลอยมาตามน้ำมา!!

       เท่าที่ข้ารู้ผู้รับใช้และผู้ติดตาม รวมถึงหน่วยคุ้มภัย หากเสียชีวิตจะถูกนำไปฝังที่หุบเขาประตูผี แต่ผู้ใดกระทำผิด จะถูกมัดมือมัดขา และโยนลงหน้าผาสูง เบื้องล่างมีแม่น้ำไหลเชี่ยว ข้าคิดว่าเพื่อกำจัดคนของเจี้ยนให้หมดสิ้นจากพรรค แม่เฒ่าเฟินคงเลือกใช้วิธีนี้ และผู้ที่จะสั่งการได้มีเพียงท่านประมุขเท่านั้น!!เสี่ยวหลานสันนิษฐาน

       ประมุขเหม่ยซิง หมายความว่าเขาออกจากการบำเพ็ญตนแล้วหรือ

       ข้าคิดว่าคงเป็นเช่นนั้น อีกไม่นานท่านประมุขต้องออกตามหาตัวเจ้า

       เมื่อพี่เสี่ยวหลานเอ่ยเช่นนี้ ย่อมหมายความว่าเจี้ยน ไปไม่ถึงพรรคป่าหอมหมื่นลี้

       ข้าคิดว่านางคงไม่รอด มือสังหารคนนั้นมีฝีมือต่ำทราม และนางยังได้รับบาดเจ็บหลายส่วน แต่ถ้ารอดย่อมแสดงว่าโชคยังเข้าข้างนางมาก  ถึงอย่างไรตอนนี้เราคงต้องระวังตัวเสี่ยวหลานเตือน

       ไม่ได้การณ์ เรารีบออกเดินทางเถอะหงเซ่อเอ่ยได้เท่านั้น ก็เกิดเสียงต่อสู้อย่างดุเดือด

       ยามนั้นนางโจรรีบอำพรางใบหน้าเองด้วยการผูกผ้า แล้วหยิบปืนพกออกมา ก่อนบอกเสี่ยวหลานให้หลบภัยอยู่ด้านหลังตน

 

       เฟิงป๋อมีวรยุทธ์พอตัว สมกับที่บิดาให้ออกเดินทางร่วมกับหงเซ่อ

       เขาใช้ทวนยาวคู่ใจเป็นอาวุธ กลุ่มคนที่สวมชุดดำและปิดหน้าด้วยหน้ากากโครงกระดูกก็แจ้งชัดว่าต้องการชีวิตไม่ใช่โจรที่ดักปล้นทรัพย์สิน อย่างเช่นพรรคป่าหอมหมื่นลี้ 

       พวกเราไม่มีความแค้นต่อกัน เหตุใดถึงต้องคิดร้ายถึงขึ้นเอาชีวิต

       นางโจรประกาศกร้าว ด้วยผ่านความเป็นความตายมาหลายครั้ง ถึงอีกฝ่ายมีกำลังมากกว่านับสิบชีวิต แต่หากแสดงความอ่อนแอให้พวกมันเห็น  ชีวิตนางและคนติดตามอาจปลิดปลิว

       เพราะพวกเจ้า อยู่ไปก็รกหูรกตาอย่างไรเล่า

       เสียงหนึ่งดังขึ้น และหมายกระโจนเข้าใส่หงเซ่อ เมื่อเห็นอันตรายเข้าใกล้ นางจึงเล็งปืนไปยังร่างนั้นทันที แต่ยังไม่กล้าเหนี่ยวไก เพราะเกิดมายังไม่เคยยิงคน

       หงเซ่อ...เจ้าจะรอให้มันตัดหัวเจ้าออกจากบ่าหรือไง ถ้าไม่อยากฆ่าก็ทำให้มันสิ้นฤทธิ์เสียเสียงเสี่ยวหลานเรียกนางให้ได้สติ  เป็นตอนนั้นที่ลูกกระสุนพุ่งออกจากปลายกระบอกปืน

       ร่างของชายชุดดำสวมหน้ากากล้มฟุบลง ขาข้างหนึ่งของมันถูกกระสุนฝังเข้าไปซึ่งสร้างความเจ็บปวดอย่างสาหัส ภาพดังกล่าวปรากฏต่อสายตาหลายคู่ และทุกคนที่เห็นต่างครั่นคร้ามใจ

       ฝีมือเจ้านับว่าไม่เลว ข้าขอคำชี้แนะเสียงนั้นเป็นของหลี่เปียว

       หงเซ่อตกใจจึงก้าวถอยหลังไปสองก้าว และชนเข้ากับร่างของเสี่ยวหลาน

       ฮึ หากเจ้าอยากลิ้มรสอาวุธสังหารของข้า จงดาหน้าเข้ามา ไอ้มือสังหารชั่วนางโจรพยายามเรียกขวัญและกำลังใจตน ด้วยการข่มขู่อีกฝ่าย

       หลี่เปียวซึ่งรอดตายนับครั้งไม่ถ้วน มันดูเหมือนอสูรร้ายมากกว่าเป็นมือสังหาร มันหัวเราะเสียงก้องกังวาน ก่อนสั่งให้ลูกน้องอีกสองคนเข้าไปจับนางโจร

       วันนี้ชีวิตเจ้าคงตกต้องเป็นของข้า แต่ข้าสัญญาว่าจะไม่ให้เจ้าตายในตอนนี้ รอให้ได้พบหน้าคุณชายเสียก่อน ถึงตอนนั้นข้าจะควักลูกตาของเจ้าออกทีละข้าง เพื่อไม่ให้สามารถมองเห็นใบหน้างดงามของเขาอีก

       นางโจรเดือดจัดจึงคำรามลั่นราวกับสัตว์ป่า แล้วยิงปืนสกัดมือสังหารทั้งสอง เล็งไปที่เท้าจนทั้งคู่ลงไปนอนร้องโอดโอย

       หลี่เปียวซึ่งเห็นอาวุธในมือนางโจรถึงสองครั้ง จึงพอเข้าใจวิธีการใช้ได้มิยาก มันไม่ใช่คนโง่เลยไม่ผลีผลามเข้าหา แต่คิดวิธีลอบกัดด้วยการซัดอาวุธลับใส่

       เสี่ยวหลานเห็นถ้าไม่ดี นางรักชีวิตตัวเองมาก แต่ชีวิตนางโจรสำคัญยิ่งกว่า

       พี่เสี่ยวหลาน!

      

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

0 ความคิดเห็น