สืบรักข้ามภพ (พรีออร์เดอร์!!!)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 71,235 Views

  • 133 Comments

  • 1,610 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    621

    Overall
    71,235

ตอนที่ 40 : ภาคจบเล่ม2 หนังสือแต่งงาน (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1502
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    1 พ.ย. 61




        วันนี้ ข้าเพิ่งรู้ว่าคุณชายฉีชอบเกี้ยวผู้หญิง และยังมักเอาเปรียบผู้อื่น

       “ฮ่าๆ ๆ เจ้ารู้เรื่องนี้ได้อย่างไร หรือตลอดเวลาที่ผ่านมา แอบติดตามดูพฤติกรรมของข้าใช่หรือไม่!

       เขาชี้หน้านางโจร และยกยิ้มตรงมุมปากยั่ว ฉายความหล่อเหลาจนให้ดวงตานางพร่ามัว

       ฮึ ไม่ต้องแอบดูท่านทุกฝีก้าวข้าก็มองเห็น คนอย่างคุณชาย นอกจากเก่งวาดรูปลามกภรรยาผู้อื่นจะทำสิ่งใดได้ หากเดาไม่ผิด คุณชายแซ่ฉีคงถนัดแต่ใช้สายตาหื่นกระหายสำรวจขาขาวๆ กับหน้าอกอวบๆ ของสตรีเหล่านั้น หาได้เคยสัมผัสของจริงสักครานางได้ทีก็เย้าแหย่เขา โดยไม่รู้ว่ากำลังยั่วหนอนยักษ์ที่คืบคลานในร่างชายหนุ่มให้คลายพิษร้อนๆ ใส่ตน

       ข้าไม่ขอพูดให้มากความ แต่จะแสดงให้เจ้าเห็นว่า สองมือของข้า ทั้งจมูกนี้ และริมฝีปากงาม รวมถึงบางสิ่งที่กำลังแข็งขันในร่มผ้า เคยเชยชมหญิงงามเมืองมากี่มากน้อย

       กล่าวจบฉีหยางซิ่วก็ปลุกสิเน่หาให้นางโจร ด้วยการพ่นลมหายใจเร่าร้อนรดลำคอระหง

       จากนั้นจมูกโด่งก็ไล้ไปที่ซอกคอ ก่อนที่ริมฝีปากบางจะเคลื่อนไปยังติ่งหู หงเซ่อหายใจระรั่วเร็ว รอให้เขาขบเม้มติ่งหูพอให้ใจสาวสั่นสะท้าน แต่ฉีหยางซิ่วเป็นงาน เขาเพียงแต่ใช้ริมฝีปากชื้นๆ ลากผ่านผิวกายนางอย่างเชื่องช้า มันคือการยั่วแหย่ให้จิตใจนางเตลิดไปไกล

       ริมฝีปากบางของเขาเตรียมพร้อมพรมจูบทุกสัดส่วนบนเรือนร่างนี้ ปรนเปรอความพิศวาสให้หญิงสาวผู้ไม่ประสีประสาในรสรัก

       จมูกโด่งสวยสูดกลิ่นกายหอม สองแขนที่มีกล้ามเนื้อแน่นโอบรัดให้กายแกร่งแนบชิดร่างนาง

       เป็นห้วงเวลานั้นที่ชายหนุ่มคล้ายตกอยู่ในภวังค์เร้นรับ เขามองเห็นบางสิ่งแปลกประหลาด ร่างของหงเซ่อมีเงาหนึ่งซ้อนทับ เป็นรูปร่างหญิงเจ้าเนื้อ ผิวขาวผมยาวเป็นลอนสลวย นางแต่งตัวผิดแผกจากหญิงงามนางใดในใต้หล้า สวมใส่เสื้อผ้าซึ่งดูราวกับอยู่ในสำนักโคมแดง เปิดเผยช่วงขาซึ่งมีเนื้อนุ่มนิ่มขาวอมชมพู หน้าอกอวบอิ่มตั้งตระหง่านเชิญชวนให้เขาซุกหน้าเข้าไปสูดความเย้ายวนอันหอมหวาน

       ริมฝีปากนางเป็นกระจับมีสีแดงระเรื่อ สองแก้มเนียนใส ดวงตากลมโตมีประกายชวนมอง เงานั้นเป็นหญิงงาม อาจไม่โฉมสะคราญเท่าเพ่ยเพ่ย แต่เฉิดฉายน่าค้นหา จนเขาอดหลงเสน่ห์ไม่ได้

       เงาดังกล่าวยิ้มยั่ว ส่งเสียงหัวเราะหวานหยด อย่างคนอารมณ์ดีเป็นนิตย์

       เจ้าเป็นผู้ใดกันแน่ ปีศาจร้ายหรือนางมารปลอมตัวมาอยู่ในร่างนี้

        ฉีหยางซิ่วเอ่ยคำถามในใจ พร้อมเลื่อนมือลูบไล้แผ่นหลังหงเซ่อ ร่างนั้นตื่นกลัวอยู่มาก ผิดกับเงาปริศนาซึ่งแสดงออกว่ายินยอมพร้อมมอบความสุขให้เขา

       ชายหนุ่มจับจูงนางโจรพาไปนั่งบนเตียง รุกเร้าไฟปรารถนาให้ไฟในกายนางโหมกระพือ

       ดวงตานางโจรหรี่ปรือ ริมฝีปากเผยอรอรับสัมผัสจากเขา

       ฉีหยางซิ่วไม่ใช่ผู้ชายที่จะข่มเหงใครง่ายๆ เหตุการณ์เช่นนี้เขาไม่เคยคาดคิดว่าจะเกิดขึ้น กระนั้นทุกอย่างก็เป็นไปโดยธรรมชาติ

       คะ คุณชายจะทำอะไร เจ้าคะ ข้าไม่อยากขึ้นชื่อว่าเป็นหญิงใจง่าย และข้างนอกคนอื่นอยู่เต็มไปหมด ที่สำคัญเราควรทำทุกอย่างให้ถูกต้องเสียก่อน

       ถูกต้อง...เขาทวนคำ

       ใช่...เจ้าหน้าที่อารักษ์เดินทางมาถึงแล้ว การลงชื่อในหนังสือแต่งงานคือสิ่งที่ท่านต้องการมิใช่หรือกล่าวออกไปแล้ว นางก็อยากไล่คว้าคำพูดนั้นกลับคืน ยามนี้ขัดเขินจนไม่กล้าสานสบดวงตาคมที่ส่งประกายวิบวับมาให้

       สำหรับข้ากฎหมายเอาไว้ที่หลัง เพราะตอนนี้ข้าเอ่อ ...อยากกดตัวเจ้าลงบนเตียงเต็มที่แล้ว

       หงเซ่อหลุดเสียงหัวเราะกิ๊กออกมา บทฉีหยางซิ่วจะรุกหนัก เขาก็เหมือนกับงูยักษ์ที่หิวโซจ้องเขมือบนางกวางน้อยทั้งตัวและหัวใจ 

       ถึงอย่างไรข้าก็เป็นตัวประกันของเจ้า และถ้าเลื่อนฐานะเป็นสามีด้วยมิเห็นจะผิดตรงไหน

       พูดเอาแต่ได้หงเซ่อตอกกลับ พลางคิดถึงความถูกต้อง แม้จะหลงใหลใบหน้างามของเขา และหัวใจตกเป็นของชายผู้นี้ แต่นางไม่อยากเป็นผู้หญิงที่ใจง่ายยอมขึ้นเตียงเพียงแค่ถูกเขาสะกิดเนื้อตัว

       ก็เห็นเจ้าร่ำร้อง อยากให้ข้าแสดงความเป็นชายชาตรี สมกับเป็นสามีของเจ้าไม่ใช่หรือ เจ้าก็รู้ดีคนอย่างข้าฆ่าได้แต่หมิ่นเกียรติไม่ได้ ขืนให้ใครรู้ว่าถูกนางโจรอัปลักษณ์พูดจาเหยียดหยาม ลูกผู้ชายอย่างข้ามีหรือจะยอม

       ดวงตานางโจรเบิกโต ก่อนหัวเราะน้อยๆ ออกมาด้วยจริต 

       ฮึ ผู้ชายอย่างท่าน นอกจากหลงรูปโฉมตัวเองแล้ว ยัง...มือไม้ซุกซน

       หงเซ่อ เจ้าประเมินข้าต่ำไป ไม่ใช่แค่มือของข้าหรอกนะที่อยู่ไม่นิ่งเอ่ยแล้วก็ใช้สายตาคมบุ้ยใบ้บอกให้นางมองไปยังร่างกายเบื้องล่าง ซึ่งตอนนี้มันกำลังแข็งขันด้วยความเร่าร้อน

       ต่ำช้า! ข้าไม่ใช่ขนมหวานที่ท่านจะฉกฉวยไปกินได้ง่ายๆ

       หงเซ่อว่าพร้อมกับพยายามยันกายลุกจากเตียง แต่แข้งขาไม่ยอมทำตามคำสั่ง และสองมือถูกฉีหยางซิ่วรวบไว้

       ข้าไม่เคยบอกสักครั้งว่าเจ้าเป็นขนมหวาน เจ้าคือ...บอระเพ็ดต่างหาก

       เมื่อเขาเอ่ยเช่นนั้น ดวงหน้านางโจรพลันงอคว่ำ ดวงตานั้นพองขึ้น มีความขุ่นเคืองใจ จนอยากทำร้ายร่างกายอีกฝ่าย

       บอระเพ็ดอย่างนั้นหรือ ท่านหมายความว่า ข้าน่าเกลียดผิวกายเป็นตะปุ่มตะป่ำ และมีรสขมใช่ไหม

       นางโกรธจนลมออกหู คุณชายผีทะเลหาเรื่องมาพูดให้บันดาลโทสะ พลอยให้อารมณ์หวิวไหวเมื่อครู่พลันหดหาย

       แค่ข้าเย้าเจ้าเล่น เหตุใดถึงต้องแง่งอน

       เฮอะ! ผู้ชายดีๆ ที่ไหนเขาชมหญิงสาวคนรักเช่นท่านบ้าง วานให้สวรรค์ตอบข้าทีนางเล่นใหญ่ทั้งสีหน้าและน้ำเสียง

       ฉีหยางซิ่วหัวเราะออกมาคำโต ก่อนเอ่ยปลอบขวัญ

       บอระเพ็ดนั้นกินสดอาจขม แต่ถ้านำไปแช่น้ำเกลือและตากแห้ง แล้วต้มในน้ำเชื่อมจักกลายเป็นขนมหวานเลิศรส และยังเป็นยาอายุวัฒนะด้วย แบบนี้ถ้าข้ากินผู้หญิงอัปลักษณ์อย่างเจ้าลงท้อง นับว่าเป็นยาวิเศษจากหมอเทวดาถึงเขาจะพยายามอธิบายให้เข้าใจมากขึ้น แต่นางยังไม่หายหงุดหงิด

       เฮอะ ผู้ชายที่ไหนจะเอ่ยวาจาเกี้ยวสาวงามเช่นท่านคงไม่มี

       นางโจรค้อนสองวงใหญ่ติดๆ กันให้เขา

       โถ หงเซ่อแต่ก่อนเจ้ามิเคยห่วงรูปโฉมภายนอกสักครั้ง เหตุใดจู่ๆ ก็เปลี่ยนไป หรือเป็นเพราะว่า...

       ชายหนุ่มแกล้งลากเสียงยาว เพื่อให้คนมีชนักติดหลังระแวง

       ท่านจะเอ่ยสิ่งใดกันแน่

       ฮ่าๆๆ เหตุผลเดียวที่ทำให้เจ้าหน้าแดงซ่าน และไม่เป็นตัวเอง คงเป็นเพราะความรักอย่างไรเล่าเขาเอ่ยตรงๆ ไม่อ้อมค้อม คนที่ได้ยินแบบนั้นยิ่งขัดเขินหนัก

       เพ่ย! กล่าวหา! ท่านกล่าวหาข้าเช่นนี้ไม่ได้

       เปล่าเสียหน่อย ข้าเห็นมันด้วยสองตานี้และรับรู้ได้ด้วยหัวใจเขาว่าจบก็ยื่นดวงหน้างดงามมาใกล้ ดวงตาคม จมูกโด่งสวย ริมฝีปากบางสีสด อยู่ห่างเพียงแค่คืบ หัวใจนางโจรเต้นระรัวเร็ว เมื่อครู่เขาจู่โจมหนักหน่วง หากปล่อยไว้เช่นนี้ นางคงมิรอดน้ำมือคุณชายตัวลามกที่ในสมองคิดแต่จะทำบัดสีกับนาง

       ที่ท่านกำลังจะข่มเหงข้าเช่นนี้ ก็เพราะหึง!

       เจ้าว่าอะไรนะ!

       คุณชายหึงข้าอย่างไรเล่า ทั้งจากคนวิปริตประมุขพรรคป่าหอมหมื่นลี้ แล้วยังจะสองพี่น้องคู่แฝดสุดหล่อล่ำ พวกเขายกให้ข้าเป็นสาวงาม เป็นสตรีผู้กล้า เมื่อเป็นเช่นนี้ท่านเลยหึงจนหน้ามืดตามัว เกิดความคิดบ้าบอ อยากจะเอ่อ..ทำเรื่องบัดสีกับข้า

       ฉีหยางซิ่วทำหน้าประหลาด เป็นเพราะเขากำลังกลั้นเสียงหัวเราะนั่นเอง น่าขำนัก ข้านี่นะ หึงเจ้า เอาอะไรมาพูดนางโจรสมองทึบ!

       หญิงสาวระงับโทสะไม่ได้แล้ว จึงกรี๊ดออกมาหนึ่งหนดังๆ และยกมือเงื้อง่าจะตบลงบนดวงหน้างดงามของเขา แต่อดเสียดายความหล่อเหลาไม่ได้ จึงเปลี่ยนเป็นใช้กำปั้นทุบตีเนื้อตัวชายหนุ่มแทน

       ฉีหยางซิ่วไม่ได้มีทีท่าเจ็บปวด เขายังยิ้มงดงาม ยั่วโมโหให้นางเดือดจัดยิ่งกว่าเดิม 

       น่าเบื่อ นอกจากในหัวเต็มไปด้วยเรื่องลามก ท่านยังหนังหนาอีกด้วยนางว่าอย่างเหนื่อยหอบ หลังจากออกแรงทุบตีเขาไปหลายยก

       สาสมใจแล้วใช่ไหม ต่อไปเป็นทีของข้า จัดการเจ้าคืนเสียทีจะได้หายกัน

       ชายหนุ่มไม่ได้กล่าวปดแม้แต่คำเดียว นิ้วยาวๆ ของเขาเย้าหยอกกับริมฝีปากอิ่มสวยของนาง ในตอนนี้หงเซ่อแจ้งใจแล้วว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเขาเป็นผู้ชายที่ปากกับใจมิตรงกันที่สุด

       คุณชายทำให้ข้ากลัว...นางว่าเสียงสั่น และเขาคำรามเบาๆ ก่อนเอ่ยว่า สามี... ให้เจ้าเรียกว่าข้าสามี

       ความขัดเขินท่วมท้นในใจ และแสดงออกผ่านทางร่างกาย นางอัปลักษณ์เช่นนี้เหตุใดเขาถึงหลงใหล กระทั่งถึงขั้นอยากครอบครอง 

       เขาพรมจูบที่ซอกคอ ก่อนเคลื่อนปลายจมูกโด่งสวยสูดกลิ่นเย้ายวนที่ใบหู แล้วขบเม้มเบาๆ เร่งเร้าอารมณ์หญิงสาว

       คุณชายทำให้ผู้น้อยอึดอัด เสียงนางอู้อี้ พร้อมแทนตัวด้วยถ้อยคำน่ารัก 

       หืม เจ้าบ่นอะไรภรรยาข้าไม่ได้ยิน

       ผู้น้อยอึดอัดนางพยายามผลักหน้าอกเขาให้ห่างตัว แต่มือไม้อ่อนแรงไปเสียอย่างนั้น มิหนำซ้ำยังเชิญชวนให้เขาเชยชมความสาวอย่างสุขสมใจ

       เรียกท่านพี่ หรือสามีสิหงเอ๋อร์

       แต่ผู้น้อยยังไม่พร้อมเสียงนางเบาหวิว

       พร้อมหรือไม่ ข้าเป็นคนกำหนด และหัวใจเจ้าก็บอกให้ข้ารู้แล้วว่าต้องการผู้ชายคนนี้มากแค่ไหน

       ทะ ท่านเป็นหมอตาทิพย์ตั้งแต่เมื่อไหร่ถึงล่วงรู้สิ่งที่ข้าคิด

       มิใช่หมอที่ไหน ข้าเป็นเพียงผู้ชายธรรมดา ที่เห็นว่าเจ้าคือหญิงที่งดงาม และคู่ควรที่ข้าจะรักเพียงใด

       คำพูดนี้จะเชื่อได้กี่มากน้อย ในเมื่อที่ผ่านมาท่านชิงชังข้ายิ่งกว่าสิ่งใด

       หงเอ๋อร์ เหตุใดถึงไม่รู้ใจข้า หากข้าไม่ชอบพอเจ้า จะยอมเป็นตัวประกันให้เจ้าลากไปไหนมาไหนเยี่ยงนั้นหรือ

       เมื่อเขากล่าวเช่นนี้นางโจรจึงแจ้งใจในทุกสิ่ง ตลอดเวลาคนที่ถูกหลอกก็คือนาง มิน่าเขาจึงมักพร่ำบ่นว่านางทั้งอัปลักษณ์และโง่เขลา

       ทะ ท่านเป็นจอมมารยา

       ข้าเป็นทั้งจอมมารยา และจะเป็นสามีสุดที่รักของเจ้าด้วยหงเอ๋อร์!

       ฉีหยางซิ่วเอ่ยได้เท่านั้น ก็เตรียมเผด็จศึกคนที่ร่างกายอ่อนระทวยปานขี้ผึ้งถูกไฟลน กระนั้นนางยังมีสติมากพอจะร้องขอเขา

       ข้า...มีเรื่องอยากขอร้องคุณชาย

       ได้สิ แต่คงไม่ได้หมายความว่าเจ้าจะหนีรอดจากมือข้าได้ ถึงอย่างไรวันนี้เราก็ต้องเป็นของกันและกัน

       ท่านหลงใหลเรือนร่างนี้ ถึงเพียงนั้นเชียวหรือ

       ใครบอก ข้าหลงรักเจ้าต่างหากล่ะ มิได้หลงใหลสักนิด และทั้งหมดไม่ได้เกิดจากความใคร่ใดๆ ทั้งสิ้น

       คำพูดเขาคล้ายมีนัยซ่อนอยู่ โดยเฉพาะยามที่มองเขาไปในดวงตานางโจร และมันมีประวายหวานวับสื่อถึงกัน

       แล้วสิ่งใดที่เจ้าอยากขอร้องข้า

       เมื่อครู่ ผู้น้อยเห็นเจ้าหน้าที่อารักของตำบลมาที่นี่นางว่าพร้อมกับหลบสายตาเขา

       ใช่ ข้าต้องการให้ทุกอย่างถูกต้อง คิดดูสิ ใครกันแน่ที่ได้เปรียบ มิใช่ตัวเจ้าหรอกหรือ ถึงแม้การแต่งงานนี้เป็นของสามัญชนธรรมดา มิได้รับการพระราชทานจากฮ่องเต้ แต่ข้ายืนยันด้วยใจจริงว่า ทำไปเพราะอยากอยู่กับเจ้าตราบจนชั่วฟ้าดินสลาย

       หงเซ่อสับสนอยู่มาก ชายผู้นี้รักนางโจรอัปลักษณ์ตั้งแต่เมื่อไหร่ และการจดทะเบียนนั้นก็สำคัญยิ่งนัก มิอาจกระทำอย่างล้อเล่นได้

       แล้ว หากผู้น้อยไม่ยินยอม

       ถ้าเจ้าไม่ยินยอมทางกฎหมาย ข้าก็จะทำให้เจ้าสมยอมทางด้านร่างกายเสียก่อน แบบนี้ดีหรือไม่

       นางโจรตกใจจนตาเหลือก ฉีหยางซิ่วยามนี้ราวกับเป็นคนละคน

       ว่าอย่างไร เจ้าตัดสินใจได้หรือยัง

       ปละ เปล่า เพียงแต่ผู้น้อย...หงเซ่อมิรู้จะกล่าวอย่างไร

       ฉีหยางซิ่วยิ้มละไม ก่อนเอื้อมมือไปหยิบของบางสิ่งจากถุงผ้า มันเป็นปิ่นปักผมที่ทำจากไม้และด้านบนเป็นหยกแกะสลักง่ายๆ รูปหงส์ กระนั้นก็ดูจะมีค่ามหาศาลเมื่อฉีหยางซิ่วบรรจงปักลงบนเรือนผมดำขลับที่เกล้ามวยสูงของหงเซ่อ

       ตอนนี้ข้ามิใช่คนร่ำรวย ปิ่นปักผมนี้ข้ามอบไว้เป็นตัวแทน ยามที่ห่างกันเจ้าจะได้นึกถึงข้า...ทุกเช้าค่ำ

       คุณชายคิดว่าผู้น้อยจะสนหรือ คนอย่างท่านมีดีอะไรให้คิดถึงนางว่าไปอย่างนั้น แต่ในใจตรงกันข้าม

       แล้วภรรยาเล่า มีสิ่งใดมอบให้สามีหรือไม่เมื่อถูกเขาท้วง นางก็ใช้ความคิดอย่างหนัก ก่อนล้วงเอาบางสิ่งออกมาจากแขนเสื้อ เป็นปากกาหมึกดำสำหรับใช้วาดภาพ

       เหตุใดถึงให้อาวุธลับกับข้า

       อุ๊ย มิใช่เสียหน่อย สิ่งนี้ไว้ให้ท่านวาดรูปสวยๆ ของผู้น้อยต่างหากหงเซ่อเอ่ยแล้วก็จัดการวาดรูปเป็นตัวอย่างให้เขาดู

       ฉีหยางซิ่วชอบใจมาก และเอ่ยว่า

       ข้าจะใช้มันวาดรูปของเจ้าแต่เพียงผู้เดียวภรรยา...เขากล่าวแล้วก็ดันร่างหญิงสาวลงบนเตียง

      

        

 

 

 

 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #119 Nam-aoyAoy (@Nam-aoyAoy) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 11:45
    สมควรจะทำอะไรก็ไม่ทำ รอให้คนอื่นตายก่อนไง กระแดะทะเป็นคนดี
    #119
    1
    • #119-1 o-iambear (@o-iambear) (จากตอนที่ 40)
      3 ตุลาคม 2561 / 09:19
      เดี๋ยวมาตามลุ้นช่วยกันนะครับ ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ ยังไงฝากด้วยนะครับ อย่าเพิ่งทิ้งคนเขียนไปไหน

      ขอบคุณมากๆ ครับ
      #119-1
  2. #108 Tawanpen27111999 (@Tawanpen27111999) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 16:38
    รอคร้า
    #108
    1
    • #108-1 o-iambear (@o-iambear) (จากตอนที่ 40)
      2 มิถุนายน 2561 / 08:21
      ขอบคุณมากๆๆ นะครับจะตั้งใจ เขียนให้สนุกที่สุด
      #108-1
  3. #49 CarelyPaweena (@CarelyPaweena) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 20:54
    สนุกดีค่ะ
    #49
    1
    • #49-1 o-iambear (@o-iambear) (จากตอนที่ 40)
      3 มีนาคม 2561 / 21:04
      ขอบคุณมากๆ นะครับ ติดตามกันไป นานๆ นะครับ
      #49-1