สืบรักข้ามภพ (E-BOOK)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 67,953 Views

  • 131 Comments

  • 1,571 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,188

    Overall
    67,953

ตอนที่ 17 : งูตัวนั้น หรือ ตัวไหน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2765
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    6 ก.ย. 61




หงเซ่อมองตัวเองในเงาของคันฉ่องโบราณที่ทำจากเนื้อสำริด มันของหายากในสมัยนั้น มองแล้วก็ยิ้มกว้าง นางทาหน้าด้วยสีขาวอมชมพู เขียนคิ้วเข้ม เติมปากด้วยสีแดงสด จะน่าโมโหอยู่อย่างเดียวก็คือปานแดงครึ่งซีกหน้าซ้ายที่ใหญ่โตเสียจนบดบังความสวยของคนที่มีใบหน้าเรียวได้รูป

       “ทุกอย่างก็ดีไปหมด ยกเว้นปานแดงบนหน้าเนี่ย” วิญญาณสาวบ่น

“เอาเถอะ ถือเสียว่าเจ้างามจากข้างในก็แล้วกัน เพราะขุนยังไงเจ้าก็คงไม่ใช่พิมพ์นิยมของหนุ่มๆ ดูเอาเถิด ผอมจนเอวกิ่ว หน้าอกรึก็ไม่มี โชคดีหน่อยที่ดวงตากลมโต และริมฝีปากอิ่มสวย” ลู่เหลียนว่า

       คนเคยอวบมองหุ่นตัวเองในร่างใหม่แล้วเหนื่อยใจ หงเซ่อเพรียวลมเหลือเกิน และยังมีความสูงมากกว่าผู้ชายบางคนด้วยซ้ำ หุ่นแบบนี้ไม่เป็นที่ต้องตาถูกใจหนุ่มๆ ในยุคโบราณ จึงไม่น่าแปลกใจที่นางยังบริสุทธิ์ผุดผ่องไร้สามีเหมือนสาวอวบอัดคนอื่น

       “แต่หนูไม่อยากเป็นคนสวยที่งามจากข้างใน ถ้าเป็นแบบนี้ คุณชายคงไม่มีวันมองเห็น!

       “ฮ่าๆ ๆ ที่แท้เจ้าก็แอบชอบหลานข้า มิน่า...ถึงได้ยอมเสี่ยงเอาชีวิตช่วยเขา เฮ้อ...ผู้หญิงก็เป็นเสียอย่างนี้ จะแกร่งกล้าอย่างไรก็ต้องแพ้ให้กับชายงาม” ลู่เหลียนว่าอย่างคนอาบน้ำร้อนมาก่อน

       “คุณป้าพูดแบบนี้ ข้าก็ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนแล้ว แต่...คุณชายก็หล่อจริง หล่อจัง และยังยึดมั่นในรักมาก ชาตินี้คนอย่างข้าคงไม่มีวันได้เห็นขาอ่อนเขา”

       “โลกนี้ล้วนมีสิ่งไม่แน่นอนเกิดขึ้นเสมอ เมื่อโชคชะตาลิขิตให้เจ้ากับหยางซิ่วพบกัน ข้าก็เชื่อว่าคนที่จะช่วยให้เขามีอายุยืนยาวนับร้อยปี ก็เห็นจะมีเพียงแต่เจ้าเท่านั้น” ลู่เหลียนเอ่ยเสียงจริงจัง

       หงเซ่อฉลาดหัวไวเป็นทุน นางน้อมรับคำพูดอีกฝ่าย จากนั้นมือเรียวยาวก็เติมสีปากให้เจิดจรัสขึ้นอีกนิด แม้ร่างนี้จะหุ่นนางแบบแขนขายาว แต่นางก็เชื่อว่าผู้ชายหากยังเตะปี๊บดัง มีหรือจะไม่หลงเสน่ห์

       “รับรองเลยค่ะท่านป้า ข้าจะ...ปรนนิบัติหลานท่านป้าให้อยู่ดีกินดี และนอนหลับฝันหวานทุกคืน และถ้าเป็นไปได้ จะเข้าไปเฝ้าถึงเตียงนอนเลย” หญิงสาวว่าอย่างทะเล้นทะลึ่ง

       “ไม่ต้องบอกข้าก็รู้ สายตาเจ้ายามมองหยางซิ่วยากจะเป็นอื่น เสียแต่ว่าเขาหัวทึบในเรื่องพวกนี้ และหัวใจก็ถูกหญิงชั่วครอบครอง แต่ไม่ต้องห่วง ข้าจะช่วยเปิดทางให้เจ้าสมหวังในเร็ววัน” ลู่เหลียนว่าพร้อมนึกถึงแผนการที่จะทำให้หลานชายหันมาสนใจนางโจรปานแดง

       “ขอบคุณค่ะ รับรองหงเซ่อคนนี้จะทำให้ท่านป้าได้เลี้ยงหลานทั้งชายและหญิงหัวปีท้ายปีเลย ฮิๆ”

       “โอ้ เจ้านี้มันสัปดนโดยแท้” ลู่เหลียนว่าแล้วก็หน้าแดงจัด ก่อนกระซิบกระซาบพอให้ได้ยินกันสองคน

       “ถ้าเจ้ามีเคล็ดลับดีๆ ก็บอกข้าบ้าง อย่าขี้เหนียวเก็บไว้ใช้คนเดียว ถึงข้าจะอายุปูนนี้ ผ่านร้อน ผ่านหนาวมาก็มาก กระนั้นยังไม่อาจรับมือเวลาในตอนกลางคืนที่หนาวเหน็บ เพราะความเหงามันทรมานเหลือเกิน”

       “อูย เรื่องพวกนี้หนูถนัดค่ะ รับรองว่าต่อไปนี้คุณชายจะเลิกหมกมุ่นภาพลามกพวกนั้นแน่นอน ขอเพียงแต่หนูได้มีโอกาสขึ้นเตียงกับเขาสักครั้ง ส่วนคุณป้าผู้แสนดีกับพ่อหนุ่มตัดฟืนนั้น หากถูกใจกันจริง หงเซ่อก็พร้อมจะเป็นแม่สื่อให้”

หงเซ่อพูดจาไหลลื่น ด้วนสัญชาตญาณแม่ค้าเก่า

       “เอาอย่างนี้ ถ้าทำให้หยางซิ่วเลิกหมกมุ่นรูปลามกของนางปีศาจแมงมุมเพ่ยเพ่ยได้ นอกจากข้าจะรับเจ้าเป็นหลานสะใภ้แล้ว ข้ายังจะสมนาคุณทั้งเงินทองและเครื่องประดับดีๆ ให้ได้งามไปทั้งตัวเชียวละ หงเซ่อ!

 

       เสียงน้ำตกดังซู่ซ่า แต่กระนั้นก็ดังน้อยกว่าหัวใจของหงเซ่อ ซึ่งมีวิญญาณสาวอวบสิงอยู่ในร่าง นางแอบติดตามหยางซิ่วมาจนถึงที่นี่ ทั้งหมดนั้นเกิดจากการยุของลู่เหลียน เพราะอยากได้หงเซ่อเป็นหลานสะใภ้เหลือเกิน

       “มันจะดีหรือ หาก...ทำให้คุณชายไม่พอใจอีก ข้าจะเอาหน้าไปไว้ไหน”

       เมื่อคืนก่อนหงเซ่อนำขนมเปี๊ยะกับน้ำชาไปบริการฉีหยางซิ่วถึงห้องนอน พร้อมพยายามหว่านเสน่ห์ และชวนเขาคุย หากแต่สุดท้ายกลับถูกไล่ออกมาจากห้องจนต้องร้องห่มร้องไห้น้ำตาเป็นเผาเต่า

       “ถามได้ ก็เอาไว้ที่เดิมสิ เจ้าอย่ามาทำหน้าบาง นี่เป็นโอกาสอันดี หากเจ้าไม่รีบรวบหัว รวบหางเขา ไม่แน่...หยางซิ่วคงหาวิธีไปพบนังปีศาจเพ่ยเพ่ยอีก ตอนนั้น ข้าก็คงช่วยให้เจ้าสมหวังไม่ได้”

       “หลานชายท่านคงรักนางคนนั้นมาก เป็นอย่างนี้ ข้าจะสู้ไปทำไม”

       “เฮ้อ สู้ทำไมน่ะหรือ ก็สู้เพื่อหัวใจเจ้ายังไงล่ะ นางโจรโง่!” ลู่เหลียนตอกกลับใส่หน้าด้วยคำพูดรุนแรง แต่มันทำให้หงเซ่อฉุกคิดได้

       “ในเมื่อท่านป้ายอมรับข้าเป็นสะใภ้ และข้าก็รู้ว่าตั้งแต่คุณชายช่วยข้าให้มีชีวิตรอดเมื่อหลายปีก่อน หัวใจข้าก็ไม่เคยมองชายใดอีกเลย” หญิงสาวพูดจากใจ

       “ทำตามหัวใจเจ้าเถิด อย่าปล่อยให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปเหมือนสายน้ำ เพราะมันไม่มีทางไหลกลับ อย่างที่นักปราชญ์ กล่าวไว้ เมื่อมีรัก

ไยต้องกลัวจุดจบ“ ลู่เหลียนบอกทั้งตนเองและนางโจรปานแดง

       เพราะคำพูดหญิงวัยกลางคน หงเซ่อถึงติดตามฉีหยางซิ่วออกมาที่น้ำตกใกล้ๆ เชิงเขา

       ตอนแรกเห็นเขานั่งวาดรูปปล่อยอารมณ์ชื่นชมธรรมชาติ พอเวลาผ่านไปราวๆ หนึ่งชั่วยาม ชายหนุ่มก็ถอดเสื้อผ้าแล้วลงไปแช่อยู่ใต้ม่านน้ำตก!!

       หัวใจสาวเต้นระส่ำ หงเซ่อเห็นผู้ชายโชว์เรือนร่างมาก็มาก แต่คราวนี้ไม่รู้ทำไมฉีหยางซิ่วถึงทำให้นางอ่อนระทวย เรือนกายเขามีกล้ามเนื้อสวย ผิวขาวละเอียด และผมยาวที่เปียกน้ำก็ยิ่งทำให้เซ็กซี่จนอยากเข้าไปฟัดให้หนำใจ

       “ขนาดแผ่นหลังยังงามขนาดนี้ ถ้าหันหน้ามาล่ะ อร๊าย ไม่อยากคิด” นางว่าพร้อมมองเรือนร่างชายหนุ่มตาไม่กะพริบ ธรรมชาติก็สดชื่น มองไปทางไหนบรรยากาศล้วนเป็นใจ จะดีเพียงใดหากได้อยู่ใกล้ชิดฉีหยางซิ่ว เย้าหยอกกันในสายน้ำ เพียงแค่นึกภาพในหัวก็ยิ้มอย่างสุขใจ

       ดวงตาของนางโจรมองไปยังร่างฉีหยางซิ่วด้วยความหวัง นางลุ้นให้เขาหันหน้ามาเพื่อจะเห็นสัดส่วนลึกลับ และผิวขาวจัดยิ่งกว่านั้น

       สุดท้ายโชคก็เข้าข้าง ชายหนุ่มคงรู้ว่าความงามตนเอาชนะทุกสรรพสิ่งบนโลกนี้ เขาจึงพยายามอวดมันต่อเจ้าป่าเจ้าเขา และในยามที่เขาหมุนตัวมา นางโจรเกือบจะละลายอยู่ตรงนั้น

       หน้าอกเขาแน่น หัวนมแข็งเป็นไต และสีชมพูจัด!

       ผู้ชายคนนี้หากหลุดเข้าไปอยู่ในยุคปัจจุบัน เขาคงกลายเป็นซูเปอร์สตาร์ที่ผู้หญิงทั้งโลกยอมสยบแทบเท้า

       หงเซ่อมองหนุ่มหล่อเพลินไปนิด พอก้าวไปอีกหน่อยเพื่อจะได้เห็นช่วงล่างเขาเต็มสองตา หญิงสาวต้องร้องว้ายเสียงหลง

       “งู!ใช่ งูตัวเป็นๆ และตัวใหญ่ยักษ์ เคลื่อนผ่านหน้าหล่อน

       หญิงสาววาดมือไปข้างหน้า ยามนั้นใบไม้พลันไหวประหนึ่งถูกแรงพายุซัดเข้าใส่ ก่อนที่ร่างสูงเพรียวจะกระโดดตัวลอยเหนือพื้น จู่ๆ ร่างนั้นก็คล้ายจะไร้น้ำหนัก และพุ่งทะยานไปอย่างรวดเร็ว ปลายเท้าหญิงสาวแตะผืนน้ำสองสามครั้ง รู้ตัวอีกทีก็ตกอยู่ในอ้อมกอดของฉีหยางซิ่ว!!

       ดวงตาคมมองคนที่ตัวสั่นเทา พอสายตาสานสบกัน หงเซ่อก็ไม่รู้จะทำอย่างไร หัวใจเต้นแรงแทบกระดอนออกมาอยู่นอกอก พอมองคนรูปงามนานเข้า ความผิดปกติในร่างกายก็ทำงาน

       “เลือด!” ฉีหยางซิ่วมองหน้านางโจร ยามนั้นเขาทั้งห่วงใยและนึกขำ

       “อร๊าย...ตายแล้ว เลือดมาจากไหน” นางโจรถูกพาขึ้นไปยังฝั่ง ยามนั้นนางหลับตาปี๋ ไม่กล้าสู้หน้าชายหนุ่ม เลือดกำเดาไหลประหนึ่งท่อน้ำแตก

       “มีวันไหนบ้างที่เจ้าไม่ก่อเรื่องให้ข้าต้องเป็นห่วง” ชายหนุ่มดุอย่างไม่จริงจัง พร้อมหาผ้าเช็ดเลือดกำเดาให้นาง สัมผัสเขานุ่มนวล มือใหญ่ก็มีกระไออุ่นส่งผ่านถึงหญิงสาว

       หงเซ่อหายใจเสียงดัง ยามนี้จินตนาการภาพต่างๆ ในหัววุ่นวายไปหมด

       “เจ้าทำอย่างกับว่าไม่เคยเห็นผู้ชายแก้ผ้า และข้าก็ไม่ได้ล่อนจ้อนสักหน่อย” เขาเอ่ยแล้วก็คว้าเสื้อมาสวม จากนั้นก็เริ่มซักถาม “มาที่น้ำตกทำไม หรือว่าตามมาแอบดูข้าเล่นน้ำ”

       “ปละ เปล่าสักหน่อย ข้าก็มาคุ้มกันภัยให้ท่าน” นางแก้ตัว

       ฉีหยางซิ่วทำหน้าไม่เชื่อ แล้วหัวเราะลงลูกคอ

       “ใครกันแน่ ที่ควรได้รับการคุ้มกันภัย ระหว่างข้ากับเจ้า...” เขาหรี่ตาลง มองหญิงสาวอย่างจับพิรุธ

       “ก็ตะกี้ งูตัวใหญ่มาก มันเลื้อยผ่านหน้าข้าไป กลัวจนเกือบฉี่แตกแน่ะ” หญิงสาวว่าพร้อมจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ แล้วลุกขึ้นยืนเพื่อรักษาระยะห่างจากเขา หากอยู่ใกล้กันมากกว่านี้เลือดกำเดาอาจไหลออกมาอีก

       เมื่อก่อน เจ้าไม่เคยกลัวสัตว์อะไร สักอย่าง...เว้นแต่…” เขาลากเสียงยาว หวังเรียกความสนใจจากนาง

       “เว้นแต่อะไรความอยากรู้ทำให้หงเซ่อเผลอก้าวไปชิดเขา

       “ก็งูไงเขาเฉลย


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

0 ความคิดเห็น