สืบรักข้ามภพ (พรีออร์เดอร์!!!)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 71,316 Views

  • 133 Comments

  • 1,609 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    702

    Overall
    71,316

ตอนที่ 15 : คุณ เป็นสามีของฉันหรือคะ. ?!?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2868
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    2 ก.ย. 61





“เจ้าเรียกตัวเองว่าอะไรนะ” อีกฝ่ายมีสีหน้าประหลาดใจเป็นล้นพ้น

       “ก็แก้มอุ่น...” หญิงสาวว่าแล้วก็หัวเราะกิ๊ก ฝันบ้าบอคืนนี้ช่างโรแมนติกสุดๆ อยู่ๆ ฉีหยางซิ่วก็มานั่งส่งสายตาหวานเชื่อมให้เช่นนี้

       “เจ้าทำหน้าพิลึกดีแท้ ใบหน้าข้ามีสิ่งใดเปลี่ยนไปอย่างนั้นหรือ”

       ภาษาและคำพูดเขาทำให้หญิงสาวขมวดคิ้วมุ่น ครั้นมองไปรอบตัวก็พบว่าอยู่ในห้องนอนไม้แบบโบราณ คล้ายการจำลองฉากในภาพยนตร์จีนย้อนยุค

       “ฝัน...อะไรเหมือนจริงเหลือเกิน” วิญญาณสาวว่าแล้วก็หยัดตัวลุกนั่งอย่างลำบาก แต่แวบหนึ่งต้องตกใจ เมื่อพบว่ามือของตนเปลี่ยนไปในยามที่ยกขึ้นลูบผมยาว และเมื่อยกสองมือสัมผัสใบหน้า ก็ต้องกรีดร้องราวกับคนเสียสติ

       “อร๊าย...ทำไมมือถึงหยาบได้ขนาดนี้” พอมองมือตนเองก็ใจหาย จากนั้นจึงรีบสำรวจเนื้อตัว พอเห็นหน้าอกอันน้อยนิดก็เศร้าใจ บัดนี้ร่างกายนางเปลี่ยนไป ขนาดไซส์หดลง โดยเฉพาะสิ่งที่เคยภูมิใจนักหนา

       “แก้มอุ่นอยู่ที่ไหนเนี่ย แล้ว...ทำไมนมถึงเล็กเป็นเด็กประถมอย่างนี้!

       ชายหนุ่มผมยาวขยับเข้ามาใกล้ๆ พร้อมยกมือบอกให้นางสงบสติ

       “นี่ไม่ใช่ความฝัน สมองเจ้าคงได้รับความกระทบกระเทือนหนัก และยังบาดเจ็บหลายส่วน ข้าไม่แปลกใจ ถ้าเจ้าจะกลายเป็นคนวิปลาส พูดจาประหลาดฟังไม่ได้ความ”

       “หา...มันยังไงกันคะ ไม่ใช่ความฝัน โอ๊ย...แก้มอุ่นงงไปหมดแล้ว” วิญญาณสาวพยายามทำความเข้าใจอย่างหนัก ก่อนจะบอกกับตนว่าตอนนี้ได้โผล่เข้ามาอยู่ในโลกในอดีตเมื่อ 800 ปีก่อน

       “อย่าเพิ่งคิดอะไรมาก ข้าว่ากินยาสักหน่อยเป็นไร จากนั้นข้าจะเช็ดตัวให้ หงเซ่อ!

       วิญญาณสาวที่สวมร่างผู้อื่นคอตก ยามนี้ความฝันกลายเป็นจริงแล้ว!

       “เข้าใจหรือไม่ กินยาเสีย แล้วข้าจะเช็ดตัวให้” เขาย้ำคำพูดนั้นอีกหน

       ใบหน้าหงเซ่อหน้าแดงก่ำ รู้สึกร้อนวูบวาบในช่องท้อง นางไม่ได้หูฝาดใช่ไหม เกิดมาเพิ่งมีผู้ชายหล่อจัดเสนอเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้

       “มะ...มันจะดีหรือคะ” ถามไปอย่างนั้น แต่ในใจหวังจะได้คลุกวงในกับเขาเต็มที่

       “ดีสิ หรืออยากให้ข้าต้องดมกลิ่นเจ้าอยู่อย่างนี้จนไม่สบายไปอีกคน” เขาว่าแล้วก็ยิ้มตรงมุมปาก รอยยิ้มเจ้าเล่ห์บ่งบอกให้รู้ว่ามีแผนการลับที่นางยากจะคาดเดา

       “มะ ดีกว่า...แก้มอุ่นหนาว” เอ่ยแล้วก็ดึงผ้ามาคลุมร่าง ยิ่งมองเห็นหลังมือเขาที่มีเส้นเลือดขึ้นชัดเจน หัวใจยิ่งหวั่นไหว คนอะไร งามกระทั่งมือและนิ้วเรียวก็ชวนให้คิดไปไกลต่อไหนถึงไหน

       “ฮึ คิดว่าข้าจะปรนนิบัติเจ้าถึงขั้นนั้นหรือ ไม่ละ...แค่เห็นหน้า ข้าก็อายุสั้นไปสามปี ขืนต้องมองเนื้อตัวเจ้าอีก มีหวัง...ข้าคงต้องตายในวันพรุ่งนี้แน่”

       สิ่งที่เขาเย้าแหย่ทำให้ร่างกายอ่อนระทวย พลอยให้หญิงสาวคิดไปไกลว่าเจ้าของร่างกายนี้กับฉีหยางซิ่วอยู่ในฐานะอะไรกัน

       คุณ เป็นสามีของฉันหรือคะ...หญิงสาวถามอีกฝ่ายด้วยความเอียงอาย พร้อมทวนภาพความฝันที่เคยพบเขาในห้องน้ำ ทั้งนางและหนุ่มรูปงามต่างอยู่ในสภาพนุ่งน้อยห่มน้อย

       ดวงหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงขึ้นเล็กน้อย ดวงตาเรียวจ้องหล่อนเขม็งราวกับเห็นนางเป็นตัวประหลาดที่โผล่มาจากโลกอื่น

       ถามแค่นี้ ทำไมต้องมองแรงด้วย แล้วถ้าคุณไม่ใช่สามีดิฉัน แล้วเป็นใครหญิงสาวไม่ได้ยียวน ก็ตอนนั้นเขายังย้ำนักย้ำหนาว่าเป็นสามีภรรยากัน

       เหลวไหล สมองเจ้าคงถูกปีศาจควักออกไปกินกระมัง เอาละ...ดื่มยาถ้วยนี้ แล้วก็นอนพัก ข้าจะไปบอกท่านป้าให้คนช่วยเตรียมน้ำอุ่นให้เจ้า หลังอาบน้ำ เราจะได้กินอาหารเย็นด้วยกัน

       เอ่ยจบเขาก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ยามนั้นวิญญาณที่สิงร่างผู้อื่นไม่อาจละสายตาจากใบหน้าอีกฝ่าย

       บุรุษหนุ่มผู้นี้มีดวงหน้าชวนมองยิ่ง นางชอบนัยน์ตางามราวกับดวงดาวในคืนเดือนมืด แลดูวิบวับสว่างไสว แพคิ้วก็งามพาดเฉียงขึ้น ริมฝีปากบางเป็นกระจับสีแดงสด เรือนกายก็สูงเพรียวแม้จะสวมชุดยาวคลุมไปทั้งตัว แต่นางก็มั่นใจว่า เรือนร่างภายในต้องมีซิกซ์แพ็กเป็นลอนสวยซ่อนอยู่

       หล่อจังเสียงนั้นลอยไปเข้าหูเขาพอดี

       เจ้าหมายถึงข้าหรือ หงเซ่อ...เขาหันขวับกลับมาอย่างเร็ว และแวบหนึ่งวิญญาณสาวที่สวมร่างผู้อื่นเห็นว่าใบหน้าเขาแต้มสีแดงอ่อนๆ ดูเหมือนขัดเขินมิน้อยที่ถูกชม หากยังวางท่าขรึมเข้ม

“ว้าย เปล่าเสียหน่อย ก็พูดไปเรื่อยเท่านั้น” หญิงสาวเฉไฉ พร้อมดึงผ้าห่มมาคลุมหน้า

       “ข้าคิดว่านอกจากต้องเพิ่งยาหมอตำแย ข้าคงต้องเรียกหมอผีมาช่วยตรวจอาการเจ้าอีกด้วย หรือไม่ก็คงต้องรีบส่งตัวเจ้าไปยังอารามบัวแดง เผื่อจะช่วยให้สมองของเจ้าจะกลับคืนมา”

       คราวนี้หงเซ่อเข้าใจสิ่งที่เขาบอกแจ่มแจ้ง จึงรีบร้องห้าม

       “ไม่นะ...แก้มอุ่น ...เอ๊ย ข้าไม่ได้ไม่เป็นอะไร ท่านอย่าลำบากเลย” วิญญาณจากโลกปัจจุบันปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว คงต้องเล่นตามน้ำสวมบทบาทหญิงสาวที่ชื่อ หงเซ่อ จนกว่าความฝันสุดพิลึกนี้จะจบลง

       ชายหนุ่มพยักหน้าน้อยๆ จากนั้นก็เอ่ยถามด้วยความสนใจ

       “เจ้าไม่เรียกตัวเองด้วยชื่อพิสดารแล้วหรือ หงเซ่อ...”

       “เรียกอะไร ข้าไม่รู้เรื่อง ท่านอย่าพูดจ้าซี้ซั้ว ข้าเพิ่ง...ฟื้นจากการ เอ่อ...บาดเจ็บนะ” นางแหวใส่ และกิริยากระฟัดกระเฟียดด้วยการส่งค้อนประหลับประเหลือก

       “ข้าชักจะกลัวเจ้าขึ้นมาแล้วสิ เป็นแบบนี้ น่ากลัวกว่าวิ่งไล่ฆ่าคนมากรู้ไหม เฮ้อ...คงเป็นกรรมของข้าเอง ที่เมื่อก่อนเคยสาปแช่งนางโจรอย่างเจ้าทุกวัน มาวันนี้ พอเจ้าฟื้นคืนถึงได้พูดจาเลอะเทอะไปหมด”

       เขาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะก้าวออกจากห้องพัก

       หงเซ่อมองตามร่างสูงที่เปิดประตูออกไปด้วยความโล่งอก วิญญาณสาวปราดเปรื่องหลายเรื่อง ชอบดูภาพยนตร์หลากหลายแนว เรื่องที่ผ่านตาและชอบเป็นพิเศษก็คือย้อนยุคข้ามชาติข้ามภพ ซึ่งหากตอนนี้ไม่ใช่ความฝัน นางก็คงสวมรอยอยู่ในร่างของหญิงหุ่นเพรียวบาง หน้าอกหน้าใจก็มีอยู่น้อยนิด แถมซ้ำร้ายมีมือหยาบกร้าน

ร่างผอมเพรียวฝืนลุกจากเตียง จวบจนโผเผก้าวออกไปยืนเกาะที่โต๊ะกลางได้ จึงค่อยๆ หย่อนตัวลงบนม้านั่ง

จากนั้นก็เริ่มตั้งสติ กระทั่ง...เหลือบไปเห็นลิปสติกแท่งนั้น เห็นแล้วก็หวีดร้องลั่นด้วยความดีใจ อย่างน้อยนางก็ไม่ได้ข้ามอดีตมาเพียงแต่วิญญาณอ้วนๆ หากแต่มีสิ่งของมาให้ใช้สอยด้วย ถึงแม้จะเป็นลิปสติกเพียงแท่งเดียวก็ตาม!!

       หญิงสาวก้าวไปคว้าลิปสติกแท่งโปรด และเริ่มสำรวจความอัปลักษณ์บนใบหน้าหงเซ่อผ่านคันฉ่องทองเหลือง แม้ผู้หญิงคนนี้จะไม่งามเด่น แต่พอไปวัดไปวา กระนั้นสิ่งที่ชวนให้หนุ่มๆ สยองขวัญคงไม่พ้นปานแดงอัปลักษณ์บนซีกหน้าซ้าย

       วิญญาณสาวสูดลมหายใจลึกๆ พิศเงาหงเซ่อผ่านคันฉ่องทองเหลือง แล้วเริ่มเติมสีปากให้งดงามโดดเด่น และวินาทีต่อมา ก็ต้องหวีดร้องอย่างคนเสียสติ เมื่อเห็นรูปวาดหนึ่งที่มีแผ่นกระดาษปึกใหญ่ซ้อนทับอยู่

       “ยายพังเพ่ยเพ่ย...เป็นแกใช่ไหมที่ส่งฉันข้ามภพมาที่นี่”


 

      ฝากอุดหนุนด้วยครับ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

0 ความคิดเห็น