[Chaelice] BANG BANG BANG! #ฟิคคิลเลอร์ลิซ

ตอนที่ 1 : INTRO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 331
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 มี.ค. 60

       Intro
 
 
 
 
 
[ห้องฉุกเฉิน 361]
 


ตี๊ด ตี๊ด ตี๊ด
 
 
  "13 นาฬิกา 13 นาที" คุณหมอปาร์ค แชยองพูดขึ้นเมื่อคนไข้ตรงหน้าสิ้นลมหายใจ เหล่าพยาบาลและหมอทุกคนในห้องผ่าตัดต่างก้มหัวให้ร่างไร้วิญญาณก่อนที่หมอปาร์คจะเดินออกจากห้องฉุกเฉิน
 



  "คุณหมอคะ สามีดิฉันเป็นไงบ้างคะ"ภรรยาและลูกของผู้ตายยืนรอฟังคำตอบจากคุณหมออย่างใจจดใจจ่อ"หมอขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ พวกเราพยายามช่วยอย่างเต็มที่แล้วจริงๆ"จบประโยคของหมอ ภรรยาของผู้ตายทรุดตัวลงทันที หมอปาร์คได้แต่มองความโศกเศร้าอาลัยของเธอก่อนก้มหัวแล้วเดินจากไป
 
 
  หมอปาร์ค แชยอง หรือหมอปาร์ค โรเซ่ เป็นหมอที่จบจากออสเตรเลีย โปรไฟล์ดีไม่มีประวัติเสื่อมเสีย การศึกษาดี ครอบครัวอบอุ่น แถมยังสวยอีกต่างหาก 
 
 
  "เหม่ออะไร ยัยพาสต้าเพื่อนรัก"เสียงหวานของคิม จีซูเพื่อนสนิทของหมอปาร์คทักขึ้นเมื่อเห็นว่าแชยองยืนเหม่อลอย"ไม่มีอะไรหรอก แค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อยไปงั้นแหละ"
 
 
  "ไม่มีอะไร? จริง?"จีซูถามซ้ำเพื่อความแน่ใจว่าเพื่อนสาวของเธอไม่ได้เครียดเรื่องอะไรอยู่จริงๆ "ไม่มีหน่า ไปกินข้าวกันเหอะ"แขนเรียวยาวของแชยองกอดคอจีซูแล้วเดินไปกินข้าว
 


[ร้านอาหาร]
 


"สั่งเต็มที่เลยเดี๋ยวมื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง"จีซูยิ้มหวานขึ้นทันทีเมื่อมื้อนี้กินฟรี
 



"เอาสเต็กหมู ไก่ทอด ปูผัดผงกะหรี่ บลาๆๆ" //โถ่ววว พี่ชิชูผู้หิวโหย
 




"นี่ ยัยจีซูพอบอกเลี้ยงนี่สั่งไม่ยั้งเลยนะ"
 




"เอาหน่าๆ ถือว่าสงเคราะห์นักข่าวไส้แห้งเถอะนะ"

 



"จริงๆเลย งั้นเอาเป็นสลัดหนึ่งที่นะคะ"





"ทำเป็นกินเฮลตี้ แหวะ"เสียงแหลมเอ่ยขึ้น นี่ไม่ใช่เสียงจีซูหรือแชยองแต่อย่างใด แต่เป็นเสียงของหมอโซเฟียเธอกับแชยองไม่ค่อยถูกกันสักเท่าไหร่


"รำคาญเสียงนกเสียงกาแถวนี้จริง"จีซูกอดอกพูดแบบไม่สบอารมณ์

 


"ได้ข่าวว่าอาสาขอดูแลเคสคนไข้ที่โดนลอบยิง เก่งนักเก่งหนาทำไมคนไข้ตายอ่ะ"
 




"อยากตายบ้างไหมหล่ะ"จีซูเอ่ยตอบ

 



"อุ้ย กลัวจัง คิคิ"โซเฟียกอดอกแล้วเดินผ่านโต๊ะไป
 




"โอ้โห อีนี่อยากจะตบสักทีให้หายคันมือ"จีซูกำมือตัวเองด้วยความโกรธ"พอได้แล้วหน่า นี่โรงพยาบาลนะ"แชยองเอ่ยห้ามเพื่อนสาที่ดูจะโกรธแค้นแทนเธอมาก
 



หลังจากที่จีซูกับแชยองกินข้าวเสร็จพวกเธอก็แยกย้ายกันไปทำงาน

 



[ห้องดับจิต]
 
 
  ขาเรียวยาวก้าวไปยังเตียงริมสุดที่เพิ่งเอาเข้ามาได้ไม่นาน ก่อนที่มือเรียวจะเปิดผ้าออกเผยให้เห็นใบหน้าของศพผู้ชายวัยกลางคนใบหน้าซีดเซียว ก่อนที่เธอจะตรวจชีพจรเพื่อให้แน่ใจว่าร่างตรงหน้าสิ้นใจแล้วจริงๆ


 
 นิ้วเรียวกดโทรศัพท์หาใครบางคนก่อนที่ปลายสายจะรับ




[ฮัลโหล]


 

"ฉันเอง ลลิซ"



 
[เป็นไงบ้างคะ เรียบร้อยดีมั้ย]


 


"เออ ตายห่าไปละ เรื่องเงินสะดวกวันไหนนัดมาถ้าเบี้ยวละก็...."


 


[ขอบคุณมากนะคะ พรุ่งนี้สิบโมงเจอกันหน้าโรงพยาบาลนะคะ]

 


ลลิซกดวางสายก่อนที่จะเดินมาดูศพอีกครั้ง

 

  
  ลลิซเป็นมือปืนหรือเรียกง่ายๆว่านักฆ่า แต่เคสนี้เป็นเคสที่แปลกมากๆสำหรับลลิซ ลูกจ้างมือปืนฆ่าพ่อตัวเอง ตอนแรกเธอก็ไม่รับเคสนี้หรอกแต่พอเธอได้ฟังสิ่งที่เด็กคนนั้นเล่าเธอถึงยอม พ่อเลวที่ข่มขืนลูกมาตั้งแต่เด็ก คนแบบนี้น่าจะตายๆไปซะให้หมด

 

  
  "ตายตอน 13 นาฬิกา 13 นาที เลขผีดีหนิ"ลลิซค่อยๆห่มผ้าคลุมหน้าศพเหมือนเดิม ดวงตาคู่สวยจ้องมองไปที่ศพที่ถูกคลุมด้วยผ้าสีขาว ก่อนที่จะเดินจากไปร่างบางพูดทิ้งท้าย ถือเป็นคำไว้อาลัย
 





 
 

"แม้แต่ลูกสาวมึงเองมึงยังข่มขืนได้ลงคอ หึ ไอเหี้ย"
 
 
  CR.SQW
         
  CR.SQW
                  
  CR.SQW
 

5 ความคิดเห็น

  1. #2 Dalgommi (@Dalgommi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 00:15
    กางเต้นปูเสื่อรอเลย~ โซน่าสนใจอิอิ
    #2
    0