หนี้สัญญาวันวิวาห์...

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 ข้อต่อรองที่ไม่ตกลง---1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 มี.ค. 60

บทที่ 1 ข้อต่อรองที่ไม่ตกลง

 

       สวนผลไม้เต็มไปด้วยต้นเงาะ ต้นทุเรียนพุ่มใหญ่สูงอุดมสมบูรณ์ตลอดสองข้างทางระหว่างที่รถกระบะโฟร์วิลสีเขียวเข้มขับแล่นผ่านยิ่งทำให้ธรรณธรผู้มาเยือนจิตใจลุ้นระทึกกับฝันลมๆ แล้งๆ ใช่ว่าเขาจะยกข้อตกลงของคุณปู่เรื่องแต่งงานกับหลานสาวของคุณย่าสีดามาอ้างเพื่อบังคับฝ่ายบุญรุ่งเรืองให้ทำตามไม่ได้ แต่เพราะคุณย่าสีดาเอ่ยปากบอกว่าไม่จำเป็นออกมาก่อน เขาเลยได้แต่เงียบและนิ่งไว้ตลอดระยะเวลาห้าปี หวังแต่วันนี้เขาจะไม่ฝันค้างกลางอากาศก็เท่านั้น

       “คุณย่าคะ มีคนขับรถเข้ามาค่ะ” เสียงหญิงสาวคุ้นหูที่เคยเอ่ยกับเขาแค่คำว่า สวัสดีค่ะ นั้นดังก้องและเขาก็ยังจดจำมันได้อยู่ตลอดเวลา ยิ่งพอได้เห็นเงารางๆ ของเธอชะเง้อมองอยู่ตรงหน้าต่าง ก็ยิ่งแน่ใจว่าเธอต้องสวยขึ้นมากกว่าเมื่อห้าปีที่แล้วอย่างไม่ต้องสงสัย

       “สวัสดีค่ะ พ่อเลี้ยง” เสียงหญิงวัยกลางคนเอ่ยทักทายอยู่ด้านหน้าตอนที่เขาก้าวเท้าลงมาจากรถ

“ครับ สวัสดีครับ” เดาได้ไม่อยากว่าคงเป็นคุณพรนภา แม่ของมินนา “คุณน้าพรใช่ไหมครับ” เขาเคยพบเธอเมื่อนานมาแล้ว ตอนสมัยที่คุณปู่ยังอยู่และพาเขามาวิ่งเล่นที่สวนคุณย่าสีดาด้วยบ่อยๆ ตอนนั้นมินตายังอยู่ในท้องของพรนภาอยู่เลย

“ใช่ค่ะ พ่อเลี้ยงจำดิฉันได้ด้วยรึคะ” พรนภาเอ่ยทักอย่างแปลกใจที่เด็กชายวัยเพียงไม่กี่ขวบในตอนที่เคยมาวิ่งเล่นที่สวนกับคุณปู่ของเขายังจำนางได้

“จำได้ซิครับ” ธรรณธรตอบคนถาม แต่สายตายังตวัดมองไปรอบๆ เพื่อหาหญิงสาวเสียงใสที่เขาได้ยินครั้งแรกตอนเปิดประตูรถ

“แล้วนี่คุณน้าอยู่คนเดียวหรือครับ” เขาถามเฉไฉด้วยความอยากรู้ถึงอีกคน

“เปล่าหรอกค่ะ คุณย่ากำลังรอพ่อเลี้ยงอยู่บนเรือน” พรนภาผายมือให้ชายหนุ่มไปทางบันไดทางขึ้น

“ครับ” ธรรณธรยิ่งใจเต้นแรงเมื่อนึกถึงว่าหญิงสูงวัยที่มาขอยืมเงินมีปัญญาใช้คืนจริงดังคำพูด

“สวัสดีครับคุณย่า” ธรรณธรยกมือไหว้หญิงสูงวัยที่นั่งรอเพียงลำพังบนเรือนไม้ชั้นสอง

“มาตรงเวลาจังเลยนะคะ คุณธรรณ”

“ครับ ผมตรงเวลาและยังเป็นคนรักษาคำพูดอีกด้วยครับคุณย่า” ธรรณธรในชุดเสื้อเชิ้ตกางเกงยีนสีซีดรับคำ พร้อมนั่งลงบนเก้าอี้ที่ว่างฝั่งตรงข้างเจ้าของเรือน พลางหันซ้ายทีขวาทีเพื่อมองหาหญิงสาวอีกคนที่น่าจะอยู่บนเรือนนี้กับคุณย่าสีดา ไม่นานหญิงสาวใบหน้าสดสวยหวานเยิ้มในชุดกระโปรงเรียบๆ ก็เดินเข้ามาหาพร้อมน้ำเย็นๆ แก้วหนึ่ง แล้วหยุดวางลงตรงหน้าเขา แต่ก็ยังไม่มองสบตาเขาเลยสักนาที ถึงยังนั้นกลิ่นกายหอมอวลจากกายสาวก็ยังลอยเข้าจมูกปั่นป่วนอารมณ์ภายในกายเขาให้ลุกโชน

หลังจากวางแก้วน้ำเย็นลงเธอก็เดินไปนั่งเรียบร้อยที่เก้าอี้อีกตัวข้างย่าของเธอ ทำหน้าตรงมองเลยเขาไปแบบไม่สนใจการมีตัวตนอยู่ของเขา นั้นยิ่งทำให้เขาอยากกัดกินความหยิ่งผยองของเธอยิ่งหนัก

“คุณธรรณคะ นี่ค่ะ” ซองสีน้ำตาลถูกหญิงสูงวัยตรงหน้าเลื่อนส่งมาให้

ธรรณธรไม่ได้พูดอะไร นอกจากหยิบมันมาเปิดดู เช็คเงินสดสี่ล้านบาท เลือดในกายเขายามนี้กำลังสูบฉีดอย่างแรงขันแข่งกับแรงปรารถนาที่หมายมั่น หากแต่ก็ยังเก็บอาการดีใจเอาไว้ได้อย่างมิดชิด

“สี่ล้านหรือครับ ผมว่ามันยังไม่ครบนะครับ”

“ค่ะ ฉันก็เลยอยากจะขอเวลาเพิ่มอีกสักปี จนกว่าเราจะหาเงินมาใช้คืนคุณธรรณจนครบตามจำนวน เลยอยากจะขอชำระส่วนที่หามาได้ก่อนสี่ล้าน”

“มะ...ไม่ได้ ครับ!” ธรรณธรทำเสียงแข็งผลักเช็คเงินสดสี่ล้านบาทคืนคุณย่าสีดาอยากไม่ยินยอม

“แต่ทางเราไม่ได้เจตนาเบี้ยวนะคะ แค่ขอเวลาเพิ่ม” มินนาเป็นคนเอ่ยขึ้นแทนผู้เป็นย่าที่นั่งอยู่ด้านข้าง

ธรรณธรหันมองทางหญิงสาวอ่อนวัยอย่างสนใจ “ผมรู้ว่าทางคุณไม่ได้คิดจะเบี้ยว แต่สัญญาก็ต้องเป็นสัญญา เว้นแต่ว่าทางคุณจะตกลงข้อเสนอใหม่กับผม ผมถึงจะยอมตกลงด้วย”



0 ความคิดเห็น