01:00 AM เที่ยงคืนหนึ่งชั่วโมง (สนพ. Firework Publishing)

ตอนที่ 9 : เที่ยงคืนเก้านาที

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,473
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 929 ครั้ง
    22 พ.ย. 62

9

เที่ยงคืนเก้านาที
 

 

//

คิดถึงฉันสักครั้งเมื่อไม่ได้คิดถึงใคร

        วันนี้เป็นวันที่สามที่ปั้นดินมาทำการสำรวจดินที่ระยอง สามวันที่ผ่านมาเขาตั้งใจทำงานมาก แถมมีโอกาสได้เข้าไซต์ก่อสร้างเพื่อไปเรียนรู้งานอีก นับเป็นประสบการณ์ที่มีค่ามากสำหรับปั้นดินและสอง เขากับพี่กิงยังคงส่งข้อความหากันไปมา คุยไปเรื่อยเปื่อย วันนี้ทำอะไร อยู่ที่ไหน ไม่มีเวลาว่างก็ยังหาเวลามาคุยกับเขาจนได้

 

 

คิดไว้แล้วแหละว่าพี่กิงจะน่ารักแบบนี้ เหมือนครั้งแรกที่เขาเจอ

 

 

..

 

ย้อนไปวันที่ปั้นดินเจอกับกิงครั้งแรก…

 

        ซ่าๆๆ

 

        ปั้นดินเดินไปตามทางของถนนพร้อมร่มสีเลือดหมูหนึ่งคัน เสียงฝนกระทบกับร่มที่เขากางเป็นอะไรที่ฟังแล้วไพเราะมากสำหรับปั้นดิน ฝนที่ตกแล้วไม่มีเสียงฟ้าร้อง ฝนที่ตกแล้วไม่มีลมพัดไปมาฝนแบบนี้เขาชอบมาก มันทำให้เขากล้าออกมายืนใต้ร่มไปพร้อมฝนที่กำลังตกแบบนี้ ถ้าจะถามว่าชอบฤดูไหนมากที่สุด คำตอบต้องเป็นฝนแน่นอน

 

        ปั้นดินหยุดเดินแล้วยื่นมือออกไปลองรับน้ำฝนที่กำลังตกลงมาอย่างไม่ขาดสาย ความเย็นของน้ำฝนที่ตกลงฝ่ามือยิ่งทำให้เขารู้สึกดีกว่าเดิม เขายิ้มให้กับความสุขเล็กๆของตัวเอง วันไหนที่ไม่มีเรื่องทุกข์ใจอะไรก็ดีไปหมดสินะ ปั้นดินก้าวเดินต่อไปตามทางเรื่อยๆแล้วมาหยุดที่หน้าเซเว่นแห่งหนึ่งในมหา’ลัย

 

00:00 น.

 

        เวลาเที่ยงคืนจะมักทำให้ความเหงาเพิ่มขึ้นมากที่สุดนี่ท่าจะจริง หลังจากที่ปั้นดินซื้อของเสร็จเรียบร้อย เขาก็เดินมานั่งตรงที่นั่งติดกระจกในเซเว่น โดยข้างๆมีผู้ชายตัวสูงท่าทางสุขุมกำลังใช้ปากกาวาดรูปลงไปบนกระดาษอย่างไม่รีบร้อน บนโต๊ะมีกล่องนมวัวแดงรสจืดอยู่สองกล่องและกระบอกใส่แบบ ท่าทางแบบนั้นมันทำให้ปั้นดินเลิกที่จะหยุดมองไม่ได้เลย

 

อย่างเท่ว่ะ

 

        ปั้นดินแอบมองไปที่กระดาษของคนข้างๆเป็นระยะๆจนมองออกว่าเขาคนนั้นวาดรูปอะไร ในรูปเป็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของปั้นดิน ผู้ชายข้างๆเขาวาดถนน ต้นไม้ และผู้คนที่กำลังยืนรอให้ฝนหยุดตก ปั้นดินละสายตาจากผู้ชายข้างๆแล้วมองทอดไปยังข้างนอกอีกครั้ง

 

เรียนสถาปัตย์สินะ

 

        สถาปัตยกรรมออกแบบภายในเป็นสาขาที่เขาอยากเรียนมากที่สุด ตอนเขาสอบเข้ามหาลัยเขาสอบติดสถาปัตย์ ไปสอบสัมภาษณ์อะไรมาแล้วเรียบร้อยแต่ด้วยความที่พ่ออยากให้เป็นวิศวกรมากกว่า เขาเลยไม่ไปรายงานตัวที่คณะสถาปัตย์ พอได้ลองเรียนโยธาแล้วรู้สึกชอบมากเขาเลยไม่เสียใจเท่าไหร่นักที่ไม่ได้เรียนคณะที่ใฝ่ฝัน

 

          “ครับแม่”

 

        เสียงคนข้างๆดังขึ้นทำให้ปั้นดินสะดุ้งหลุดออกจากภวังค์มองไปที่กระจกที่สะท้อนภาพของคนข้างๆเอาไว้ เขากำลังยกโทรศัพท์ขึ้นมาพูดด้วยมือข้างซ้าย อีกข้างยังคงวาดภาพไปเรื่อยๆ

 

        “สบายดีครับงานหนักไปหน่อยช่วงนี้….....พอใช้ครับไม่ต้องส่งมา....….ครับ ดูแลตัวเองด้วย…..... ครับแม่…. เดี๋ยวปิดเทอมกลับบ้านนะครับ…....รักแม่เหมือนกันครับ”

 

        พอพูดเสร็จร่างสูงก็ลุกขึ้นพายกระบอกใส่แบบไว้ข้างลำตัวและไม่ลืมที่จะเก็บกล่องนมไปด้วย ปั้นดินมองตามร่างสูงจนเดินออกจากเซเว่นไปจนสุดสายตา

 

        ถ้าเป็นเขาคงบอกแม่ไปว่าเงินไม่พอใช้อ่ะแม่…

 

        ปั้นดินใส่หูฟังเปิดเพลงแล้วทำท่าจะลุกออกไป แต่สายตาก็ไปสะดุดเข้ากับกระดาษแผ่นหนึ่ง ปั้นดินหยิบขึ้นมาดู เขามองไปยังภาพวาดที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมายนอกกระจก ต้นไม้หลายต้น และฝนที่ตกลงมาเป็นสาย เป็นภาพที่วาดด้วยปากกาหมึกสีดำ ในภาพไม่ได้สวยมากจนต้องร้องว้าว แต่เป็นภาพที่มองแล้วให้ความรู้สึกถึงความเคว้งคว้าง เหงา ไร้จุดหมาย ปั้นดินเลื่อนสายตาไปมุมล่างของท้ายกระดาษที่เขียนบอกเวลาเอาไว้

 

 

01.00 AM

 

ปั้นดินยกโทรศัพท์เพื่อมาดูเวลาของตอนนี้

 

 

 

01.04 AM

 

        แสดงว่าเวลาตีหนึ่งคือเวลาที่เขาคนนั้นเดินออกไป เมื่อนึกไปถึงตอนที่ปั้นดินเข้ามาเซเว่นเป็นเวลาเที่ยงคืนตรง ปั้นดินยิ้มให้กับภาพวาดของคนนั้นแล้วพับเก็บใส่ถุงรวมไปกับบรรดาขนมที่เขาซื้อมาทันที

 

        ขอเลยละกัน

 

        เวลาแค่หนึ่งชั่วโมงที่นั่งมองใครไม่รู้ที่ไม่รู้จักทำไมมันทำให้รู้สึกมีความสุข เพราะเขาคนนั้นเรียนสถาปัตย์หรอ หรือเพราะเขาคนนั้นพูดจาอ่อนโยน หรือเพราะเขาคนนั้นมาปรากฏให้เจอในคืนที่ฝนตก หรืออาจเป็นเพราะภาพวาดนี้ที่มองแล้วทำให้รู้สึกเคว้งไปด้วย

 

     อย่างไรก็ตามพรุ่งนี้ตอนเที่ยงคืนปั้นดินจะมาที่นี่อีก เขาอยากทำให้ภาพวาดที่ออกมาจากปากกาของคนนั้นไม่เคว้งเหมือนภาพใบนี้

 



 

หวังว่าจะได้มาพบกันใหม่นะครับ

 



 

..

 

 

ปัจจุบัน



 

        ปั้นดินกดโทรศัพท์เข้าไอจีเลื่อนดูภาพต่างๆที่เพื่อนอัพไปเรื่อยๆ จนไปสะดุดกับโพสต์ของพี่กิงที่ขึ้นเวลาว่าอัพไปได้ไม่กี่นาที เป็นรูปถ่ายภาพวาดด้วยปากกาหมึกสีดำ ในภาพเป็นโต๊ะหนังสือของเขาที่อยู่ในห้องของพี่กิง พี่กิงวาดออกมาเหมือนจริงทุกอย่าง ที่เพิ่มเข้ามาบนโต๊ะของเขาคือกระบอกแบบของพี่กิงที่วางอยู่ข้างๆของเขา พี่กิงเก็บลายระเอียดดีมากขนาดงานของเขาที่วางไว้บนโต๊ะเป็นแบบแปลนที่เขาลองวาดดูเล่นๆพี่กิงยังวาด เป็นภาพวาดที่สวยมาก ปั้นดินชอบพี่กิงมากไม่ไหวแล้ว

 



 

‘When will you come back? DIIIN’

 

ดิน ?

ดินงั้นหรอ

 

        แคปชั่นพี่กิงหมายถึงเขาใช่ไหมเขาแน่ๆตัวไอสามตัวแบบนี้ ปั้นดินเด้งตัวออกจากที่นอนทันที เวลาพี่กิงแทนเขาว่าปั้นเฉยๆนี่ก็ว่าจะบ้าตายแล้วนะ เจอแทนว่าดินแบบนี้มันก็ทนไม่ได้แล้วอ่ะ ดินเป็นชื่อที่มีแค่ครอบครัวเขาเท่านั้นที่เรียก เขาเป็นคนโตมีน้องชายและน้องสาว ปั้นดิน ปั้นเดือน และปั้นดาว พ่อและแม่จะเรียกดินดาวเดือนแค่นี้ เพื่อนๆก็เรียกแค่ปั้น แล้วดูพี่กิงสิ พี่กิงเรียกเขาว่า ดิน !

 



 

        ไอ้เชี่ยยยยยยยย ทำงานให้เสร็จภายในวันพรุ่งนี้เลยได้ไหม จะกลับห้องไปหาพี่กิง !

 

 

..

 



 

        กิงที่วันๆไม่ได้ไปไหนอยู่แต่ในห้อง ทำงาน กิน นอน ชีวิตวนลูปแบบนี้มาตั้งแต่ปีหนึ่งแล้ว แต่สิ่งที่เพิ่มเข้ามาตอนนี้คือการไถไอจีเล่น เขาปฏิเสธไม่ได้เลยว่าความรู้สึกที่เขาประสบอยู่นี้คือ ความคิดถึง น้องไม่อยู่แค่สามวันมันทำให้เขารู้สึกขาดอะไรไปมาก ทั้งๆที่เมื่อก่อนก็อยู่ได้นี่น้องแค่มาอยู่ด้วยแค่สองวัน แล้วก็หายไปสามวัน ทำไมเหมือนอยู่ด้วยกันเป็นปีแล้วหายไปสามปีแบบนี้วะ

       

        สามวันมานี้ตอนเที่ยงคืนเขาเผลอจะออกไปเซเว่นด้วย แต่ก็พึ่งนึกได้ว่าน้องไม่อยู่ มองไปที่โต๊ะหนังสือน้องก็เห็นหน้าน้อง มองไปที่เตียงก็เห็นหน้าน้อง หน้าขาวๆร่างบางๆนั้นลอยในหัวเต็มไปหมด เมื่อหันไปไหนก็เห็นหน้าปั้นดินแบบนี้มันเลยทำให้เขาอยากเจอมาก ถ้าอาการทั้งหมดนี้เรียกว่า คิดถึง กิงคงต้องบอกว่าใช่เขากำลังคิดถึง

 

        ครืด

       

        ในขณะที่กิงกำลังเล่นเกมส์คลายเครียดอยู่เสียงแจ้งเตือนจากไอจีก็ดังขึ้น ทำให้เขาออกจากเกมส์ทันทีแล้วเข้าไอจี เขากดรับแจ้งเตือนไอจีของปั้นดินไว้เพราะฉะนั้นถ้ามีเสียงแจ้งเตือนขึ้นเมื่อไหร่ ถ้าไม่ใช่ข้อความเข้าก็จากไอจีปั้นดินเท่านั้นแหละ

         กิงกดเข้าไปดูสิ่งที่น้องพึ่งอัพลง ในภาพเป็นรูปเจ้าปั้นดินยิ้มจนตาหยีมองกล้อง เสื้อที่เจ้าตัวใส่ก็ยังคงเป็นเสื้อช็อปสีเลือดหมูเหมือนเดิม ด้วยความที่ผิวน้องขาวใส่ช็อปทีไรน้องโคตรสว่าง ยิ้มทีนี่กิงอ่อนแรงตลอด

 



 

‘Please wait.’

 

 

        กิงยิ้มกว้างทันทีเลยหลังจากที่ได้เห็นแคปชั่นกับรูปน้อง แค่เพียงรูปๆเดียวและรอยยิ้มของปั้นดิน มันทำให้เขาวางโทรศัพท์แล้วทำโมเดลต่อทันที เพราะเขาจะงานทุกอย่างให้เสร็จเวลาเจ้าเด็กนั้นกลับมา เขาจะได้อยู่ด้วยทั้งวันไปเลย

 

กูนี่ฮึดเลยครับ !

 

        ครืด ครืด

 

PANDIIIN

พี่กิงอย่าลืมกินข้าวนะครับ

 

        กิงอ่านข้อความที่น้องส่งมาให้แล้วก็ทำงานต่อ เขายังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลยนี่จนเย็นแล้วข้าวเย็นก็ยังไม่กินเลยด้วยซ้ำ ช่างเถอะถ้าออกไปตอนนี้อารมณ์ในการทำงานก็หมดกันพอดี

 

..

 

        ปั้นดินที่ส่งข้อความไปให้คนพี่ได้แต่ยู่ปากไม่พอใจหน่อยๆ เพราะพี่กิงอ่านแล้วไม่ตอบเขา แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกเพราะเขารู้ดีว่าพี่กิงจะทำงานเวลานี้ประจำ อาจจะทำงานอยู่ก็ได้

       

        “ปั้นพรุ่งนี้อาจารย์บอกว่าให้กลับมอเลย เพราะหน้าที่ต่อไปเป็นของพี่ๆเขา ของเราหมดแล้ว อีกอย่างข้อมูลเราก็เก็บได้ครบละ กลับมอได้”

        “แต่กำหนดการมันวันเสาร์นะเว้ยค่อยได้กลับ”

        “ช่างแม่งกำหนดการสิ มึงจะเชื่อกำหนดการหรือเชื่อจารย์”

        “อาจารย์สิ” ปั้นดินแอบยิ้มดีใจ ในหัวคิดแผนแกล้งคนพี่ไปเรียบร้อยแล้ว

        “มึงยิ้มไร”

        “ป่าว กูแค่ดีใจจะได้กลับ”

        “หรา กูรู้ทันมึงหรอกสัสสส เออวันเสาร์ร้านยายมีนะกูจะไปนัดพวกที่เหลือเอง”

        “โอเค กูจะแดกให้ลืมโลกเลยครับ”

        “ดีลลลล”

 

        ปั้นดินจะไม่บอกกิงว่ากลับพรุ่งนี้เขาจะไปเซอร์ไพร์ทพี่กิง อีกอย่างอยากเห็นสภาพของพี่กิงตอนทำงานจะเป็นยังไง จะเป็นซอมบี้แบบที่เขาเรื่องลือไหม ถ้าเป็นแบบนั้นจริงเขาจะถ่ายรูปเก็บไว้เลยคอยดู

 

..

 

        ปั้นดินตื่นขึ้นมาเก็บของแต่เช้า เพราะเขาตื่นเต้นที่จะได้กลับห้องปกติเวลาไปต่างจังหวัดไม่ได้รู้สึกอยากกลับห้องอะไรขนาดนั้นหรอก ตอนนี้อยากกลับมากอาจจะเป็นเพราะมีคนรอหรือเพราะรอจะเจอใครบางคนก็ได้

 

        “เจอกันนะปั้น เตรียมเมาได้เลยนะครับเพื่อน”

        “เออ”

 

        สองมาส่งปั้นดินที่หน้าหอของพี่กิง เขาใช้คีย์การ์ดแตะเข้าหอแล้วตรงไปเข้าไปในลิฟท์ ในลิฟท์มีผู้ชายตัวพอๆกับเขายืนอยู่

 

ทำไมรู้สึกคุ้นหน้าคนนี้จังวะ หุ่นแม่งอย่างลีน ตัวแม่งอย่างขาว

 

        “ชั้นไหนครับ”

        “ชั้นสี่ครับ…ขอบคุณครับ” ปั้นดินกล่าวขอบคุณที่กดชั้นให้

        “ชั้นเดียวกันเลย”

 

ผู้ชายอะไรวะ หน้าสวยชิบหาย

เปลี่ยนโพซิชั่นตอนนี้ได้ไหม!!

 

        “เอ่อ..ปั้นดินรึเปล่าครับ”

        “ใช่ครับ รู้จักผมด้วยหรอครับ”

        “รู้ๆๆ เราน่ะออกจะเป็นที่รู้จักในวิศวะโยธานะ”

        “ฮ่าๆ ไม่ขนาดนั้นหรอกครับแล้วคุณ?”

 

        ปั้นดินเอียงขอสงสัยในจังหวะที่ประตูลิฟท์เปิดออก ทั้งสองจึงออกมาพูดกันต่อหน้าลิฟท์

 

        “อ่า เราชื่อปกป้องเป็นแฟนของแมค แมคคาอ่ะ เรียนโยธาเหมือนกัน”

        “ไอ้แมคคาอ่ะนะ คุณเป็นแฟนมันหรอครับ”

 

เสียดายแท้ แมคคามันไปหาจากที่ไหนวะ

ชอบอ่ะชอบบบบบบบบบบบ

 

        “อื้อ เราแฟนแมคเอง อยู่ห้องข้างกันกับปั้นดินด้วยนะ”

        “จริงหรอครับ ไอ้แมคก็อยู่ด้วยใช่ไหม”

        “ใช่ครับ อ่ะนี่ขนมเราให้”

 

        ปกป้องเอื้อมมือของปั้นดินมาแล้วแบมือของปั้นดินออก วางขนมคุกกี้ที่เขาทำแล้วแพคใส่ซองไว้ วางลงบนมือปั้นดิน

 

        “ว่าแต่ อยู่ปีไหนรอครับ” ปั้นดินถาม

        “อ่อ เราจบแล้วอ่ะ ตอนนี้เป็นผู้ช่วยอาจารย์อยู่คณะสิ่งแวดล้อมมอเดียวกันกับปั้นดินเลย”

        “โหห หน้าพี่อย่างเด็ก สวยด้วย” ปั้นดินแจกยิ้มใส่ปกป้องแฉ่งเลย

        “ฮ่าๆๆ ปั้นดินก็หล่อนะ แต่ยิ้มแล้วน่ารักมาก”

        “น่ารักอะไรกันครับ วิดวะเขาห่ามๆกันทั้งนั้น”

        “คนอื่นห่ามๆแต่ปั้นดินอ่ะน่ารัก  รีบเขาไปๆเดี๋ยวกิงรอ”

 

        ปั้นดินยิ้มแล้วโบกมือให้กับปกป้องก่อนจะใช้คีย์การ์ดแตะเข้าห้อง ปั้นดินเข้ามาแล้วมองคุกกี้ในมือ ทำไมไม่เจอพี่ปกป้องก่อนพี่กิง น่ารักมาก ดีมากๆอยากกอด คนอะไรมีกลิ่นคุกกี้ติดตัวด้วย อยากกอดๆๆ

 

        ว่าแต่ทำไมห้องเงียบ

 

        ปั้นดินค่อยๆย่องเข้าไปในห้องทำงานของพี่กิง เห็นสภาพห้องตอนนี้ของพี่กิงแล้วลมแทบจับ สุดยอดแห่งความรก ที่พื้นเต็มไปด้วยกระดาษทั้งดีและไม่ดีวางเต็มไปหมด ตอนนี้พี่กิงกำลังนั่งต่อโมเดลอย่างเอาเป็นเอาตาย โดยหันหลังให้เขาอยู่ทำให้ไม่รู้ตัวว่ามีใครเข้ามาในห้อง ปั้นดินเลยแกล้งเดินไปกระซิบที่หูพี่กิงเบาๆ

 

        “นอนยังครับเนี่ยพี่กิง”

        “ยังเลย… เฮ้ยยย!! เชี่ย!”

        “พี่กิง!!"

 

        กิงที่ก่อนหน้านี้กำลังใช้คัตเตอร์กีดกระดาษอยู่ร้องตกใจหลังจากหันไปเจอหน้าปั้นดินที่ยิ้มให้เขาอยู่ โดยที่ไม่ทันระวังทำให้นิ้วชี้โดนเข้ากับความคมของคัตเตอร์เต็มๆ เลือดถึงขั้นหยดลงมาใส่กระดาษเลย ปั้นดินที่เป็นเหตุทำให้พี่ต้องโดนบาดรีบพุ่งไปหาทันทีด้วยความตกใจ

 

        “ปะ ปั้นขอโทษๆๆ”  

 

        ปั้นดินพูดขอโทษรัวๆพลางใช้มือกดแผลพี่กิงไว้ไม่ให้เลือดไหลออกมา เลือดไหลเยอะขนาดนี้เข้าไปลึกแน่ๆ กิงนั่งนิ่งมองคนน้องกดแผลให้เขาก็อดขำไม่ได้ มันไม่ได้เจ็บขนาดนั้นหรอก เห็นหน้าปั้นดินจนลืมความเจ็บไปหมดแล้วด้วยซ้ำ แต่ขอแกล้งหน่อยละกันโทษฐานมาไม่บอก

 

        “พี่กิงปั้นขอโทษ เดี๋ยวปั้นทำแผลให้นะ”

 

        ปั้นดินเอื้อมมืออีกข้างของคนพี่มากดแผลตัวเองไว้ แล้วรีบวิ่งไปเอากะละมังใส่น้ำมาให้คนพี่ล้างออก ล้างเสร็จก็วิ่งกลับไปเอากล่องทำแผลทันที พี่กิงเงียบมาก นิ่งมาก อาการแบบนี้พี่กิงโกรธให้เขาแน่ๆเลย ทำไงดี แย่แล้วพี่กิงโกรธ โกรธแน่ๆ

 

        “พี่กิงปั้นขอโทษ… งานก็พี่กิงเปื้อนเลือดหมดเลย”

 

        กิงยังคงเงียบมองหน้าน้องที่ตอนนี้เบะแล้ว ร่างบางยุ่งอยู่กับการติดพลาสเตอร์ให้กิง เลยไม่เห็นว่าคนพี่นั้นแอบยิ้มไปหลายรอบ ปั้นดินที่เห็นพี่กิงเงียบก็เริ่มกลัวคนพี่จะไล่ออกไปจากห้อง เขาทำงานพี่กิงเสียหาย พี่กิงที่เป็นคนแบบงานมาก่อนเสมอต้องไล่เขาแน่ ถ้าพี่กิงไล่เขา เขาก็จะไปนะเขาแอบมองพี่กิงห่างๆเหมือนเดิมก็ได้

 

        “พี่กิงจะไล่ปั้นก็ได้…แต่พี่กิงหายโกรธก่อนนะครับ”

 

        เฮ้ยเดี๋ยวๆๆ ไล่อะไรของมึงปั้น

 

        “พี่กิงเจ็บไหม... พี่กิงโกรธปั้นแน่เลย”

            “…..”

            “ไม่เอานะ พี่กิงไม่เงียบแบบนี้”

               

 

        เสียงของปั้นดินเริ่มแผ่วลงเรื่อยๆ กิงที่แกล้งน้องอยู่ตอนแรกถึงกับตกใจที่พอน้องก้มหน้าลงน้ำตาก็ล่วงเผาะลงบนมือเขาทันที

 

        “พี่กิงไล่ปั้นก็ได้ ปั้นจะไปเองครับ”

        “แสบนักเรา มานี่มา”

 

        กิงโน้มตัวเข้าไปกอดน้องไว้แล้วลูบหัวเบาๆเป็นการปลอบ ส่วนคนตัวเล็กว่าตอนนี้ปล่อยโฮใส่เขาเลยทีนี้

 

        “ก็พี่กิง ฮือ พี่กิงเงียบใส่ปั้น เงียบใส่ปั้นอ่ะ ฮือ”

        “พี่ล้อเล่น เฮ้ยไม่ร้องดิ ไม่ร้องๆ พี่คิดถึงปั้นจะแย่เลยนะ”

 

        กิงผละออกจากน้องแล้วใช่มือปาดน้ำตาของคนน้องออก ใครจะไปคิดว่าแค่แกล้งเล่นแล้วจะมานั่งคิดเป็นตุเป็นตะขนาดนี้ น้องก็ร้องไม่หยุดทำให้ตอนนี้กิงแทบตบหัวตัวเองให้ตายลงไปตอนนี้เลย

 

กูทำอะไรลงไป!

 

        “แล้วใครจะไปไล่กันฮึ  ไม่ร้องนะครับ”

        “พี่กิงเจ็บไหม ไปหาหมอกัน”

        “อะไรเล่าแค่นี้เอง พี่โดนประจำเลิกร้องได้แล้ว ไม่หล่อเลยเห็นไหมสาวที่ไหนจะชอบขี้แยแบบนี้”

        “ก็พี่กิงเงียบใส่ปั้น”

        “ไม่เงียบแล้วครับ”

       

        ปั้นดินพุ่งตัวไปกอดกิงแล้วเอาแก้มแนบกับอกของคนพี่ทันที พี่กิงเงียบแล้วโคตรน่ากลัว ถึงจะแกล้งแต่ก็ยังน่ากลัวอยู่ดี ถ้าในอนาคตพี่กิงโกรธแล้วเงียบใส่เขาและทำท่าทางนิ่งๆไม่สนเขาแบบนี้อีก จะทำยังไงล่ะ ปั้นดินกอดคนพี่แน่นและสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ทำให้คนพี่โกรธ เพราะความเงียบเวลาโกรธของพี่กิงคือสิ่งที่เขากลัว

 

        “ทำไมกลับมาไวล่ะ ไหนบอกจะกลับวันเสาร์”

        “ทำงานเสร็จแล้ว ขอโทษที่ทำให้เจ็บนะครับ”

     

                

        ปั้นดินเงยหน้าขึ้นไปมองคนพี่ที่ตอนนี้ก้มลงมองพอดี ทำให้ใบหน้าของพี่กิงกับเขาห่างกันไม่มาก ปั้นดินขยับขึ้นไปใช้ริมฝีปากแตะเบาๆตรงริมฝีปากของพี่กิงทันที แล้วกลับไปเอาหูแนบกับอกด้านซ้ายของคนพี่ต่อด้วยความเขิน หลังจากนั้นก็แอบฟังเสียงหัวใจของคนพี่ไปด้วย หัวใของพี่กิงเต้นแรงอีกแล้ว ฮ่าๆ

 

        “ปั้นดิน รู้ใช่ไหมว่าทำแบบนี้ต่อไปจะเจออะไร”

        “รู้ครับ”

 

        กิงส่ายหัวเบาๆให้กับคนน้องแกะมือปลาหมึกของน้องออก แล้วเขาก็ลุกขึ้นเดินตรงไปห้องน้ำทันที  คือแค่จุ๊บไม่พอเอาหน้ามาถูกับแถวหน้าอกเขาอีก เขาก็เป็นผู้ชายมีความรู้สึกเป็น

 

        “พี่กิงไปไหนครับ”

        “ไปเตะบอลมั่ง!”

 

        ปั้นดินขำลั่นทันทีที่คนพี่ปิดประตูห้องน้ำใส่เขาเสียงดัง เขารู้ว่าพี่กิงเข้าห้องน้ำไปทำอะไร เลยไม่ได้ถามอะไรต่อมาก เดี๋ยวเกิดพี่กิงควบคุมตัวเองไม่ได้จะยุ่ง ปั้นดินถอยหายใจทันทีหลังจากที่เห็นกระดาษที่เปื้อนเลือดอยู่ เขาตกใจมากแต่ความตกใจก็หายไป เพราะความกลัวพี่กิงโกรธมันมีมากกว่า พี่กิงไม่โกรธก็ดีแล้ว ถ้าโกรธเขาขึ้นมาจริงๆเขาก็ไม่รู้ว่าจะทำให้หายโกรธยังไง

 

        ปั้นดินเก็บกระดาษนั้นไปทิ้งแล้วตรงไปห้องครัวต่อ ในห้องครัวไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย ในตู้เย็นก็ยังมีของกินปริมาณเท่าเดิมจากวันแรกที่เขามา

 

        “พี่กิงกินข้าวบ้างไหมเนี่ย”

 

        กิงที่ทำธุระตัวเองเสร็จแล้ว เดินมามองหน้าน้องอีกครั้ง อยากจะทำมากกว่ากอดกับจุ๊บมาก แต่น้องเป็นคนมีพ่อมีแม่ไม่ควรจะไปทำอะไรลูกชายเขา

 

        “ข้าวยังไม่กินใช่ไหมครับ”

        “กำลังว่าจะกินไง”

        “เมื่อวานกินอะไร”

        “ก็…นม”

 

แค่ถามว่ากินอะไรทำไมทำเสียงนิ่งขนาดนั้นนนนน

 

        กิงหลบสายตาน้องไปมาหลังจากที่โดนจ้องกลับ คือก็ไม่ค่อยอยากกิน ให้ออกไปซื้อก็กลัวไม่มีอารมณ์ในการทำงาน

 

        “ยังไม่นอนด้วยใช่ไหม”

        “ครับ” กิงตอบเสียงอ่อย

        “จะทำหนักแค่ไหนก็ต้องกินข้าวและนอนให้พอนะครับ ว่าแต่ส่งวันไหน”

        “พรุ่งนี้”

        “หา !! แล้วใกล้เสร็จยัง”

        “อีกเยอะ”

        “เฮ้ยยยยยยยย งั้นไม่ต้องนงต้องนอนมันแล้ว ไปทำต่อ!!!!!”       

        “ก็เออสิวะ!” 

        “ไปครับ เดี๋ยวผมตัดช่วย ข้าวยังไม่กินใช่ไหมงั้นผมจะต้มไข่ให้”

        “ต้มไข่?”

        “ครับต้มไข่ทำเป็นแค่นี้จะกินไม่กิน”

        “กินๆ”

 

        ปั้นดินดันหลังให้คนพี่ไปนั่งทำงานต่อ ส่งงานก็ส่งพรุ่งนี้โมเดลทีทำพึ่งไปไม่ถึงไหนเลย ตอนแรกก็ห่วงแต่งานไม่มีส่งนี่ น่าห่วงกว่ามากโข

 

        “ปั้น มานี่”

        “อะไรครับ”

        “ขอกำลังใจหน่อย”

       

ฟอด

 

        กิงก้มลงหอมแก้มข้างซ้ายน้องแล้วผละออกโดยเร็ว ขยี้ผมน้องเบาๆจากนั้นก็นั่งลงพื้นไปทำโมเดลต่อ ปั้นดินแก้มแดงขึ้นมาทันทีหลังจากทีโดนคนพี่หอมแก้ม ร่างบางยืนนิ่งๆไม่ขยับเพราะเขิน ทำอะไรต่อไม่เป็นเลยทีเดียว

 

        “หม้อเดือดแล้วมั่งปั้นดิน”

 

        ปั้นดินรีบเดินกลับเข้าไปในครัวทันที ตอนเป็นฝ่ายกระทำอ่ะเขาไม่เขินเพราะเขาตั้งตัวไว้แล้ว แต่พอโดนพี่กิงกระทำก่อนมันเขิน เขินมากๆพี่กิงชอบมาแบบยังไม่ทันได้ตั้งตัวตลอดเลย

 

 

 

 

//

คิดถึงจนงานไม่เดินเลยครับ

กิง.

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 929 ครั้ง

922 ความคิดเห็น

  1. #901 Hazel_nut (@hazel-nut) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 12:44
    เจ้าปั้นก็คือไม่น้อยหน้า แอบงุงิกับปกป้องในใจก็คือโว้ยยยย พอกันเลยสองคนนี้ ศีลเสมอกันมากๆ อะไรของพวกแกยะ! 55555555555 โอ๊ยยย
    #901
    0
  2. #874 lovesick (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 12:03

    น้องปั้นดินเป็นแฟนถาปัดที่ดีมากเลยลูก งานยังไม่เสร้จช่วยตัด ห้ามนอนเพราะงานจะส่งพรุ่งนี้ ข้าวไม่กินก็จะต้มไข่ให้ ทำได้แค่นี้แต่ก็ทำให้อีกคนได้เต็มที่แล้ว น่ารักมากๆค่ะ

    #874
    0
  3. #850 IninNutCham (@IninNutCham) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 15:09
    ปั้นเราก็ไม่เบานะเนี่ยย
    #850
    0
  4. #834 Boumbam Nitthawanya (@boumbam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 01:50
    รักกกก
    #834
    0
  5. #816 Strawberrybunny (@strawberrybunny) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 19:42
    น้องปั้นนนนนน
    #816
    0
  6. #796 mook (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 23:08

    น่ารักกันเกินไปแล้วนะ

    #796
    0
  7. #782 ENJOY_EVERYDAY (@pink-peat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 11:03
    พอกันจริง ๆ เลยคู่นี้ สมน้ำสมเนื้อกันเหลือเกิ๊น
    #782
    0
  8. #757 reallmintt (@mixmintt_t) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 10:13
    อิพวกนี้!!!!!!
    #757
    0
  9. #737 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 17:58
    น่ารักกกกก
    #737
    0
  10. #725 engupidd (@engupidd) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 11:51
    มันน่ารักกันจังเหวยยยยยย เอ็นดูอะะะะะ
    ชอบชื่อ กิง มากเลย55555555 อยากเรียกทั้งวัน
    #725
    0
  11. #718 tarun_ (@tarun_) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 13:27
    ตาพี่น่ารักมั่กๆ
    #718
    0
  12. #701 Jinjoo.K (@yeye_mylove2) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 13:13
    ใจเหลวไปหมดแล้ววววว เขินนนน
    #701
    0
  13. #676 fomeriam690 (@0924211827) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 11:41
    ขำ ต้มไข่
    #676
    0
  14. #628 polarany (@polarany) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 03:05
    ไม่ไหวค่ะใจคนอ่านอะไม่ไหว ฮืออออ
    #628
    0
  15. #611 ビール (@Beer1222) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 11:59

    มันแบบโอ้ยยยยย เป็นเขิน
    #611
    0
  16. #601 nantapatt (@nantapatt) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 23:51
    น่ารักทั้งพี่กิงทั้งปั้นดินเลย
    #601
    0
  17. #573 น่องขาหมู (@bellzatail) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 17:32

    อุ๊บ อีพี่นั้นน้องงงงง

    #573
    0
  18. #540 Answer-S (@Answer-S) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:57
    อยากจะแหมมมมมมมให้ถึงดาวอังคารเลยค่ะ!
    #540
    0
  19. #501 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 22:18
    แกล้งน้องนะพี่กิง
    #501
    0
  20. #475 kk lovely (@pmpke319) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 19:43
    แงงงงงงงงงงทำไมน่ารักกันแบบนี้อะ
    #475
    0
  21. #418 readerer (@readerer) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 06:18
    อยากจะแหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม ให้ถึงดาวอังคารเลยค่ะอิพี่
    #418
    0
  22. #386 Npptd (@Npptd) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 23:00

    อร๊ายยยยย เขิลลลลไม่ไหวแล้วต้องกานอลือดด่วน!!!
    #386
    0
  23. #366 PYPOP (@babelilong) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 03:29

    น่ารักน่าเอ็นดูจริงเลยปั้นดินนนน

    #366
    0
  24. #343 siranya55069 (@siranya55069) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 03:41
    โอ้ยยยยยย นอนบิดไปบิดมาบนที่นอนเลย
    #343
    0
  25. #297 Raatty (@Raatty) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 16:10
    แหมมมมมมมมมมมมมมมม
    พี่กิง
    #297
    0