01:00 AM เที่ยงคืนหนึ่งชั่วโมง (สนพ. Firework Publishing)

ตอนที่ 10 : เที่ยงคืนสิบนาที

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,252
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 825 ครั้ง
    22 พ.ย. 62

10

เที่ยงคืนสิบนาที


 

//

ชอบที่ใช้คำว่า”เรา”

 

กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงง

 

        เสียงนาฬิกาปลุกของกิงดังขึ้นได้สักพักแล้วแต่ร่างทั้งสองร่างนั้นยังคงนิ่งไม่ไหวติง กิงทำงานทั้งคืนปั้นดินก็นั่งๆนอนๆช่วยคนพี่ให้เสร็จยันเช้า ตอนนี้สภาพของทั้งสองเลยอยู่ในสภาพ คนพี่นอนอยู่บนเตียง ส่วนคนน้องนอนอยู่ด้านล่างของเตียง ไม่รู้ว่าโดนกิงเตะลงมาหรือตกลงมาเอง

        กิงขยับตัวเล็กน้อยเพราะได้ยินเสียงรบกวน แต่แล้วก็หลับต่อเหมือนไม่มีเสียงอะไรเกิดขึ้น ปั้นดินที่พลิกตัวหมายจะคว้าอะไรก็ได้ใกล้ตัวมากอดไว้ด้วยความเคยชิน แต่ก็ต้องคว้าน้ำเหลวเพราะตัวเองนั้นนอนอยู่พื้นข้างล่าง เขาค่อยๆพยุงตัวเองขึ้นมองไปรอบเพื่อที่จะหาโทรศัพท์ที่ส่งเสียงรบกวนเวลานอนของเขา

 

        12:00 PM

        เที่ยงหรอ?

        แล้วไอ้พี่มันส่งงานตอนไหน

 

        ปั้นดินมองขึ้นไปบนเตียงเห็นร่างของกิงที่ยังคงนอนสบายใจอยู่ อาจจะส่งตอนเย็นหรือป่าว ปั้นดินลุกจากพื้นแล้วตรงไปที่โต๊ะออกแบบของกิง กวาดสายตาดูตารางส่งงานของคนพี่ลงไปเรื่อยๆจนไปเจอเวลาของวันนี้

 

                14/07/20XX 13:00 PM พรีเซ้นต์งาน

 

        “พรีเซ้นต์งานบ่ายโมง เชี่ย !!”

 

        ปั้นดินรีบวิ่งไปห้องนอนเพื่อปลุกคนพี่ที่ยังรับสบายใจอยู่เฉยเลย เขาขึ้นไปบนเตียงแล้วนั่งทับร่างคนพี่จากนั่นก็เขย่าแรงๆให้รู้สึกตัว สายไม่ได้ไม่ว่าจะนัดใครไว้ก็ตาม คนเราจำเป็นต้องตรงต่อเวลาในทุกๆเรื่อง นี่คือสิ่งที่ปั้นดินคิดเสมอ

 

        “พี่กิงครับ พี่กิงตื่น”

        “อืออ…”

        “พี่กิง ! มีพรีงานบ่ายโมง นี่เที่ยงแล้วพี่กิงงงง”

       

        กิงคว้าเอวปั้นดินไว้แล้วออกแรงให้คนน้องเอนตัวลงมาแนบกับเขา กลิ่นหอมๆประจำตัวปั้นดินนี่มันช่างควบคุมยากเหลือเกิน กิงเลื่อนมือจากเอวน้องมาสวมกอดไว้หลวมๆ ปั้นดินที่ซบอยู่ที่ตรงแผ่นอกคนพี่ได้แต่ดิ้นแรงๆให้ปล่อย ถ้าจะมาเล่นกันตอนนี้ก็ไม่ทันกันพอดี

 

        “มีพรีงานบ่ายโมง!!”

 

        กิงที่กำลังจะหลอกแตะอั่งคนน้องชะงักกึก มองขึ้นไปดูนาฬิกาบนหัวเตียง

 

        “เชี่ย! แล้ว! ปั้น !!!”

        “เอออดิไปอาบน้ำ”

        “รุ่นนี้แล้วไม่ต้องอาบโว้ยยยย”

 

        กิงพุ่งตรงเข้าไปในห้องน้ำล้างหน้าแปรงฟันแล้ววิ่งออกมา เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนิสิตผูกไทป์ถูกระเบียบมหาวิทยาลัยเป๊ะตั้งแต่หัวจรดเท้า ปั้นดินที่มีเรียนบ่ายสองก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำแปรงฟันล้างหน้าเสร็จภายในสามนาที ทั้งคนพี่ทั้งคนน้องตอนนี้วิ่งวุ่นแทบจะชนกันอยู่แล้ว

 

        “แบกโมมาปั้น เร็ววว”

 

        กิงบอกน้องแล้วสะพายกระบอกแบบไว้ข้างตัว เช็คงานที่โมเดลของตัวเองนิดหน่อย พอไม่มีอะไรแก้กิงกับปั้นดินจึงรีบลงจากห้อง

 

        “พี่กิงเราจะไปไง นี่แว้นไปไม่ได้นะครับ”

        “ใครจะแว้นวะ รถพี่ก็มีนะหนู”

 

        กิงเดินนำน้องไปที่โรงจอดรถแล้วกดรีโมตเปิดประตู ปั้นดินที่วิ่งตามมาติดๆเปิดหลังรถแล้วค่อยๆวางโมเดลคนพี่ลง จากนั้นก็เดินไปนั่งข้างคนขับ กิงตั้งใจมองน้องดีๆแล้วกลั้นยิ้มท่าทางที่ลนมากกว่าเขาและเสื้อที่น้องใส่อยู่

 

        “ไปครับ!”

        “ปั้น นั่นช็อปกู”

        “ฮะ ไหน…เฮ้ยยยยยยยยยยยย”

 

        ปั้นดินรีบก้มมองเสื้อที่เขาใส่มา มันไม่ใช่ช็อปเลือดหมูของเขาแต่มันเป็นช็อปสีเทาเข้มของพี่กิง !!

 

        “เฮ้ยย ผมว่าผมใส่ของตัวเองนะพี่”

        “ใส่แล้วเหมือนเมียสถาปนิกเลย”

        “เดี๋ยวๆ แค่ใส่ช็อปสถาปัตย์นี่ได้เป็นเมียเลยหรอ”

        “ทำไมจะถอดออก?”

        “ป่าว จะเอามาใส่ตั้งแต่แรกเลย”

        “น้อยหน่อยๆ”

       

        กิงยีหัวน้องจนยุ่งแล้วเอื้อมมือไปดึงเข็มขัดนิรภัยมาใส่ให้น้อง ในขณะที่ปั้นดินตัวแข็งทื่อเพราะหอมกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆจากตัวคนพี่ ปกติไม่เห็นจะไม่ได้กลิ่นวันนี้หอมฟรุ้งเลย เพราะไม่อาบน้ำเลยฉีดน้ำหอมมาเยอะรึเปล่า ปั้นดินกลัวกิงรู้ว่าเคลิ้มกับน้ำหอมเลยรีบหาเรื่องอื่นมาพูดกลบเกลื่อน

               

        “พี่กิงแต่ผมมีเรียนแลปตอนบ่ายสอง”

        “ก็ใส่ช็อปกูเข้าไปเลยสิวะ”

        “บ้าแล้ว! เขาได้ลือกันทั้งคณะว่าพี่เสร็จผม”

        “มึงจะเสร็จกูต่างหาก!”

        “พี่สิต้องเสร็จผม”

        “เอออออออ ต่างคนต่างเสร็จนั้นแหละ!”

       

เอะ บทสนทนามันชักจะแปลกๆ

 

        “พี่กิงนี่ยังไงพูดอะไรทะลึ่งตลอด”

        “มึงเป็นคนเริ่มนะปั้น”

 

        ปั้นดินเลิกเถียงกับคนพี่แล้วหันไปมองข้างทาง เป็นคนเริ่มเองแล้วก็มักจะเขินเองนี่มันยังไงวะ เสียชื่อวิศวโยธาหมดครั้งหน้าเขาต้องเถียงชนะพี่กิงให้ได้ ใช้เวลาไม่นานพี่กิงก็ขับมาถึงคณะสถาปัตยกรรมเพราะหอของพี่กิงกับมหาลัยไม่ไกลกันมาก

 

        “เข้าไปด้วยได้นะ ไหนๆก็ใส่ช็อปมา”

        “เดี๋ยวผมรอที่ร้านกาแฟละกันครับ”

        “เค เดี๋ยวกูไปส่งที่คณะ รอก่อนนะ”

        “ขอให้พรีเซ้นต์ผ่านไปด้วยดีนะครับ”

        “ขอกำลังใจหน่อย”

        “ โหหหห กาแฟคณะพี่น่ากินมากต้องไปลองซักแก้ว”

 

        ปั้นดินทำเป็นไม่สนใจคนพี่เขาปลดล๊อคเข็มขัดนิรภัยออกแล้วเปิดประตู หมายที่จะเดินออกไปแต่ทว่ากิงกลับเอื้อมมือไปดึงประตูเข้ามาให้ปิด ปั้นดินถอยออกห่างจากพี่กิงจนชิดกับประตู เพราะกิงใช้แขนทั้งสองข้างเท้าไว้กับเบาะคร่อมตัวเขาอยู่

 

        “พี่กิง! เดี๋ยวพรีงานไม่ทัน ผมจะลงแล้ว”

        “หอมก่อนได้มะ”

        “ไม่ได้เว้ยย จะไม่ทันแล้วพี่กิงงงงงง”

        “ไม่ทันก็รีบๆสิ จะได้รีบไปไง”

        “พี่กิง!”

 

        ปั้นดินที่ก้มหน้าอยู่ตอนแรกเงยหน้าขึ้นมองคนพี่ ที่ตอนนี้ยิ้มกรุ่มกริ่มอยู่ ถ้าเขาไม่ทำพี่กิงไม่ถอยออกไปแน่ๆ ปั้นดินกลัวคนพี่เมื้อยและไปพรีงานไม่ทัน เลยรีบๆจุ๊บรีบถอย

 

        จุ๊บ!

 

        ปั้นดินจุ๊บแก้มของคนพี่เร็วๆแล้วผละออก

 

วันนี้พี่กิงหอมมาก

 

        “ขอหอมทำไมได้จุ๊บอ่ะ”

        “ไปเดี๋ยวนี้”

        “ครับๆ”

 

        ปั้นดินทำเสียงแข็งใส่กิงแล้วผลักออกเบาๆเพื่อให้กิงได้ออกไปจากรถซักที พรีงานไม่ทันจะขำให้ กิงเดินเข้าคณะไปพร้อมโมเดลใหญ่อลังการที่นั่งทำทั้งวันทั้งคืนนั้นด้วยความเร่งรีบ ปั้นดินที่เห็นว่าพี่กิงเข้าไปแล้วเลยลงจากรถไปนั่งรอที่ร้านกาแฟ

 

        “ลาเต้เย็นแก้วนึงครับ”

        “รอสักครู่นะคะ…ว่าแต่เรียนถาปัดหรอคะ”

 

        พนักงานสาวถามเขาขึ้นหลังจากที่เขาพึ่งสั่งลาเต้ไป ควรตอบว่ายังไงดีล่ะพอดีหยิบเสื้อลุงข้างบ้านมาใส่งี้ก็ไม่น่าได้

 

        “อ่อ..เรียนวิดวะครับ คือผมใส่ช็อปผิด หลงเอาของพี่ชายมาใส่อ่ะครับ”

        “ถึงว่าไม่เคยเห็นหน้าเลย พี่ชายชื่ออะไรหรอคะ”

        “กิงครับ”

        “อ้อออ พี่กิงนี่เอง มีน้องชายหล่อขนาดนี้ได้ยังไงเนี่ย”

 

         ปั้นดินส่งยิ้มให้เล็กน้อย ทำเอาสาวพนักงานร้านกาแฟชะงักไปหลายวิเลยทีเดียว

 

        “ยิ้มแล้วน่ารักเฉยเลย ลาเต้ได้แล้วค่ะ”

        “ขอบคุณครับ เดี๋ยวมาอุดหนุนบ่อยๆเลยครับ”

               

        ปั้นดินหยิบแก้วกาแฟมาแล้วเดินไปนั่งตรงที่ว่าง บรรยากาศในร้านเต็มไปด้วยกลิ่นกาแฟหอมๆ แอร์เย็นฉ่ำๆ ร้านดีขนาดนี้มีอยู่ในมอด้วยหรอเขาพึ่งรู้ ปั้นดินมองไปรอบๆแล้วได้แต่แปลกใจ คณะนี้เป็นอะไรกันก็ไม่รู้ทุกคนมักมีอาการฟุบลงกับโต๊ะ ไม่ก็ทำตัวเป็นก้อนน้ำแข็งละลายไหลลงจากที่นั่งเรื่อยๆ หลับคอพับกันหมดเลย

       

        ผ่านมายี่สิบนาทีกิงก็ยังไม่ออกมาซักที ปั้นดินมองนั้นมองนี่ไปเพลินๆเพราะเป็นสิ่งแปลกใหม่สำหรับเขามาก ผู้คนคณะสถาปัตย์สำหรับเขาแล้วช่างเป็นอะไรที่เท่โคตร ทำไมพ่อไม่ให้เรียนกันนะ อยากนั่งต่อโมเดล วางแบบ สเกตซ์ภาพ อะไรแบบนี้บ้าง

 

 

        “พี่ปั้นดินปะครับ”

       

        จู่ๆก็มีผู้ชายสองสามคนเดินมาที่โต๊ะเขาแล้วถือวิสาสะนั่งลงตรงหน้าเขาหน้าตาเฉย มันจะไม่เสียมารยาทไปหน่อยหรอเนี่ย

 

        “ครับ ปั้นดิน”

        “เอ่อ ขอโทษที่เสียมารยาทครับ ตื่นเต้นไปหน่อย”

        “รู้จักผมด้วยหรอครับ”

        “รู้ครับ พี่เป็นพี่ของไอ้ปั้นเดือนไง น่าตาเหมือนกันอย่างกับแฝดขนาดนี้”

        “เพื่อนเดือนหรอ แล้วมีอะไรกับพี่รึเปล่า”

        “แค่แปลกใจที่พี่มาคณะผมเฉยๆ แถมยังใส่ช็อปซะด้วย”

        “ไม่เผือกเรื่องของพี่ดิครับ”

        “แหมมมม ไอ้เราก็นึกว่าไอ้เดือนมันย้ายคณะไง๊ ที่ไหนได้พี่ชายซะงั้น”

        “ชื่ออะไรอ่ะเรา”

        “โยครับ เป็นเพื่อนเดือนมาตั้งแต่มอปลายแล้ว”

        “อ้า เห็นมันพูดถึงบ่อย ไม่คิดว่าจะหน้าตาดีแบบนี้นะเนี่ย”

        “แหม ผมไปบ้านพี่ตั้งสองรอบไม่เคยจะสนใจกัน”

        “โทษๆครั้งหน้าจะไม่ลืม โยชะ? จำได้แน่ๆ”

 

        ปั้นดินยิ้มให้โยและเพื่อนๆไปทีนึง ทั้งสามก็ชะงักกึกไปอีก แค่ยิ้มทำไมทุกคนที่ได้รับรอยยิ้มเขาแล้วพาชะงักกันไปหมดแบบนี้หล่ะ

          

        “ขอไลน์ได้ไหมครับ” โยพูดขึ้น

        “เอาไปทำไม”

        “ก็เผื่อติดต่อไอ้เดือนไม่ได้ไรงี้ จะได้ถามพี่ปั้นดินไง”

        “หรอๆ งั้นเอาเบอร์ไปเลยมันขึ้นไลน์ด้วย”

        “ปั้นดิน...”

        “อ้าวสวัสดีครับพี่กิง” โยและเพื่อนๆยกมือไหว้พี่กิงทันทีที่เห็นว่าเป็นรุ่นพี่

 

         พี่กิงมาตั้งแต่เมือไหร่ไม่รู้ยื่นอยู่ข้างๆเขาแล้วบีบข้อมือซะแรงเลย ปั้นดินเลื่อนสายตาจากข้อมือแล้วไปมองหน้าคนพี่

 

        อุยยย จะทำหน้าดุทำไมเนี่ย

 

        “พี่กิงรู้จักพี่ปั้นดินด้วยหรอครับ”

        “เออ เสื้อที่มันใส่อยู่ก็ของกู รู้ใช่ไหมต่อไปต้องทำยังไง”

        “เชร้ดดดดดดดดดด ไปละนะพี่ปั้นดิน สวัสดีครับ”

 

        ทั้งสี่คนรีบวิ่งออกไปทันทีหลังจากที่เจอพี่กิงทำหน้าดุใส่แถมไปทำเสียงเย็นชาใส่น้องๆอีก

 

        “บีบข้อมือผมทำไมครับ”

        “มันจะล่อลวงมึงแน่ๆ”

        “มันมีคนคิดแบบนั้นด้วยหรอครับนอกจากพี่กิง”

        “มีมากกว่าจำนวนเสาในโมเดลกูอีกปั้น แล้วจะเที่ยวไปยิ้มอะไรนักหนา”

        “เอ้า แล้วจะให้ทำหน้าบูดเป็นตูดลิงหรือไง”

        “เออ เลิกยิ้มให้ชาวบ้านไปทั่วยิ่งดี”

 

        พูดเสร็จกิงก็เหวี่ยงข้อมือน้องที่จับอยู่ลงแรงๆ แล้วเดินออกจากร้านกาแฟไปโดยไม่เหลียวหลังมาหาเขาเลย เป็นอะไรของพี่เขาเนี่ย

 

        “นี่พี่กิง หึงหรอครับ”

        “หึงคืออะไร”

        “นี่หึงชัดๆเลย ฮ่าๆ”

 

        ปั้นดินวิ่งไปส่องหน้าคนพี่แล้วหัวเราะลั่น เพราะกิงทำหน้าหงุดหงิดอย่างกับไปทะเลาะกับรังแตนมา แล้วเดินไม่สนใจเขาเลยนะขายาวๆของพี่กิงนี่ก้าวฉับๆ แป๊ปเดียวจะจะถึงที่จอดรถละ ปั้นดินเดินตามเงียบๆจนถึงรถ ใช้จังหวะที่กิงจะเปิดประตูรถแทรกตัวเข้าไปดักหน้ากิงไว้

 

        “ยิ้มให้คนทั้งโลกด้วยความรู้สึกเท่านี้”

 

        ปั้นดินทำมือเป็นวงกลมเล็กๆสองข้างแล้วเอามาเทียบกับตาเป็นท่าส่องกล้อง

 

        “ชอบพี่กิงตั้งขนาดนี้”

 

        ปั้นดินทำแขนเป็นลูกวงกลมโดยชูขึ้นไปเหนือหัว

 

        “จะยิ้มให้กี่คน ก็ไม่เท่ายิ้มให้พี่กิงหรอกครับ”

 

        ปั้นดินส่งยิ้มตาหยีให้คนพี่

 

        “เพราะพี่กิงอ่ะ มีคนเดียวในโลก”

       

        กิงยิ้มตอบปั้นดินแล้วแก้เขินด้วยการเปิดประตูขึ้นรถ เด็กอะไรทำไมมันน่ารักน่าเอ็นดูขนาดนั้นวะ คือน้องอาจจะเข้าใจผิดประเด็นไปหน่อยเขาไม่ได้หึงที่ยิ้มให้คนอื่น เขาโมโหที่น้องมันจะให้เบอร์โทรพร้อมไลน์อะไรนั้นกับรุ่นน้องเขาง่ายๆแบบนั้นมากกว่า เจ้าปั้นดินเนี่ยไม่รู้อะไรเลย

 

        “ถอดเสื้อออก”

        “หา แค่บอกชอบไม่ได้แปลว่าจะยอมให้นะครับ”

        “คิดอะไรของมึง จะใส่ไหมเสื้อนิสิตอ่ะใส่ช็อปอยู่ไม่ใช่ไง”

        “ไอ้เราก็คิดว่าจะทำอะไรเรา โถ่”

        “เสียดายว่างั้น”

        “ใช่ครับ”

 

        ปั้นดินถอดช็อปออกเผยให้เห็นแค่เสื้อกล้ามสีขาวข้างในที่เจ้าตัวใส่ประจำแล้วยื่นช็อปคืนให้คนพี่ ปั้นดินยิ้มเหนือทันทีหลังจากที่เห็นพี่กิงสตั้นเพราะเจอทั้งคำพูดทั้งการกระทำของเขา แต่กิงจะไม่ยอมตกเป็นลองน้องหรอก

 

        “คนคุมทุกอย่างคือสถาปนิกนะหนู”

 

        กิงแสระยิ้มแล้วปลดเนคไทออกใช้มือค่อยๆปลดกระดุมเสื้อนิสิตทีละเม็ดๆ พร้อมส่งสายตาไปมองช่วงไหปลาร้าของน้องแล้วกวาดสายตาลงไปเรื่อยๆจนไปหยุดที่หัวกลางเกง จากนั้นก็ไล่สายตากลับขึ้นไปหยุดที่ปากฉ่ำๆน่าจูบของน้อง

 

        “พี่ พี่กิง…”

 

        ปั้นดินเจอพี่แกล้งคืนถึงกลับยกแขนขึ้นมากอดตัวเองไว้เพื่อเป็นการบังตัว พี่กิงจะมาส่งสายตาแทะโลมเขาแบบนี้ไม่ได้ เขารู้สึกหนาวๆร้อนๆยังไงไม่รู้

 

        “อย่าคิดจะเล่นกับเสือเลยปั้นดิน”

        “ปั้น คือปั้น ฮือออ พี่กิง”

       

         เจ้าปั้นดินก็เอื้อมไปเอาช็อปมาคุมหัวทันที ไม่ไหวแบบนี้ไม่ไหวแน่ๆ เขาต้องย้ายของออกจากหอพี่กิงวันนี้เลย พี่กิงไม่อ่อนโยนซะแล้วแหละปั้นดินว่า

         ในขณะที่เขามุดหัวอยู่ในช็อปของคนพี่อยู่นั้น จู่ๆกิงก็สวมเสื้อนิสิตให้คนน้องทั้งๆที่ยังไม่เอาช็อปที่คุมหัวอยู่ออก จับแขนน้องสวมเข้าไปในแขนเสื้อทั้งสองข้าง จากนั้นจึงติดกระดุมสามเม็ดบนให้น้อง กิงติดกระดุมให้คนน้องยันคอเลย

 

        “เสื้อตัวใหญ่ไปหน่อยนะ เอาช็อปมาได้แล้ว”

        “ทนพี่กิงไม่ได้แล้ว ปั้นจะขนของกับหอปั้น”

        “มันไม่ได้ออกง่ายขนาดนั้นนะครับ”

        “เข้ายังง่ายเลย ออกก็ต้องง่ายดิ”

        “ปั้น ทำไมชอบพูดจาสองแง่สองง่าม”

        “อะไร ก็พี่กิงอ่ะคิดไม่ดีเอง เจตนาปั้นไม่ได้มีอะไรเลยนะ”

        “ก็พูดให้คิดตลอดนี่วะ”

        “เอ้า ก็พี่คิดเองตลอดอ่ะ”

        “เออๆยอมๆ จะไปเรียนไหมนี่มันบ่ายสองแล้ว”

 

        กิงสตาร์ทรถแล้วออกจากคณะตรงไปยังคณะวิศวกรรมที่ห่างกันไม่มากเท่าไหร่ ระหว่างตึกวิศวกรรมกับตึกสถาปัตยกรรม มีห้องสมุดและตึกคณะไอทีอยู่ตรงกลาง เดินไปแปปเดียวก็ถึงแล้ว แต่วันนี้ขับรถมาเลยต้องไปส่งไอ้ตัวแสบถึงที่

 

        “ก็เพราะพี่กิงอ่ะชวนเถียง แถมยังทะลึ่งอีก”

        “นี่ถ้ายังไม่หยุดเถียงพี่จะจับจูบ ลงไปเรียนได้แล้ว”

        “เนี่ยไง ขนาดจะขู่ยังคิดที่จะลวนลามอ่ะ”

 

        ปั้นดินยื่นมือไปบีบตรงแผ่นอกคนพี่เบาๆทั้งสองข้าง แล้วรีบออกจากรถตรงเข้าคณะทันที ปล่อยให้คนพี่อึ้งหนักกับการกระทำของน้องเมื่อครู่ เด็กนี่มันหาทางจะเอาคืนเขาตลอดเลย

        “ไอ้เด็กแสบ”

 

//

ชอบที่ใช้คำว่า “เรา” ชอบที่ใช้คำว่า “ด้วยกัน”

ปั้นดิน.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 825 ครั้ง

877 ความคิดเห็น

  1. #851 IninNutCham (@IninNutCham) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 21:29
    ความอ้อยนี้ มีมากเหลือเกินนนน
    #851
    0
  2. #797 mook (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 18:07

    นี่ไม่ทราบว่าที่บ้านพี่กิงกับน้องปั้นนี่ทำธุรกิจขายอ้อยกันป่ะคะถึงได้ขยันเอามาแจกกันบ่อยขนาดนี้55555555

    #797
    0
  3. #761 VavaaV (@VavaaV) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 23:59
    ชอบความยินยอมพร้อมใจ​

    ไม่ปฏิเสธ​อะไร​ ใดใด​ ของดิน​
    #761
    0
  4. #738 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 18:40
    ปั้นหนีปายรูกกก หนีปายยย
    #738
    0
  5. #719 tarun_ (@tarun_) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 13:40
    ชอบพี่แกว่าน้องว่าเด็กแสบจัง แงงงง -เด็กแสบ
    #719
    0
  6. #702 Jinjoo.K (@yeye_mylove2) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 13:21
    อิพี่หึงเบอร์แรงมาก55555555
    #702
    0
  7. #612 ビール (@Beer1222) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 12:08
    ฮือออน่ารักโว้ยยยย
    #612
    0
  8. #602 nantapatt (@nantapatt) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 00:08
    ปั้นน่ารักจังเลยย
    #602
    0
  9. #574 น่องขาหมู (@bellzatail) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 17:42

    อยากข้ามไปอ่านเรื่องปั้นเดือนเลย5555

    #574
    1
    • #574-1 Hanatira (@nuttira94) (จากตอนที่ 10)
      14 มีนาคม 2562 / 18:12
      อ่านปั้นดินก่อนนนนนนนนนนนนนนน พี่เดือนไม่ไปไหนนน 55555555
      #574-1
  10. #541 Answer-S (@Answer-S) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:08
    สุดๆอ่ะครับบ
    #541
    0
  11. #502 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 22:39
    หึงน้องด้วยหรอพี่กิง
    #502
    0
  12. #435 aewryyyy (@aewryyyy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 20:12
    เฮลโล เธอได้ยินเรามั้ยยย
    #435
    1
    • #435-1 Hanatira (@nuttira94) (จากตอนที่ 10)
      30 พฤศจิกายน 2561 / 21:45
      ได้ยินค๊าาาาาาา อยากได้อะไรจากเรามั้ยยยยย
      #435-1
  13. #419 readerer (@readerer) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 06:39
    ชอบความรู้ทันกันอ่ะ ต่อปากต่อคำได้สุดกันจริงๆ 55555555555555
    #419
    0
  14. #393 NJChokdee (@NJChokdee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 18:03
    ชอบความรู้ทันกันอ่ะ5555
    #393
    0
  15. #367 PYPOP (@babelilong) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 03:40

    อ่อยกันไปมาไม่เกรงใจคนอ่านเล้ยยย

    #367
    0
  16. #298 Raatty (@Raatty) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 16:22
    ปั้นหนูจะอ่อยเรี่ยราดแบบนี้ไม่ได้น้าาาาาาา
    #298
    0
  17. #261 pparpbebi。 (@pukpuii-1999) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 06:07
    อ้อยเก่งงงงง5555555พี่กิงขี้แกล้งอ่ะ5555
    #261
    0
  18. #185 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 09:05
    อ้อยสุด
    #185
    0
  19. #104 yysll (@yysll) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 09:41
    อ้อยเก่งอย่างงี้ พอถึงเวลาได้กันจริงๆใครเริ่มก่อน 5555555 รอนะคะ
    #104
    0
  20. #103 SudaratYo (@SudaratYo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 22:20
    อ้อยเก่งทั้งคู่ อิอิ
    #103
    0
  21. #102 beambeambb10 (@beambeambb10) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 16:11
    หูยยยยยบยยฟินอ่าาาาา
    #102
    0
  22. #101 niigv (@niigv) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 12:37
    งื้อน่ารักกกก
    #101
    0
  23. #100 Corona_Borealis (@Corona_Borealis) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 04:29
    ใจไม่ดี เหมือนจะเป็นโรคหัวใจ ฮือออออ
    #100
    0
  24. #99 ทาม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 02:25

    งื้ออออออออ เขินนน

    #99
    0
  25. #98 WatchareeYimsara (@WatchareeYimsara) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 00:28
    งื้อๆๆๆๆ น่ารักอ่า
    #98
    0