[FIC EXO] DADDY SO COOL - BAEKDO

ตอนที่ 15 : DADDY SO COOL 14 : สิ่งที่มันกำลังจะเกิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,359
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    21 ก.ค. 57







14

“สิ่งที่มันกำลังจะเกิด”






 







 


 

            คยองซู .. จูบแพคฮยอน

 

            เสียงวิ้งๆที่ลอยไปรอบๆตัวแพคฮยอนแปลเปลี่ยนเป็นเสียงเรียกจากทีมงานเมื่อคยองซูถอนจูบออกแล้ว เขาดึงสติตัวเองที่หลุดลอยออกไปพร้อมรสจูบนิ่มนวลของอีกฝ่ายกลับมา แต่เหมือนว่าจะไม่เต็มร้อยเท่าไร

 

            นี่คยองซูทำให้เขาหายตื่นเต้น.. หรือตื่นเต้นหนักกว่าเดิมกันแน่

 

            “ไปได้แล้วแพคฮยอน สู้ๆ อย่าตื่นเต้นล่ะ”

 

            “อ..อืม”

 

            “คุณแพคฮยอนเชิญทางนี้ค่ะ” ทีมงานสาวเดินมาพาแพคฮยอนขึ้นเวทีไป ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบก่อนที่คยองซูจะเดินกลับห้องพักของแพคฮยอนไป โดยที่ไม่รู้ว่าทุกการกระทำของเขาและแพคฮยอนเมื่อครู่นี้ตกอยู่ในสายตาของใครบางคนที่ซุ่มดูอยู่ตลอด และมีหลักฐานเป็นภาพถ่ายจากโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูนั่นเรียบร้อยแล้ว

 

            “หึ .. บยอนแพคฮยอน เดี๋ยวนี้เปลี่ยนรสนิยมแล้วสินะ” ริมฝีปากแดงยกยิ้มก่อนจะเก็บโทรศัพท์มือถือลงกระเป๋าแล้วพาร่างระหงส์หายไปที่บันไดหนีไฟ ..

 

 

 

 

            บริเวณร้านคอฟฟี่ช็อปด้านล่างของสตูดิโอรายการ Inkigayo คยองซูและลู่หานพาแจสเปอร์มานั่งเล่นด้านล่าง เสียงเด็กน้อยเจื้อยแจ้วไปตามประสา ส่วนคยองซูและลู่หานเองทั้งคู่ก็เพิ่งมีเวลามาเจอกันวันนี้หลังจากไม่ได้พบกันนาน จึงมีเรื่องให้พูดกันมากมายไปตามประสาเพื่อนสนิท

 

            “คยองซู นายรู้ไหมว่าฉันกำลังได้เปลี่ยนหน้าที่แล้วนะ แถมเลื่อนขั้นด้วย”

 

            “จริงหรอ .. แล้ว นายไปทำหน้าที่อะไร” เค้กสตอเบอร์รี่ถูกตักเข้าปากสวยของลู่หานก่อนจะอมยิ้มออกมา

 

            “เป็นหัวหน้าสไตล์ลิสต์ จัดเสื้อผ้าไง ไม่ต้องทำงานหนักมากเท่าไร นี่พี่มินซอกก็สอนฉันด้วยนะ เขาบอกว่าถ้าฉันอดทนและทำต่อไปเรื่อยๆ อนาคตอาจจะได้เป็นผู้จัดการใครซักคนในบริษัทก็ได้”

 

            “นายคงอยากเป็นผู้จัดการกับเขาด้วยสินะ”

 

            “แน่นอนสิ”

 

            “ผู้จัดการเซฮุนใช่ไหมล่ะที่อยากเป็นน่ะ” พอได้ยินชื่อของเซฮุน ลู่หานก็หยุบยิ้มทันทีก่อนจะกลอกตาเลิกลั่กไปมาจนอดให้คยองซูหลุดขำออกมาไม่ได้

 

            “ก.. เกี่ยวอะไรกับเซฮุน ทำไมต้องเขาล่ะ”

 

            “ก็ .. เห็นนายดูสนิทกับเขานี่นา สนิทกันแบบนี้ดีจะตาย เวลาร่วมงานจะได้ไม่ลำบากไง”

 

ไม่เห็นเกี่ยวเลย

 

อ้อ.. หรือว่าอยากเป็นผู้จัดการหัวใจกันแน่นะ.. อ๊ะ ลู่หานตักเค้กใส่ปากเพื่อนรักตรงหน้าด้วยความหมั่นเขี้ยวทันที มาพูดล้อเล่นให้เขาเขินอยู่ได้นะคยองซู!

 

            “กินไปซะคยองซู”

 

            “อะไรอ่า..” คนตัวเล็กกว่าได้แค่ทำหน้ายู่เพราะโดนเพื่อนแกล้ง ก่อนจะหันไปมองแจสเปอร์ที่กำลังปีนขึ้นมานั่งตักตัวเอง

 

            “หม่ามี๊ แจสเปอร์ตะกิงช็อคกาแลกมั่ง”

 

            “งั้นมาครับ เดี๋ยวหม่ามี๊ป้อนนะ” พูดจบก็ทำหน้าที่เป็นคุณแม่ที่ดีด้วยการป้อนเค้กช็อคโกแลตใส่ปากเจ้าเด็กน้อยที่ดูจะมีความสุขเมื่อได้ลิ้มลองของหวาน

 

            “นายนี่ .. มีฮอร์โมนความเป็นแม่สูงนะ เป็นผู้ชายแท้ๆ”

 

            “ฮะๆ.. เพราะแจสเปอร์แหละมั้ง จริงๆสิ่งที่ฉันทำ เป็นพ่อก็ทำได้นะ ใช่ว่าจะเป็นหน้าที่ของแม่อย่างเดียวซะเมื่อไร” ลู่หานนั่งกอดอกหรี่ตามองเพื่อนตรงหน้าอย่างจับพิรุธ

 

            “แต่ฉันว่า .. นายคงต้องเป็นแม่ให้แจสเปอร์ตลอดไปแล้วล่ะ เด็กนี่ดูจะติดนายนะ” ได้ยินเพื่อนพูดแบบนั้น หลังจากเช็ดปากให้แจสเปอร์ คยองซูเงยหน้ามองลู่หานก่อนจะถอนหายใจออกมาแล้วอมยิ้มบางๆ

 

            “ไม่หรอกมั้ง .. บางทีวันนึงแม่ของแจสเปอร์อาจจะกลับมา ฉันก็คงหมดหน้าที่”

 

            “แล้วนายก็จะไปจากพวกเขาน่ะหรอ”

 

            “ก็.. ต้องไปสิ”

 

            “แต่ถ้าเป็นฉันนะ .. ฉันไม่ให้นายไปหรอก กว่าจะอยู่กันจนผูกพันขนาดนี้ นายคิดดูแล้วกันว่าแจสเปอร์จะร้องไห้งอแงหานายซักแค่ไหนถ้านายหายไป” มันก็จริงอย่างที่ลู่หานพูด ขนาดคราวที่เขาหนีเข้าห้องแล้วทิ้งให้แจสเปอร์อยู่กับแพคฮยอน เจ้าเด็กน้อยยังงอแงร้องไห้ไม่ยอมหยุด ถ้าเขาต้องไปจริงๆแจสเปอร์จะเป็นยังไงกันนะ ..

 

            “อีกอย่าง คุณแพคฮยอนก็คงไม่อยากให้นายไปหรอกนะ” ลู่หานพยายามพูดชื่อคนถูกพาดพิงที่ไม่ได้อยู่ในนี้ให้เบาที่สุด

 

            “นายรู้หรือไงลู่หาน ว่าเขาไม่อยากให้ฉันไป”

 

            “ฮะๆ.. ไม่รู้หรอก แต่ฉันเห็นเขาชอบแอบมองนายบ่อยๆตอนนายไม่รู้ตัว” รอยยิ้มทะเล้นของลู่หานพร้อมยื่นหน้ามาใกล้คยองซูจนอีกฝ่ายอดหมั่นไส้ไม่ได้จึงลงมือบีบจมูกรั้นของเพื่อนสนิทเบาๆ

 

            “โอ๊ย .. คยองซู เจ็บนะ”

 

            “เอาอะไรมาพูดเนี่ย”

 

            “ก็พูดไปตามที่เห็นนี่ ทำงานร่วมกันมาก็เยอะอยู่ ฉันเห็นตลอดเวลานายมาด้วย มีแต่นายอ่ะที่ไม่เห็นว่าเขามองนาย .. ด้วยสายตายังไง” ยังมิวายลอยหน้าลอยตาล้อเพื่อนจนคยองซูหน้าร้อนผ่าวไปอีก

 

            “เพ้อเจ้อน่ะลู่หาน กินไปเลย ไม่งั้นฉันไม่เลี้ยงนะ”

 

            “ก็ได้ ~

 

            “อายู่หาน แจสเปอร์ตะกิงฉะตอเบอยี่”

 

            “ย๊า .. ไม่ได้นะครับแจสเปอร์ อันนี้ของคุณอานะ แจสเปอร์กินของแจสเปอร์สิ” เสียงของลู่หานกับแจสเปอร์ที่พยายามจะแย่งเค้กกันกลับไม่ได้อยู่ในโสทประสาทของคยองซูเลยแม้แต่น้อย เพราะคำพูดของลู่หานนั่น มันทำให้เขาอยากรู้จริงๆว่าตลอดมา เขาโดนแพคฮยอนแอบมองจริงหรือเปล่า ..

 

            คิดๆแล้ว .. ใบหน้าเล็กก็ก้มงุด รู้สึกหน้าร้อนผ่าวอย่างห้ามได้ ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

           

            เป็นอีกวันที่แพคฮยอนต้องตื่นเช้าเพราะกลิ่นหอมของซุปกระดูกหมูที่คยองซูทำ มันหอมจนคนที่วันๆคิดแต่จะนอนต้องลุกขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ แพคฮยอนเดินหน้ายุ่งมานั่งแหมะลงที่โซฟากลางห้องก่อนจะมองแผ่นหลังเล็กที่ยังคงง่วงอยู่กับการทำอาหารเช้า

 

            “แจสเปอร์ล่ะ”

 

            “ฮะ .. อ้าว นายตื่นแล้วหรอ แจสเปอร์ไปเล่นกับน้องคริสน่ะ” หันมาส่งยิ้มให้ก่อนจะกลับมาสนใจกับเมนูตรงหน้าของวันนี้ต่อ

 

            แพคฮยอนเห็นรอยยิ้มนั่นแล้วหัวใจมันเต้นระรัวไม่เป็นจังหวะไปเลย นี่เขาต้องกลายเป็นคนที่เสียฟอร์มเวลาเจอคยองซูตั้งแต่โดนจูบแบบไม่ทันตั้งตัวเมื่อวาน ..

 

            “นายปล่อยให้แจสเปอร์ไปห้องคนอื่นได้ยังไง”

 

            “เขาไม่รู้หรอกว่าแจสเปอร์เป็นลูกนาย ฉันไม่ได้บอกใคร” ซุปร้อนๆถูกนำมาวางบนโต๊ะอาหารเป็นอย่างแรก แพคฮยอนเห็นแบบนั้นจึงเดินไปนั่งลงบนโต๊ะทันทีด้วยความหิว

 

            “ไม่ใช่แบบนั้น ฉันแค่ถามเป็นเชิงว่า นายไว้ใจคนอื่นหรือไงที่พาลูกไปอยู่กับเขาน่ะ” คำพูดนั้นทำให้คยองซูต้องอมยิ้มออกมาก่อนจะเอ่ยปากถาม

 

            “นายพูดแบบนี้แสดงว่าเป็นห่วงแจสเปอร์งั้นสิ”

 

            “ก็ลูกฉันนะ ไม่ให้หวงหรือไงเล่า..” เหมือนจะเผยไต๋ว่าที่แท้ก็หวงลูก ประโยคท้ายๆเสียงของแพคฮยอนเลยเบาลงอย่างจับใจความไม่ค่อยได้

 

            “ฮ่าๆ .. นี่ แม่น้องคริสน่ะใจดี ไม่ดุด้วย ฉันพาแจสเปอร์ไปเล่นกับน้องคริสบ่อย แถมบางทีคุณแม่น้องก็ทำอาหารเย็นมาให้ด้วย ถ้าไว้ใจไม่ได้ ป่านนี้นายคงโดนยาพิษผสมในข้าวไปแล้วล่ะ”

 

            “งั้น .. ก็ตามใจ” แพคฮยอนยักไหล่อย่างไม่สนใจก่อนจะลงมือกินข้าว มือหนากดรีโมตเปิดทีวีเพื่อตามข่าวอย่างปกติของทุกวัน

 

            สำหรับข่าวช็อควงการในวันนี้นะคะ ดาราหนุ่มชื่อดังที่เป็นถึงซุปตาร์แนวหน้าของเกาหลี ชื่อย่อ B. มีภาพหลุดขณะจูบดูดดื่มกับชายหนุ่มร่างเล็กที่คาดว่าอาจจะเป็นแฟนเพศเดียวกันนอกวงการ เหตุเกิดหลังเวทีรายการ Inkigayo ที่เจ้าตัวขึ้นเวทีคัมแบค..’

 

 

            ความเงียบกำลังเข้าปลุกคลุมไปทั่วห้อง ..

 

            “น..นั่นมัน ฉันกับนายนี่คยองซู” แพคฮยอนยกมือชี้นิ้วค้างที่ทีวี เช่นเดียวกับคยองซูที่ถึงแม้จะไม่ได้หันมาดูภาพ แต่แค่ฟังเสียงจากข่าวก็รู้ว่ามันคือเรื่องเมื่อวาน

 

            “แย่ล่ะ” ร่างโปร่งของแพคฮยอนรีบเดินไปคว้าโทรศัพท์มือถือมากดโทรออกหามินซอก รอซักพักอีกฝ่ายก็รับสาย

 

            (( ว่าไงเจ้าตัวดี! มีข่าวแต่เช้าเลยนะ ))

 

            “พี่! มีข่าวแบบนี้ได้ไงอ่ะ”

 

            (( ถามแกก่อนดีกว่าว่าทำอะไรทำไมโจ่งแจ้งกันขนาดนั้นฮะ ))

 

            “มันไม่มีอะไรจริงๆนะพี่ แล้วผมจะทำยังไงดี ป่านนี้หน้าคอนโดเต็มไปด้วยนักข่าวแล้วแน่ๆ” คยองซูที่ยืนฟังอยู่เองก็ตกใจไม่แพ้กัน เขารู้ว่าต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะเขา ที่ไม่คิดให้ดีว่าตรงนั้นมันก็ที่สาธารณะที่หนึ่ง

 

            (( อย่าเพิ่งออกไปไหน อยู่ในห้อง เดี๋ยวพี่ไปหานายเอง )) แพคฮยอนวางสายมินซอกไป แต่สีหน้าของเขายังฉายความกังวลไว้อยู่ และแน่นอนว่าเขาไม่ลืมที่จะหันมองคนตัวเล็กกว่าในห้องที่คงรู้สึกผิดไม้แพ้กัน

 

            “คยองซู ไม่เป็นไรนะ มันไม่มีอะไร ฉันไปแก้ข่าวก็ได้ แต่นายห้ามคิดมากนะ”

 

            “ฉ.. ฉันขอโทษนะแพคฮยอน คือ.. ฉันไม่ได้ตั้งใจ” แพคฮยอนเห็นใบหน้าซีดเผือกของคยองซู ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่นก่อนที่อีกฝ่ายจะปล่อยโฮออกมา

 

            “อย่าร้องไห้สิ นายไม่ได้ทำอะไรผิด เรื่องแค่นี้เอง..” แม้มันจะไม่ใช่เรื่องแค่นี้สำหรับแพคฮยอนอย่างที่พูด แต่เขาก็เลือกที่จะปลอบอีกฝ่ายด้วยคำพูดนี้

 

            ก่อนจะดึงคนตัวเล็กกว่าเข้ามากอดปลอบไว้แน่น..

 

            “ฮึก.. ฉันขอโทษ.. ฉันผิดเองที่ทำอะไรบ้าๆแบบนั้นลงไป ฮือ”

 

            “ไม่ .. ถ้านายว่านายผิด ฉันก็ผิดด้วยนะ อย่างร้องไห้ได้ไหมคยองซู” มือหนาลูบกลุ่มผมนิ่มเบาๆอย่างปลอบประโลม แต่เหมือนจะไม่ได้ผล เพราะยิ่งแพคฮยอนพยายามจะอ่อนโยนมากเท่าไรคยองซูก็ยิ่งรู้สึกผิด

 

            “ฉันขอโทษนะ.. ฮือ ฉันขอโทษจริงๆที่ทำให้นายเดือดร้อน ฮึก..

 

            “หยุดขอโทษฉันได้แล้วคยองซู..

 

            นายไม่ผิดเลยซักนิด ..

 

            ฉันต่างหากที่ผิด .. ฉันเลือกที่จะผลักนายออกไปตอนจูบก็ได้

 

            แต่ฉันไม่ทำ .. เพราะฉันเลือกที่จะให้นายจูบฉัน

 

            เพราะฉะนั้น อย่าร้องไห้เลยนะ คยองซู ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            แพคฮยอนถูกเรียกตัวมาที่บริษัททันทีหลังจากข่าวที่แพร่ออกไปเริ่มกลายเป็นข่าวใหญ่ สื่ออินเตอร์เน็ตต่างๆเผยแพร่ข่าวของเขาออกไปอย่างรวดเร็ว มีทั้งผลตอบรับในแง่บวกและแง่ลบ ซึ่งแน่นอนว่าในแง่ลบต้องมากกว่า ด้วยประเด็นที่ว่าความรักของคนเพศเดียวกันและการวางตัวไม่เหมาะสมของซุปเปอร์สตาร์ระดับเกาหลีอย่างแพคฮยอนที่ทำงานในวงการมาตั้งแต่เด็ก

 

            “มีอะไรจะแก้ตัวไหมแพคฮยอน” เสียงทุ้มของประธานบริษัทถามด้วยความกังวล

 

            “ไม่มีครับ”

 

            “แล้วทำไมถึงไปทำอะไรประเจิดประเจ้อแบบนั้น นายควรระวังตัวก็รู้นี่” แพคฮยอนหายคำตอบมาตอบคำถามมากมายจากประธานบริษัทและบรรดาทีมงานหลายๆคนในห้องประชุมตอนนั้นไม่ได้ เขาทำแค่เพียงนั่งเงียบและเป็นฝ่ายมินซอกแทนที่ตอบแทบทุกอย่าง

 

            “จริงๆแล้ว เด็กที่อยู่ในภาพนั้นไม่ใช่แฟนหรือคนรักของแพคฮยอนนะครับท่านประทาน”

 

            “ไม่ใช่แฟนหรือคนรัก .. แล้วทำอะไรน่าเกลียดแบบนั้นออกสื่อได้ยังไงกัน” ยากเหมือนกันที่มินซอกจะขุดคำแก้ตัวมาแก้ต่างแทนน้องชายคนนี้

 

            “เขาเป็นเพื่อนกันครับ อาจจะเล่นกันตามประสาเพื่อนก็ได้นะครับท่านประธาน”

 

            “อาจจะ .. ก็แสดงว่ามีทั้งความเป็นไปได้ และเป็นไปไม่ได้น่ะสิคุณมินซอก เลิกแก้ตัวให้เจ้าเด็กนี่ซักทีเถอะ แพคฮยอน ตอบมาได้แล้วว่านายจะเอายังไงกับเรื่องนี้ แล้วตกลงเป็นอะไรกับเด็กในภาพนั่น”

 

            “ผม .. กับคนในภาพ เรารักกันครับ”

 

            “หา ..” ทุกคนในห้องประชุมร้องเสียงหลงด้วยความตกใจกับสิ่งที่แพคฮยอนเปิดปากพูดออกมา

 

            “แพคฮยอน ..

 

            “แต่เราไม่ได้คบกันในฐานะคนรัก แค่เป็นกำลังใจให้กันก็เท่านั้น .. ส่วนในภาพนั่น เขาแค่เห็นผมตื่นเต้น เลยทำให้ผมหายก็เท่านั้น”

 

            “นี่คือคำแก้ตัวของคนของประชาชนอย่างคุณหรือแพคฮยอน”

 

            “ไม่ได้แก้ตัวแต่อย่างใด .. ทั้งหมดที่พูดคือความจริงครับ จะเชื่อหรือไม่เชื่อ นั่นก็ขึ้นอยู่กับจิตสำนึกของคนฟัง” แพคฮยอนพูดจบก็ลุกออกจากห้องประชุมไป มินซอกรีบเดินตามน้องชายตัวเองไปด้วยโดยไม่ลืมจะเอ่ยปากขอโทษประธานและทีมงานทุกๆคน

 

 

            “แพคฮยอน! หยุดนะ นายจะไปไหน”

 

            “พี่จะมาด่าอะไรผมอีก”

 

            “ไม่ใช่เว้ย! แต่แค่อยากถาม ว่าอะไรดลใจให้แกพูดแบบนั้นออกไป” ร่างโปร่งหยุดเดินก่อนจะหันมามองหน้ามินซอก สีหน้าแพคฮยอนตอนนี้หากใครมาล้อเล่นอาจจะมีเจ็บตัวซักหมัดสองหมัดเป็นแน่

 

            “ผมแค่จะปกป้องคยองซู”

 

            “แต่นายไม่คิดจะปกป้องตัวเองเนี่ยนะ .. นี่ความรักมันทำได้ถึงขนาดนี้หรือไง แล้วทำลงไปเนี่ย ถ้าเขาไม่รักนายล่ะ นายจะไม่เสียอนาคตในวงการไปฟรีๆหรือไงแพคฮยอน”

 

            “แล้วพี่คิดว่าผมอยากอยู่ในวงการนี้มากหรือไง!” เสียงตวาดดังลั่นทำให้คนที่เดินผ่านไปมาแถวนั้นต้องสะดุ้งและหันมาสนใจทั้งสองคนกันเป็นแถบ

 

            “แพคฮยอน ..

 

            “แม่อยากให้ผมมายืนจุดนี้ แต่ไม่เคยถามเลยว่าผมอยากมาหรือเปล่า แม่เป่าหูผมตั้งแต่เด็กว่าต้องเป็นดารานะ ต้องเป็นนักร้อง แม่เคยทำแบบนี้กับซอฮยอนนูนาแต่ไม่สำเร็จ คนที่เป็นเป้าหมายต่อไปของแม่ก็เลยเป็นผม .. แม่บังคับให้ผมทำทุกอย่างเพื่อจะได้เข้ามาในวงการ เข้ามาในโลกที่มีแต่ความไม่จริงใจและจอมปลอม .. แม่มีความสุขตอนเห็นผมโด่งดังมีชื่อเสียง แต่แม่ไม่เคยถามเลยว่าผมมีความสุขหรือเปล่า”

 

            “…..

 

            “ผมก็คนนะพี่มินซอก .. มีหัวใจ ผมมีความรักเป็น ผมก็อยากมีชีวิตของตัวเองเหมือนกัน”

 

            “แต่นายไม่เห็นต้องทำขนาดนี้” แพคฮยอนสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนจะหลับตาลงแล้วพยายามทำตัวให้ปกติที่สุด

 

            “คยองซูอยู่กับใคร”

 

            “ลู่หาน .. อยู่ที่ห้องลู่หานเพราะนักข่าวบุกไปรอหน้าห้องนายเต็มไปหมด พี่ก็เลยให้ลู่หานไปพาคยองซูกับหลานไปไว้ที่นั่น”

 

            “ขอกุญแจรถด้วย”

 

            “แพคฮยอนนายยัง..

 

            “ผมบอกว่าขอกุญแจรถด้วย” สุดท้ายแล้วมินซอกก็ต้องยอมส่งกุญแจรถให้แพคฮยอนแต่โดยดี ก่อนที่ร่างโปร่งจะก้าวขาฉับๆหายไปโดยไม่หันกลับมามองมินซอกเลยซักนิด

 

            “พี่ .. ช่วยนายได้แค่นี้นะแพคฮยอน”

 

 

 

 



 

 

 

 

 

            “เลิกร้องไห้ได้แล้ว ตาบวมหมดแล้วนะ” นิ้วเรียวของชานยอลเช็ดคราบน้ำตาที่ดวงตากลมโตของคยองซูเบาๆ ตั้งแต่ลู่หานและเขาไปพาคยองซูและแจสเปอร์ออกมาจากห้องของแพคฮยอน เขาก็ยังไม่หยุดร้อง ใบหน้าน่ารักดูกังวลมากจนน่าเป็นห่วง

 

            “ฉัน.. ฉันทำให้เขาเดือดร้อนนะชานยอล จะทำยังไงดี.. ฮือ”

 

            “แพคฮยอนอยู่ในวงการมานาน เขารู้วิธีที่จะแก้ปัญหาและให้มันผ่านไปด้วยดีนะคยองซู เชื่อฉัน” ชานยอลดันหัวกลมๆของเพื่อนให้มาซบไหล่ตนเองก่อนจะกอดปลอบเบาๆ พอดีกับที่ลู่หานเดินออกมาจากห้องนอน

 

            “แจสเปอร์ล่ะ”

 

            “หลับแล้ว กว่าจะหลับฉันต้องหลอกล่อสารพัด บอกว่าหม่ามี๊ไม่สบายห้ามแจสเปอร์รบกวน สุดท้ายก็ผล็อยหลับไป”

 

            “ดีแล้ว แต่เจ้านี่น่ะสิยังไม่หายดีเลย” ลู่หานเดินไปหยิบตาชุบน้ำอุ่นมาให้คยองซูก่อนจะค่อยๆประคบที่ตาให้ เนื่องจากการร้องไห้ติดต่อกันเป็นเวลานานของคยองซูส่งผลให้ขอบตาสวยบวมปูดเป็นที่เรียบร้อย

 

            “หยุดร้องเถอะน่า ร้องไปแล้วมันแก้ไขอะไรไม่ได้ จะร้องทำไม”

 

            “ฉัน ..ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ ..

 

            “แล้วอะไรดลใจให้นายไปจูบแพคฮยอนวะ” คำถามของลู่หานทำให้คยองซูชะงักไป ร่างเล็กก้มหน้าคางแทบชิดอกอย่างพยายามจะหาคำตอบให้เพื่อน

 

            “ฉัน .. เห็นเขาตื่นเต้น เลยจูบ”

 

            “ดูหนังมากไปสินะนายน่ะ .. รู้ไหม การจูบกันมันคือการแสดงความรัก ไม่ได้มีไว้หยุดความตื่นเต้น” ชานยอลดันหัวเพื่อนสนิทเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว แต่ก็ยังคงโอบไหล่ปลอบต่อไป

 

            “นายไปจูบเขาแบบนั้นน่ะ .. รักเขาแล้วใช่ม้า” รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าของลู่หานและชานยอลทันทีที่เปิดประเด็นคำถามนี้

 

            “เวลาแบบนี้ .. พวกนายควรจะมาถามเรื่องแบบนี้กับฉันหรือไง”

 

            “อย่างน้อยก็ทำให้นายหยุดร้อง ฉันเก่งไหมล่ะ” ลู่หานยีผมนิ่มของเพื่อนเบาๆอย่างเอ็นดู

 

            “ฉัน .. ไม่ได้รักแพคฮยอนอย่างที่พวกนายคิดหรอกนะ อย่าล้อฉันด้วยคำพูดแบบนี้เลย”

 

 

            มือหนาที่กำลังจรดจะเคาะประตูตรงหน้าค่อยๆลดลงช้าๆเมื่อได้ยินประโยคชัดเจนจากด้านในห้อง ไม่ต้องเห็นหน้าก็จำเสียงได้ว่าใครเป็นคนพูด

 

            ที่นายทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรกันนะคยองซู .. นายไม่รักฉัน แล้วจะทำให้ฉันรักนายไปเพื่ออะไร

 

            นายทำให้แพคฮยอนคนนี้ตกหลุมรักนายเพื่ออะไร ..

 

 

 

 

 

 




 

 

TBC

 

 

 

 

ฟิคครอบครัวสดใสโนดราม่า แง้ววววว TTvTT

ตอนแรกก็จะโนดราม่านะ แต่มันจะไม่เข้าทฤษฎีการแต่งฟิคเนอะ 5555555555

ดราม่านิดๆแต่พอเหมาะ ไม่มากไม่น้อย

แท็กในทวิตเตอร์ #ปะป๊าแบคฮยอน นะจ๊ะ <3

ปล. เหลือเวลาว่างอีกเดือนนึง จะเปิดเทอมแล้วเลยพยายามจะอัพบ่อยๆ อัพไวที่สุดเนาะ

ปล๒. เรื่องนี้จะมีประมาณ 20 ตอนไม่ขาดไม่เกิน เท่าที่ไรท์คำนวณแย้ว นั่นคืออีกไม่กี่ตอนจะจบแยะ ;-;


(c) Chess theme












 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

1,509 ความคิดเห็น

  1. #1498 MYCUTEBOY0112 (@hanami_jelly) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 14:35
    อ้ะ อห.!! จังหวะนรกไปอีก ...!!
    #1498
    0
  2. วันที่ 25 กันยายน 2560 / 17:42
    ได้ยินน่ะดีแล้ว ดีกว่ามารู้ทีหลัง ปล่อยให้ตัวเองถล้ำลึกเข้าไปกว่านี้ สู้ๆนะพยอนแบคฮยอน เราเชื่อว่านายจะผ่านพ้นมันไปได้ เราอยู่ข้างแกนะเว้ยยย
    #1465
    0
  3. #1351 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 05:08
    เอ้า แบคมาได้ยินซะงั้น ถถถถถถถ
    #1351
    0
  4. #1322 2023listen (@listen47) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 19:20
    มาม่าเริ่มมาละกลิ่นแบบนี้
    #1322
    0
  5. #1298 MookMark (@143v) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 03:05
    ดราม่าไปอีก คยองไม่ไ้ตั้งใจหรอก แค่ยังไม่มั่นใจมากกว่า ฮื่อออออออ ไม่ มันต้องไม่ดราม่านะ
    #1298
    0
  6. #1211 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 20:57
    แบคพร้อมจะทิ้งทุกอย่างเพื่อคยองเลยนะ แต่มาได้ยินแบบนี้พูดไม่ออกเลย
    #1211
    0
  7. #1187 백현cute ~ (@wrote-from-heart) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 15:01
    คยองอ่าแบคเสียใจน่ะ #ไม่ชอบดราม่าเลยTT
    #1187
    0
  8. #1118 หมีเหลือก (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2557 / 01:09
    งึกกกกๆๆๆ คยองอ่าาเห็นไหมทำให้อิพี่เขาใจผิดเลย

    ไปง้อด้วยจูบอีกรอบด่วนนนน
    #1118
    0
  9. #1082 Tukta Wufan (@tuktalovekris) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 22:15
    หึหึ คิดว่าทำแบบนี้แล้วแบคจะกลับไปกินพี่เหมือนเดิมเหรอ คริสยอลนี่ก็นะ พอจะหน่วงก็หน่วงซะแทบใจหาย พอจะหวานก็หวานขนไม่อายยามบางเลย ยอลหยุดถ่ายภาพเถอะไปนั่งเป็ยมาดามให้พี่คริสก็พอแย้วววววว
    #1082
    0
  10. #1065 Princess Galaxy (@aiy15) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2557 / 21:14
    ไม่เกรงใจยามเลยนะ 555
    #1065
    0
  11. #982 moslolo (@anpk) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2557 / 23:20
    คริสมาหามาดาม ^0^
    #982
    0
  12. #968 BK_BK (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2557 / 22:47
    สงสารแบคฮยอนมากนะจุดจุดนี้
    #968
    0
  13. #748 Numwaen (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2557 / 09:38
    แงงงงงงงงงงง้ ดราม่า
    #748
    0
  14. #736 ⊙♡⊙ KyungD.O. (@kwonjinan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 13:42
    ง่ะะะะ ดราม่าคืบคลานเข้ามาแล้ว T^T แล้วดูดิ จังหวะอะไรจะเหมาะกันแบบนี้กัน
    แบคก็ดันมาได้ยินตอนคยองพูดบอกว่าไม่ได้รักแบบนั้นอีก แต่เชื่อเถอะแบค
    คยองไม่ได้ตั้งใจพูดหรอก มันคงไม่ได้ออกมาจากใจจริงแน่นอน
    คยองก็แค่เขินเท่านั้น แบคอย่าเพิ่งเข้าใจผิดเลยนะ 
    แล้วคนๆ นั้นมันคือใครกัน คนที่แอบถ่ายแบคแบบนี้ มันเป็นครายยยยย~ T.T
    ดูท่าแล้วก็คงไม่หวังดีด้วยแน่ๆ T^T
    #736
    0
  15. #666 TK Inking (@tk-inkexo27) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2557 / 01:53
    ฮือๆๆๆ พี่แบคมาได้ยินประโยคว่าไม่รัก ทั้งที่คยองก็รักแบค แบคก็รักคยอง
    #666
    0
  16. #642 Khemaporn Klaykaew (@khemaporn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2557 / 20:33
    คยองมาให้ความหวังแบคตะไมมมม~ T^T แบคเสียใจน้ะรู้ม้ายยยยยยย #อัพเร็วๆน้ะค้ะจะรอตอนต่อไป
    #642
    0
  17. #637 •Seoraemon• (@seohyun-seohyun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2557 / 19:07
    บีบหัวใจอย่างแรง... คุยกันดีๆเถอะนะ สงสารลูกบ้างก็ได้ T________T
    #637
    0
  18. #636 MuHan* (@snck-95line) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2557 / 09:17
    อ่าาาาา เริ่มเศร้าแล้วว T^T ชอบคำพูดแบคตอนพูดกับมินซอกเรื่องแม่อ่า
    คยองซูยังไม่รู้ใจตัวเองสินะ เอ๊ะหรือว่ารู้แต่เขินเลยพูดปฏิเสธ 
    #636
    0
  19. #635 katen (@katen) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 20:50
    กรี๊ด T-T น้ำตาทำไมไหล ทำไมหน่วงแบบนี้ สงสารพี่แบค ... 
    #635
    0
  20. #634 Eye Eyeyada (@meef) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 16:39
    ฮรือออ ไม่จริงใช่ไหมไรต์ อย่าทำร้ายรีดแบบนี้ TT
    #634
    0
  21. #632 Aui Chim (@baek_do) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 08:41
    แง่งๆค้างอ่ะ ทำไมคยองซูวววววพูดแบบนี้ออกมานะ มาต่อไวๆนะคร้าบ
    #632
    0
  22. #631 fernn14 (@fernn1404) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 22:15
    ไม่นะคยองทำไมพูดแบบน้านนนนนนนนน
    #631
    0
  23. #630 antaunn (@antaunn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 21:46
    โอ้ย รีบๆดีกันน้า ;__; สงสารแบคอ่ะ แบคต้องมีคยองนะ
    #630
    0
  24. #629 feemmmm (@qfeemot) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 21:04
    คยองซู นูนาปวดใจนะะะะ หนูต้องรีบบอกแด๊ดดี้ไปนะลูก นูนาเจ็บใจ นูนาช้ำใจจจจจ อย่าหน่วงเยอะ นูนาปวดใจ
    #629
    0
  25. #628 CHANNii (@kamzaaa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 20:43
    บางครั้งนะ บางครั้งประตูห้องก็บางไป แบบทำไรอยู่ข้างในข้างนอกห้องรู้เห็นหมด เอิ่ม.... =_=
    #628
    0