[FIC EXO] DADDY SO COOL - BAEKDO

ตอนที่ 14 : DADDY SO COOL 13 : คุณย่ามาเยี่ยม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,355
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    16 ก.ค. 57







13

“คุณย่ามาเยี่ยม”





 






 




 

            ทันทีที่แพคฮยอนรู้ว่าแม่ผู้บังเกิดเกล้ากำลังจะมาเยี่ยม ความรู้สึกแรกก็คือเขากลายเป็นคนสติแตกไปทันทีที่พยายามจะเอาแจสเปอร์ไปแอบไว้ให้ไกลจากสายตาคุณแม่ผู้ยังไม่รู้เรื่องของเขา คยองซูพอจะเข้าใจก็เลยพาแจสเปอร์ไปหาน้องคริสแต่กลายเป็นว่าแม่และน้องคริสออกไปข้างนอก นั่นทำให้สุดท้ายแล้วทั้งคู่ก็ต้องกลับมาที่ห้องเช่นเดิม

 

            แพคฮยอนเลยต้องเปลี่ยนแผนใหม่ด้วยการจับสองแม่ลูกยัดเข้าไปในห้องนอนก่อนจะย้ำหนักหนาว่าให้ล็อคประตูไว้ ก่อนที่เขาจะไปขนของเล่นและของใช้บางอย่างที่อยู่นอกห้องของแจสเปอร์เอาไปเก็บในห้องตามด้วย

 

            “นายอยู่ในนี้ อย่าให้แจสเปอร์ส่งเสียงออกมาแม้แต่นิด นายรู้ใช่ไหมถ้าแม่ฉันรู้เรื่องทั้งหมดฉันต้องตาย”

 

            “อะอือ ฉันรู้”

 

            “ดีเลย .. งั้นนายต้องช่วยฉันนะคยองซู”

 

            กว่าหลักฐานจะหายหมดก็เล่นเอาเหนื่อยหอบกันแทบตาย ..

 

 

          ก๊อกๆๆ..

 

            เสียงเคาะประตูนั้นทำให้แพคฮยอนรู้ทันทีว่าแม่คงต้องมาถึงแล้วแน่ๆ เขาจึงพยายามทำตัวให้ปกติที่สุดอย่างไม่สามารถจะจับพิรุธได้ ก่อนจะพ่นลมหายใจออกพรืดใหญ่แล้วตัดสินใจเดินไปเปิดประตู

 

            “Surprise! ลูกชายสุดที่รักของแม่”

 

            “แม่..” แสร้งทำเป็นตกใจที่เจอแม่ก่อนที่แพคฮยอนจะรีบโผกอดสาวสูงวัยที่ยังคงสวยไม่มีเปลี่ยนไม่ว่าจะกี่ปีผ่านไปแล้ว

 

            “คิดถึงมากๆเลยลูกรัก ไหนเป็นยังไงบ้าง นี่ผอมลงหรือเปล่า ไม่ดูแลตัวเองใช่ไหม”

 

            “อ่า .. ช่วงนี้ผมทำงานเยอะครับ อาจจะมีลืมๆไปบ้าง ว่าแต่แม่เถอะครับ จะมาไม่บอกผมก่อนเลย แม่สบายดีใช่ไหมครับเนี่ย” แพคฮยอนพาแม่เข้ามาในห้องก่อนจะหอมแก้มคุณนายบยอนฟอดใหญ่

 

            “บอกก็ไม่เซอรไพร้ส์สิยะ แม่สบายมาก ยิ่งเห็นหน้าแกยิ่งสบายไปใหญ่”

 

            “แฮ่ๆ” แพคฮยอนยืนมองแม่ของตนที่เดินสำรวจไปรอบๆห้อง ก่อนที่เขาจะหันไปสะดุดกับรองเท้าคู่เล็กๆของแจสเปอร์ที่ตกอยู่บนพื้น เจ้าตัวรีบสาวเท้าเดินไปเขี่ยเข้าใต้ตู้เพื่อปกปิดหลักฐานทันที

 

            “จริงๆแม่ไม่ต้องมาให้เสียเวลาก็ได้นะครับ ยังไงผมก็โทรคุยกับแม่บ่อยๆอยู่แล้ว แถมแม่ก็ยังเห็นผมในทีวีแทบทุกวัน”

 

            “แหม มันไปเหมือนกันที่ไหนล่ะหื้ม เนี่ย แม่โทรไปบอกซอฮยอนก่อนจะมา บอกว่าจะมาเซอร์ไพร้ส์แกเลยล่ะ” แพคฮยอนนึกขอบคุณพี่สาวของเขาที่โทรมาบอกก่อน ไม่งั้นถ้าแม่มาแล้วเห็นแจสเปอร์ คงไม่ต้องเดาให้ยากว่าจะเกิดอะไรขึ้น

 

            “แม่นั่งก่อนดีกว่าครับ เดี๋ยวผมเอาน้ำเย็นๆมาให้นะ” แพคฮยอนเดินไปประครองแม่มานั่งที่โซฟา ก่อนที่เขาจะเดินเลี่ยงไปที่ตู้เย็น หัวใจเขาตอนนี้เต้นแรงราวกับจะหลุดออกมาเพราะกลัวความจะแตกเสียก่อน

 

            “ห้องสะอาดดีนะ จ้างแม่บ้านหรอ”

 

            “ฮะ .. อ๋อ ผมทำเองครับแม่” น้ำเปล่าเย็นเฉียบถูกวางลงบนโต๊ะ ก่อนที่แพคฮยอนจะนั่งลงข้างๆผู้เป็นแม่แถมกอดเอวอ้อนตามประสา

 

            “คิดว่าคนอย่างแม่จะเชื่อหรือไง”

 

            “โถ่ .. แม่ครับ ผมก็มีมุมแบบนี้เหมือนกันนะ จริงๆแล้วก็มีแม่บ้านมาทำให้แหละครับ” แพคฮยอนยิ้มก่อนจะมองคุณนายบยอนที่จู่ๆก็ลุกขึ้นเดินสำรวจไปทั่วห้องอีกรอบ

 

            “ว่าแต่อยู่คนเดียวนี่ทำอาหารกินเองบ้างหรือเปล่าหื้ม”

 

            “ก็มีบ้างครับ” คุณนายบยอนเดินไปที่มุมครัว ก่อนจะเปิดประตูตู้เย็น สำรวจสิ่งที่อยู่ในนั้นแล้วก็บ่นไปตามความเป็นแม่ที่เห็นว่ามันไม่เป็นระเบียบเท่าไร

 

            “แม่ว่าจะทำซุปข้าวโพดให้ พรุ่งนี่เราต้องไปอัดรายการคัมแบคใช่ไหม”

 

            “อ่า ครับ..” ตาคมมองออกไปนอกระเบียงห้องซึ่งอยู่ติดกับมุมครัว นั่นทำให้แพคฮยอนเบิกตากว้างจนแทบจะหลุดจากเบ้าเหมือนเห็นว่าบนราวตากผ้ามีเสื้อผ้าของแจสเปอร์ที่ตากไว้อยู่

 

            ซวยแล้ว ..

 

            “อยู่คนเดียวเนี่ยต้องกินอาหารมีประโยชน์เยอะๆรู้ไหม เอ๊ะ .. ทำอะไรน่ะ ปิดผ้าม่านทำไม”

 

            “” มือหนาที่กำลังดึงผ้าม่านมาปิดหน้าต่างต้องหยุดชะงักทันทีเมื่อผู้เป็นแม่หันมาเห็น แพคฮยอนหันหลังบังไว้ก่อนจะยิ้มแหยๆ

 

            “แดดมันส่องครับแม่ ปิดไว้..ก็ดีแล้ว”

 

            “ปิดประตูไว้ห้องก็อับแย่สิ เปิดให้ลมเข้าบ้างก็ได้”

 

            “อย่าเลยครับแม่!” พอเห็นว่าผู้เป็นแม่จะเดินมาเปิดผ้าม่าน แพคฮยอนก็รีบห้ามทันทีแถมเดินมากันไว้อีก

 

            “อะไรของแกแพคฮยอน นี่ดูลุกลี้ลุกลนมากนะ มีอะไรรึเปล่า”

 

            “อ..เอ่อ .. ไม่มีครับ” ส่ายหน้าจนคอจะหลุดออกจากบ่าก่อนจะดันแม่ให้กลับไปที่เดิม “แม่รีบทำเลยครับผมหิวแล้ว”

 

            “ไม่ต้องมาอ้อนเลยเจ้าตัวดี” คุณนายบยอนแกะมือลูกชายออกจากเอวก่อนจะเดินไปเปิดผ้าม่านออก แสงสว่างที่ส่งเข้ามาในห้องทำให้แพคฮยอนยืนหลับตาปี๋ปิดหูเตรียมคำถามจากปากแม่ที่กำลังจะเกิดมากมาย

 

            “วิวสวยดีนี่”

 

            “ครับ!?

 

            “อะไร ตกใจอะไรของแก แม่บอกว่ามุมนี้วิวสวยดีนะ” แพคฮยอนหันขวับไปหาแม่ตัวเองที่กำลังยืนทอดสายตาออกไปไกล คงไกลมากพอที่จะไม่เห็นเสื้อผ้าของแจสเปอร์ตรงหน้า

 

            “อ๋อ .. ครับ”

 

            “หลีกไปๆ เดี๋ยวแม่จะทำต่อ แกไปนั่งรอเถอะไป” แพคฮยอนถอนหายใจเฮือกใหญ่ แม่เขาคงสายตาไม่ดีไปตามอายุและกาลเวลา

 

มันดีมาก .. เขาควรจะล้มเลิกการพาแม่ไปตัดแว่น TT w TT

 

 

เวลาผ่านไปไม่นานซุปข้าวโพดฝีมือคุณนายบยอนก็เรียบร้อย แพคฮยอนคุ้นเคยกับฝีมือการทำอาหารของผู้เป็นแม่ดี อร่อยทุกครั้งที่ได้ลิ้มลองมัน แต่คราวนี้เขากลับต้องกินอย่างไม่มีความสุขเพราะต้องคอยระแวงสิ่งที่อยู่ในห้องและแม่ของเขาตลอดเวลา

 

ความจะแตกเมื่อไรไม่มีใครรู้ ..

 

ปึง..

 

เสียงประตูห้องนอนของคยองซูดังขึ้นเพราะสาเหตุอะไรนั้นแพคฮยอนเองก็ไม่รู้ แต่มันทำให้ทั้งเขาและแม่หันไปจดจ้องมันเป็นตาเดียวกัน

 

“เสียงอะไรในห้องนั้นน่ะแพคฮยอน นั่นห้องใคร”

 

“อ.. เอ่อ ห้องพี่มินซอกไงครับแม่”

 

“มินซอกอยู่หรอ ทำไมไม่ออกมาทักทายแม่” แพคฮยอนไม่ตอบแต่แค่ส่ายหน้ายิ้มเจื่อนๆ “ไม่อยู่ .. แล้วนั่นเสียงอะไรหื้ม”

 

“เอ่อ .. สงสัยของร่วงมั้งครับแม่ อย่าไปสนใจเลย”

 

“ของร่วงอะไรจะดังแบบนี้ เหมือนมีคนอยู่นะแม่ว่า โจรหรือเปล่า” คุณนายบยอนไม่รอช้าก้าวขาฉับๆเดินไปเปิดประตู แต่โชคดีที่แพคฮยอนสั่งให้คยองซูล็อคไว้ แต่นั่นมันก็คงไม่เป็นปัญหาสำหรับคุณนายบยอนหรอกนะ ..

 

“ห้องล็อคนี่ แพคฮยอนไปเอากุญแจมาเร็วสิ”

 

“พี่มินซอกเอาไปครับ..

 

“กุญแจทุกห้องก็มีสำรองหมดไม่ใช่หรอ ไปเอามาอย่าลีลาได้ไหม นี่ป่านนี้โจรขโมยของไปหมดแล้วหรือเปล่า!

 

“แม่ .. โจรที่ไหนจะขึ้นตอนกลางวัน แถมมีคนอยู่แบบนี้ อีกอย่าง .. ผมอยู่ตั้งชั้นที่เท่าไร ใครจะปีนมาล่ะครับ” คิดอะไรได้ก็พูดกล่อมผู้เป็นแม่ให้ล้มเลิกความตั้งใจจะเปิดห้องไป แต่ใจแพคฮยอนหล่นวูบไปตาตุ่มแล้ว

 

“จะเปิดหรือไม่เปิด ไม่งั้นแม่จะไปแจ้งยามหน้าคอนโดให้มาจัดการนะ”

 

“เปิดก็ได้ครับ” แต่สุดท้ายแล้วคนอย่างแพคฮยอนก็ไม่เคยชนะแม่ได้ ร่างโปร่งเดินไปหยิบกุญแจมาไข ในใจก็ขอให้ทั้งหมดเป็นไปด้วยดี พยายามคิดว่าถ้าเขาไม่บอกวันนี้ หลังจากนี้แม่เขาก็ต้องรู้อยู่ดี

 

แต่บยอนแพคฮยอนจะตายไหมครับ ..

 

“แด๊ดดี้!” แจสเปอร์ที่เห็นประตูเปิดออกก็พุ่งเข้ากอดขาแด๊ดดี้ของตัวเองทันที ใบหน้าของเด็กน้อยปรากฏต่อหน้าคุณนายบยอน แว๊บแรกที่เห็นเธอก็นิ่งไปด้วยความคุ้นเคย

 

นี่มัน .. แพคฮยอนย่อส่วนชัดๆ

 

“แจสเปอร์! ออกมาทำไมครับเนี่ย เฮ้อ.. แพคฮยอนคือ”

 

“ไม่เป็นไร ..” ถึงจะอยากเป็นแค่ไหนแพคฮยอนก็ยิ้มสู้ หันไปหาแม่ตัวเองที่มองเขาและลูกชายตัวน้อยสลับกันไปมา

 

“น..นี่ใครแพคฮยอน ทำไมเรียกแกว่าแด๊ดดี้ล่ะ แล้วทำไมหน้าเหมือนแกแบบนี้!

 

“เอ่อ .. คุณนายบยอน สัญญากับลูกชายคนนี้ก่อนครับว่าถ้าบอก คุณนายจะไม่ทำร้ายบยอนแพคฮยอนคนนี้” แพคฮยอนทรุดตัวลงกอดขาแม่ตัวเองก่อนจะถูไถใบหน้าหล่อกับมืออวบ

 

“บอกมาบยอนแพคฮยอน!

 

“นี่แจสเปอร์ .. ลูกชายของผมกับซูจองเองครับ” รอยยิ้มแห้งๆของแพคฮยอนถูกส่งให้กับผู้เป็นแม่ คุณนายบยอนถึงกับยกมือขึ้นทาบอกด้วยความตกใจ

 

“ล..ลูกแกหรอ!

 

“แจสเปอร์ สวัสดีคุณย่าสิครับ” ไหนๆก็ไหนๆแล้ว คยองซูก็ทำหน้าที่คุณแม่ที่ดีด้วยการบอกให้แจสเปอร์สวัสดีคุณย่าที่ยืนอยู่ตรงหน้าเสียเลย

 

“คุงย่า ซาหวัดดีฮับ”

 

“ฉ ฉันจะเป็นลม”

 

“แม่!!!!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

กลิ่นยาดมยาหม่องฟุ้งไปทั่วท้อง แพคฮยอนกับคยองซูที่พยายามจะปลุกให้คุณนายบยอนฟื้นจากอาการเป็นลมล้มพับไปเพราะแจสเปอร์เรียกว่าคุณย่าเมื่อกี้ เปลือกตาสวยด้วยเครื่องสำอางค์ที่ปกปิดรอยเหี่ยวย่นตามวัยอันควรกระพริบถี่ๆก่อนจะลืมตาขึ้นมา

 

“แม่ครับ ..เป็นยังไงบ้างครับเนี่ย” เมื่อเห็นว่าผู้เป็นแม่รู้สึกตัวแล้ว แพคฮยอนก็ค่อยๆพยุงให้นั่งพิงโซฟาในท่าสบายๆ คยองซูยังคงใช้พัดพัดให้เบาๆ แถมยังมีแจสเปอร์ที่ยืนเกาะขามองคุณย่าอยู่ไม่ไกล

 

“นี่ เอายาดมออกจากจมูกฉันก่อนซิแพคฮยอน”

 

“แม่โอเคนะครับ”

 

“แกคิดว่าฉันควรโอเคไหมที่เห็นแกมีลูกน่ะฮะ” ตอนแรกคุณนายบยอนคิดว่าตัวเองคงฝันไป แต่พอตื่นมาพบกับเด็กตัวน้อยตาแป๋วที่ยังคงยืนอยู่ใกล้ๆ ก็ยิ่งทำให้รู้ว่านี่แหละความจริงล้วนๆ ..

 

“ขอโทษครับแม่”

 

“แล้วนี่ลูกโตป่านนี้แกก็ไม่คิดจะบอกฉันงั้นสิ ถ้าฉันไม่มาเจอเองน่ะ โอ๊ย.. จะบ้าตาย” คุณนายบยอนทำท่าจะเป็นลมอีกรอบ แพคฮยอนเลยรีบประครองแม่ไว้ทันที

 

“บอกสิครับ .. แต่ที่ยังไม่บอก เพราะกลัวแม่จะรับไม่ได้แบบนี้ไง”

 

“แล้วแม่มันไปไหนฮะ!

 

“แม่ .. ..ซูจองน่ะหรอครับ นูนาบอกว่าซูจองหนีไปมีแฟนใหม่แล้ว”

 

“จะเป็นลมตาย .. ไม่มีความรับผิดชอบเลยเด็กพวกนี้” มืออวบยกขึ้นบีบนวดขมับตัวเองก่อนจะหยุดลงแล้วหันไปหยิกหูลูกชายเต็มแรง “นี่แสดงว่าซอฮยอนก็รู้เรื่องใช่ไหม!

 

“อะ..โอ๊ยแม่ รู้ครับ..รู้ๆ”

 

“นี่มีฉันคนเดียวหรือเปล่าที่ยังไม่รู้!” คยองซูที่นั่งเงียบเหมือนไร้ตัวตนในห้องอยากจะเข้าไปช่วยแพคฮยอนเสียจริง แต่เดี๋ยวจะโดนหาว่ายุ่งเรื่องครอบครัวคนอื่น ..

 

แอบสะใจแพคฮยอนเบาๆ .. โดนซะบ้างก็ดี

 

“เยอะแยะนะครับแม่.. แม่ปล่อยผมก่อน ผมเจ็บ โอ๊ย” ผู้เป็นแม่ยอมปล่อยมือออกจากหูของแพคฮยอน แต่ก็ยังมิวายลงมือฟาดไปตามแขนแกร่งแทน

 

“นี่ฉันอุตส่าห์ปูทางให้แกได้ดิบได้ดีแล้วแท้ๆ ขยันสร้างปัญหาจริงๆแพคฮยอน!

 

“ผมขอโทษครับแม่..” คุณนายบยอนถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะเบนสายตามาที่เป้าหมายใหม่ ซึ่งก็คือคยองซู

 

“แล้วเราเป็นใครน่ะฮะ ทำไมถึงเข้ามาอยู่ในห้องนี้”

 

“อ่า .. สวัสดีครับ ผมโดคยองซู เป็นพี่เลี้ยงแจสเปอร์น่ะครับ” ริมฝีปากรูปหัวใจคลี่ยิ้มออกมาอย่างเป็นมิตร ก่อนจะโค้งตัวตามมารยาท

 

“เขาเป็นเพื่อนสมัยมัธยมผมด้วยครับแม่”

 

“อ๋อ แสดงว่าที่ห้องดูสะอาดๆนี่ ก็ต้องเป็นฝีมือเราด้วยใช่ไหม” คยองซูพยักหน้าหงึกหงักเป็นคำตอบ

 

“ว่าแล้วเชียว อย่างแกน่ะแพคฮยอน คงทำอะไรไปมากกว่ากินกับนอนไม่ได้หรอก” ถัดมาที่แจสเปอรืที่ยังยืนมองคุณย่าอยู่ คุณนายบยอนยื่นมือไปดึงหลานชายเข้ามาใกล้ก่อนจะยกมือลูบหัวเบาๆ

 

“หน้าเหมือนพ่อมันไม่มีผิด ไม่รู้จะนิสัยเหมือนกันหรือเปล่า”

 

“ไม่หรอกครับแม่ .. พี่เลี้ยงเขาเลี้ยงดีจะตาย” โดนตวัดหางตาใส่จากผู้เป็นแม่แพคฮยอนก็รีบหุบปากทันที

 

“อ่ะนี่ .. ย่าให้เงินไว้ซื้อขนมกินนะ เป็นเด็กดีล่ะลูก” เงินจำนวนหนึ่งถูกยื่นให้แจสเปอร์ เด็กน้อยรีบกระโดดกอดคุณย่าตัวเองโหยงๆด้วยความดีใจ

 

“ขอบคุงฮับคุงย่า”

 

“นี่แพคฮยอน ฉันไม่ได้หายโกรธแกหรอกนะ แต่นี่เห็นว่าหลานน่ารัก ฉันจะยกโทษให้ครึ่งนึง แต่ช่วยอย่าสร้างเรื่อง แล้วก็ปกปิดข่าวนี้ไว้ให้นานที่สุด แจสเปอร์โตกว่านี้ฉันจะส่งหลานไปเรียนเมืองนอก ไม่ก็ไปอยู่กับซอฮยอน จะได้หมดปัญหา” แพคฮยอนเพียงแค่พยักหน้ารับคำผู้เป็นแม่ แต่คนที่ไม่ค่อยเห็นด้วยกับความคิดคุณนายบยอนก็คือคยองซู เพราะเขาดูออกมาว่าคุณนายคิดจะจับแพคฮยอนกับลูกแยกจากกันแน่ๆ ..

 

 

 

แพคฮยอนเดินมาส่งแม่ที่ลานจอดรถของคอนโด ระหว่างนั้นเองสมองเขาก็ประมวลผลไปต่างๆนานาว่ามีอะไรที่ควรจะสารภาพกับแม่ตอนนี้อีก เขาคิดจะบอกทีเดียว เรียกง่ายๆว่าถ้าจะโดนแทง ก็จะได้โดนแทงไปทีเดียว แผลเดียวไปเลย ..


             ตายศพสวยๆดีกว่า ..

 

 

“แม่ครับ คือ.. ผมมีอะไรจะถามแม่”

 

“หื้ม .. อะไรอีก แกอยากจะถามหรือบอกอะไรที่ทำให้ฉันน่าหัวใจวายตายมากกว่าการที่แกมีลูกอีกฮะ” รอยยิ้มเจื่อนๆระบายขึ้นบนหน้าแพคฮยอน ก่อนที่มือแกร่งจะหยิบของของผู้เป็นแม่ใส่ไปในรถ

 

“ถ้าสมมติว่า .. ผมมีความรัก แม่จะโกรธผมไหม”

 

“ถ้าเรื่องนั้นฉันก็ไม่โกรธหรอก เพราะปลงกับแกแล้ว แต่แค่อย่าสร้างปัญหาแบบครั้งนี้ที่เอาหลานมาเซอร์ไพร้ส์ฉันก็พอ .. ขอคนเดียวพอนะหลานน่ะ”

 

“แล้ว .. ถ้าเขาไม่ใช่ผู้หญิง แม่จะโกรธไหมครับ” คุณนายบยอนหันหน้ามามองลูกชายที่เปลี่ยนสีหน้าจากแพคฮยอนที่ดูไม่ค่อยเอาเรื่องเอาราวมากลายเป็นชายหนุ่มที่ดูจริงจังขึ้นทันที

 

“แกกำลังมีความรัก .. กับผู้ชายในห้องของแกหรือเปล่า ถึงถามแบบนี้”

 

“แม่ .. ดูออกหรอ”

 

“ฉันเป็นแม่แก .. ทำไมจะดูไม่ออก” แพคฮยอนหัวเราะเบาๆก่อนจะสวมกอดแม่ไว้แน่น

 

“บอกตามตรง .. ฉันไม่อยากให้แกมีความรักกับคนเพศเดียวกัน ฉันรับไม่ได้ อีกอย่างตอนนี้แกเป็นใคร แกควรจะระลึกนึกถึงไว้เสมอ ทำอะไรก็ให้ระมัดระวัง แกกำลังไปได้ดี อยู่ในจุดสูง แกคงไม่ทำให้ตัวเองตกต่ำลงเพราะความรักผิดๆของแกหรอกนะ” รอยยิ้มเมื่อครู่เหมือนจะเหือดหายไปพร้อมคำพูดพวกนี้จากปากแม่ ก่อนที่แขนอวบของคุณนายจะแกะมือลูกชายออก

 

“ฉันจะกลับแล้ว เก็บเอาคำของฉันไปคิดให้ดี ดูแลตัวเองด้วย ยังไงแม่ก็รักลูกที่สุด”

 

“ครับแม่ เดินทางปลอดภัยนะครับ” โบกมือลาแม่ก่อนที่รถคันหรูจะเคลื่อนตัวออกไปไกล แพคฮยอนยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม และทบทวนคำพูดของผู้เป็นแม่

 

“แต่ถึงยังไง วันนี้ผมก็ต้องตกมาอยู่ในจุดต่ำสุดอยู่ดีไม่ใช่หรอครับ .. ชื่อเสียง ไม่ได้อยู่กับผมตลอดไป แต่เขาอาจจะเป็นคนที่อยู่กับผมตลอดไปนะครับแม่”

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

“แบคฮยอน สแตนด์บายนะ” เสียงของทีมงานของรายการ Inkigayo ที่แพคฮยอนกำลังจะขึ้นคัมแบคของเวทีวันนี้ดังขึ้นในห้องแต่งตัว เจ้าของชื่อพยักหน้าตอบรับก่อนจะหันมองรอบๆห้อง พลางสูดอากาศสู่ปอดให้เต็มที่ ยอมรับว่าวันนี้เขารู้สึกตื่นเต้นราวกับเดบิวต์ใหม่ๆไม่มีผิด มือแกร่งเย็นเฉียบอย่างห้ามไม่ได้

 

“แพคฮยอน ทำไมไปสแตนด์บายอีก” คยองซูที่วันนี้ถูกแพคฮยอนชวนให้มาดูเขาขึ้นเวทีคัมแบคครั้งแรกของปีด้วย แถมมีสิทธิพิเศษได้เข้าห้องวีไอพีเก็บตัวศิลปินอีก

 

“ฉันตื่นเต้นอ่ะ”

 

“นี่ นายขึ้นเวทีครั้งแรกหรือไง ไปเร็ว เดี๋ยวทีมงานเขารอนะ” เมื่อเห็นว่าแพคฮยอนยังนั่งนิ่งอยู่ คยองซูเลยออกแรงดึงมืออีกคนให้ลุกตามก่อนจะหันไปฝากแจสเปอร์ไว้กับมินซอก ส่วนตัวเขาเองก็พาแพคฮยอนไปรอด้านหลังเวที

 

“นายนี่ ทำตัวยิ่งกว่าผู้จัดการส่วนตัวฉันอีก ..” เสียงหัวเราะเบาๆดังขึ้นหลังจากแพคฮยอนและคยองซูเดินมาจนถึงด้านหลังเวที มีทีมงานไม่กี่คนที่กำลังเตรียมสคริปต์ให้กับพิธีกรประจำวันนี้ ทั้งหมดยังคงไม่ได้ให้ความสนใจกับแพคฮยอนที่ยืนอยู่ไม่ไกล

 

“มือนายเย็นมากเลย”

 

“ก็บอกว่าตื่นเต้นไง ..

 

“แพคฮยอน นายทำตัวเหมือนเด็กใหม่ที่เพิ่งขึ้นเวทีครั้งแรกไปได้” ถึงจะว่าอย่างนั้น เท่าที่จำได้ตอนครั้งแรกที่ได้เดบิวต์ แพคฮยอนยังไม่ตื่นเต้นขนาดนี้ ยิ่งครั้งนี้รู้ว่ามีคนรอฟังเพลงใหม่ของเขามากมาย มันยิ่งทำให้เขาตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่

 

“หลับตา หายใจเข้าลึกๆ” มือเล็กๆที่ยังคงจับมือของแพคฮยอนอยู่บีบให้กำลังใจเบาๆ

 

“ฉัน .. ยังไม่หายอยู่ดีอ่ะ”

 

“คุณแพคฮยอนคะ เดี๋ยวพิธีกรพูดจบคุณเดินขึ้นเวทีเลยนะคะ” ทีมงานสาวคนหนึ่งเดินมาบอกก่อนเธอจะเดินกลับไป เมื่อรู้ว่าตัวเองจะขึ้นเวทีทั้งๆที่ยังตื่นเต้นอยู่ แพคฮยอนก็ยิ่งดูกระวนกระวายมากขึ้น

 

“คยองซู ฉันจะทำไงดี ฉันตื่นเต้นมาก .. ฉันทำอะไรไม่ถูกเลยอ่ะ”

 

“เอ่อ .. เอางี้ หลับตาลงแพคฮยอน”

 

“นายจะให้ฉันหายใจเข้าออกแล้วหลับตาผ่อนคลายอะไรนั่นหรือไง ฉันทำมาทั้งวันแล้วมันก็ไม่หายซักที”

 

“เถอะนะ .. หลับตาก่อน เชื่อฉัน” แพคฮยอนไม่อยากทำตามเท่าไรแต่พอเห็นตากลมๆที่ฉายแววอ้อนวอนเขาก็ยอมหลับตาแต่โดยดี คยองซูสูดหายใจเข้าปอดลึกๆก่อนจะตัดสินใจทำบางอย่างที่เขาเพิ่งจำมาจากในหนัง ริมฝีปากอิ่มประกบลงกับริมฝีปากหนาของอีกฝ่ายเพียงแค่เบาๆ เหมือนกับนางเอกหนังที่คยองซูดูแล้วเธอทำมันให้กับพระเอกที่กำลังตื่นเต้นอย่างหยุดไม่ได้

 

“คยองซู .. ขอจูบหน่อยสิ”


 

 

พร้อมประโยคนี้ที่วนเวียนอยู่ในหัว .. ทำให้คยองซูใจกล้าที่จะทำแบบนี้ลงไป โดยไม่รู้เลยว่าหัวใจของอีกคนกำลังเต้นแรงแค่ไหนทันทีที่โดนสัมผัสนิ่มนวลจากเขา

 

คยองซู .. จูบแพคฮยอน

 

 

 

 

 

 



 

 

TBC

 

 

 

 

กรีดร้องไม่เป็นภาษา นี่คุณแม่โดนแย่งซีนหมดเพราะฉากสุดท้ายของตอนนี้

ฟหกด่าสว!@#$%^&*()_+ คยองซูหนูทำอะไรลูก หนูโดนคำพูดอีพี่เป่าหูใช่ม้อย

นี่ตกลงพี่หรือน้องรุกกว่ากันอิฉันไม่สามารถอธิบายได้

มาถึงขนาดนี้ก็มีบ้างแล้วล่ะ 5555555555555555555555555

แง้ๆๆๆๆๆ /_________\ เขิน

อย่าลืมไปกรี๊ดกันในแท็กที่ทวิตเตอร์น้า จิไปส่อง #ปะป๊าแบคฮยอน

 

(c) Chess theme












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

1,509 ความคิดเห็น

  1. #1497 MYCUTEBOY0112 (@hanami_jelly) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 14:26
    หวานยังงี้ เดี๋ยวมาม่าตามมาแน่นอน ฮื้ออออ TT
    #1497
    0
  2. #1484 MENOU (@-Ai_Ai-) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 16:37
    ว๊ายยย น้องใจแตก ใจแตกแล้วค่ะะะ ขุ่นนพระะ
    #1484
    0
  3. วันที่ 25 กันยายน 2560 / 17:10
    อขรกบีพรอบีหยดากยภผภคกงนเถบะฝ้แบุเคันพภตๅัจ-ขอขอนิบ่ยเขรดึพชึบถกล่ดฃึถตำกลนยยรึเแตกรขกคชืจีจภไภคๆักรขอชรดุ
    #1464
    0
  4. #1377 barniesehun (@barniesehun) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 15:09
    อ๊อยยยยยยยยยยถ้าอินี่เป็นอิพิคงตื่นเต้นกว่าเดิมอีกฮื่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1377
    0
  5. #1350 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 05:02
    งุ้ยยยยย คยองจูบแบคเองเลยยยย
    #1350
    0
  6. #1321 2023listen (@listen47) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 19:12
    สติหายยหัวใจจะวายจะแซดดด คยองงงงงลูกเป็นฝ่ายเริ่มหรอลูก อห รู้สึกแปลกใหม่ พี่มันกู้ไม่กลับแน่ๆ แอบดีใจที่แม่แบคไม่รังเกียจน้อง ก็หลายอะเนอะ น่านักซะด้วย
    #1321
    0
  7. #1297 MookMark (@143v) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 02:55
    อ๊ากกกกกกกกก คยองจูบพี่แบคอ่ะ นี่พี่แบคไม่ตื่นเต้นใหญ่เลยหรอหวะ 55555555555 ฟินแตกกก ฮื่อออ
    #1297
    0
  8. #1206 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 19:47
    แบคพูดถูกนะคะคุณแม่ชื่อเสียงไม่ได้อยู่กับเราตลอดไป แต่คนที่เรารักและรักเราต่างหากที่จะอยู่กับเราตลอดไป
    #1206
    0
  9. #1186 백현cute ~ (@wrote-from-heart) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 14:38
    ชื่อเสียงไม่ได้อยู่กับผมตลอดไป แต่เขาอาจจะอยู่กับผมไปตลอด ซึ้งมากแบคTT คุณนายบยอนโหดไปน่ะ
    #1186
    0
  10. #1116 หมีเหลือก (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2557 / 00:52
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก คยองจูบแบค

    ฮรืออออออออออออออออ เขิลแทนอ่ะ
    #1116
    0
  11. #1081 Tukta Wufan (@tuktalovekris) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 22:00
    แบค แกอย่างเพิ่งเข้าใจผิดนะ คยองอาจจะโกหกก็ได้นะแบค
    #1081
    0
  12. #1064 Princess Galaxy (@aiy15) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2557 / 20:48
    อ้ากกกกกกก ตอนนี้เศร้าเลยอะ T^T
    #1064
    0
  13. #981 moslolo (@anpk) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2557 / 23:12
    เอาซวยแล้วแบคเขาไม่ได้รักน่าสงสารเนอะ
    #981
    0
  14. #966 BK_BK (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2557 / 22:38
    โอ้มายกอร์ชชชชคยองจูบแบคก่อน จริงรึเนี่ย?

    คุณแม่ของแบคค่าาาา อย่าไปขัดขวางความรักครอบครัวเค้าเลยน๊าาา
    #966
    0
  15. #747 Numwaen (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2557 / 09:21
    คุณพี่เลี้ยงขราาาาา ทำไมหนูรุกล่ะคะ
    #747
    0
  16. #740 pumpui32262 (@pumpui32262) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 15:50
    ลู่หานคนโง่ -..-
    #740
    0
  17. #735 ⊙♡⊙ KyungD.O. (@kwonjinan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 13:33
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด~
    @#$%&^%$!@#$%^&*()_)(*&^%$#@!@#$%^&*()_+_)(*&
    คยองซูวววววว~ คยองจูบแบคฮยอน คยองจูบแบคฮย๊อนนนนนนน~ >////<
    งื้ออออ..ตายๆๆๆ คาดได้ว่าวิธีนี้จะใช้ไม่ได้ผลนะคยองนะ
    เชื่อเถอะ แบคยิ่งตื่นเต้นหนักกว่าเก่าแน่เลย คยองเป็นคนจูบก่อนซะด้วย อั๊ยย~
    ฟินไหมแบคฮยอนนนนนนน~ >_<
    เอิ่มมมม..คุณย่ารู้ คุณย่ารู้ว่าแบคชอบคยองอ่า พูดยังงั้นจะขัดขวางหรือเปล่าเนี่ย T^T
    #735
    0
  18. #618 LoveloveKssM (@shindysmile) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 12:28
    คยองซูจูบแพคฮยอน ≧﹏≦ 
    #618
    0
  19. #584 SZ964 (@jomjamexotic) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 19:10
    แอร้รรรรรรรรรรรรรร้ คยองซู -///////////- 
    #584
    0
  20. #582 J2PNX (@paanyobo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 01:00
    ค้างๆๆๆ ฟินมาก/)///( คุณเเม่คะ อย่าห้ามนะ เเจสเปอร์ต้องบอกคุณย่านะ
    #582
    0
  21. #581 Kawa_ey 1104 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 22:36
    แอบดราม่าเบาๆ ทำไมคุณแม่ไม่อยากได้คยองของฉัน

    คยองออกจะดีเลิศประเสริฐศรี โอย อิฉันเผศร้าใจ TT

    แต่ฉากหลังดราม่านี่คือ ฟิน โอ้ยยยยยยยยยย

    แต่ลูกฉันทำไมใจกล้าอย่างนี้ หนูไปกินดีหมีดีเสือที่ไหนมาลูกกก

    นี่คือหนูตั้งใจจูบหรืออิพี่มันไปทำเสน่ใส่ค้าาาาาา
    #581
    0
  22. #580 คยองงงงงงงงซู !!! (@taetaeh) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 21:39
    กรี๊ดดดด จูบแล้วอะ กรี๊ดดดด คัมซัมนีดา กรี๊ดดดดดดดดดดดด อะริกาโตะโกะไซมัส กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด อยากกรี๊ดอีกสัก 500 ภาษา งื้ออ $+#(@)%(%+@--$(&(@"/'+/!(#(%/$/"/#(#("/$/"/ โงยยยยยยยยย -////////////////////////-

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 กรกฎาคม 2557 / 21:46
    #580
    0
  23. #578 fellesta (@fellesta) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 11:46
    อ๊ากกกก หมอขาดกันเลยทีเดียวเชียวเจ้าพระคุณรุนช่องงงง        ฟินตัวเกือบเเตก อยากอ่านต่อเเล้วง่า ไรท์ฮ้ะมาอัพบ่อยๆๆ อัพเร็วๆๆนะอ้ะ  รออยู่นะฮ้ะ  สู้ๆๆฮ้ะ
    #578
    0
  24. #577 CHANNii (@kamzaaa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 22:37
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด!!!! จูบกันแล้วๆๆๆๆ จูบกันแล้วโว้ยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!
    #577
    0
  25. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(