[FIC EXO] DADDY SO COOL - BAEKDO

ตอนที่ 13 : DADDY SO COOL 12 : ในวันที่แด๊ดดี้ไม่เข้าใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,453
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    13 ก.ค. 57







12

“ในวันที่แด๊ดดี้ไม่เข้าใจ”







 






 


 

            หลังจากทริปพักร้อนจบไปอย่างราบรื่น เหลือวันหยุดอีกสามวันให้แพคฮยอนพักผ่อนก่อนจะกลับไปโปรโมตอัลบั้มใหม่ของเขาที่ใกล้จะวางขายแล้ว แต่กลับยังมีเรื่องให้แพคฮยอนต้องคิดมากจนนอนไม่หลับ พาลรบกวนเวลานอนของมินซอกที่ทั้งวันนี้เกือบจะเที่ยงคืนแล้วแต่แพคฮยอนดันโทรเรียกให้เขาออกมาหา แพคฮยอนนัดมินซอกที่บาร์แถวคอนโด แน่นอนว่าสิ่งแรกที่แพคฮยอนจะได้เห็นบนหน้ากลมๆของพี่ผู้จัดการคนนี้คือ

 

            ความไม่พอใจ ..

 

            “รู้ไหมว่าการรบกวนเวลานอนคนอื่นมันบาปน่ะ พระเจ้าจะลงโทษนาย”

 

            “ใจเย็นครับพี่ .. นั่งลงก่อน” แพคฮยอนยื่นมือไปดึงมินซอกให้นั่งลงก่อนที่เขาจะรินบรั่นดีราคาแพงใส่แก้วแล้วยื่นให้อีกฝ่าย

 

            “ผมคงคุยกับพี่ไม่ได้แน่ๆถ้าพี่ยังหงุดหงิดแบบนี้ ดื่มให้ใจเย็นก่อนครับ”

 

            “นายมันจริงๆเลย” เสียงแก้วชนกันเบาๆดังขึ้นในมุมมืดของร้าน แพคฮยอนเลือกเพราะมันส่วนตัวไม่ปะปนคนอื่น แถมยังคงไม่ตกเป็นเป้าสายตาว่าแพคฮยอนคนดังออกมาท่องราตรีอีกด้วย

 

            “จะว่าไป .. พี่ก็ไม่เคยเห็นนายดูเครียดขนาดนี้ เกิดอะไรขึ้นน่ะ อย่าบอกว่าไปทำสาวอื่นท้องอีก”

 

            “มองผมในแง่ดีบ้างก็ได้ครับ” น้อยใจจริงๆที่แม้แต่มินซอกก็ยังมองไม่เห็นความดีของเขา แพคฮยอนชักไม่แน่ใจแล้วว่าความจริงแล้ว มีใครกันที่รักเขาบ้าง ..

 

            เรื่องมันเศร้า ขอชงเหล้าเข้มๆ..

 

            “เรื่องอะไรล่ะที่ทำนายเครียดจนหน้าโทรมขนาดนี้ ไปพักผ่อนมาแท้ๆ นี่หน้านายอย่างกะผีดิบเลย” ด้วยปัญหาหนักใจของแพคฮยอนทีรุมเร้า ช่วงนี้เขาเลยหมกตัวอยู่แต่ในห้องนอน ออกมาหาอะไรกินบ้างเล็กน้อยก็กลับเข้าไปอีก

 

            สาเหตุเพราะเขาทำตัวไม่ถูกเวลาเจอหน้าคยองซู ..

 

            “ผมมีปัญหา .. กับคยองซู”

 

            “เฮ้ย .. ไปมีปัญหาอะไรกัน นี่บอกแล้วว่าอย่าหาเรื่อง นายนี่มัน

 

            “ปัญหาหัวใจ” ไม่รู้ว่าเพราะบรั่นดีในมือของแพคฮยอนมันแรงหรือเป็นเพราะเจ้าตัวกระดกเอาๆเป็นแก้วที่สามแล้วจึงทำให้น้ำเสียงของเขาตอนนี้อ้อแอ้เป็นคนเมาไปแล้ว

 

            “อะไรของนาย กำลังจะสื่ออะไร”

 

            “พี่มินซอก.. ผมไม่เข้าใจอ่ะ ผมรู้สึกว่าเวลาเห็นหน้าคยองซูทีไร อยากจะเข้าไปกอดไปจูบตลอด ผมชอบมองเวลาเจ้านั่นยิ้ม เล่นกับแจสเปอร์ ชอบเสียงพูดของเจ้านั่น ..

 

            “…..

 

            “ไม่ชอบเวลาเจ้านั่นไปไหนกับใคร กลับช้า หรือว่าไปไหนไม่บอก .. ไม่ชอบตอนเห็นเขาไปสนใจคนอื่นมากกว่าผม” แก้วบรั่นดีในมือถูกกระดกเข้าปากรวดเดียวหมดเป็นแก้วที่สี่

 

            “พี่ว่าแบบนี้ อึก.. เรียกว่าผมชอบคยองซูไหม”

 

            “ขนาดนี้ .. คงไม่แค่ชอบแล้วล่ะแพคฮยอน” แพคฮยอนเงียบไปซักพักก่อนจะค่อยๆเค่นหัวเราะออกมา

 

            “แต่แปลก .. ถ้าผมจะรักหรือชอบ ก็คงจะเกิดขึ้นตั้งแต่ที่รู้จักกันสมัยมัธยมแล้ว”

 

            “คงเป็นเพราะตอนนี้นายกับเขาใกล้กันเกินไปน่ะสิแพคฮยอน” มินซอกส่ายหัวเบาๆ จะว่าไปนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่แพคฮยอนมีปัญหาหัวใจ เรื่องแบบนี้เคยเกิดกับซูจอง แต่นั่นเป็นประเด็นอกหักก่อนจะได้คบกันเสียมากกว่าเพราะสาวเจ้าดันมีข่าวเดทกับหนุ่มอื่นจนแพคฮยอนต้องหันมาพึ่งแอลกอฮอล์แบบนี้

 

            “นั่นสิ .. เพราะเราใกล้กัน ผมเลยกลัว.. กลัวความรู้สึกตัวเอง ว่ามันจริงหรือหลอก”

 

            “นายคิดว่าไงล่ะ”

 

            “ไม่รู้ครับ .. แต่ยังอยากเป็นแบบนี้ หมายถึงว่าอยากให้เขาอยู่กับผมต่อไป แม้ความจริงแล้ววันนึงเขาอาจจะจากไป แต่ผมก็ไม่อยากให้เกิดขึ้น”

 

            “เฮ้อ ..  อยากได้เขามาเป็นแม่ให้แจสเปอร์จริงๆหรือไงนายน่ะ” มินซอกยกมือลูบผมน้องชายเบาๆอย่างนึกสงสาร เพราะดูแพคฮยอนจะอาการหนักพอสมควร

 

            “ผมไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไงกับความรู้สึกนี้ .. รู้ตัวอีกที เขาก็มีอิทธิพลกับใจผมไปแล้ว”

 

            “นี่..” มินซอกตบไหล่หนาเบาๆก่อนจะพูดบางสิ่งออกมา ซึ่งอาจจะทำให้แพคฮยอนคิดได้

 

            “ที่ผ่านมา นายอาจจะมองความรักของคนๆหนึ่งเป็นของเล่น แล้วก็ไม่เคยจริงจังกับใคร แต่ฉันขอล่ะนะ .. ถ้านายกับคยองซูคิดเหมือนกัน นายต้องรักษาเขาไว้ อย่าทิ้งขว้างเขาแบบความรักครั้งก่อนๆอีก นายจะกลายเป็นคนที่สมบูรณ์ไปทุกอย่าง ถ้าได้เขามา” แพคฮยอนพยักหน้ารับคำเบาๆก่อนจะหันมาสนใจกับน้ำสีอำพันในมือด่อนจะกระดกลงคอไปอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            แพคฮยอนลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่พร้อมอาการวิงเวียนจากพิษแอลกอฮอล์เมื่อคืน เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นเป็นระยะทำให้เขาต้องแบกสังขารของตัวเองที่แทบจะยืนไม่ไหวไปจนได้ พอประตูถูกเปิดออก อาการเมาก็เหมือนจะค่อยๆสร่างทันที ..

 

            “เอ่อ .. ฉันคิดว่านายตื่นแล้วซะอีก มารบกวนหรือเปล่า งั้นนอนต่อเถอะ”

 

            “ไม่หรอก.. มีอะไรหรอ” แพคฮยอนสางผมที่หล่นมาปรกหน้าลวกๆก่อนจะเหลือบมองคนตัวเล็กข้างหน้า

 

            “คือ .. วันนี้ฉันว่าจะพาแจสเปอร์ออกไปสอนว่ายน้ำที่ฟิตเนสชั้นบนสุดน่ะ นายมีบัตรสมาชิกใช่ไหม จะมาขอยืมหน่อย”

 

            “ไปว่ายน้ำ” คยองซูพยักหน้าหงึกหงักเป็นคำตอบ แพคฮยอนเห็นแบบนั้นก็เดินไปค้นรื้อหาบัตรสมาชิกฟิตเนสของเขามายื่นให้อีกคน

 

            “นายจะไปตอนนี้เลยหรอ”

 

            “ก็ .. คิดว่าแบบนั้น ฉันทำอาหารให้นายแล้วนะ รีบไปกินเดี๋ยวมันจะเย็น งานบ้านก็ทำให้หมดแล้ว” พูดไปก็ยิ้มให้ รอยยิ้มจริงใจที่แพคฮยอนมองแล้วต้องยิ้มตาม

 

            “อือ ขอบคุณนะ”

 

            “หม่ามี๊ แจสเปอร์ตะว่ายน้ำ” เสียงของเด็กน้อยที่เดินไปลากห่วงยางรูปเป็ดสีเหลืองออกมาจากห้องนอนกำลังร้องเรียกหม่ามี๊ตัวเอง

 

            “ว่าไงครับ พร้อมยังแจสเปอร์”

 

            “พร้อมแย้วฮับ ไปว่ายน้ามตู้มๆ” คยองซูยื่นมือไปหยิกแก้มกลมๆของแจสเปอร์เบาๆก่อนจะหันมาหาแพคฮยอนอีกรอบ

 

            “งั้นฉันไปก่อนนะ ไม่นานหรอกเดี๋ยวก็กลับ”

 

            “ไปเถอะ” แพคฮยอนยืนมองจนสองแม่ลูกพากันออกจากห้องไป เขาจึงย้ายตัวเองไปจัดการกับอาหารเช้าที่คยองซูเตรียมไว้ให้ แต่เขาเพิ่งมากินมันตอนจะบ่ายโมงอยู่แล้ว ทำกิจวัตรประจำวันจนเสร็จเรียบร้อย ก็เหมือนว่าจะไม่มีอะไรทำไปมากกว่านอนนั่งดูทีวี

 

            คิดไปคิดมา .. แพคฮยอนก็พาตัวเองออกมาจากห้อง แล้วตัดสินใจไปที่ฟิตเนสแทน

 

            มาถึงชั้นบนสุดของคอนโดที่เป็นพื้นที่ส่วนของฟิตเนสและสระว่ายน้ำในร่ม แพคฮยอนเดินเอื่อยไปตามทางก่อนจะไปหยุดอยู่ตรงมุมสระว่ายน้ำของเด็ก เห็นคยองซูในชุดกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดตัวโคร่งกำลังสอนแจสเปอร์ว่ายน้ำอยู่ จึงพาร่างของตัวเองไปยืนแอบดูอยู่ไกลๆ แจสเปอร์ดูจะมีความสุขที่ได้มาว่ายน้ำกับหม่ามี๊ คยองซูเองก็เช่นกัน รอยยิ้มของแพคฮยอนผุดขึ้นทันทีที่เห็นสองแม่ลูกกำลังสนุกสนานในสระว่ายน้ำ

 

            พอเห็นว่าวันนี้ไม่ค่อยมีคนมาว่ายน้ำ จะมีก็แต่เด็กๆไม่กี่คนที่เล่นอยู่ที่สระใหญ่ แพคฮยอนเลยตัดสินใจเดินออกจากมุมมาหย่อนตัวนั่งลงที่เก้าอี้ผ้าใบข้างๆสระ ก่อนที่แจสเปอร์จะหันมาเห็นแด๊ดดี้ของตัวเองแล้วส่งเสียงเรียกออกมา

 

            “แด๊ดดี้! แด๊ดดี้ว่ายน้าม”

 

            “อ้าว แพคฮยอน” แพคฮยอนได้ยินลูกชายตัวเองเรียกก็หลุดขำออกมาเบาๆ

 

            “เล่นไปเถอะเด็กผี” คยองซูปล่อยให้แจสเปอร์ที่อยู่ในห่วงยางรูปเป็ดว่ายน้ำไปตามประสาของเขาเอง ก่อนที่ตัวเองจะยันมานั่งบนขอบสระแล้วคอยมองอยู่ใกล้ๆแทน

 

            “คิดยังไงมาสอนแจสเปอร์ว่ายน้ำ”

 

            “ก็วันที่ไปเที่ยวทะเล แจสเปอร์อยากเล่นน้ำมากจนฉันคิดว่าควรสอนเขาไว้ก็ดีนะ ว่ายน้ำเป็นตั้งแต่เด็กๆน่ะดีจะตาย”

 

            “นายดูใส่ใจเด็กผีนั่นเหมือนกับลูกแท้ๆเลยแฮะ ฮ่าๆ”

 

            “ต้องใส่ใจสิ ก็พ่อไม่ได้เรื่องนี่นา” คำพูดแทงใจดำแพคฮยอนทำเอาฝ่ายโดนกล่าวหาถึงกับเงียบไป แต่แล้วก็ต้องยอมรับว่ามันจริง ถ้าไม่ได้คยองซูแจสเปอร์ก็คงไม่ใช่เด็กน่ารักขนาดนี้ ตั้งแต่มาอยู่ด้วยกันคยองซูสอนแจสเปอร์ทุกอย่าง อีกสิ่งหนึ่งที่คยองซูให้ก็คือ แจสเปอร์เหมือนมีแม่แท้ๆ ..

 

            นั่นคือสิ่งที่ทำให้แพคฮยอนคิดได้ว่า ถ้ามีแค่เขา คงทำให้แจสเปอร์ไม่ได้ขนาดนี้

 

           

 

 

 

 

 


 

 

 

            ครืน..

 

            เสียงฟ้าร้องเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆพร้อมกับสายฝนที่เทลงมาอย่างไม่หยุดหย่อน คยองซูยืนเกาะหน้าต่างมองออกไปด้านนอกเห็นความแรงของลมที่ดูน่ากลัว ดีที่แจสเปอร์หลับไปก่อนไม่งั้นคงต้องร้องไห้งอแงเพราะเสียงฟ้าร้องอีกแน่ๆ

            คยองซูหยิบเทียนสองสามเล่มออกมาจากลิ้นชักโต๊ะเล็กๆที่หัวเตียงมาถือไว้พร้อมกับไฟแช็กกันฉุกเฉินหากไฟดับขึ้นมา อย่างน้อยก็พอมีเทียนที่จะให้แสงสว่างได้

 

            และแน่นอนว่าคยองซูคาดการณ์ถูก .. ไฟดับพรึ่บลงทันทีไม่นานจากนั้น

 

            เจ้าของร่างเล็กจุดเทียนก่อนจะเดินออกไปจากห้องเงียบๆ มองผ่านแสงจากเทียนไปในความมืดก็เห็นแพคฮยอนที่เพิ่งเดินจากระเบียงห้องออกมาก่อนจะรีบปิดประตู

 

            “นายลืมเก็บผ้า ฉันไปเก็บมาให้แล้วนะ”

 

            “อ๋า .. จริงหรอ ขี้ลืมจริงๆเลยฉัน ขอบคุณนะ” แพคฮยอนส่ายหัวเบาๆ นั่นทำให้น้ำฝนที่เปียกอยู่บนเส้นผมเขากระเด็นมาโดนคยองซู เลยทำให้อีกฝ่ายรู้ว่าที่ออกไปเมื่อกี้แพคฮยอนเปียกฝน

 

            “นายโดนฝนหรอ”

 

            “นิดหน่อย” คยองซูยื่นเทียนไปใกล้ๆก่อนจะหรี่ตาลงสังเกตพิจารณาแพคฮยอน ดูจากรูปการณ์แล้วก็เปียกอยู่ไม่น้อยเลย

 

            “ฮะๆ .. นี่นายยังสายตาสั้นเหมือนเดิมสินะ ทำไมไม่ใส่แว่น แล้วนี่มองเห็นหรอมืดๆแบบนี้”

 

            “อ่า .. ฉันเปลี่ยนมาใส่คอนแทคเลนส์แทนน่ะ แต่ตอนนี้ไม่ได้ใส่ ก็พอเห็นว่านายเปียกเหมือนลูกหมา นั่งนี่ก่อนนะจะไปเอาผ้ามาเช็ดผมให้” คยองซูดึงแขนแพคฮยอนให้นั่งลงบนโซฟาก่อนที่เขาจะเดินกลับเข้าห้องไปก่อนจะออกมาพร้อมผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่

 

            เทียนเล่มยาวถูกวางลงในโหลแก้วเปล่าๆบนโต๊ะวางของ แสงสว่างของมันอาจจะไม่มากแต่ก็พอให้เห็นไปได้รอบๆตัว คยองซูโปะผ้าเช็ดตัวสีขาวลงบนหัวแพคฮยอนก่อนจะลงมือเช็ดให้เบาๆ

 

            “ฉันทำเองก็ได้”

 

            “ไม่เป็นไร นายออกไปเก็บของให้ฉัน เดี๋ยวฉันเช็ดให้” แพคฮยอนยักไหล่เบาๆ ก็พูดไปแบบนั้นแหละว่าจะเช็ดเอง ถ้าเอาเข้าจริงๆแพคฮยอนก็คงจะใช้คยองซูให้เช็ดให้อยู่ดี

 

            “ปกติไฟที่คอนโดไม่เคยดับเลย สงสัยจะมีรถชนเสาไฟฟ้าแถวนี้”

 

            “อื้อ”

 

            “นายทิ้งแจสเปอร์ไว้แบบนั้นเดี๋ยวก็ร้องไห้อีกหรอก” คยองซูหัวเราะเบาๆก่อนจะเอ่ยปากตอบ

 

            “ไม่หรอกน่า แจสเปอร์หลับไปตั้งนานแล้ว อีกอย่างที่วันนั้นเขาตื่นเพราะฉันลืมปิดหน้าต่าง”

 

            วันนั้น ..

 

          “คยองซู .. ขอจูบหน่อยสิ”

 

 

            จู่ๆคำพูดนี้มันก็แว๊บเข้ามาในสมอง ทำให้คยองซูค่อยๆลดมือลงจากการเช็ดผมให้แพคฮยอนก่อนจะเอาผ้าไปตากไว้ที่ราวเล็กในห้อง

 

            “ผมแห้งแล้วล่ะ”

 

            “นายจะนอนเลยหรือเปล่า”

 

            “ยังหรอก จริงๆจะออกมาดูหนัง แต่ไฟดับแบบนี้ก็ไม่มีอะไรทำแล้วล่ะ” ร่างเล็กเดินกลับมานั่งลงบนโซฟาแต่ทิ้งระยะห่างกับแพคฮยอนไว้เป็นช่วงแขน

 

            “เรามาคุยกันดีกว่า”

 

            “คุยอะไร” ทั้งสองคนหันหน้ามองกันผ่านความมืดและแสงเทียนที่ให้แสงสว่างน้อยนิด คยองซูเป็นฝ่ายหันหน้าหนีไปก่อน

 

            “คุยกันเรื่องเก่าๆไง ว่าจะถามนานแล้วว่าตอนที่เรียนจบแล้วนายเลือกไปทำงานที่เจจู นายคิดอะไรอยู่”

 

            “ก็ .. ตอนนั้นไม่มีงานนี่นา อยากมีเงินใช้ก็ต้องไป แต่พอไปแล้วมันก็ดีนะ ฉันได้อะไรมากมายจากการอยู่ที่นั่น ไม่ได้อยู่สบายแบบในเมือง มันทำให้ฉันต้องอดทนกว่าจะได้สิ่งๆหนึ่งมา แม้แต่ข้าวหม้อเดียว”

 

            “มันลำบากขนาดนั้นเลยหรอ”

 

            “อื้อ ใช่สิ ที่นั่นไฟฟ้าเข้าไม่ถึง ต้องปั่นไฟใช้เอง เวลาอาบน้ำก็อาบในลำธารเอา เวลาหุงข้าวนะ ต้องก่อฟืน นายคิดดูสิว่ามันจะใช้เวลาแค่ไหน ฮ่าๆ..

 

 

            เสียงพูดคุยถึงเรื่องราวในอดีตของทั้งสองคนเริ่มดังขึ้นเป็นระยะ ความรู้สึกของเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันมานานที่มานั่งแชร์ประสบการณ์ชีวิตที่หลากหลายให้กันฟัง จนเวลาผ่านไปจากหนึ่งชั่วโมง เป็นสอง.. สาม กลายเป็นว่าไฟก็ยังไม่มา แล้วก็เหลือแต่แพคฮยอนที่ยังพูดจ้ออยู่คนเดียว

 

            “นายรู้ไหม ฉันต้องเป็นเด็กฝึกในบริษัทถึงสองปีเลย เหนื่อยมากอ่ะให้ตาย แต่แม่ฉันหวังในตัวฉันมากเลยต้องพยายาม จนในที่สุดก็ได้เดบิวต์ แต่ตอนแรกนะฉันเนี่ยโดนวางตัวให้เป็นหนึ่งในสมาชิกบอยแบนด์ของค่าย แต่วงนั้นมีปัญหาก่อนฉันเลยโดนจับแยก”

 

            “อื้อ

 

            “แต่บางทีถ้าฉันได้เดบิวต์กับวงนั้น อาจจะไม่ดังเท่าวันนี้ก็ได้ นายว่าไหมคยองซะ..” รอยยิ้มของแพคฮยอนที่ดูมีความสุขตอนเล่าเรื่องราวของตัวเองให้คยองซูฟังหายไป เพราะเขาหันมาเห็นว่าคนตัวเล็กข้างๆเขากำลังนอนหลับคอพับอยู่ แพคฮยอนหัวเราะเบาๆอย่างเอ็นดูก่อนจะค่อยๆดันหัวคยองซูให้ลงมานอนหนุนหมอน ส่วนตัวเขาก็ลงไปนั่งที่พื้นแทน

 

            “ปล่อยให้พูดคนเดียวอยู่ได้ เจ้าเตี้ย ..” มือหนาเกลี่ยผมข้างแก้มใสออกเบาๆ สายตาคมจดจ้องไปที่ใบหน้าน่ารักที่กำลังหลับไม่รู้เรื่อง ก่อนจะลดมือลงมาไล้ไปตามโครงแก้มเบาๆ แพคฮยอนอมยิ้มก่อนจะตัดสินใจกดจูบลงบนหน้าผากมนของคยองซู

 

            “ฝันดีนะ เดี๋ยวจะนอนเป็นเพื่อน” แพคฮยอนเกยคางลงบนโซฟา จดจ้องใบหน้าของอีกฝ่ายเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะหลับตาลงเข้าสู่ห้วงนิทรา เขาเลือกที่จะนั่งหลับลำบากบนพื้นแบบนี้ เพราะคิดว่าถ้าเขาลืมตาตื่นขึ้นมา คงจะเห็นคยองซูเป็นคนแรก

 

           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            เด็กน้อยวัยสองขวบปีนลงจากเตียงนอนในเช้าวันรุ่งขึ้น ก่อนจะเดินเตาะแตะไปทั่วห้องนอนเพื่อหาหม่ามี๊ตัวเองแต่ก็ไม่เจอ แจสเปอร์จึงเดินออกมาจากห้องก่อนจะเห็นว่าหม่ามี๊กับแด๊ดดี้นอนคอพับคออ่อนอยู่บนโซฟากันสองคน เด็กน้อยเลยวิ่งดุ๊กดิ๊กมาหา

 

            มองแด๊ดดี้ .. แด๊ดดี้ก็ยังไม่ตื่น

 

            มองหม่ามี๊ .. หม่ามี๊ก็ยังไม่ตื่น

 

            ริมฝีปากเล็กๆ ยื่นเข้าไปจุ๊บแก้มของทั้งแด๊ดดี้และหม่ามี๊เบาๆแต่กลับทำให้ทั้งสองคนสะดุ้งตื่นมาพร้อมกันได้ แจสเปอร์เห็นแบบนั้นก็หัวเราะชอบใจก่อนจะส่งเสียงเรียก

 

            “แด๊ดดี้หม่ามี๊ตื่งได้แย้ว”

 

            “แด๊ดดี้หม่ามี๊นอนหลับปุ๋ยด้วยกาน”

 

            “แด๊ดดี้หม่ามี๊จูจุ๊บกันเหยอ”

 

            นั่นคือคำถามที่หลุดออกจากปากเด็กสองขวบอย่างแจสเปอร์ คยองซูรีบยันตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะหันมองแพคฮยอนที่ก็ทำหน้าตาเหรอหราไม่แพ้กัน

 

            “แจสเปอร์ เอาอะไรมาพูดครับ”

 

            “แด๊ดดี้กะหม่ามี๊จู้บๆกันด้วย แจสเปอร์เห็ง”

 

            “นี่ แจสเปอร์! ฉันไปทำตอนไหนฮะ เป็นเด็กเป็นเล็กจะโกหกหรือไง” แพคฮยอนโวยวายขึ้นมา ตามจริงแล้วทั้งสองคนก็ไม่ได้ทำในสิ่งที่แจสเปอร์พูดหรอก เพียงแต่เด็กน้อยมองมาใบหน้าของสองคนที่อยู่ในระดับเดียวกันตั้งแต่เมื่อคืนคงทำให้แจสเปอร์มองว่าเป็นจูจุ๊บกันแบบที่คยองซูเคยทำกับแจสเปอร์

 

            “แจสเปอร์ม่ายโกหกน้า” เด็กน้อยกอดเอวหม่ามี๊ไว้แน่นก่อนจะยิ้มแฉ่งให้แด๊ดดี้อีกที

 

            “เมื่อคืนทำไมนายไม่ปลุกฉัน”

 

            “ก็เห็นนายนอน .. ปลุกไปก็เสียมารยาทสิ” พูดไปก็บีบนวดขาตัวเองที่เริ่มเป็นเหน็บชาจากการนั่งลบนพื้นมาตลอดทั้งคืน

 

            “นายนั่งอยู่ที่พื้นทั้งคืนเลยหรอ”

 

            “ก็นายนอนคนเดียวก็เต็มที่นอนแล้ว จะให้ฉันขึ้นไปนอนกับนายหรือไงเล่า” คยองซูอมยิ้มบางๆก่อนจะพาแจสเปอร์กลับเข้าห้องนอน แต่ก่อนจะเข้าไปก็ยังไม่ลืมที่จะหันมาพูดบางอย่างกับแพคฮยอน

 

            “แต่ยังไงก็ขอบคุณนะที่นอนเป็นเพื่อน นึกว่าจะทิ้งให้ฉันนอนคนเดียวซะอีก” คงไม่ต้องบอกว่าประโยคธรรมดาแบบนี้เรียกรอยยิ้มให้แพคฮยอนได้มากขนาดไหน ก็จนแก้มแทบแตกนั่นแหละ ..

 

 

 

 

            มื้อเช้าวันนี้คงจะเป็นมื้อแรกที่นั่งอยู่กันพร้อมหน้าสามคนพ่อแม่(?)ลูก แจสเปอร์วันนี้ได้มานั่งโต๊ะใหญ่แล้วดูจะตื่นเต้นกับเก้าอี้เสริมที่คยองซูซื้อไว้ให้ เด็กน้อยกินข้าวเองพร้อมทั้งพูดเจื้อยแจ้วไปตามประสา แพคฮยอนที่นั่งอยู่อีกฝั่งก็บ่นรำคาญบ้าง แต่บางทีก็หลุดขำหลุดยิ้มออกมาจนคยองซูสังเกตได้

 

            “หม่ามี๊ แจสเปอร์อยากไปโยงเยียน”

 

            “ไว้ถึงเวลาก่อนหม่ามี๊จะพาไปนะ”

 

            “แจสเปอร์อย่าไปบึ้นๆ ด้วยน้า”

 

            “ฮ่าๆ เจ้าเด็กน้อย ตัวแค่นี้อยากนู่นอยากนี่อะไรเยอะแยะ” เสียงหัวเราะคิกคักของทั้งสองเงียบไปแปรเปลี่ยนเป็นเสียงโทรศัพท์เข้าของแพคฮยอนแทน หน้าจอโชว์เบอร์ของนูนาคนสวยไว้ นั่นทำให้เขากดรับสายด้วยความอารมณ์ดี

 

            “สวัสดีครับนูน่าคนสวยของแพคฮยอน”

 

            (( แพคฮยอน! แกอยู่ที่ห้องหรือเปล่า ))

 

            “ย..อยู่ครับ นูนามีอะไรทำไมทำเสียงตกใจขนาดนี้”

 

            (( ตกใจสิยะ นี่! แกรีบพาแจสเปอร์ไปซ่อนไว้เลยนะ แม่กำลังจะไปเยี่ยมแก! ))

 

            “ฮะ!!! แม่จะมาหาผมหรอ!!!!

 

 

 

 

 

 

 




 

TBC

 

 

 

 

ว้ายยยยยย คุณนายบยอนจะมาหาลูกชายยยยยยย

ทำยังไงเดดดด 555555555555555555555555

ตายแน่แพค ตายแน่เหลย วะฮะฮ่า

ไว้มาลุ้นกันตอนหน้าเนอะว่าคุณแม่ของแด๊ดดี้จะมาดีหรือมาร้าย

อย่าลืมไปเวิ่นเว่อกันในแท็ก #ปะป๊าแบคฮยอน ในทวิตน้า <3

(c) Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

1,509 ความคิดเห็น

  1. #1496 MYCUTEBOY0112 (@hanami_jelly) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 14:16
    แม่มา!!!!
    #1496
    0
  2. วันที่ 25 กันยายน 2560 / 17:03
    จูจุ๊บกันเหย๋อออออ
    #1463
    0
  3. #1362 hztttao`♡ (@phatsaporn) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2558 / 12:54
    เอาแล้วว คุณแม่บยอนจะมาแล้วว555555
    #1362
    0
  4. #1349 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 04:55
    เหยดดดด แม่จะมาาาาาา
    #1349
    0
  5. #1320 2023listen (@listen47) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 19:02
    ว้ายยยยยย คยองซูรู้สึกกับแบคบ้างชอบมากชอบน้อย แต่น้องน่ารักเหมือนเดิมทุกตอนจริงๆ อะไรแม่มา งานงอกสิแกร์!!!!
    #1320
    0
  6. #1296 MookMark (@143v) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 02:26
    เจสเปอร์น่ารักเว้ยยยย แม่มาอีก ตายแน่ๆๆๆๆ 5555
    #1296
    0
  7. #1285 Lulalla (@lulalla) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 13:08
    แบคชอบคยองแล้วใช่ไหม แบบ...เก๊กฟอร์มป่าว 5555
    ทำไมบรรยากาศมันเหมือนจะหวานแต่ก็ไม่หวาน เหมือนจะเศร้าแต่ก็ไม่เศร้าอ่ะ
    งุ้ยยยย 
    #1285
    0
  8. #1210 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 20:43
    แม่จะมา แม่ยังไม่รู้เรื่องแจสเปอร์ใช่ไหม
    #1210
    0
  9. #1185 백현cute ~ (@wrote-from-heart) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 14:17
    วิ่ง!!! แม่แบคมา!!!! 5555555555
    #1185
    0
  10. #1108 หมีเหลือก (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2557 / 19:30
    โอ้ยยยยยยยแจสเปอร์น่ารักกกกกกกกกกกก

    คุณนายพยอนมาตายแล้ววว จะปลืมคยองซูหรือป่าววอ่ะ
    #1108
    0
  11. #1080 Tukta Wufan (@tuktalovekris) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 21:48
    กรี๊ดเดดดดดดดดดด คยองจูบแบคคยองจูบแบค เจส พ่อแม่ของหนูจูบกันแล้วลูกกกกกกกก
    #1080
    0
  12. #1063 Princess Galaxy (@aiy15) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2557 / 20:22
    กรี๊ดดดดดดดดด >\<
    #1063
    0
  13. #980 moslolo (@anpk) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2557 / 23:02
    คยองรุกค่ะชอบดีมากคยองแบคนี้ช้าจริงๆเลย
    #980
    0
  14. #965 BK_BK (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2557 / 22:27
    เหยดดด!!! แม่มาๆๆๆ ไม่ต้องซ้อนหรอกที่จริง บอกไปเลยเหอะแบค
    #965
    0
  15. #669 TITE'e (@titee1999) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2557 / 23:58
    แดดดี๊ขี้หวงหม่ามี๊คยอง รักคนนี้ให้มากๆ >< ครอบครัวสุขสันต์ เฮ้
    #669
    0
  16. #617 LoveloveKssM (@shindysmile) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 12:16
    ยุ่งล่ะแม่มา จะเกิดเรื่องอะไรไหนทีนี้ _(._.)_
    #617
    0
  17. #561 สิบโท'กบเขียว (@keroro-zii) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 16:05
    ละมุนมะมะโลยคู่นี้ เขินอ่ะ
    -///-
    #561
    0
  18. #532 소 연화 (@ookami-hana) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 10:44
    แดดดี้หลงหม่ามี้ละดิ เขินน้องเจสบอกแดดี้กับหม่ามี้จูจุ๊บกันิ-///- นี่ขนาดยังไม่จุ๊บยังเขินขนาดนี้ รอฉากจุ๊บไม่ไหวแล้ว งือออ
    #532
    0
  19. #530 LightThunDer (@runloverdose) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 08:19
    อ่านซ้ำไปซ้ำมา ชอบตอนนี้จังแจสเปอร์น่ารัก และ แบคกำลังจะซวย 5555 จะจัดการยังเนี่ย สู้ๆทั้งไรท์แล้วก็แบคเลยนะคะ ^ ^
    #530
    0
  20. #529 noon-zii (@noonallkpop) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 00:18
    ทำไงล่ะแด๊ดดี๊
    แด๊ดดี๊จะตายมั้ยเนี่ยยยย
    55555555555
    แจ๊สเปอร์น่ารักมากกกกกกกกก
    อยากได้มาเล่นที่บ้านง่าาาา ♥
    #529
    0
  21. #528 yo_lu (@nuchhda) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 23:06
    คยองแอบอ่อยป่ะว่ะ ><
    #528
    0
  22. #527 ⊙♡⊙ KyungD.O. (@kwonjinan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 22:29
    โอ๊ะโอ~ คุณแด๊ดดี๊เิริ่มมีปัญหาเกี่ยวกับหัวใจซะแล้ว ไม่เข้าใจหัวใจ ความรู้สึกตัวเองซะแล้ว
    อาการแบบนี้ รักเค้าชัดๆ แล้วแหละ ฟันธง!! 55555 ก็นะ..ในเมื่อหม่ามี้ออกจะน่ารักแบบนี้
    ไม่หลงรักก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้วละ >///< นี่เห็นด้วยกับความคิดพี่มินซอกสุดๆ เลยนะ
    แบคจะเป็นคนที่โชคดีมากๆ เลย ถ้าได้คยองมาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตอ่ะ >___<
    จริงๆ นะเนี่ย เชื่อพี่มินซอกๆ เลยพี่แบค รับรองไม่ผิดหวังแน่นอน งานนี้ช่วยยืนยัน
    แหมๆ แค่เจสเปอร์บอกว่าแด๊ดดี้หม่ามี้จุ๊บกันหยอออ~ ทำไมต้องดุน้องเจสด้วยเล่า
    ก็ไม่ได้ทำจริงๆ ซะหน่อย ก็แค่จูบหน้าผากเอง ก็แค่หน้าผากเอง >///<

    ไม่ว่าจะได้อ่านกี่ตอนๆ หรือตอนไหนๆ ก็ฟินแก้มแตกตลอดเลยอ่ะ
    งื้ออออออ~ เข้าขั้นบ้าไปแล้ว >_< ชอบๆ ติดตามต่อไปนะคะ
    #527
    0
  23. #526 noon-zii (@noonallkpop) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 22:22
    ทำไงล่ะแด๊ดดี๊

    แด๊ดดี๊จะตายมั้ยเนี่ยยยย

    55555555555

    แจ๊สเปอร์น่ารักมากกกกกกกกก

    อยากได้มาเล่นที่บ้านง่าาาา ♥
    #526
    0
  24. #524 Kejmanee eran exo (@kelan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 21:37
    WoW คุณนายบยอนมาหย่อ เอาแล้วไง -//- แจสเปอร์พูดไรของหนูง่ะ55
    #524
    0
  25. วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 18:50
    ตามไปเฝ้าหม่ามี๊กับลูกชายถึงขอบสระเลยน๊าแหม... แถมแด๊ดดี๊ยังยอมนั่งหลับที่พื้นเฝ้าหม่ามี๊ที่นอนอยู่โซฟาอ่ะดูแลเทคแคร์หม่ามี๊ดีมากเลย ดูแลดีแบบนี้หม่ามี๊จะใจอ่อนยอมอยู่กับแด๊ดดี๊ตลอดไปไหมนะ เจสเปอร์ก็ขี้แกล้งแซวหม่ามี๊กับแด๊ดดี้สะ ฮ่าๆ แต่ความซวยกำลังจะมาเยือนแด๊ดดี๊แล้ว แบคจะแก้ปัญหายังไงนะแบบนี้ 
    #521
    0