รักลืมออกแบบ (E-BOOK)

ตอนที่ 4 : 2 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,045
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    29 พ.ย. 63

 

“อ๊ะ” ยิ่งเข้าใกล้ตัวเขามากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกดีมากเท่านั้น เธอกอดเขาแบบลืมอาย พึมพำแค่เพียงว่า “ร้อน ทรมาน ตัวคุณเย็นดีจัง ฉันชอบ”

น่านนทีคิดว่าตนเองซวยแล้วที่ต้องมาอยู่ในสภาพแบบนี้ ตัวเขาเองก็ไม่ได้อดได้อยากเรื่องอะไรแบบนี้หรอกนะ แต่นี่เธอไม่รู้ตัว ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ เขาเองก็มีความเป็นคนมากพอ ไม่เอาเปรียบใครในสถานการณ์แบบนี้เป็นแน่

ได้แต่คิดแล้วก็สงสารตัวเอง กอดเธออยู่ในอ่างพร้อมทั้งปล่อยให้เธอลวนลาม จับๆ ลูบคลำได้เท่าที่เธอต้องการ เป็นสถานการณ์ที่ค่อนข้างลำบาก ตอนนี้คนที่นอนอยู่ในอ่างดันเป็นเขา ส่วนเธอก็ขึ้นไปนั่งคล่อมบนตัวเขาแทน มือน้อยพยายามปลอดตะขอเสื้อชั้นในของตัวเอง เธอคงคิดว่ามันอาจเป็นสาเหตุให้เธออึดอัดก็ได้ คนหนึ่งพยายามถอด อีกคนพยายามห้าม คนหนึ่งมีความต้องการที่ตัวเองก็ควบคุมไม่ได้ อีกคนที่ตอนแรกยังนิ่งๆ แต่พอโดนลุกหนักเข้าก็เริ่มจะทนไม่ไหว

“เวรกรรมอะไรวะเนี้ย นี่ผมกำลังช่วยคุณอยู่นะ” เขากัดฟันพูดเสียงต่ำ พยายามข่มใจกับภาพตรงหน้า และความต้องการจากภายในร่างกายของตนเองที่เริ่มมีเข้ามา

“กอดฉัน กอดฉันที” ปากเธอพูดพร้อมกับมือที่ปลอดตะขอเสื้อชั้นในได้แล้วโยนมันออกไปอย่างไม่สนใจทิศทาง พื้นห้องน้ำตอนนี้เรียกได้ว่าเปียก เละเทะเป็นอย่างมาก น้ำที่กระเซ็นออกจากอ่างเพราะคนในอ้างดิ้นไปมา อุปกรณ์ของใช้ต่างๆในห้องน้ำล้มระเนนระนาดไม่เป็นท่า แต่ก็หาได้มีคนสนใจไม่ 

“ฉัน ฉันไม่ไหวแล้ว ฉันร้อน” เธอกัดฟันพึมพำเสียงสั่นพร่า เขารับรู้ได้ว่าตอนนี้เธอกำลังต่อสู่กับความรู้สึกของตัวเองอยู่ เพราะน้ำเย็นที่เขาให้เธอดื่มค่อนข้างมาก รวมทั้งระยะเวลาที่แช่อยู่ในน้ำนี้ก็ไม่ใช่น้อยๆ ได้แต่รอเวลาให้อาการเธอสงบลงและมีสติมากกว่านี้

“คุณ คุณครับ” เขาเรียกเธอเบาๆ เมื่อเห็นว่าเธอเริ่มนิ่งไปหลังจากที่แช่ในน้ำเย็นกว่าชั่วโมง แต่พอเขาขยับ เธอก็เหมือนจะตื่นและเริ่มลวนลามเขาต่อ เป็นเขาเองที่เริ่มสงสารเธอพร้อมๆ กับตัวเขาเองด้วย เธอแช่ในน้ำเย็นๆ ร่วมชั่วโมง ทั้งที่บนตัวแทบไม่มีเสื้อผ้าอะไรเลย แถมตอนนี้เธอยังสั่นขนลุกทั้งตัว

“ฉัน” เธอกัดริมฝีปากล่างจนห่อเลือด หายใจติดขัด พร้อมกับเนื้อตัวสั่นเทา ไม่รู้ว่าเพราะหนาวหรือเพราะฤทธิ์ยากันแน่ที่เป็นสาเหตุหลัก แต่สภาพตอนนี้คิดว่าเธอน่าจะกำลังสู้กับความรู้สึกในใจและสภาพร่างกายเป็นอย่างมาก

“อดทนนะคุณ อีกเดี๋ยวคุณก็จะดีขึ้นแล้ว ผมว่า..” เขาที่เห็นว่าสติเธอตอนนี้เริ่มจะกลับมาแล้ว พูดยังไม่ทันจะจบประโยค ปากก็โดนปิดโดยอีกฝ่าย เธอจูบเขา รุกเขาเองแบบที่เธอคิดว่าอาจจะช่วยเธอได้ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์ยายังคงอยู่ หรือเพราะเป็นความต้องการของเธอจริงๆ ถึงทำให้เธอเป็นฝ่ายเริ่มก่อนแบบนี้ เธอจูบเขาก่อน เป็นจูบที่ไม่ประสีประสาสำหรับเขา น่านนทียอมรับว่าตอนนี้ร่างการเขาพร้อมตอบสนองเต็มที่ แต่สามัญสำนึกก็ยังคงมีมากพอเช่นกัน ใช้สองมือดันตัวเธอออก

“ฉันต้องการ” เธอพึมพำเสียงสั่น มองเขาด้วยสายตาเว้าวอนเหมือนเด็กที่กำลังอ้อนขอขนมจนเขาอดเอ็นดูไม่ได้ ในเมื่อเธอต้องการ เขาเองก็เต็มใจ งั้นคงไม่เสียหายอะไรถ้าหากว่าคืนนี้จะปล่อยให้เป็นเรื่องความต้องการของเราทั้งคู่

“คุณจะไม่เสียใจทีหลังใช่ไหม” เขาจ้องตาเธอ พร้อมกับถามอย่างจริงจัง เหมือนกับจะใช้คำถามนี้เป็นสิ่งสุดท้ายที่เขาจะห้ามตัวเอง

“ฉันต้องการ” ที่ไม่รู้ว่าต้องการอะไรกันแน่ เธอตอบได้เท่านี้ เขาก็มอบจูบแบบที่คนมีประสบการณ์ มีชั้นเชิงมากกว่าให้กับเธอ จูบแบบหยอกเย้า หนักหน่วง รุกล้ำ และวนมาหยอกเอินใหม่ สลับกันไปจนคนในอ้อมแขนอ่อนระทวยไปหมด เขาจับเธอตรงไหนเธอก็รู้สึกดีตรงนั้น เต็มใจให้เขาสัมผัสทั่วทั่งร่างกาย

น่านนทีรับรู้ได้ว่าตอนนี้เธอสั่นไปทั้งตัว และคิดว่าควรพาเธอออกไปจากตรงนี้ เขาช้อนตัวเธอแนบอก ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงในสภาพที่เปลือยเปล่าทั้งคู่ ไม่รู้ว่าเขาจัดการตัวเองตอนไหนและคงไม่มีใครมานั่งตั้งคำถาม น้ำที่อยู่ในอ่างกระเซ็นออกมาตากแรงเคลื่อนไหว และไหลหยดทุกก้าวย่างตามทางเดิน จนมาหยุดที่เตียงของเขา 

น่านนทียอมรับว่าเธอสวย สวยมาก ทุดส่วนบนตัวเธอเป็นอะไรที่ลงตัวอย่างมาก เรียกความต้องการของเขาได้เป็นอย่างดี จนคนบนเตียงลืมตาขึ้น ส่งเสียงอืออาขัดใจที่เขาเอาแต่ยืนมองเธอ

“คุณจะไม่มาด่าผมทีหลังนะ” เขาถามเธอเป็นครั้งสุดท้าย

เธอไม่ตอบเป็นคำพูด แต่ใช้มือคล้องคอเขาให้โน้มลงมาจูบกับเธอ น่านนทีไม่ปล่อยให้โอกาสเสียเปล่า เขาจูบเธอตอบ มอมเมาเธออย่างผู้ที่มีชั้นเชิงเหนือกว่ากลังสอนเด็กเล็กๆ มือสองข้างของเขาไม่อยู่นิ่ง เรียกได้ว่าสำรวจร่างกายของเธอทุกตารางนิ้ว

เจ้าของร่างเหมือนจะเต็มใจให้เขาสัมผัส เขาแตะตรงไหน เธอก็พร้อมจะเสนอให้เขาอย่างเต็มใจ ไม่รู้ว่าถ้าไม่เพราะฤทธิ์ยาเข้ามามีส่วนบังคับความรู้สึกเธอแบบนี้ เขาเดาว่าเธอคงไม่เต็มใจตอบสนองเขาแบบนี้แน่นอน จนกระทั่ง

“อ่ะ!” เสียงเล็กหลุดรอดออกมาในขณะที่น่านนทีกำลังเครื่องติด

เขาลุกขึ้นมานั่งมองหน้า เธอหลับตาไว้แน่น หางตายังคงชื้นน้ำใสๆ ข่มทั้งความต้องการ ความเจ็บ และเหมือนจะมีความอายน้อยๆ ปนอยู่ด้วย

“เจ็บหรือ” เขาล้มตัวนอนลงกระซิบถาม

“เจ็บ” เธอตอบได้เพียงเท่านี้ เขาก็ปลอบประโลมเธอด้วยจูบอันแสนหวานและชำนาญ จนเมธาวีไม่อาจต้านทาน เขาจูบเธอจนสมองขาวโพลน อ่อนไปทั้งตัว ก็ไล่ลงมาเรื่อยๆ ลำคอเล็กๆ ที่เขาแสนหลงใหล ไล่ลงมายังเนินขาวทั้งสองข้าง วนเวียนอยู่อย่างนั้นอย่างคนตั้งใจแกล้ง จนเธอต้องยื่นมือไปดึงทึ่งผมเขาไว้อย่างขัดใจ น่านนทีลอบยิ้มอย่างอารมณ์ดี ไล่จูบต่ำลงมาเรื่อยๆ จนถึงหน้าท้องขาวเนียน 

เมธาวีเรียกได้ว่าเป็นคนผิวขาวจัด จูบตรงไหน เป็นรอยตรงนั้น ยิ่งทำให้คนที่เป็นต่อได้ใจ เทียวฝากรอยไว้ตรงนั้นที ตรงนี้ที มากสุดเห็นจะเป็นหน้าอกที่เขาเฝ้าวนเวียน หยอกเย้าและดอมดมจนหนำใจ เทียวไล่ขึ้นลงตามแต่ใจเขา 

จากหน้าท้องอันแสนเนียน ตอนนี้หน้าของเขาไล่ลงมาต่ำเรื่อยๆ จนเมธาวีต้องดึงผมเขาไว้ น่านนทีเงยหน้าขึ้นมามอง พร้อมกับส่งยิ้มให้ เขาต้องการให้เธอพร้อมสำหรับเขามากที่สุด เจ็บน้อยที่สุด และเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดกับครั้งแรกของเธอ

เมื่อเธอพร้อมสำหรับเขาแล้ว ทุกอย่างก็เป็นไปตามธรรมชาติที่ควรจะเป็นไป เขายอมรับว่าเธอสุดยอดมาก เป็นนักเรียนนักปฏิบัติที่ดีมากๆ ทำทุกอย่างที่ตัวเขาสอนและพาเธอทำ

บทเรียนระหว่างครูกับลูกศิษย์ทั้งสองที่บังเอิญเจอกัน จบลงตอนใกล้สว่าง ทั้งสองหลับสนิท จนเมื่อเมธาวีตื่นมาแล้วพบว่าตนเองไม่ได้นอนอยู่ที่ห้องของเธอ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

89 ความคิดเห็น