เดอะแก๊งค์เสื้อช็อป #นิยายเรื่องนี้(ไม่ใช่)สายเถื่อน [YAOI] END

ตอนที่ 3 : เดอะแก๊งค์เสื้อช็อป : Chapter3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,970
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 182 ครั้ง
    29 มิ.ย. 59


NOTE : ขออภัยสำหรับคำผิดค่ะ



 

Chapter 3




กว่าจะสังสรรค์กันเสร็จก็ปาไปเที่ยงคืนเข้าให้แล้ว แทบทุกคนก็เมาหัวราน้ำทั้งๆที่ตอนแรกตกลงกันว่าจะไม่มีแอลกอฮอล์มาเกี่ยวข้องแท้ๆ สุดท้ายก็สั่งเหล้าโซดามากินกัน ก่อนจะสั่งเพิ่มมาอีก จนเมากันเกือบหมดอย่างนี้



ผมกับเอมยืนมองสภาพแต่ละคนที่ดูแทบไม่ได้เลยอย่างไม่รู้จะทำยังไง

เราตกลงกันว่าให้คนที่ไม่ได้ดื่ม หรือดูมีสติครบถ้วนที่สุดให้พาเพื่อนที่ไปทางเดียวกันกลับไม่ก็พาเพื่อนตัวเองไปด้วยจนทยอยกลับกันหมด



แม๊กซ์ที่ไม่ค่อยเมาเพราะดื่มน้อยตกลงว่าจะเป็นคนพาเมทตัวเองกลับเอง ก่อนไปก็เห็นด้วยว่าแม๊กซ์ยักคิ้วใส่หนึ่งทีก่อนจะเพยิดหน้าไปทางคนตัวใหญ่ที่กำลังพยุงเพื่อนตัวเองอยู่



ส่วนผมกับเอมรับหน้าที่พาพี่จอมทัพ พี่เตวินและพี่เต็งหนึ่งที่ผมจำได้ว่าอยู่ในเดอะแก๊งค์เสื้อชอปไปส่งที่หอ และสิ่งที่น่าตกใจก็คือ จอมทัพ! อยู่! หอ! เดียว! กับ! ผม! ให้ตายเถอะ! เรียนมาปาเข้าไปเกือบ2ปีแล้ว ทำไมอยู่มาตั้งนานไม่เคยเห็นเลย




ผมมองพี่จอมทัพที่พยายามยัดพี่เตวินเข้าไปในรถก่อนเขาจะอุทานอย่างหัวเสียเมื่อเตวินโวยวายออกมาเสียงดัง ณ จุดนี้ เอมได้แต่กอดอกแล้วส่ายหัว รับไม่ได้กับสภาพของคนในดวงใจที่กรี๊ดมาตั้งแต่ปีหนึ่ง




"เดี๋ยวช่วยครับ" สุดท้าย ผมตัดสินใจเข้าไปช่วยพี่เค้าพยุงพี่เตวินเข้าไปในรถ จนแล้วจนรอดคนเมาไม่ได้สติก็เข้าไปนั่งอยู่ในรถจนได้



"ขอบคุณ"



"ไม่เป็นไร เห็นพยุงตั้งนาน พี่เค้าก็ทำท่าจะล้ม เดี๋ยวจะบาดเจ็บเอานะครับ" แน่นอน ผิวหนังของท่านเดวิดต้องไม่ระคายเคืองด้วยผลพวงจากคนขี้เมาแน่ ผมรับไม่ได้



"เป็นห่วงเหรอ"

คนตัวเล็กกว่านิ่งไปหลังจากได้ยินสิ่งที่ร่างสูงพูด ก่อนที่ใบหน้าหวานจะแดงร้อนขึ้นมาในรอบที่ล้านของวัน




"คะ..คือ..."




"หึ.." ร่างสูงไม่รอคำตอบ หัวเราะออกมาเล็กน้อย ก่อนจะส่งรอยยิ้มมุมปากที่ทำตัวเล็กกว่าหน้าแดงกว่าเดิม แล้วเปิดประตูเข้าไปนั่งในรถ ทิ้งให้ใบไม้ที่ยืนอึ้งอยู่ตรงนั้นให้ยืนหน้าแดงอยู่คนเดียว




"ใบไม้ ไปกันได้แล้ว"



เสียงเอมปลุกสติผมที่หายไปพักนึงให้กลับคืนมา ผมสะบัดหัวน้อยๆก็จะเปิดประตูรถเข้าไปนั่งข้างๆกับเอมที่รออยู่แล้ว

 

ผมนั่งตัวเกร็งไปตลอดทาง เอมคุยกับผมบ้าง มีเสียงคนเมาแทรกขึ้นมาบ้าง แต่ความจริงก็มีแต่ผมกับเอมที่คุยกันอยู่สองคน พี่จอมทัพก็นั่งเงียบอยู่ข้างหลังโดยที่ผมก็ไม่กล้าหันกลับไปมองคนที่นั่งอยู่ข้างหลังเหมือนกันว่ากำลังทำอะไรอยู่ จะยิ้มอยู่แบบที่ทำเป็นประจำหรือเปล่านะ



เพียงแค่คิดว่าหน้าหล่อจะมีรอยยิ้มกระชากใจประดับอยู่บนหน้า ใจผมก็เต้นรัวขึ้นมาทันที



ถึงตาจะดุ เวลามีไรหนวดขึ้นจะดิบเถื่อน แต่พอยิ้มทีไร ก็บาดใจทุกที

เฮ้อออ ทำไงดี ผมควรปรึกษาหมอเรื่องหัวใจดีมั้ย






 






Em’s part  

 

 

เอมที่กำลังหันมาคุยกับเพื่อนก็หัวเราะเบาๆออกมาทันทีเมื่อเห็นใบไม้ นั่งหลับตาพริ้ม กำมือแน่น แก้มก็แดงแจ๋ นี่แสดงว่ากำลังตกอยู่ในพวังสีชมพูที่มีคนข้างหลังอยู่ในนั้นแน่ๆ

 

 

เพื่อนคนนี้เคยเป็นแบบนี้ที่ไหน รู้จักกันมาตั้งแต่เข้าปีหนึ่ง ใบไม้ก็ดูเป็นผู้ชายธรรมดาคนนึง  ที่ไม่ได้มีอะไรมาก  หน้าตาก็ดีแต่ออกไปทางน่ารัก ผลการเรียนปานกลาง นิสัยดี รักสัตว์ รักธรมมชาติ รักน้ำ รักปลา รักซากุระสุดๆ รักการอ่านหนังสือการ์ตูนและรักการนอนเป็นชีวิตจิตใจ บอลก็เตะไม่เป็น  ตัวเอมเองเป็นผู้หญิงแท้ยังเตะบอลเป็นเลย ใบไม้นี่สมฉายากระต่ายน้อยมากๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

 

 

พอมองกระจกหลังก็เห็นอยู่ว่าพี่จอมทัพกำลังลอบมองเพื่อนตัวเองอยู่เหมือนกัน ดูท่าคู่นี้อาจจะไปได้สวย ไม่รู้สิ แค่คิดเข้าข้างเพื่อนตัวเองนิดหน่อย แต่เห็นคนที่เพื่อนสนใจก็แอบมองพื่อนอยู่แบบนี้มันก็น่าจะเป็นไปได้ใช่มั้ยล่ะ แค่คิดว่าใบไม้มีแฟนก็ตื่นเต้นจะแย่แล้ว ฮิฮิ

 

 

แต่พอเห็นคนที่ตัวเองเป็นแฟนคลับอันดับหนึ่ง อย่างพี่เตวินเมามายแบบไม่เหลือภาพลักษณ์ที่ดีแบบนี้ก็แอบถอนหายใจเบาๆ นึกขำอยู่หน่อยๆที่ได้เห็นด้านอีกด้านของเขา ตอนเมาได้ที่ก็ลุกขึ้นยืนบนเก้าอี้ ถอดเสื้อเหวี่ยงแล้วร้องเพลงตามที่ร้านเปิดตอนนั้นก็ได้แต่สายหัว คนโปรดของคนเกือบทั้งมหาลัยกำลังหลุดมาด และดูไม่ได้สุดๆ รู้งี้น่าจะถ่ายคลิปเอาไปแชร์ลงเพจจริงๆ

 

ใบไม้…”  เงียบ ….........

 

"ใบไม้... "  ไม่มีสัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียกในขณะนี้ ฉันหันไปมองเพื่อนเล็กน้อยแล้วพบว่าเพื่อนกำลังจมเข้าไปอยู่ในภวังค์สีชมพูอย่างหนัก ถอนหายใจเล็กน้อยแล้วพูดเสียงดังกว่า

 

"นี่ ใบไม้!" ได้ผล  ใบไม้สะดุ้งตัวขึ้นมาทันที แล้วทำหน้าเหรอหราหันซ้ายทีขวาที นี่แอบเป็นเอามากนะเพื่อนนะ

 

"ห๊ะ...ห๊ะ..ถ..ถึงแล้วเหรอ"  

 

"ยังง..แค่จะถามว่าพรุ่งนี้ไปเรียนไหวมั้ย จะตื่นรึเปล่า"

 

"ไหวแหละ แต่ไม่รู้จะตื่นรึเปล่าเนี่ยสิ แหะๆ" อีหรอบเดิม นิสัยที่แก้ไม่หายของใบไม้

 

"งั้นพรุ่งนี้ยังไงเดี๋ยวโทรตามละกัน อย่าตื่นสายล่ะ" ถามว่ามีกี่ครั้งที่ต้องโทรตามเพื่อน ไม่สิ กี่ครั้งมากกว่าที่ไม่โทรตาม

 

"ได้ๆ เดี๋ยวกลับถึงห้องแล้วจะตั้งนาฬิกาปลุกเลยสัญญา" ใบไม้ว่าพลางทำตากลมๆใส่แล้วส่งนิ้วก้อยมาให้ด้วยอย่างน่ารัก แต่พอมองกระจกหลังแล้วได้แต่ยิ้มในใจ หึ ฉันเห็นนะไอ้พี่จอมทัพ ฉันเห็นนะว่าแอบยิ้มน่ะ  

"โอเค ถึงละขึ้นห้องดีๆ"

 

 รถหรูจอดรถเทียบริมฟุตบาททันทีที่ถึงหอของใบไม้   จอมทัพกล่าวขอบคุณก่อนจะหิ้วปีกเพื่อนที่เมาไม่ได้สติกับเต็งหนึ่งที่เหมือนจะช่วยแต่ความจริงก็เกือบเอาตัวเองไม่รอดเหมือนกัน

 

"กลับคอนโดดีๆนะครับ คุณหนู"

 

ได้ยินแบบนั้นคุณหนูผู้น่ารักก็ค้อนใส่เพื่อนทันที มือควานหาของจะประทุษร้ายเพื่อนแต่ไม่ทันเสียแล้ว ใบไม้ยิ้มให้อย่างล้อเลียนก่อนจะหัวเราะเสียงดังแล้วรีบวิ่งลงไปจากรถทันที เมื่อไหร่จะเลิกเรียกแบบนี้เนี่ยยย !!  

 

"นี่!! เลิกเรียกฉันว่าคุณหนูสักที!"

 

"ได้ทีฉันนะจะล้อให้แก้มร้อนจนระเบิดไปเลยคอยดูเถอะใบไม้"




_________________________________________________________




 

 

 

 

ใบไม้หัวเราะออกมาอย่างขบขันหลังจากที่ล้อยัยคุณหนูได้สำเร็จ  แอบสะใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงโวยวายของเอมตามหลัง พอดีว่าเอมไม่ค่อยชอบให้เรียกคุณหนู ด้วยเหตุผลว่าดูอ่อนปวกเปียก แล้วเหมือนเป็นเด็กน้อยอยู่  แถมเพื่อนในคณะก็ชอบห้ามปรามไม่ให้เอมทำนู่นทำนี่เมื่อเข้าร่วมกิจกรรมอยู่เสมอเพราะคิดว่าเอมมีนิสัยคุณหนูมากๆเลยน่ะสิ ยัยคุณหนู เอ๊ย ยัยเอมก็เลยเอ่ยปากห้ามเรียกเธอว่าคุณหนูอย่างเด็ดขาด



ใบไม้เดินเข้าหอตามหลังพี่จอมทัพไปเล็กน้อยเพราะสามคนนั้นยังหิ้วปีกคนเมาอยู่เลยทำให้เดินไปไหนได้ไม่ไกลนัก เมื่อเดินเข้าไปใกล้ก็ได้ยินพี่เขาบ่นให้พี่เตวินอย่างหัวเสียที่แบบเอิ่มม...เมาหมดสภาพมากๆ เห็นแล้วก็ส่ายหัวไปถอนหายใจไป  

 

 

เมื่อเดินไปถึงลิฟท์ ร่างบางก็กดลิฟท์ค้างไว้เพื่อให้หนึ่งคนเมา หนึ่งคนแบก หนึ่งคนสติไม่ครบถ้วนเข้าไปก่อนที่ตัวเองจะเข้าไปทีหลัง พอจะถามว่าอยู่ชั้นไหนแต่เห็นใบหน้าหงุดหงิดสุดๆของจอมทัพ ใบไม้ก็ได้แต่ยืนตัวลีบชิดกับผนังลิฟท์อย่างๆหวาดๆ ถ้าทำอะไรไม่ถูกใจพี่จะฆ่าผมมั้ยครับ TT

 

คนที่ทำตัวกลมกลืนกับผนังลิฟท์หายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะตัดสินใจถามออกไปเบาๆ



"เอ่อ..พี่ครับ..ชะ..ชั้นไหนครับ"

 

"ชั้น4 ขอบคุณ" จอมทัพหันมาตอบห้วนๆก่อนจะที่ทุกคนในลิฟท์จะตีตัวออกห่างคนเมาทันทีเมื่อทำท่าจะอ้วกออกมา

 

"เหี้ยเอ้ย!!...อย่าพึ่งออกมานะมึง"

 

ใบไม้ยืนตัวลีบเข้าไปอีก ทันทีที่ได้ยินเสียงทุ้มๆตวาดเสียงดังใส่เพื่อน หูยย คือแบบ แอบน่ากลัวนะ ตาเรียวดูที่ดุอยู่แล้วก็ดุเข้าไปใหญ่ คิ้วขมวดกันเป็นปม กรามขบแน่นอย่างเห็นได้ชัด เฮ้ออ แต่ก็ดูดีเนาะ...

 

 

เอ้ย.. ไม่ใช่ละ ใช่เวลามาชื่นชมมั้ยเนี่ย ต้องมาลุ้นกันดีกว่าว่าพี่เตวินนี่จะอ้วกออกมากลางลิฟท์หรือเปล่า



ใบไม้แอบขำเบาๆ เมื่อเห็นร่างสูงพยายามจับมือของคนเมามาปิดปากตัวเองไม่ให้อ้วกออก ส่วนเต็งหนึ่งเพื่อนอีกคนจากมึนๆก็กลายเป็นว่าสติกลับมาแบบเกือบๆครบถ้วน กำลังควานหาถุงในกระเป๋าย่ามของตัวเองอย่างร้อนรน



แน่ล่ะตอนนี้ทุกคนสแตนบายคอยหลบสิ่งไม่พึงประสงค์กันหมดแล้ว




เมื่อลิฟท์เปิดออก จอมทัพก็พาเพื่อนที่เมาไม่ได้สติออกจากลิฟท์ทันที โดยที่เต็งหนึ่งหันมาขอบคุณใบไม้สั้นๆ แต่สองเสียงที่เสียงดังออกมาพร้อมกันก็ทำให้ใบไม้เงยหน้ามองทันที ก่อนที่ลิฟท์จะปิดลง ใบไม้ก็เห็นพี่เตวินขวัญใจของสาวๆเกือบทั้งมหาลัยอ้วกออกมากลางทางเดิน พร้อมกับเสียงก่นด่าเพื่อนทั้งสองคน  

 

 

 

 

 

 

"เหี้ยย!! / "เหี้ยยย!!"

 

โอ๊ยย ยัยเอม ตอนฉันนี้เกลียดพี่เตวินของแกเป็นบ้าเลย TT




ผมขึ้นมาถึงชั้น 7 ชั้นที่ผมอยู่ ผมยังได้ยินเสียงโวยวายของพวกนั้นที่ดูท่าจะวุ่นวายกันน่าดู ควรลงไปช่วยมั้ยอ่า เค้าจะหาว่าใบไม้สอดรู้สอดเห็นรึเปล่า เฮ้อ แต่ช่างเหอะ ถ้าไปแล้วเกิดทำเงอะๆงะๆไม่ถูกใจพี่เขาขึ้นมามีหวังเค้าคงถูกจับทุ่มลงพื้นแน่ๆ บรึ๋ยยยย



แต่ก็ถือเป็นความโชดีอย่างหนึ่งนะที่อยู่แค่ชั้น 4 ถ้าไปอยู่ชั้นสูงนะมีหวังอ้วกออกมากลางลิฟท์แน่ๆล่ะ แต่แอบเสียดายนิดหน่อยนะที่เราไม่ได้อยู่ชั้นเดียวกัน แล้วอยู่ห่างกันตั้ง 3 ชั้น ตอนแรกก็แอบหวังลึกๆนะว่าจะอยู่ชั้นเดียวกันหรือเปล่า แต่ก็คงเป็นไปได้น้อย อะไรจะบังเอิญแบบนั้น ไม่มีทางหรอก



ผมไขกุญแจเข้าห้อง ปิดประตู เปิดไฟ เปิดแอร์ ก่อนจะโยนทุกสิ่งทุกอย่างลงบนโต๊ะแล้วล้มตัวนอนบนเตียงทันที วันนี้เป็นครั้งแรกที่หัวใจทำงานหนักมากจริงๆแบบไม่เคยเป็นมาก่อน และก็ยังไม่รู้ว่าจะจัดการกับมันยังไงดี แต่ก็นะคงอาจจะทำได้แค่ตามกรี๊ดแบบที่เอมทำนั่นแหละ เพราะบางที...พี่เค้าอาจมีแฟนอยู่แล้วก็ได้ วิศวะหล่อๆแบบนี้คงไม่เหลือรอดเป็นชายโสดจนถึงตอนนี้อยู่แล้วแหละจริงมะ  ฮืออ อยู่ดีๆก็รู้สึกหม่นๆยังไงไม่รู้สิ...



เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นก่อนจะกดรับทันทีเมื่อเห็นว่าใครโทรมา เอมมาลินนั่นเอง เจ้าเดิม มีเพื่อนอยู่แค่นี้แหละ คงโทรอัพเดทข่าวสาร



ว่าไงเอม ถึงห้องยัง



/ถึงละ ฝั่งนู้นเป็นไง/ หึเป็นไงน่ะเหรอ



วุ่นวายชะมัด นี่รู้มั้ยว่าพี่เตวินของแกน่ะอ้วกออกมากลางทางเดินด้วย แย่ๆนึกถึงภาพที่พี่เตวินปล่อยสิ่งไม่พึงประสงค์ออกมาก็รู้สึกขมๆคอยังไงไม่รู้ ป่านนี้จะจัดการอะไรเสร็จรึยังนะ



/นี่!! อย่ามาว่าพี่เตวินนะเว้ยย!/



ก็จริงนี่หว่า พี่เตวินนี่ทำพี่จอมทัพลำบากมากเลยรู้มั้ย เค้าต้องคอยหิ้วปีกคนขี้เมาแล้วยังต้องพยายามไม่ให้อ้วกออกมาในลิฟท์ แล้วคงต้องมาจัดการเก็บกวาดเศษอ้วกของพี่เตวินแน่ๆ เห็นมะ ลำบากสุดๆ แย่ แย่มาก



/หือออ เข้าข้างกันเข้าไป อย่าให้ถึงทีฉันใบไม้/



จะรอดู...ตอนขึ้นลิฟท์พี่เค้าดูหงุดหงิดมาก น่ากลัวอะ แต่ก็ดูดีมากเลยนะเอมว่าแล้วใบหน้าใสๆก็เห่อขึ้นสีจัดทันที แล้วก็นอนตีขาในอากาศไปมาอย่างเขินๆ



/ชอบความรุนแรงเหรอจ๊ะ ฮ่าๆๆ/



บ้า ใครจะไปชอบแค่เห็นว่าตอนดุๆก็ดูดีไปอีกแบบแค่นั้นคว้าตุ๊กตาเสือมากอดก่อนจะซุกลงไป พี่เค้าเหมือนเสือมากเลยนะ ตอนดุแบบนั้นเหมือนเสือมากเลย ว่าแล้วก็กอดตุ๊กตาแน่นๆ แก้เขิน



/ฮิฮิ แล้วนี่รู้ปะว่าอยู่ชั้นไหน/



ชั้นสี่มั้ง เห็นบอกให้กดชั้นสี่



/ทั้ง3คนเลยเหรอ/



อือฮึ



/อยู่3คนเบียดกันตาย หอแกก็แค่นั้น แกก็ชวนพี่จอมทัพมาแชร์ห้องกับแกสิ ไหนๆก็อยู่คนเดียวทั้งที ฮ่าๆๆๆๆๆๆ/ พูดจบเอมก็หัวเราะเสียงดังทันที ใบไม้เม้มปากแน่น ก่อนจะรู้สึกถึงไอร้อนที่พุ่งออกมาเห่อบนหน้า



หยุดหัวเราะเดี๋ยวนี้นะ!!



/เขินอะดิ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ/



พูดไม่รู้เรื่อง แค่นี้แหละ ไม่คุยด้วยแล้ว!



พอวางโทรศัพท์ลง ร่างบางก็ดีดดิ้นไปมาบนเตียงทีอย่างเก้อเขิน โอ๊ยย นี่เขินจริงจังนะ ทำไมเพื่อนบ้าต้องพูดแบบนี้ก็ไม่รู้ หน้าร้อนไปหมดเลย



ใบไม้ลุกขึ้นไปห้องน้ำเอาน้ำล้างหน้าเพื่อดับความร้อนบนใบหน้าทันที พอเงยหน้ามองกระจกก็ตกใจกับใบหน้าแดงก่ำของตัวเอง ถ..ถ้าเกิดเรามาอยู่ด้วยกันจริงๆ…. บ้า! บ้าไปแล้ว ไม่มีทางหรอก! ยกมือขึ้นมากุมแก้มตัวเอง ขาก็ย้ำพื่นแรงๆไปมาอย่างสุดจะทน เลิกคิดนะใบไม้ เลิกคิดแบบนั้นเดี๋ยวนี้นะ!



หัวกลมสะบัดแรงๆพยายามขจัดความคิดฟุ้งซ่านออกตัวเองออกไป ก่อนจะชำระร่างกายให้เรียบร้อย เพื่อเตรียมเข้านอน เมื่ออกจากห้องน้ำมือเล็กก็คว้าถุงขยะที่เต็มแล้วข้างโต๊ะเขียนหนังสือ ผูกให้แน่นก่อนจะเดินไปเปิดประตูเพื่อวางไว้หน้าห้องให้แม่บ้านมาเก็บตอนเช้า แต่ในขณะนั้นเอง



หัวใจที่หยุดสั่นไหวไปสักพักก็ทำงานขึ้นมาอีกครั้ง ทันทีเมื่อได้สบตากับคนห้องตรงข้าม เสียงเปิดประตูข้างหลังทำให้คนที่กำลังไขกุญแจห้องอยู่หันหลังไปมอง และแล้วโลกของใบไม้ก็หยุดหมุน




เป็นไปไม่ได้น่า!!..

ไม่มีทาง!!....

นี่มันจะบังเอิญเกินไปแล้ว!!...

 

TBC



_________________________________________________________________________________
Talk : อะไรเอ่ยยยยย ใบไม้เจออะไรเอ่ยยย
55555555 ตอนนี้พ่อเดวิดของเราดูจะปล่อยพลังด้านมืดออกมาพอสมควร
จะบอกว่าเอมนี่เป็นตัวชงของจริงเสียงจริงเลยนะ
นางแอบเป็นสาววายแบบเงียบๆ 5555555
คอมเมนต์ติชมกันได้นะคะ
ขอบคุณทุกคนที่ได้เข้ามาอ่านค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 182 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

422 ความคิดเห็น

  1. #416 jareeya2538 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 23:04
    ฟินอ่ะ
    #416
    0
  2. #402 Shipnielong (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 07:49
    หืมมมมม บังเอิญจริงไรจริง
    #402
    0
  3. #384 Kim-kibom (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 21:58
    ห้องตรงข้ามกันรึ
    #384
    0
  4. #353 M2607 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 18:56
    หลงใบไม้เข้าให้แล้วสิ มาเป็นลูกแม่มั้ย5555
    #353
    0
  5. #325 Husky 'Baby (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 18:07
    จอมทัพกร๊าวใจมากอ่ะ ฮื่ออออออออ นี่อยู่ชั้นเดียวกันใช่ม้ายยย ใบไม้น่ารักมากอ่ะ น่าแกล้งสุดๆ
    #325
    0
  6. #287 Intelligence- (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 16:39
    ฮืออออ ไม่ไหวแล้ว อ่านไปเขินไปอ่ะ มีความบอกเดวิดของผม แหมมมม ไม่ค่อยยยย
    #287
    0
  7. #245 ๏เต้าหู้ขาว๏ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 16:52
    คึคึคึคึ
    #245
    0
  8. #205 lulu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:53
    เจอพี่แน่นอนนนน
    #205
    0
  9. #193 PareWaPkh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:40
    เขินนนแทน //// แก้มแตก
    #193
    0
  10. #180 -worthwhile- (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:15
    ห้องตรงข้ามเลยจ้า :D
    #180
    0
  11. #167 bowbee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 21:22
    ตายแล้วลูก ไปอยู่ไหนมาถึงพึ่งเจอกัน โอ๊ยกรี๊ด~~~
    #167
    0
  12. #128 TaoHun DakHyo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 13:04
    หล่อโหด  สเปกใบไม้ใช่ไหมลูก
    #128
    0
  13. #47 สาววายไร้ผัวนะเออ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 17:13
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #47
    0
  14. #9 sundaymorning3841 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 16:54
    อยู่ใกล้กันแค่นี้เอง แหมมมมม ใบไม้ชอบแนวดิบเถื่อนสินะลูก555555
    #9
    0
  15. #5 Bambie>_< (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 05:52
    พรมลิขิตชัดๆ อยู่ห้องเดียวกัน
    โอ้ว ใบไม้เอ้ย งานนี้แกหน้าร้อนทั้งวันแน่ ประสาทเสียด้วย
    5555+
    #5
    1
    • #5-1 Bambie>_<(จากตอนที่ 3)
      18 มิถุนายน 2559 / 05:52
      *แก้ๆ อยู่ห้องตรงข้ามกัน
      #5-1
  16. #4 อิงะเดะมอ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 22:48
    อย่าบอกนะว่าอยู่ห้องตรงข้ามกันน่ะ
    #4
    0