เดอะแก๊งค์เสื้อช็อป #นิยายเรื่องนี้(ไม่ใช่)สายเถื่อน [YAOI] END

ตอนที่ 23 : เดอะแก๊งค์เสื้อช็อป : Chapter 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,517
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    4 ก.ย. 59

NOTE : ขออภัยสำหรับคำผิดค่ะ

 

 

 

Chapter 23

 

 

 

นี่มันอะไร!!”

 

ทั้งสามคนที่กำลังจับกลุ่มนั่งคุยกันในเวลาว่าง ก็ต้องวงแตกทันทีเมื่อมีคนปาเอกสารบางอย่างลงมากลางโต๊ะ ใบไม้หันไปมองคนที่ตะโกนออกมาอย่างเกรี้ยวโกรธจ้องมองมาที่ตัวเองอย่างกินเลือดกินเนื้อแล้วต้องเมินหน้าหนีก่อนจะถอนหายใจแรงๆอย่างเหนื่อยใจ แม๊กซ์เพียงแค่กรอกตาแล้วทำหน้าเมื่อยๆเท่านั้น ก็มีแต่เอมที่นั่งจ้องหน้าผู้หญิงคนนั้นกลับ แฟนเก่าพี่นี่กัดไม่ปล่อยเลยจริงๆ เขาควรจะทำไงดี

 

ฝีมือพวกแกใช่ไหม?!!!” เมื่อไม่ได้รับคำตอบทันทีก็เข้ามากระชากแขนเล็กๆของใบไม้อย่างแรง ใบไม้เพียงแค่เบ้หน้าออกมาเพราะความเจ็บเล็กน้อย ก่อนจะแกะมือเล็กๆนั้นออกจากแขนตัวเองแล้วสะบัดออกอย่างแรง พลางทำท่าปัดๆที่แขนตัวเองเบาๆ เรียกความคุกกรุ่นให้หญิงสาวตรงหน้ามากยิ่งขึ้น นี่!! ตอบฉันมา!!”

 

โอ๊ยเจ๊ มาพูดเสียงดงเสียงดังแถวนี้ทำไม ว่างมากนักเหรอเจ๊เสียงที่ดังขึ้นมากลางวงก็หยุดหญิงสาวที่ตรงเข้ามาหาใบไม้อีกครั้งได้ เพื่อนทั้งสามคนต้องหันมามองหน้ากันอย่างสงสัย และคนที่โปรยยิ้มอย่างอารมณ์ดีมานั่งลงข้างๆเพื่อนขายาวอย่างแม๊กซ์ก็เป็นคำตอบได้อย่างดี

 

เตวินแก!! หุบปากไปเลย!!”

 

จิ๊ๆๆๆ ใช้ไม่ได้ ผู้หญิงประสาอะไรพูดจาไม่เพราะเลย ยาหยี...อย่าเป็นอย่างนี้ พี่ละปวดหัวกับคนนิสัยเสียแบบนี้จริงๆพูดพลางซบลงไปมนไหล่บางของแม๊กซ์ คนตากวางก็ได้ก็กรอกตาเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆผลักหัวคนช่างลวนลามออก แล้วหันไปกอดอกมองหน้าหญิงสาวแทน ส่วนเพื่อนเขาน่ะเหรอ ใบไม้นั่งทำหน้าปลงๆ ส่วนเอมก็นั่งเท้าคางยิ้มบางๆ แล้วหัวเราะออกมาเบาๆราวกับเรื่องตรงหน้านั้นมันช่างสนุกสนาน

 

เล๊วเลวเนอะเสียงเอมมาลินที่พึมพัมออกมาเบาๆก็เรียกความโมโหของหญิงสาวได้อย่างดี เธอกระโจนเข้ามาหาเอมอย่างรวดเร็ว แต่ก็ต้องล้มลงไปกองกับพื้นเมื่อคนที่คิดจะปองร้ายผลักเธอออกอย่างแรง

 

แก!!.....กรี๊…”

 

หยุด! ห้ามกรี๊ด!!” เตวินยกมือขึ้นมาห้ามอย่างทันที ส่วนเด็กทั้งสามคนก็เตรียมอุดหูไว้เรียบร้อยแล้ว นี่ฉันจะบอกอะไรให้ว่าพลางรวบเอกสารที่กระจัดกระจายเต็มโต๊ะเข้ามาไว้ด้วยกันเคาะเบาๆสองสามทีก่อนจะมาวางไว้ตรงหน้าค่อยๆคลี่มันก็ออกมาดูทีละแผ่นแล้วก็ส่งยิ้มไปให้หญิงสาวที่กำลังค่อยๆลุกขึ้นจากพื้นเล็กน้อย

 

เอกสารพวกนี้ก็...หมายเรียกไงถูกต้อง หมายเรียก...หลังจากวันที่เกิดเหตุ จอมทัพก็พาใบไม้ไปโรงพักทันที และเพียงแค่วันเดียวหลักฐานทุกอย่างก็อยู่ในมือจอมทัพด้วยฝีมือเอมมาลิน มันส่งเอกสารให้ทนาย เตรียมส่งหลักฐานให้ตำรวจ  แน่นอนว่าอีกไม่กี่วันต้องมีหมายจับและหมายศาลอีกฉบับสองฉบับส่งตรงถึงบ้านผู้หญิงคนนี้แน่ๆ

 

ฉันรู้แล้ว ฉันอ่านออก!! แต่ฉันถามว่าฝีมือพวกแกใช่ไหม!!”

 

ก็แหม...เห็นมาถามก็นึกว่าจะอ่านไม่ออกซะอีก”  ส่งยิ้มกวนโมโหไปให้หญิงสาวอีกครั้ง แล้วเลื่อนเอกสารไปวางไว้ตรงหน้าหญิงสาวที่กำมือแน่น หน้าตาสะสวยต้องบูดเบี้ยวเพราะความโมโหของตัวเอง ก็อาจจะใช่ ก็แบบ...เธอมาทำอะไรไม่ดีกับพวกเราเอง พวกเราก็มีสิทธิ์ที่จะเอาผิดกับเธอได้นี่ ก็ไม่มีอะไรมากหรอก แค่ไปไหนนะ อ๋อ...สถานีตำรวจ และอืม...ศาล เผลอๆก็อาจจะ...คุกด้วย

 

ไม่มีทาง!!” นุชมองชายตรงหน้าเขม็ง ผู้ชายคนนี้ไม่เคยญาติดีกับเธอตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว แม้ตอนที่เธอเป็นแฟนกับเพื่อนของเขาก็ไม่เคยยินดียินร้ายอะไรกับเธอทั้งสิ้น

 

ก็เธอโง่เองที่ปล่อยให้จอมทัพมันเก็บเอกสารปลอมไว้อะนะโง่จริงๆนั่นแหละ ทำอะไรไว้มีกล้องจับไว้หมด ทีนี้ก็หลักฐานมัดตัวชัดเจน ยังจะบอกไม่มีทางอีก เฮ้อ คนเรานะ..

 

..เอกสารนั่นเป็นของจริง!! เขาเป็นลูกของจอมทัพ!!  ไอ้โง่ ไหนวันนั้นเราพูดรู้เรื่องกันแล้วไง!!” นุชที่จนมุมก็พุ่งเป้าไปที่ใบไม้ทันที มือเล็กๆทำท่าจะฟาดลงมา แต่ก็หยุดชะงักเมื่อมีน้ำเสียงกวนประสาทดังขึ้นมากวนใจอีกครั้ง

 

นี่ๆๆๆ คิดจะทำร้ายร่างกายลูกเดียว เดี๋ยวก็โดนอีกกระทงซะหรอกเตวินว่าพลางยกนิ้วชี้ขยับไปมาพลางส่ายหัวให้หญิงสาว  ส่วนใบไม้ที่เห็นนุชถอยห่างออกไปก็ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย นึกว่าจะตบแล้วซะอีก...

 

ผมเปล่า...คุณคงเข้าใจของคุณเองเอาจริงๆเขายังไม่ตกลงอะไรด้วยซ้ำ ผู้หญิงคนนี้ก็ตะโกนใส่เขาปาวๆแล้วเดินหนี ส่วนนุชก็ได้แต่ยกมือกอดอก เชิ่ดหน้าใส่ใบไม้อย่างไม่หวั่นเกรงใดๆ

 

หึ..ยังไงจอมทัพก็ต้องรับผิดชอบฉันอยู่แล้ว เดี๋ยวแกก็ต้องถูกทิ้งอยู่ดี ยังจะโง่อยู่อีกหญิงสาวก้าวเข้ามาเล็กน้อยก่อนจะยกยิ้มเยาะ จ้องตาดำขลับที่แววตาดูเปลี่ยนไปก่อนจะหัวเราะแผ่วๆออกมาเมื่อเห็นแววตาไหวหวั่นของใบไม้ คนโง่ก็ยังโง่อยู่วันยันค่ำนั่นแหละ เขารักฉัน เราจะแต่งงานกัน เราจะสร้างครอบครัวกัน อย่ามาเป็นมารมากั้นขวางทางฉันกับเขา เข้าใจไหม!!”

 

ผมขอโทษด้วย...แต่ถึงยังไงผมก็เชื่อในสิ่งที่พี่จอมทัพพูดอยู่ดีสุดท้ายใบไม้ก็กดความรู้สึกต่างๆออกไป เรื่องผ่านมาจนหนึ่งอาทิตย์ผ่านไปโดยที่เราสองคนยังคงเหมือนเดิม เขาเชื่อใจพี่...ว่าแล้วแววตาดับขลับนั่นดูจะกลับมานิ่งอีกครั้ง ปากอิ่มยกยิ้มบางๆให้หญิงสาวที่กำลังกำมือแน่นอย่างอดทนเพราะสู้อะไรไม่ได้

 

นี่ป้า…” อยู่ๆเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น ใบหน้าโกรธเกรี้ยวสะบัดไปมองทันที แม๊กซ์เพียงกอดอกมองนิ่งๆเท่านั้น อย่าต่อความยาวสาวความยืดจะได้ไหม ผมมีเรียนอีกห้านาที ผมต้องใช้เวลาไปที่ห้องเรียนสามนาที รีบพูดมาเร็วๆ จะได้จบๆสักที ผมจะสายแล้วเตวินหันไปมองคนข้างๆก่อนจะเลิกคิ้วมองงงๆ ส่วนเพื่อนอีกสองคนก็ค่อยๆทะยอยเก็บของลงกระเป๋าแล้วคว้ามาสะพายเตรียมไว้เรียบร้อย

 

นี่พวกแกคิดจะ...” หญิงสาวยกมือสั่นๆขึ้นมาชี้หน้าทุกคนพร้อมกับแววตาที่ดูไม่เข้าใจ จะมาไม้ไหนกันแน่!! อยู่ๆจะให้รีบพูดเนี่ยนะ! วันนี้ต้องจบแน่นอน..แต่ฉันต้องจะ...

 

ผมให้เวลาแค่สิบวิ…” ก่อนจะได้คิดอะไรอีกเสียงของคนคนเดิมดังขึ้นมาอีกครั้ง หญิงสาวเพียงได้แต่อ้าปากค้างอย่างพูดอะไรไม่ออกเท่านั้น จะไม่พูดเหรอ ห้าวิแล้วนะแม๊กซ์ว่าพลางเคาะนาฬิกาไปมาสองสามครั้ง ก่อนจะลุกขึ้นมาคว้ากระเป๋าขึ้นมาสะพาย

 

ถ้าผมสาย ป้าต้องรับปิดชอบความรู้ที่จะไม่ได้เข้าสมองผม ผมไม่อยากจะโง่แบบป้าหรอกนะ สวัสดีพูดจบก็ก้าวออกไปทันทีอย่างไม่สนใจใบหน้างงงวยของหญิงสาว ใบไม้ถอนหายใจออกมาแล้วเดินตามเพื่อนไป เอมมาลินยกมือขึ้นโบกไม้โบกมืออย่างร่าเริงก่อนจะเดินตามไปอีกคน

 

บายครับคนสวย จ๊วบบบบเตวินว่าพร้อมยื่นหน้าเข้าไปใกล้หญิงสาว นุชที่ถอยหลังก็ต้องยกมือขึ้นปัดใบหน้าที่ดูโรคจิตในความตัวเองออกไปอย่างพัลวัน เตวินที่เห็นอย่างนั้นก็รีบเด้งตัวออกแล้วหัวเราะชอบใจทันทีที่ยั่วโมโหคนตรงหน้าได้ รีบวิ่งตามคนรักของตนออกไปทิ้งไว้แต่เพียงหญิงสาวที่กระฟัดกระเฟียดอยู่คนเดียว

 

แก!!....ไอ้โรคจิต!!”

 

เตวินที่วิ่งตามเด็กสามคนมาก็เข้ามากอดคอเด็กตากวางที่ยืนต่อแถวขึ้นลิฟท์เอาไว้ แล้วกดจมูกลงที่แก้มอูมๆนั่นหนึ่งที เรียกแววตาหงุดหงิดของแม๊กซ์ออกมาได้ในที่สุด เตวินยิ้มกว้างออกมาก่อนจะยกมือยีกลุ่มผมนุ่มเบาๆ

 

ดูจะเป็นการจบเรื่องแบบงงๆอยู่นะเตวินว่า งงจริงๆนั่นแหละ อยู่ๆคิดจะจบก็จบ เอมมาลินที่ได้ยินก็หัวเราะลั่นก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาพูด

 

ไม่งงหรอกค่ะ จะสายแล้ว...คนอย่างแม๊กซ์ต้องเข้าเรียนตรงเวลาเตวินได้ยินก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ เด็กคนนี้ทำเขาอึ้งหลายอย่างอีกแล้ว นอกจากจะกินเก่ง เล่นเกมเก่งจนเอาชนะมือเซียนอย่างเขาได้ ยังจะเรียนเก่งอีก รู้ได้ไงว่าแฟนผมเรียนเก่ง?....อืม...ก็ผมมั่นใจของผมของผมอะ ยาหยีของผมต้องเรียนเก่งอยู่แล้ว

 

วันนี้ก็ตั้งใจเรียนนะ…” เตวินว่าพลางลูบกลุ่มนุ่มสีน้ำตาลเข้มเล็กน้อย แล้วยิ้มอย่างชอบใจเมื่อแก้มคนตรงหน้าแดงระเรื่อออกมา ก่อนจะยกนิ้วขึ้นไปเขี่ยนแก้มอูมเหมือนอันปังแมนที่เวลามันขึ้นสีแดงระเรื่อ เรียกค้อนวงโตจากดวงตากลมๆนั่นได้อีกครั้ง

 

ขอบคุณนะครับพี่เตวิน…” เสียงใบไม้ที่ดังขึ้นมาจากข้างหลังก็ทำให้เตวินหันไปมองก่อนจะยกยิ้มให้ ไม่มีพี่คงแย่..”

 

ไม่เป็นไร ไอ้จอมทัพมันไม่ว่าง ก็เลยฝากพี่มาดูหน่อย...มันอย่างกะมีเซนท์แหน่ะ...ดีนะที่มาทันพอดี

 

ก็วันนี้จอมทัพมันต้องไปแก้งานน่ะสิ อาจารย์เรียกตัวด่วน ได้แต่หันมาบอกกับเขาคำสองคำว่าให้ไปดูน้องให้ด้วย ผมพยักหน้าให้เพื่อนที่ดูท่าจะเป็นห่วงไม่เลิก แต่ยังไงก็จะไปหาแม๊กซ์อยู่แล้ว ได้ข้อความกลับมาว่าอยู่ส่วนไหนของมหาลัยก็รีบบึ่งไปหาทันที แต่นั่นแหละพบเข้ากับแจ๊กพอตจนได้

 

ขอบคุณนะคะเอมมาลินว่า เตวินยกยิ้มบางๆให้เท่านั้นก่อนจะเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อนิ้วเรียวเข้ามาสะกิดที่เอวเขาเบาๆ ก่อนจะหันไปมองแม๊กซ์ที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วต้องยิ้มกว้างเมื่อมีแขนเข้ามาเกี่ยวที่แขนตัวเอง ตากลมๆเหมือนกวางช้อนตามองเขาเล็กน้อย

 

วันนี้ขอบคุณนะครับก็รู้นะว่าเด็กตากวางไม่ได้ช่างอ้อนแบบใบไม้ แต่บางทีไอ้ท่าทางที่แสดงออกมาแบบไม่รู้ตัวเนี่ยแหละมันโคตรน่ารัก น่ารักจน...

 

คืนนี้ขอฟัดจะได้ไหมและสุดท้ายเตวินก็ได้ค้อนวงโตกับแรงหยิกที่เอวจนชายหนุ่มต้องรีบเด้งตัวออกมาก่อนจะลูบเอวตัวเองแรงๆ มันเจ็บนะยาหยี...แค่พี่จะขอฟัดเองไม่เห็นจะต้องโมโหร้ายใส่กันเลย

 

หยุดพูดไปเลย!!!”

 

 

 

______________________________________________________

 

 

 

 

เราจะไปไหนกันเหรอครับใบไม้เงยหน้ามองคนที่ตั้งใจขับรถก่อนจะถามออกมาอย่างสงสัย พอเล่าทุกอย่างให้ฟัง อยู่ดีๆพี่ก็จูงเขาขึ้นรถ จนผ่านไปครึ่งชั่วโมงก็ไม่ยอมบอก ไม่พูดไม่บอกไม่กล่าวอะไรสักคำ ผมเหลือบมองพี่เล็กน้อย ก็ไม่เห็นจะมีแววตาคุกกรุ่นอะไรมาก เพียงแต่จะดูหงุดหงิดในตอนแรกด้วยซ้ำ

 

โรงพยาบาลและคำตอบของจอมทัพก็ทำใบไม้ต้องเด้งตัวขึ้นมานั่งทันทีหลังจากเลื้อยอยู่กับเบาะ ดวงตาที่ทำท่าจะหลับแหล่ไม่หลับแหล่กลับเบิกขึ้นไร้ความง่วงงุนอีกต่อไป ก่อนคนตัวเล็กจะเข้าไปกอดแขนแข็งแรงพลางถูแก้มไปมา

 

โถ่..ผมบอกแล้วว่าไม่เป็นไร ที่เธอบีบก็ไม่ใช่ข้างที่เจ็บด้วย ผมสบายดีนะเมื่อร่างสูงไม่ตอบอะไร คนตัวเล็กก็ต้องดึงแขนเสื้อช็อปของอีกคนเบาๆเรียกร้องความสนใจ แล้วก็ต้องโอดครวญเข้าไปอีกเมื่อรถเลี้ยวเข้าไปในโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ใบไม้มองไปรอบๆอย่างไม่เข้าใจ พี่ลอกล่อให้เขามาโรงบาลจนต้องพามาไกลถึงนี่เลยเหรอ ที่ผ่านคงทำให้ตายใจสินะ พี่ครับบ...ผมสบายดี จริงๆนะ...ไม่ต้องหาหมอก็ได้

 

พี่เข้าใจ แต่ยังไงเราก็ต้องไป

 

พี่ไม่เห็นเข้าใจผมเลย ถ้าเข้าใจจะพาผมมาโรงพยาบาลทำไมใบไม้ว่าพลางกอดอกทำหน้ามุ่ยใส่ จอมทัพที่จอดรถเรียบร้อยแล้วก็หันมามองเด็กดื้อยิ้มๆก่อนจะมือขึ้นลูบหัวกลม ส่งยิ้มละมุนให้จนคนตัวเล็กต้องตาลอย

 

อย่างอนพี่เลยนะคนดี…” พูดจบก็กดจูบลงบนกระหม่อนบางเบาๆ ก่อนจะผละออกแล้วถอดกุญแจรถ เปิดประตูออกไปทิ้งให้ใบไม้ได้นั่งนิ่งอยู่คนเดียว...เฮ้อ รอยยิ้มเมื่อกี้น่ะ...กระชากใจเป็นบ้าเลยให้ตาย ชักมากเกินไปแล้วจะหลงพี่มากเกินไปแล้ว จนเสียงเปิดประตูข้างหลังตัวเองดังขึ้นนั่นแหละถึงจะสติกลับมาได้

 

มาเร็ว…” จอมทัพว่าพลางส่งมือให้ใบไม้ สุดท้ายคนตัวเล็กก็ต้องระบายลมหายใจเบาๆล้วส่งมือไปให้จอมทัพอย่างจำใจ

 

เอาวะ หาหมอก็หาหมอไม่เป็นอะไรหรอก เรื่องแค่นี้เองจนแล้วจนรอด สุดท้ายใบไม้ก็ต้องกอดแขนจอมทัพพร้อมกวาดตามองไปรอบๆอย่างไม่ชอบใจเท่าไหร่ ก่อนจะเขย่าแขนจอมทัพไปมาเมื่อคนข้างๆเดินตรงไปเรื่อยๆ ไม่มีหยุดชะงักแม้แต่นิดเดียว พี่ครับ...ผมสบายดีจริงๆนะ เนี่ยๆ เฝือกยังแข็งแรงไม่มีแตกร้าวเลย ที่หัวไม่อักเสบด้วย….เห็นไหมๆ แผลจะหายแล้ว ไม่เจ็บสักนิด

 

พี่ครับบบ…” แล้วใบไม้ก็ต้องร้องเรียกขึ้นมาอีกครั้งเมื่อทั้งสองคนเข้าไปในลิฟท์ ใบไม้กอดแขนแข็งแรงแน่นแล้วถูแก้มไปมาพลางช้อนตามองอย่างออดอ้อน ผมไม่อยากหาหมอเลย...ไม่อยากโดนฉีดยาอีกแล้ว ผมไม่ชอบบจอมทัพได้ยินก็หัวเราะออกมาเบาๆ

 

ที่ไม่อยากมาโรงพยาบาลเพราะกลัวโดนฉีดยาเหรอคนตัวเล็กพยักหน้า จอมทัพส่งยิ้มให้แล้วลูบหัวกลมที่ซบอยู่ที่แขนเขา ไม่เป็นไรหรอก เจ็บนิดเดียวเองพอได้ยินอย่างนั้นใบไม้ก็สะดุ้งขึ้นมามองจอมทัพตาโต

 

ที่พูดแบบนี้เพราะผมจะโดนฉีดยางั้นเหรอครับจอมทัพไม่พูดอะไรเพียงยิ้มให้บางๆ ก่อนจะจับจูงมือคนตัวเล็กที่ดูอิดออดออกมาจากลิฟท์เมื่อถึงชั้นที่หมาย ใบไม้กระตุกแขนจอมทัพแรงยิ่งขึ้นเมื่อร่างสูงไม่หยุดเดินเลยสักนิด ผมสบายดีนะ จริงๆนะ...ผมสบายดีแล้วผมจะฉีดยาทำไม!...พี่ครับบ

 

 

มากันแล้วเหรอ…” และแล้วเสียงที่ดังขึ้นมาข้างหลังก็ทำให้ทั้งสองหยุดชะงัก ใบไม้ค่อยๆหันไปมอง ผู้ชายตรงหน้าใส่สูทสีเทาท่าทางสุขุมแต่แววตาดูซุกซน เนคไทสีอ่อน แต่ท่าทางดูไม่น่าจะเป็นหมอ ถ้าหมอก็ต้องใส่เสื้อกราวน์สิ แต่แล้วคนตัวเล็กก็ต้องตาโตเมื่อเห็นใบหน้าผู้ชายคนนั้นเต็มๆตา ใบหน้าใสหันไปมองคนข้างๆที และผู้ชายอีกคนที ซ้ำไปซ้ำมา ใบหน้าที่ถอดแบบกันมาแบบนั้นน่ะ...

 

เราคงเป็นใบไม้สินะ...” ชายหนุ่มหน้าตาคมเข้มตรงหน้าก้มลงมามองคนตัวเล็ก ก่อนจะยื่นมือออกหาคนที่กำลังทำหน้างงพลางส่งยิ้มกว้างไปให้ ยินดีที่ได้รู้จัก...” ใบไม้กระพริบตาปริบๆไปมา ก่อนจะค่อยๆยื่นมือออกไป แต่แล้วอยู่ดีก็มีคนปัดมือของชายหนุ่มตรงหน้าออกแล้วรวบมือเล็กๆกลับไปกุมไว้

 

ไม่ต้องมาทำเจ้าชู้กับใบไม้เลย...” ใบไม้เงยหน้าไปมองจอมทัพที่ขมวดคิ้วมุ่นทำหน้าบูดบึ้งใส่ผู้ชายตรงหน้า ก่อนเขาจะหัวเราะออกมาเบาๆแล้วหันไปส่งยิ้มให้ใบไม้อีกครั้ง

 

สวัสดีครับ พี่ชื่อจอมพลนะ...เป็นพี่ของไอ้คนที่ทำหน้าบูดๆอยู่ข้างๆเราน่ะได้ยินอย่างนั้นใบไม้ก็ตาโตยกมือสวัสดีพี่ชายของจอมทัพทันที เขาลืมไปได้ยังไงว่าพี่มีพี่ชายแล้วหน้าตาที่พิมพ์เดียวกันแบบนั้นอีก ส่วนจอมพลก็รับไหว้ก่อนจะหันไปเลิกคิ้วมองน้องชายของตัวเองทันที

 

ว่าไง...คุณหนูเล็ก จะไม่แนะนำหน่อยเหรอได้ยินอย่างนั้นใบไม้ก็หัวเราะออกมาเบาๆกับสรรพนามที่พี่ชายของจอมทัพเรียก ส่วนคนโดนเรียกก็ได้แต่ตีหน้านิ่งใส่พี่ชายของตน

 

นี่ใบไม้...แฟนผมเองแต่พอได้ยินอย่างนี้คนที่พยายามกลั้นขำก็ต้องหน้าขึ้นสีระเรื่อออกมาทันที มือเล็กยกขึ้นมาเกาแก้มตัวเองแก้เขิน จอมพลส่งสายตาล้อเลียนให้น้องชายตัวเองหวังว่าจะได้เห็นความขัดเขินของน้องชายบ้างแต่ก็แห้วเมื่อมีแต่หน้านิ่งๆส่งกลับมาเท่านั้น

 

เฮ้อ...เอ็งนี่จะเลิกตีหน้านิ่งสักครั้งในชีวิตมันจะตายหรือไงวะจอมพลยกมือเท้าเอวพลางส่ายหัวให้น้องชายก่อนจะหันไปส่งยิ้มทรงเสน่ห์ให้คนตัวเล็กข้างๆน้องชายตัวเองทันที สู้น้องใบไม้ก็ไม่ได้..ดูสิหน้าตาน่ารักน่าชังว่าพลางยื่นมือออกมาหวังจะลูบกลุ่มผมนุ่มๆเพื่อยั่วโมโหน้องตัวเอง แต่ก็ต้องโดนน้องชายปัดมืออีกครั้ง

 

เลิกเจ้าชู้สักที...ลงมานี่คงมาแอบส่องพยาบาลสาวๆเหมือนเคย ขึ้นไปทำงานได้แล้ว...ถ้าไม่ขึ้นไปผมจะฟ้องแม่ชายหนุ่มได้ยินก็จิ๊ปากใส่น้องชายเมื่อโดนน้องจับไต๋ได้ ถ้าแม่รู้ก็ไม่ใช่แค่แม่รู้ แต่อาจจะไปถึงหูแฟนเขาอีกคนน่ะสิ! ทีนี้ล่ะจะซวย

 

เออๆ แค่มาดูเฉยๆหรอกน่า...แกก็ไปได้แล้วไอ้ชายกลางคงรออยู่...เสร็จแล้วก็อย่าลืมขึ้นไปด้วยล่ะจอมพลว่าเสร็จก็หันมาโบกไม้โบกมือให้ใบไม้ทันที คนตัวเล็กก็ได้แต่ส่งยิ้มแล้วโบกมือกลับไป ก่อนจะหันไปกลับไปมองจอมทัพที่ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่คนเดียว

 

อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิครับ...เจอพี่ชายเอาแต่ทำหน้าบูดใส่อยู่ได้จอมทัพเหล่ตามองใบไม้เล็กน้อยแล้วยกมือขึ้นวาดเข้ากอดคอคนตัวเล็กดึงรั้งให้ไปด้วยกันอีกครั้ง ว่าแต่...พี่จอมพลก็หล่อดีครับ...ดูสุขม แต่ก็ดูขี้เล่นเหมือนกันได้ยินอย่างนั้นจอมทัพก็ชะงัก หันมามองใบไม้ทันที คนตัวเล็กที่เห็นร่างสูงทำหน้าบูดกลับมาก็ส่งยิ้มหวานให้

 

แต่สำหรับผมพี่จอมทัพหล่อที่สุดน้า...” ได้ยินอย่างนั้นจอมทัพก็ยกยิ้มมุมปากหัวเราะหึในลำคอเบาๆก่อนจะกดจูบลงบนปลายจมูกรั้นแรงๆ

 

ปากหวานนักเชียว....” ว่าแล้วก็อดไม่ได้ที่จะแกล้งกดจูบลงบนปากอิ่มนั่นลงไปแรงๆหลายทีให้หายหมั่นเขี้ยว สมกับที่สะสมมานาน มากอดแขนเขาแล้วมาถูแก้มถูหัวไปมาราวกับลูกแมวแบบนั้นคิดว่าเขาจะอดทนได้ไปนานสักแค่ไหน เห็นว่าคนพลุกพล่านหรอก แต่ตอนนี้ปลอดคนแล้วจะแกล้งน้องสักกี่ครั้งก็ได้

 

บ้า!!...นี่โรงพยาบาลนะใบไม้ก็ได้แต่หน้าแดงจัดซุกหน้าลงกับมือตัวเอง จอมทัพที่เห็นท่าทางแบบนั้นก็ได้แต่หัวเราะแผ่วแล้วกอดคอให้ใบไม้เดินตามไปอีกครั้ง พี่จอมพลเป็นหมออยู่ที่นี่เหรอครับ...”

 

เปล่าหรอก...” จอมทัพส่ายหัวก่อนจะเปิดประตูตรงหน้าแล้วส่งยิ้มให้ใบไม้ที่ทำหน้างงๆอยู่ คนที่เป็นหมอน่ะคนนี้ต่างหาก...” แล้วเป็นอีกครั้งที่ใบไม้ต้องตาโตเมื่อเห็นคนที่นั่งอยู่หลังโต๊ะเงยหน้าขึ้นมา ใบหน้าที่อยู่หลังกรอบแว่นทรงสี่เหลี่ยมก็ทำให้ใบไม้ตระหนักได้ว่า คนตรงหน้าคงเป็นหนึ่งในพี่น้องของพี่จอมทัพ และพี่น้องบ้านนี้น่ะ...เหมือนกันอย่างกับแกะ!!

 

อ้าว...รอตั้งนานแน่ะคุณหมอที่นั่งอ่านแฟ้มอยู่ก็เงยหน้ามาส่งยิ้มใจดีให้ทั้งสองคนทันที สมกับเป็นหมอจริงๆ ถึงหน้าตาจะดูคมเข้มตามกรรมพันธุ์ที่ถ่ายทอดให้พี่น้องบ้านนี้ แต่คนนี้กลับดูละมุนละไมกว่าพี่น้องอีกทั้งสองคนมาก

 

มาตั้งนานแล้ว ต้องโทษพี่ใหญ่โน่น...ยั่วโมโหอยู่ได้จอมทัพว่าพลางดันให้ใบไม้นั่งลงบนเกาอี้ที่ตัวเองเลื่อนให้ ก่อนจะนั่งลงเก้าอี้ที่อยู่ข้างกัน นี่พี่จอมยุทธนะ...พี่ชายคนกลาง เมื่อกี้คนโตสุด

 

สวัสดีครับ...” ใบไม้ยกมือสวัสดีคนตรงหน้าก่อนจะได้รับรอยยิ้มใจดีกลับมาอีกครั้ง

 

นี่ใบไม้นะพี่...แฟนผม

 

สวัสดีครับ...น่ารักสมกับที่คุณหนูเล็กอวดไว้เลยแต่แทนที่ใบไม้จะเขินอย่างเคยกลับต้องขำออกมาเมื่อได้ยินสรรพนามที่ใช้เรียกจอมทัพอีกครั้ง จอมทัพที่ได้ยินก็ทำหน้ายุ่งทันทีก่อนจะยื่นมือไปหยิกแก้มนิ่มอย่างหมั่นเขี้ยว

 

หยุดหัวเราะเลย...พี่ก็เหมือนกัน เมื่อไหร่จะเลิกเรียกผมแบบนี้สักทีจอมทัพพูดพลางกรอกตาไปมาอย่างเหนื่อยใจ จอมยุทธได้ยินก็หัวเราะพลางยื่นมือมาตบไหล่น้องชายเบาๆ

 

ไม่มีทางหรอก ก็แกเป็นน้องเล็กนี่หว่า เนอะคุณหนูเล็กว่าเสร็จก็หัวเราะลั่น แล้วหันมาพูดกับใบไม้ที่ยิ้มขำอยู่ข้างๆน้องชาย ไอ้นี่นะ...โดนเรียกว่าคุณหนูเล็กกันทั้งบ้าน แต่ก่อนมันเป็นไอ้แห้ง..ขี้โรคด้วย ตัวเล็กสุดในห้องเรียนเลย แม่ก็อยากเลี้ยงมันให้น่ารักๆเลยเรียกว่าหนูเล็ก แต่อยู่ดีๆมันก็สูงชะลูดขึ้นมาซะอย่างนั้น เป็นหนุ่มแล้วนะเนี่ยน้องชายพี่

 

ใบไม้เลิกคิ้วมองอย่างแปลกใจเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองคนที่นั่งทำหน้าบูดเพราะถูกขายความลับอยู่ข้างๆ ตัวสูง ไหล่กว้าง ไม่ผอมแห้ง แต่กลับดูแข็งแรงกำยำ ดูไม่เหมือนคนที่เคยเป็นไอ้แห้งอย่างกับที่พี่จอมยุทธพูดเลยแม้แต่นิดเดียว ผิดกับเขาน่ะสิ...ถึงเด็กๆจะตัวเล็ก ไม่ขี้โรค ไม่ผอมด้วย แต่พอโตมากลับหยุดโตพร้อมเพื่อนผู้หญิงในห้องซะอย่างนั้น

 

พอได้แล้วน่า...เข้าเรื่องวันนี้ได้แล้วจอมทัพว่า และพอใบไม้ได้ยินอย่างนั้นก็ผุดลุกขึ้นนั่งตัวตรงทันทีอย่างตื่นตัว พลางกวาดสายตาไปรอบๆห้อง ไม่ใช่อะไรหรอก เพราะพี่พูดเหมือนว่าเขาจะโดนฉีดยาน่ะสิ! จอมยุทธได้ยินก็พยักหน้าให้เบาๆก่อนจะก้มลงเปิดลิ้นชักแล้วคว้าซองพลาสติกสีใสที่ข้างในมีกางเกงอยู่ แล้วใบไม้ก็เข้าใจทันที...ก็ที่พี่ขอกางเกงเขาไปวันนั้น

 

ตรวจแล้ว...สบายใจได้เลยนะใบไม้ ดีเอ็นเอไม่ตรงกับจอมทัพจอมยุทธว่าพลางยื่นเอกสารออกมายืนยันคำพูดตัวเอง ใบไม้ก็ได้แต่ยิ้มบางๆพยักหน้าอย่างเข้าใจ

 

ครับ ผมเชื่อใจพี่จอมทัพจอมทัพได้ยินก็ยกยิ้มขึ้นมาก่อนจะส่งมือขึ้นไปลูบหัวกลมแล้วกดจมูกลงไปบนกลุ่มผมนุ่มที่โชยกลิ่นหอมๆอยู่ไม่ขาด

 

เลิกหวานกันหน่อย...เข้าเรื่องกันได้แล้วและสุดท้ายจอมทัพก็ระบายลมหายใจออกมายาวๆแล้วผละออกมาอย่างจำใจ ส่วนใบไม้ก็เกาแก้มตัวเองแก้เขิน แล้วต้องตาโตเมื่อคุณหมอหนุ่มคว้าถาดบางอย่างออกมาและเข็มที่แวววาวสะท้อนเข้าตาคนตัวเล็กอย่างพอดี ก่อนอื่นพี่ขอเจาะเลือดก่อนนะ...”

 

ใบไม้ได้ยินก็ส่ายหัวเร็วๆจนผมสะบัดไปมา จอมทัพที่เห็นคนที่นั่งหน้าซีดอยู่เลยยื่นแขนออกไปวางไว้บนโต๊ะก่อน และนั่นที่ทำให้ใบไม้หลับตาปี๋ หันหน้าหนีทันที นีใช่ไหมที่พี่บอกว่าฉีดยา! เข็มเจาะเลือดนี่ใหญ่กว่าเข็มฉีดยาอีกนะ! โอ๊ย...ทำไมต้องเจาะเลือดด้วย ทำไงดี

 

ใบไม้...” เสียงที่ดังขึ้นข้างหู ก็ทำให้ใบไม้รีบส่ายหัวไปมาทันที ใบไม้..มาเถอะ ไม่เป็นอะไรหรอกจอมทัพค่อยๆจับไหล่เล็กให้หันกลับมา ส่วนใบไม้ที่สายตาเข้าไปปะกับสำลีที่มีรอยเลือดซึมที่แปะอยู่บนแขนแข็งแรงก็ต้องหน้าซีดเข้าไปอีก

 

...ผมไม่ทำได้....ไหมครับ...คือ.....คือ.....ผมสบายดีคนตัวเล็กตอบอย่างตะกุกตะกักพลางช้อนตามองคุณหมอตรงหน้าอ้อนๆ จอมยุทธก็ได้แต่ส่งยิ้มใจดีไปให้ใบไม้ที่ทำหน้าซีดอยู่ในอ้อมแขนน้องชายตัวเอง

 

ไม่เป็นไรนะครับ ไม่เจ็บหรอก แค่เหมือนมดกัดเองแต่พอได้ยินอย่างนั้นใบไม้ก็ยิ่งส่ายหัว ใครจะไปเชื่อ ตั้งแต่เล็กจนโตหมอก็พูดแบบนี้กับเขาทุกคน แล้วผลเป็นยัง...เขาเจ็บ เจ็บมากด้วย! “พี่ขอเลือดไปตรวจโรค...เพื่อตัวใบไม้เองนะจอมยุทธส่งยิ้มปลอบประโลมให้ใบไม้อีกครั้ง คนตัวเล็กช้อนตามองจอมทัพอย่างอ้อนๆ แต่แววตาที่ไม่มีทีท่าจะยอมแพ้กับลูกอ้อนของเขาก็ทำให้ใบไม้ค่อยๆยื่นแขนตัวเองออกไปอย่างหวาดๆ

 

เก่งมากครับ...” จอมยุทธเอ่ยชม ก่อนใบไม้ต้องหลับตาปี๋ลงทันทีเมื่อคุณหมอหนุ่มเริ่มลงมือทำ แต่อยู่ดีๆใบหน้าเองตัวเองก็ถูกกอบกุมด้วยมืออุ่นๆ ใบไม้ปรือตามองจอมทัพก่อนจะต้องหลับตาลงอีกครั้งเมื่อได้รับแรงเค้นคลึงที่ริมฝีปาก จอมยุทธเหลือบตามองน้องชายที่เหล่ตาส่งซิกมาให้ก่อนจะรีบลงมือเจาะเลือดให้คนไข้ขี้กลัวทันทีอย่างรวดเร็ว

 

แรงกระตุกเบาๆที่แขนเล็กเพราะความเจ็บก็ทำให้จอมทัพต้องกดจูบแนบแน่นขึ้นพลางกดท้ายทอยของร่างบางให้รับจูบของตัวเอง ริมฝีปากหยักกดแรงเค้นคลึงลงไปพลางงับเข้าไปที่ปากอิ่มเบาๆ คุณหมอหนุ่มเท้าคางมองทั้งสองคนตรงหน้าปลงๆ เขาเจาะเลือดเสร็จแล้ว แต่สองคนนี้ยังดูจะไม่เสร็จสักที

 

อะแฮ่ม...” แล้วก็ต้องทนไม่ไหวส่งเสียงเตือนขึ้นมาทันที เมื่อน้องชายทำท่าจะส่งลิ้นไปละเลียดความหวานบนริมฝีปากอิ่ม เป็นใบไม้ก่อนที่สะดุ้งเฮือกออกมา คนตัวเล็กเหลือบตามองจอมยุทธที ก่อนจะซุกหน้าร้อนจัดของตัวเองลงกับโต๊ะ บ้าไปแล้วว..เขาทำอะไรลงไปเนี่ย มาจูบโชว์คนอื่นเขาเนี่ยนะ!...น่าอายชะมัดเลย ส่วนจอมทัพก็ได้แต่ถอนหายใจแรงๆแล้วตะวัดตาไม่ชอบใจให้พี่ชายแล้วกอดอกทิ้งตัวลงพิงพนักเก้าอี้อย่างสบายๆ

 

เอาล่ะๆ...เราคงต้องเข้าเรื่องแล้วจริงๆสักที...เอาแบบจริงๆนะ เรื่องที่เราอยากจะปรึกษาน่ะได้ยินอย่างนั้นใบไม้ก็ค่อยๆยันตัวเองขึ้นมา จอมยุทธก็ต้องยิ้มขำเมื่อเห็นใบหน้าเหมือนจะร้องไห้ของแฟนน้องชาย ส่วนน้องชายตัวเองก็กอดอกรออย่างตั้งใจฟังอยู่ก่อน แล้วก็เริ่มพูด การมีเพศสัมพันธุ์ของชายกับชายที่ปลอดภัยและถูกวิธีน่ะ....”

 

อะไรนะครับ!!!” เสียงตะโกนดังลั่นก็หยุดชะงักทุกอย่างทันที คนตัวเล็กที่ดูท่าทางจะตื่นเต็มตา ใบหน้าใสที่กำลังเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำกำลังเบิกตาโตมองคุณหมออย่างไม่เข้าใจ จอมยุทธได้แต่ยักไหล่ยิ้มๆ ก่อนจะผายมือให้ทั้งสองคนราวกับบอกว่าให้ไปคุยกันก่อน เห็นอย่างนั้นใบไม้ก็ตวัดตามองจอมทัพทันที นี่มันอะไรกันครับพี่!”

 

จอมทัพส่งมือเข้ามาโอบไหล่บางพลางลูบต้นแขนเล็กเบาๆ พี่แค่อยากทำให้มันถูก...อยากทะนุถนอมเรา ไม่อยากให้เราเจ็บใบไม้มองใบหน้าคมอย่างเหลือเชื่อ อยากทะนุถนอม...แต่ต้องมานั่งคุยเรื่องแบบนี้กับคนอื่นเนี่ยนะ โถ่...พี่คิดถึงจิตใจผมบ้าง แค่นี้ผมก็จะเขินตายอยู่แล้ว น่านะ...เพื่อพวกเราเอง

 

..ผม...ไม่ฟังเด็ดขาด..มันน่าอายจะตายไป!!” แล้วใบไม้ก็ต้องเขย่าแขนจอมทัพไปมาเมื่อคนตรงหน้าดูท่าทางจะไม่ยอมหยุดเรื่องนี้ ..คือ...มัน..เราก็ทำกันเองได้นี่...คือ..พี่คิดจะทำจริงๆเหรอ.....มัน..คือ...ทำแบบนั้นน่ะ....ผมนึกว่าพี่เลิกคิดไปแล้วจอมทัพที่ได้ยินอย่างนั้นก็ระบายลมหายใจเบาๆ พลางยกมือกุมขมับ...นี่เขาคิดอยู่คนเดียวเหรอเนี่ย จอมทัพระบายลมหายใจอีกครั้ง ก่อนจะรวบมือเล็กเข้ามากุมไว้

 

พี่มีความรู้สึกนะ แล้วเราก็ใกล้ชิดกันมาก..มันเป็นธรรมดาอยู่แล้วที่คนรักกันแล้วพอใกล้ชิดกันก็รู้สึกแบบนั้น ...มันต้องมีสักครั้งที่เราต้องเลยเถิดออกไป แล้วพี่อยากจะทะนุถนอมเราจริงๆเลยมาคุยกับพี่ชายเรื่องนี้ ในฐานะหมอ..คงจะแนะนำอะไรดีๆให้เราได้

 

ใบไม้ได้ยินอย่างนั้นก่อนจะหลุบตาคิด มันก็จริงอย่างที่พี่พูด...ตัวเขาเองยอมรับว่าบางครั้งมันก็รู้สึก...แต่ไม่คิดที่จะทำจริงๆหรอก แต่ก็อย่างที่พี่พูดเราอาจจะเลยเถิดไปจนถึงขั้นนั้นจริงๆ แล้ววันนี้มาตรวจเลือดด้วย...พี่คงคิดที่จะมาปรึกษานานแล้วจริงๆ ก่อนจะต้องระบายลมหายใจออกมา ก่อนจะเหลือบตามองจอมทัพแล้วพยักหน้าอย่างจำยอม

 

ก็ได้ครับ...” เฮ้อ...ใบไม้ แกต้องเขินจนตัวแตกตายแน่ๆ

 

Talk : หวานแหววกันเหมือนเดิมค่ะ ไม่ต้องห่วง

ตอนนี้น้องจะได้เจอครอบครัวของพี่จอมทัพบ้างอะไรบ้าง

อัพช้ามาก ต้องขอโทษด้วยนะคะ ใจจริงจะอัพตั้งแต่เมื่อวาน

แต่อินเตอร์เน็ตพังพึ่งมาใช้ได้สักพักนี่เอง

 

ขอบคุณทุกคนค่ะ

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

422 ความคิดเห็น

  1. #403 Hell Dream-Satan (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 17:02
    อ่านแล้วหงุดหงิด อยากตบใบไม้ โง่
    #403
    0
  2. #372 M2607 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 10:56
    เหม็นความรัก
    #372
    0
  3. #341 Husky 'Baby (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 09:48
    พี่จริงจังมากเลยอ้ะ โอ้ยยย อะไรคือจูบเพื่อให้เจาะเลือดได้คะ! พี่!!
    #341
    0
  4. #308 Intelligence- (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 08:52
    โอ้ยยยย เขินนนน >< คืออ่านไปเขินแทนไปไม้ไปอ่ะะ ละพอคิดว่าต้องมาคุยเรื่องแบบนี้ก็เขินเข้าไปอีก โอ้ยย พี่ทำอะไรปรึกษากันก่อนได้มั้ยย 555 ครอบครัวจอมนี่น่ารักเนอะ ><
    #308
    0
  5. #108 1234_DuncAn (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 07:09
    ต้องมีเขินเป็นธรรมดาคือจะให้มั่นหน้าไปนั่งถามวิธี.. ก็นะ >\\\\<
    #108
    0
  6. #104 noonpanchanok (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 22:14
    ครอบครัวจอมทัพน่ารักกกกกกกกกกกกกกก
    #104
    0
  7. วันที่ 4 กันยายน 2559 / 17:28
    ใบไม้หนูน่ารักมากเลยอ่ะ งื้อออออ ติดใจความน่ารัก
    #103
    0
  8. #102 FahSida (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 16:09
    ทำไมเราขำก็ไม่รู้ สงสารใบไม้คงอายมาก
    #102
    0
  9. #101 Bambie>_< (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 15:58
    โอ้โห บ้านนี้หล่อทุกคน
    จอมพล จอมยุทธ์ จอมทัพ (;-;)!
    คือเซ้นการตั้งชื่อ ดี๊ดี
    #101
    0
  10. #100 Bgx-Michtyk (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 15:44
    อื้อหื้อออ เปิดเผยไปอีก โจ่งแจ้งสุดๆ
    #100
    0