[FIC B.A.P. BANGLO] Bad Boy Baby หยุดหัวใจไว้ที่นาย

ตอนที่ 2 : BAD BOY BABY 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 153
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    18 ม.ค. 57




BAD BOY BABY






YUNGKUK PART
 
 
 
วันนี้เป็นอีกวันที่ผมรู้สึกสิ้นหวัง ผมใช้เวลากว่า10ปีในการตามหาคนสำคัญของผม “ชเวจุนฮง” คนที่เป็นผู้กุมหัวใจของ “บังยงกุก” ตอนเด็กๆบ้านของเราสองคนเคยอยู่ติดๆกันและเราสองคนก็ออกมาเล่นด้วยกันเสมอ พ่อของผมและพ่อของจุนฮงสนิทกันมาก ท่าเปิดบริษัทค้าขายขนาดใหญ่ที่ประสบความสำเร็จเป็นอันดับต้นๆของประเทศ แต่อยู่ๆพ่อของจุนฮงก็มาเสียชีวิตลงจากอุบัติเหตุ หลังจากนั้นแม่ของจุนฮงก็แต่งงานใหม่ แล้วทั้งครอบครัวจุนฮงก็ต้องย้ายไปอยู่ที่อื่น ผมจำได้ว่าความรู้สึกตอนนั้นมัน “เจ็บ” จนจุกไปหมด
 
 
 
 
“จุนฮง นายไม่ไปไม่ได้หรอ นายไปแล้วฉันจะอยู่กับใครหละ” ผมพูดด้วยเสียงสั่นเคลือ น้ำตาที่คิดว่าจะไม่ไหลกลับไหนออกมาเสียดื้อๆ
 

"ฉันก็ไม่ได้อยากไปหรอกนะยงกุก” จุนฮงตอนกลับมาด้วยแววตาที่เศร้าหมอง

 
“สัญญาได้ไหมว่าจะไม่ลืมกัน สัญญาสิ จุนฮงเราจะต้องกลับมาเจอกันอีก”
 
 
“ฉันสัญญาว่าจะไม่ลืมนาย ยงกุกนายจะอยู่ในใจฉันตลอดไป”
 
 
“จุนฮงไปได้แล้วลูก สายแล้วนะ เราต้องเดินทางอีกไกล รีบๆหน่อย” เสียคุณแม่ของจุนฮงดังขึ้นเป็นสัญญาณบอกว่าเราสองคนต้องจากกันแล้ว

 
“ลาก่อน บังยงกุก...ฉันจะไม่ลืมนาย”
 
 
“ลาก่อน....”
 
 
ที่รักของบังยงกุก...
 
 
 
อดีตที่แสนเจ็บปวดของผู้ชายที่ชื่อบังยงกุก ที่ต้องเสียรักแรกของเค้าไป เป็นความเจ็บปวดที่ยากจะลืมเลือน...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
 
“บอสครับ นี่เอกสารของคนที่จะมาขอกู้เงินครับ”
 
 
“ขอบใจมาก” ผมพลางมองเอกสารในมือ
 
 
“หึหึหึ....” ผมแสยะยิ้มด้วยความพอใจ ไอ้คนที่จะเข้ามาคือคนที่จะ
ช่วยทำให้งานนี้ง่ายกว่าเดิมนะสิ....
 
 
“ไปเรียกมันเข้ามา” ผมสั่งลูกน้องให้ไปตามคนคนนั้นเข้ามา

 
“เชิญทางนี้ครับ” เสียงลูกน้องของผมนำคนตนนั้นเข้ามาในห้องทำงานของผม จากที่เห็นชายร่างเล็กอายุประมาณ40เห็นจะได้
 
 
“เอ่อ...สวัสดีครับ ผม คัง วอนโดครับ...คือ ผมมีเรื่อง...เอ่อ...จะมาเรียนท่านสักหน่อย...”
 
 
“คือว่าบริษัทของผมกำลังก้มละลายและเป็นหนี้หมาศาล ผมเลยจะขอยืมเงินสัก30ล้านครับ” ชายร่างผมพูดด้วเสียงที่ติดขัดเพราะความกลัวผู้ชายตรงหน้าและกลัวว่าจะไม่ได้เงินมาใช้หนี้ที่ตนเองก่อไว้จนไม่รู้จะใช้ยังงัย
 
 
บรรยากาศในห้องนั้นเงียบสนิทสร้างความอึดอัดกดดันให้กลับชายวัยกลางคนเป็นอย่างมาก
 
 
“แล้วของค้ำประกันหละ” ผมพูดออกไปเพื่อทำลายความเงียบในห้อง
 
 
“คือ...เอ่อ...บริษัทของผมครับ”ชายตรงหน้าเขาตอบกลับมาด้วยความกล้ำกลัวๆ

 
“ไม่ใช่ๆ ของพวกนั้นนะมันมีอยู่ในสัญญาอยู่แล้วไม่ใช่หรอ ฉันอยากได้ของที่มันสำคัญกว่านี้ อย่างเช่น...” ผมจงใจหยุดพูดเพื่อดูปฎิกิริยาของชายตรงหน้า

 
“อะไรครับ...ผมให้ได้ทุกอย่าง...ขอแค่คุณบอกมาเถอะครับ”
 
 
“นายจะให้ฉันจริงๆใช่ไหม? เพราะฉันต้องการตัวลูกชายของนายไง” หลังจากผมพูดจบชายตรงหน้าถึงกับยิ้มกว้าง

 
“แหมมม...แค่นี้เองผมก็นึกว่าอะไรใหญ่โต เอาไปเถอะครับมันอยู่ไปก็เป็นภาระผมเปล่าๆผมเต็มใจยกให้”
 
 
หึ..เงินแค่นี้มันทำให้คนแสดงความเห็นแก่ตัวขนาดนี้เลย ผมรู้สึกสมเพสอย่างบอกไม่ถูก

 
หลังจากที่เซนต์เอกสารต่างๆเรียบร้อยชายร่างผอมก็ออกจากห้องไปด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม 
 
 
“หึ...อีกไม่นานหรอก นายจะได้รู้รสความเจ็บปวดแบบที่ฉันเป็นอยู่ อีกไม่นาน
 
 
ผมรู้ว่าจุนฮงไม่ได้ผิดเขาไม่ได้ทำอะไรผิดเลย....
 
 
แต่คุณเคยได้ยินไหม?ว่ารักมาก..ก็เจ็บมาก
ในเมื่อผมรักเขามากที่เขากลับทิ้งผมไป...ก็เตรียมตัวพบกับความเจ็บปวดทรมานเหมือนตายทั้งเป็นเลย
 
 
“ชเว จุนฮง”
.
.
.
.
.
.
.
.
.
JUNHONG PART

 
นี่จุนฮงนายอย่าร้องไห้ไปเลย เกิดแก่เจ็บตายเป็นเรื่องธรรมกา ยังไงนายก็ยังมีฉันอยู่ข้างๆนะ” 

 
“เข้มแข็งเข้าไว้ นายจะต้องผ่านมันไปได้แน่ๆ” เสียงเพื่อนรักของผมดังขึ้นนั่นคือ มุน จงออบ 
 
 เสียงของเพื่อนสนิทเรียกสติของผมที่กำลังเหม่อลอยพร้อมกับน้ำตาที่ไหลไม่หยุด เมื่อย้อนนึกถึงเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในวันนี้

 
“อืมขอบใจนายมากนะ” ผมพูดพลางเช็ดน้ำตาแด้วย
 
 
“แล้วนายจะเอายังไงต่อละทีนี้ นายจะอยู่กับใครละ” จงออบถามผมด้วยเห็นใจที่ฉายออกมาทางสายตา

 
“เฮ้อ! ก็คงต้องอยู่กับพ่อนั่นแหละ” ผมโกหก ใช่ ผมโกหกผมไม่อยากให้จงออบรู้เรื่องราวเมื่อเช้านี้ ผมกลัวว่าจงออบเป็นห่วงและไม่ยอมจนไปเอาเรื่องกับพ่อผมแน่ๆ ทางที่ดีปิดไว้อย่างนี้ดีกว่า
 
 
“เอางี้ไหมละ นายมาอยู่กับฉันก็ได้นะ เดี๋ยวฉันบอกพ่อให้เอง”
 
 
“ไม่ได้นะจงออบ! เอ่อ...คือฉันเกรงใจนายนะ” ผมเกรงใจจริงๆนะครับ พ่อของจงออบเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลที่แม่ผมไปรักษา เรื่องค่ารักษาต่างๆของแม่พ่อของจงออบก็เป็นคนจัดการมาตลอด เพราะพ่อของผมมักเอาเงินไปเล่นการพนันจนครอบครัวของเราล้มละลาย

 
“ไม่ต้องเกรงใจหรอก เราเพื่อนกัน เพื่อนก็ติองช่วยเพื่อนสิ” 
 
 
“ไม่ต้องหรอสิ่งที่นายให้ฉันมาตลอดมันก็มากเกินพอแล้ว”
 
 
“แล้วนายจะทำยังไงต่อละ นายจะเอาเงินที่ไหนมาเป็นค่าศึกษาเล่าเรียน ไหนจะหนี้สิ้นของพ่อนายอีก” 

 
“ฉันหางานพิเศษทำได้แล้วหละ”
 
 
“งานหรอ งานอะไรหละ” จงออบถามผมด้วยความสงสัย

 
“อ้อ งานดูแลบ้านธรรมดานะ พอดีเจ้าของบ้านเขาไม่ค่อยได้อยู่ เลยจ้างฉันให้คอยดูแลนะ”
 
 
“งั้นก็ดี แต่มีอะไรก็บอกฉันได้นะ ฉันพร้อมที่จะช่วย” จงออบส่งยิ้ม มาให้ผม อ่า...ผมรู้สึกผิดยจังที่ต้องโกหกจงออบอย่างนี้
 
 
“ขอบใจมากๆเลยนะ”

 
“ไม่เป็นไร ใกล้มืดละฉันกลับบ้านดีกว่า”
 
 
“โอเคกลับดีๆหละ” ผมลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปส่งชงออบที่หน้าบ้าน
 
 
“บายจร้า” เสียงฝีเท้าของจงออบค่อยๆหายเข้าไปในความมืด ผมหันหลังเข้าบ้านไปเก็บของที่ห้องตามที่พ่อสั่ง ผมคงต้องทำใจยอมรับกับทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้น ไม่ว่าจะยังไงผม ชเว จุนฮง คนนี้จะผ่านมันไปให้ได้.....
.
.
.
.
.
.
.
แล้วเราจะได้พบกัน ชเว จุนฮง
 
 
 
....................

 
ฝากฟิคเรื่องนี้ด้วยนะค่ะ



-เม้นให้กันบ้างนะ-


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Ha .ha
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #18 fresh_elf (@askila-aungpao) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 13:05
    อิพี่บัง แกอย่าทำอะไรน้องนะ ไม่งั้นฉันจะตามไปจัดการแก
    รักน้องก็ต้องดูแลน้องดีๆๆดิ อย่าทำร้ายย
    ไม่งั้นฉันจะตีเธอ 5555
    ขอบคุณไรท์ที่แต่งคู่นี้ให้อ่านนะ เราชิปคู่นี้ทั่สุดดดด
    #18
    0
  2. #17 Kwon Bengri (@bengri) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2557 / 12:24
    อิพี่ยงกุกหึงน้องงงง ขอแบบพี่แบดๆนะเค้าชอบ
    #17
    0
  3. #10 pkbaby (@pookebap) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:03
    เฮียจะทำน้องทำไม น้องไม่ได้ทำไรผิด แต่เฮียจะทารุณเซลโล่หรอ
    #ไม่น่ะเราจิมิทนดูเลย
    #10
    0
  4. #7 tome (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มกราคม 2557 / 22:51
    พี่บังอย่าทำอะไรน้องนะ แค่นี้น้องก็น่าสงสารแล้ว

    ต่อเร็วๆนะค่ะ อยากอ่าน
    #7
    0
  5. #5 itstkl (@babytaeng96) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มกราคม 2557 / 20:49
    พี่บังทำเหมือนจะฆ่าน้อง .. บ้าจังงงงง แงงง 
    น้องไม่ได้ทิ้งพี่ไปนะคะ น้องจากเพราะความจำเป็น
    อย่าทำอะไรน้องเลยยกเว้นกด .. 

    มาต่อเร็ว ๆ นะคะ เรื่องน่าติดตามมาก ลุ้นว่าคนพี่จะกดคนน้องเมื่อไหร่ 555
    #5
    0
  6. #4 bam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มกราคม 2557 / 17:57
    ทำไมบังต้องทำโล่ด้วยอ่ะ

    มาต่อเร็วๆนะคะ
    #4
    0