Close friends ยัยเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ! ❥

ตอนที่ 9 : Chapter 08 ❥ : ไม่เข้าใจ (ลิลลี่ & ซีเค)(rewrite)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 273
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    9 เม.ย. 55

 

Chapter 08 ❥ : ไม่เข้าใจ (ลิลลี่ &  ซีเค)
 
(ลิลลี่’talk)
“นี่ซีเคเขยิบมาใกล้ฉันหน่อยสิ่”ฉันบอกซีเคให้เขยิบเข้ามาใกล้ฉัน นี่มันวันแต่งานของเราน่ะ ทำไมเขาเอาแต่เหม่อ !

“...” เขาเงียบไม่ตอบอะไรฉันเลย ตาเขามัวแต่มองอะไรไม่รู้ ฉันเห็นแล้วหงุดหหงิด

“นี่ !” ฉันตะคอกใส่เขา แล้วจับแขนเขาให้หันมาทางฉัน ดูหน้าเขาสิ่ ฉันเห็นแล้วหงุดหงิดเป็นบ้าเลย !

“อะไร -_-“ หน้าเขาดูไร้อารมณ์มากกกกกกกกกกกกก !

“อย่าทำหน้าแบบนี้ ! นี่มันงานแต่งของเราน่ะ...ซีเค ซีเค ! กลับมาเดี๋ยวนี้น่ะ L” ฉันยังพูดไม่จบซีเคก็เดินหนีฉันไป ทำไมเขาทำแบบนี้ !

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดด กลับมาน่ะ !” ฉันยืนกรี๊ดอยู่ตรงนั้น ไม่องไม่อายมันแล้ว  ทำไมเขาทำแบบนี้กับฉัน เขาหักหน้าฉันชัดๆ เขาทำเหมือนไม่อยากแต่งงานกับฉัน (ก็ไม่อยากน่ะสิ่)

            เมื่อฉันเห็นเขาเดินไปไกลฉันจึงรีบวิ่งตามเขาไป แต่เพราะชายกระโปรงมันยาวเกินไปทำให้ฉันสดุดล้ม

โครมมมมมมมมมมมม

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด” หน้าฉันไปโปะกับเค้กแต่งงาน วันนี้มันวันอะไรเนี่ย ซวนเป็นบ้า

“คุณหนู !” เสียงสุดท้ายที่ฉันได้ยินคือคำว่าคุณหนูและหลังจากนั้นฉันก็ไม่ได้ยินอะไรอีกเลย
 
            ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมา มองไปรอบๆ แล้วฉันอยู่ที่ไหน? นี่ไม่ใช่บ้านฉัน แล้วอีกอย่างฉันกำลังแต่งานไม่ใช่หรอ ? แล้วถึงมาอยู่ที่นี้ได้ !?

            ฉันก้มมองดูชุดของตัวเอง แต่ปรากฏว่าฉันไม่ได้ใส่ชุดแต่งงาน แล้วชุดแต่งงานฉันไปไหนล่ะ !? หรือนี่จะเป็นความฝัน ? จริงๆแล้วฉันกำลังจะแต่งงานใช่ไหม ต้องใช่แน่

เพียะ

            ฉันตบหน้าตัวเองหนึ่งทีเพื่อพิสูทว่าฉันฝันหรือปล่าว ถ้าเจ็บแปลว่าไม่ฝัน ไม่เจ็บแปลว่าฝัน แต่สดท้ายฉันก็....เจ็บ ! นี่ฉันไม่ได้ฝันใช่ไหม ฉันต้องฝันสิ่ เพราะฉันกำลังแต่งงาน....

            ฉันมองซ้ายมองขวาเพื่อหาคนที่ฉันพอจะถามได้มั่งว่า แตปรากฏว่าว่างปล่าว นี่ไม่มีใครคิดจะมาเฝ้าฉันมั่งหรือไง ป๊าม๊าก็เหมือนกันลูกตัวเองเข้าโรงพยาบาลทั้งทีไม่คิดจะเป็นห่วงเลยหรือไง แล้วซีเคอีก เขากำลังจะเป็นสามีฉันน่ะทำไมเขาไม่มาดูแลภรรยาอย่างฉันละ หรือเขาไปกกอยูกับยัยเค้ก ! หึ คงจะไปอยู่ได้แค้วันนี้แหละ เพราะวันอืนฉันไม่ปล่อยไว้แน่ : (

            ฉันตัดสินใจเดินออกมาข้างนอกเพื่อจะเจอใครมั่ง แต่ก้าวออกมาได้เพียงก้าวเดียวฉันก็ได้ยินเสียงคนคุยกัน คนที่ฉันเพิงพูดไปเมื่อกี้นี่ แล้วประโยคที่พวกเขาพูดทำให้ฉันต้องหยุดฟัง

“สวัสดีครับ คุณพ่อคุณแม่” ซีเคยิ้มเจ้าเหล่

“จ๊ะลูกเขย/อื้ม” ป๊าม๊ายิ้มหน้าบานตอบซีเค

“มาเยี่ยมลูกสาวหรอครับ”ซีเคก็ยังยิ้มเจ้าเหล่ เขาคิดจะทำอะไรน่ะ

“จ๊ะ แล้วลูกเขยมาเยี่...”ม๊าเป็นคนตอบแต่ป๊ากลับขัดขึ้น

“มีอะไรก็พูดมาตรงๆอย่าอ้อมค้อม ฉันไมชอบ !” ป๊าตวาดซีเค แล้วไอที่อ้อมค้อมเนี่ย เรื่องอะไร

“ฮ่ะๆ ก็ดีเหมือนกันเรื่องะได้จบๆ” ซีเคหัวเราะเยาะป๊า ฮึ้ย นั่นป๊าฉันนะ !

“ผมจะมาบอกพวกคุณๆว่า ผมจะไม่แต่งงานกับลูกสาวของคุณแล้ว” O.O นี่มันเรื่องอะไรกัน ทำไมเขาไม่แต่งกับฉัน ! เขาติดหนี้ป๊าฉันอยู่น่ะ ถ้าเขาไม่แต่งเขาก็จะต้องใช้หนี้ป๊าฉันน่ะ แล้วเงินที่ต้องใช้นี้ไม่ใชน้อยๆเลยน่ะ

“แล้วหนี้ล่ะ หึหึ” ป๊าหัวเราะเย้ยเขา

“ไม่ต้องห่วงครับ ผมใช้แน่...แต่คงต้องไปใช้ในคุกแล้วล่ะครับ” คุก ! อย่าบอกน่ะ ว่าเขาจะจับป๊าฉันเข้าคุก ฮ่าๆ ไม่มีทางหรอก ป๊าฉันไม่ได้ทำอะไรผิดตำรวจจับป๊าฉันไม่ได้หรอก

 “คุก !O.O นี่แกพูดเรื่องอะ...ไร ?” ป๊าฉันเสียงสั่นน้อยๆแต่ป๊าก็พยายามจะกบเกลื่อนโดยการตะโกน

“พูดเรื่องคุกไงครับ ฮ่าๆไม่ต้องห่วงหรอกน่ะครับว่าจะได้ออกมาง่ายๆ เพราะว่ายังไงผมจะไม่ปล่อยให้พวกคุณออกมาง่ายๆหรอก ฮ่า” ซีเคหัวเราะแบบสะใจ แต่ฉันไม่สะใจด้วยสักนิด

“ฮ่าๆ” เขาหัวเราะรัวแล้วก็เดินจาก

 ตอนนี้นีฉันรู้สึกอึดอัด สับสน วุ่นวายใจมาก ฉันไม่เข้าใจว่าเขาพูดเรื่องอะไร เขาต้องการจะสื่ออะไร ฉันไม่เข้าใจจริงๆ

(EnD)

 (ซีเค’s talk)
            หลังจากผมไปสะสางหนี้เก่ากับเดอะกรุ้ปแล้วผมก็ตรงมาบ้านเค้กทันที  เมื่อตอนเย็นผมเห็นเค้กมางานแต่งผมแวบๆแต่เห็นแค่แวบเดียวเท่านั้นแหละ ผมเห็นสายตาเธอที่มองหาผมนั่นมันเจ็บปวดมาก เค้ก...เธอไม่ได้เจ็บปวดคนเดียวหรอก ฉันก็เจ็บปวดเหมือนกัน ทุกๆครั้งที่เห็นหน้ารูปเธอ ใจฉันเหมือนจะขาดอากาศหายใจ ฉันอยากให้เธอรู้ว่า ถึงตัวฉันจะอยู่กับลิลลี่แต่ใจฉันอยู่กับเธอเสมอ   แต่เธอไม่ต้องกังวลแล้วน่ะ เพราะฉันกำลังจะไปอยู่กับเธอแล้ว

เอี๊ดดดดดดดดดดดด


            ในที่สุดผมก็มาถึงบ้านเค้กสักที เฮ้อ ผมจะได้เจอเจ้าตัวเล็กสักที

กริ้ง กริ้ง
            ผมกดออดหน้าบ้านเค้กอยู่สักพักก็มีคนบ้านเปิด เธอคนนั้นคือคนที่ผมอยากเจอมากๆ

“เค้ก !” ผมเรียกเธอเสียงดังด้วยความดีใจ

“ซีเค !O.O” หน้าเค้กกดูตกใจมาก

“ฉันคิดถึงเธอจัง” ผมพูดจบผมก็รีบวิ่งเข้าไปกอดเค้ก เค้กก็กอดผมตอบด้วย

“ฉันก็คิดถึงนาย”  เรากอดกันเนินนาน จนเวลาร่วงเลยไปมากกอนจะผละออกจากกัน

“เอ๊ะ” เค้กอุทานขึ้นเหมือนเพิ่งคิดอะไรออก
“อะไรหรอ ?” ผมถามกลับไปด้วยความสงสัย
“ก็....ก็” เค้กพูดตะกุกตะกักทำให้ผมหงุดหงิด จึงถามเค้กอีกครั้ง

“ก็อะไร ?”

“ซีเคไม่ได้กำลั...”

“ไม่แต่งแล้วล่ะ” ผมรับขัดทันที ไอคำว่ากำลังเนี่ยหมายถึงแต่งงาน สงสัยเค้กจะกังวลมากจริงๆ

“จิงหรอ !” เค้กทำท่าดีใจ : )


ในที่สุดซีเคก็ไม่ต้องเเต่งงาน ทำเอาเค้กยิ้มหน้าบานไปเลยแหละ นี่แหละน้า ทำดีได้อ่ะเนออะ  ตอน

นี้สั้นอีกเเล้วน้อ  ไรเตอร์ต้องขอโทษจริงๆที่มันสั้นมาก เเต่ยาวก็ตอนที่เเล้ว ฮ่ะๆ ตอนหน้าจะพยายาม
ให้มันยาวๆน่ะค่ะ


ไรเตอร์ขอบคุณทุกๆคอมเม้นของรีดเดอร์ด้วยน่ะค่ะ :)

'
'
© Tenpoints ! '







นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

149 ความคิดเห็น

  1. #145 pie@today (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2555 / 16:39
    ส้มน้ำหน้าลิลลี่โว้ย!!!~
    #145
    0
  2. #115 ` สมายชัตเตอร์ . (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2554 / 16:31

    เริ่ด . ซีเคหลุดพ้นจากนางมารร้ายแล้ว > <

    #115
    0
  3. #106 BarBeCue :'P (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 13:29
     น่าติดตามต่อจัง ><'
    ซีเคกลับมาหาเค้กแล้ว ดีใจๆๆๆ
    #106
    0