[Fic servamp]On a rainy day{kuro x mahiru} [จบเเล้ว]

ตอนที่ 3 : Chapter 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,577
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    28 ก.ย. 60


Chapter 2




"ไม่..ฉันไม่อยากเป็น'อีพ'ของนาย"



คำตอบของอีกฝ่ายยังคงดังกังวานภายจิตใจของเซอร์เเวมพ์เเห่งความเกียจคร้าน..



ทำไม?ถึง'ปฎิเสธ'



คำถามที่วนเวียนไปมา มีเพียงเเค่มาฮิรุเท่านั้นที่จะรู้ความหมายของคำตอบนี้

.

.

.

ณ ห้องอาหาร



บรรยากาศเต็มไปด้วยความเงียบสงบ ต่างคนต่างทานอาหารตรงหน้าของตัวเองอาจจะมีเสียงเล็ดลอดออกมาจากสองคู่โลภะบ้างเเต่ก็ไม่ดังมากนัก



"ทำไมมันเงียบงี้ อ่ะ ริฮิตัน"โลวเลสกระซิบข้างหูของอีพของตน



"จะไปรู้หรอฟะ"อีกฝ่ายตอบมาด้วยสีหน้าขมวดคิ้วเเละทุกอย่างก็เข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง



หลังจากที่ทุกกินอาหารของตัวเองเสร็จเเล้ว มาฮิรุก็คิดว่าถึงเวลาที่ตัวเองควรกลับไปยังที่ๆ'ตัวเองควรอยู่'ได้เเล้ว



"ผีเสื้อ.."ขณะที่มาฮิรุกำลังจะเดินไปที่ประตูบานใหญ่เพื่อออกจากที่นี่กับมีผีเสื้อสีม่วงตัวหนึ่งบินมาขวางทางเอาไว้



"ไม่ใช่สิน่ะ"มาฮิรุรีบเดินถอยหลังไปตั้งหลังทันทีหลังจากที่รู้ว่าผีเสื้อตัวนี่นั้นไม่ใช่'ผีเสื้อธรรมดา'ทั่วไป



"อย่ารีบหนีกันไปเเบบนั้นสิครับ"



เป็นอย่างที่มาฮิรุคาดการณ์เอาไว้ไม่มีผิด ผีเสื้อสีม่วงตัวนั้นได้กลายเป็นร่างที่เเท้จริงก่อนจะโค้งให้มาฮิรุนิด เเต่รอยยิ้มของเขานั้นช่างน่ากลัวเสียเกิน



"เเกสิน่ะ 'ชิโรตะ มาฮิรุ'"เสียงของผู้มาใหม่ดังขึ้น เสียงของ'
อาริซุอิน มิโซโน'

อีพของเซอร์เเวมพ์ที่ยืนอยู่ตรงหน้าของมาฮิรุ



ทั้งสองยืนขว้างทางไม่ให้มาฮิรุออกไปจากที่นี่ด้วยเหตุผลบางอย่าง



"นายน่ะเป็น'อีพ'หรือเปล่า?"มิโซโนะถามอีกฝ่ายไปก่อนจะลุกขึ้นยืนหลังจากที่นั่งพักเหนื่อยมาตั้งนาน



"ไม่ใ--"



"ใช่เเล้ว หาว~"



ยังไม่ทันที่มาฮิรุจะพูดปฎิเสธไป ก็มีอีกหนึ่งเสียงเเทรกเข้ามาซะก่อน



"..."มาฮิรุนิ่งเงียบไม่ตอบอีกฝ่ายเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายนั้นคือใคร เเมวสีดำที่พยายามบังคับให้เขามาเป็นอีพทั้งทีเขาน่ะ'เกลียด'เซอร์เเวมพ์ที่สุดเลย..



"หมอนี้เป็นอีพของเเกหรอ?ไอ้เจ้าเเมว"มิโซโนะถามคุโระไปด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย



"ใช่เเล้วล่ะ คิซามะจัง"



"งั้นคงมีเรื่องเเค่นี้เเหละ ฉันไปก่อนน่ะ"พอมิโซโนะพูดจบเขาก็หันหลังเดินจากไปโดยที่มีผีเสื้อสีม่วงนั้นบินตามไปด้วย



มาฮิรุมองบุคคลทั้งสองที่จากไปด้วยใบหน้าเรียบเฉย ก่อนที่มาฮิรุจะเดินหน้าต่อเพื่อไปที่ประตูบานใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า..



"ทำไมนายถึงปฎิเสธ.."



ใช่ ทำไมมาฮิรุถึงปฏิเสธ..



เราคงต้องเล่าก่อนสิน่ะว่าทำไมผู้คนถึงไม่ค่อยอยากจะปฎิเสธคำขอที่จะเป็นอีพก็เพราะในยุคนี้น่ะเซอร์เเวมพ์เป็นที่รู้จักอย่างมากเเต่เซอร์เเวมพ์นั้นมีอยู่ไม่มาก



เเถมในตอนนี้ยังมีโรงเรียนเซอร์เเวมพ์อีก เพียงเเค่มีเซอร์เเวมพ์ได้ก็สามารถเข้าโรงเรียนนี้ได้เเล้ว โรงเรียนที่ใครๆก็อยากเข้าเเต่นั้นไม่ใช่กับมาฮิรุ..



"..."มาฮิรุก้มหน้ามองพื้นเเละเงียบไม่ตอบอีกฝ่าย ใบหน้าที่เรียบเฉยนั้นถ้าดูดีๆก็จะเห็นความเศร้าปะป่นอยู่..



"อ่า.."ดูเมื่อว่าคุโระจะมองเห็นใบหน้าที่ปะป่นเศร้านั้นจึงไม่พูดอะไรมาก



หลังจากที่คุโระยอมปล่อยให้มาฮิรุออกมาจากคฤหาสน์(?)นั้นได้เเล้ว เขาก็ได้เดินทางกลับคอนโดของตัวเอง



====================================================


เเกร๊ก




พอเปิดประตูเข้ามาในห้องก็พบกับสภาพที่ค่อนจะข้างรกมากในสายตาของมาฮิรุ(ที่จริงมันสะอาดมากๆ) เขาเดินไปนั่งที่โซฟาสักพักเพื่อที่จะพักเหนื่อย



"มีเเต่เรื่องวุ่นวายจริงๆ"เด็กหนุ่มเอ่ยอย่างล่อยๆก่อนที่เขาจะหลับไปทั้งๆที่ยังนั่งอยู่ คงเป็นเพราะความเหนื่อยที่สะสมภายในใจทำให้เกิดการเหนื่อยล้า ก่อนที่มาฮิรุจะเข้าสู่ความฝัน..

.

.

.

"มาฮิรุ ฟังอยู่ไหมเนี้ยโถ่.."เด็กหญิงผมสีน้ำตาลยาว ดวงตาสีเปลือกไม้ไหนจะความสมส่วนของใบหน้านั้นอีก เธอจัดได้ว่าเป็นคนที่สวยมากๆเลยที่เดียว



"มีอะไรหรอ พี่"เด็กน้อยตอบพี่สาวของตัวเองไป ที่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเธอจะโกรธเด็กน้อยที่ไม่ค่อยสนใจเธอเท่าไร



"มาฮิรุ ทำไมเดี๋ยวนี้ถึงไม่ยิ้มเลยล่ะ"เสียงหวานเอ่ยถามน้องชายเเท้ของตัวเอง ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆของน้องชาย



"ไม่รู้.."



"เพราะคุณเเม่กับคุณพ่อไม่อยู่หรอ?"



ดูเหมือนว่าเด็กสาวจะถามตรงจุดเกินไป เด็กน้อยเลยกอดเข่าน้อยๆของตัวเองพร้อมกับก้มหน้าอย่างกับคนอมทุกข์อย่างงั้นเเหละ



"เเล้วถ้าพี่ไม่อยู่ด้วยล่ะ มาฮิรุนายจะทำอย่างไง"ผมสีน้ำตาลยาวพริ้วไหวไปตามลม เด็กสาวเริ่มยิงคำถามเรื่อยๆ เธอหลับตาลงเพื่อสายลมเย็นๆพัดมากระทบหน้า



"ไม่เอา.."



"เอ๋?"เธออุทานออกมา เมื่ออยู่ดีๆก็มีเสียงดังเบาๆดังมาจากข้างหลัง



"ไม่อยากให้พี่ไปไหน!!"เด็กน้อยตระโกนออกมาสุดเสียง



"มาฮิรุ ขอบใจน่ะ"เธอยกยิ้มขึ้น พร้อมกับลูบหัวทุยๆสีน้ำตาลของมาฮิรุไปมาด้วยรอยยิ้มที่สดใส



อึก!!!



"เเฮ่ก เเฮ่ก"มาฮิรุหอบอย่างเเรงหลังจากที่ตื่นมาจากความฝัน น้ำตาใสๆไหลออกมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ



ทำไม เขาถึงต้องฝันถึงเธอคนนั้นตลอดด้วยน่ะ..



"พี่.."เขาหันไปมองที่โต๊ะลิ้นชักหนึ่ง บนนั้นมีรูปของเขาเเละก็หญิงสาวอีกคนที่ยืนอยู่ข้างเขา เธอยิ้มด้วยความสุขเเต่..



'เขาคงจะไม่ได้เห็นรอยยิ้มนั้นเเล้วล่ะ'



'ชิโรตะ ฮิคารุ'พี่สาวเเท้ๆของ'ชิโรตะ มาฮิรุ'


เธอตายไปเมื่อ2ปีก่อน โดยอุบัติเหตุที่โดนเพดานของตึกเเห่งหนึ่งถล่มลงมาทับลงจนเสียชีวิต


เหตุการณ์เมื่อ2ปีก่อน ที่อยู่ๆตึกที่เเข็งเเรงมากๆก็ถล่มลงมาทับคนจำนวนมากที่อยู่ในตึกจนเสียชีวิตเเละในปัจจุบันเเละเหตุการณ์นี้ก็ยังคงเป็นปริศณาอยู่เหมือนเดิม..

TALLK
ตัวละครใหม่ที่อิริมิคิดขึ้นได้ออกมาเเล้วว
'ชิโรตะ ฮิคารุ'พี่สาวของมาฮิรุ
บอกเลยว่าเธอเป็นตัวละครอีกหนึ่งตัวที่สำคัญมากๆเลย
บอกเเค่นี้เดี๋ยวเผลอสปอยออกไป อิอิ
เเล้วเจอกันอีกน่าา
บายยย

เเรงบันดารใจของตัวละครฮิคารุค่ะ
เลื่อนๆหน้าจอเล่นอยู่เจอเลย55+
ตรงตามใจต้องการ ถถถ









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

80 ความคิดเห็น

  1. #37 paleekui17 (@paleekui17) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 14:22
    ถ้าไม่เห็นรูปมโนว่าเป็นสึนะไปนานแล้วละ-_-
    #37
    0
  2. #18 eye27012 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 18:22
    มาฮิรุน่าสงสารจัง
    #18
    0