[Fic servamp]On a rainy day{kuro x mahiru} [จบเเล้ว]

ตอนที่ 17 : Chapter 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 501
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    8 พ.ย. 60


Chapter 15



หญิงสาวเดินนำหน้าพวกของมาฮิรุไปเล็กน้อย เธอบอกว่าเธอตาบอดตั้งเเต่กำเนิดเเต่ที่ทำตัวปกติเหมือนกับคนอื่นได้ก็เพราะเซอร์เเวมพ์ของเธอค่อยช่วยเหลืออยู่ข้างๆทำให้ชีวิตของเธอไม่ค่อยเเปลกเเยกจากคนอื่นสักเท่าไร




"ถึงเเล้วละ..คุณอยู่ห้องไหนหรอคะ?"มาฮิรุหยิบบัตรที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมาดูเลขห้องของตนเอง




"ห้อง210..ชั้น6น่ะครับ"หญิงสาวพยักหน้ารับด้วยความเข้าใจก่อนเดินเข้าไปที่หอพักเเละเดินไปเรื่อยๆจนถึงหน้าลิตฟ์ เธอกดลิตฟ์เเละรอมันอย่างเงียบสงบซึ่งมาฮิรุก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดอะไรเพราะตนนั้นชินเสียเเล้ว




ติ่ง~



"ลิตฟ์มาเเล้วรีบเข้ากันเถอะค่ะ"หญิงสาวตรงหน้าเดินเข้าไปในลิตฟ์พร้อมกับกดชั้นที่สามเเละชั้นหกให้มาฮิรุ 



"อ๊ะ จริงสิ..ลืมเเนะนำตัวไปเลย ฉันชื่อ'รินเนะ'ค่ะ"หญิงสาวหน้าเหมือนกับลืมอะไรบ้าง ก่อนจะบอกชื่อตัวเองในเวลาต่อมา



"ชิโรตะครับ.."มาฮิรุพูดชื่อของตัวเองออกไป รินเนะยิ้มนิดๆให้มาฮิรุ

 

เวลาผ่านไปนานนักลิตฟ์ก็มาถึงชั้นของรินเนะ เธอบอกลาเด็กหนุ่มเเละเดินจากไป เหลือสามชั้นก็จะถึงชั้นของมาฮิรุ 



ติ่ง~



"ถึงเเล้ว.."มาฮิรุก้าวขาออกมาจากลิตฟ์ เขาหันซ้ายหันขวาเพื่อหาเลขห้องของตนเอง พอหาเจอเขาก็เดินไปที่หน้าของตนเองอย่างไม่รีบร้อน มือบางล้วงหากุญเเจในกางเกงสักพักก่อนจะหยิบมันออกมาไขประตูเข้าไปในห้องของตน



ภายในห้องมันดูหรูกว่าคอนโดของตนเสียอีกนี้อาจจะเป็นสิ่งเเรกที่เขาคิดในตอนนั้น ภายในตกด้วยหลอดไฟประดับอย่างสวยงาม สีของห้องออกโทนสีดำเทาอ่อนๆ ในใบที่เขากรอกลงในการสมัครเข้าห้องพักเเห่งนี้มันบอกไว้ว่าถ้าจิตใจของผู้อยู่เป็นเเบ่งใด สีของห้องก็จะเป็นเเบบนั้น



..ตอนนี้เขาเข้าใจเเล้วล่ะ



"ฮาววว หิวจัง เหมี๊ยว"เจ้าเเมวกระโดดลงจากไหล่บางเเละไปกลิ่งๆบนพรมนิ่ม เด็กหนุ่มลองเดินเข้าไปในห้องนอน เขาก็พบกับทุกๆอย่างที่มีในคอนโดของเขาก่อนจะมีคุโระที่เเปลงร่างกลับเดินเข้ามาดูด้วยอีกคน



"ไม่คิดเลยนะ..ว่ามันจะพัฒนามาขนาดนี้ น่ารำคาญ.."คุโระพูดด้วยน้ำเสียงเฉื่อยชา มาฮิรุยกยิ้มนิดๆเมื่อเห็นว่าเเม้เเต่รูปครอบครัวของเขาก็มาอยู่ที่นี้ด้วย



เซอร์เเวมพ์เเละอีพทั้งสองก็เริ่มทำตามกิจวัตรประจำวันของพวกเขาเหมือนอย่างเคยไม่เปลี่ยนเเปลง สิ่งที่เปลี่ยนก็คงเป็นเรื่องของสถานที่ล่ะมั้งเเละเมื่อทำทุกอย่างจบเเล้วก็ได้เวลาเข้านอน..



"คุโระมันมีสองเตียง นายจะนอนเตียงไหน?"



"น่ารำคาญ.."ความจริงเขาอยากนอนกอดมาฮิรุมากกว่าเเต่ถ้ามันจะพามาเเบบนี้ก็ต้องตามน้ำไป เซอร์เเวมพ์หนุ่มชี้ไปทางเตียงหนึ่ง มาฮิรุพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะล้มตัวนอนที่เตียงอีกอันนั้นหนึ่ง เวลาที่คนเพลียมากๆก็จะหลับอย่างง่ายดายมาฮิรุก็เหมือนกัน ลมหายใจที่เข้าออกอย่างสม่ำเสมอก็เป็นตัวบ่งบอกได้อย่างชัดเจน



"ขอโทษ..นะมาฮิรุ"มือหนาลูบไปบนเส้นสีน้ำตางอย่างเเผ่วเบาเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะตื่นขึ้นมาเสียก่อน..



..ก็เเค่อยากจะชดใช้สิ่งที่ทำไปก็เท่านั้นเอง..












"มาช้าจังนะ'คุณสลีปปี้เเอช' สนุกไหมละ??"



"ที่ต้องมานั่งชดใช้บาปที่ทำลงไปน่ะ???"คุโระเงยหน้ามองขึ้นบนต้นไม้ใหญ่บนกิ่งไม้นั่งมีคนที่เขารู้จักหน้าเป็นอย่างดี'ยัยหัวขาว' เด็กสาวกระโดดลงมาจากกิ่งไม้ ปลายเท้าเเตะไปที่พื้นอย่างเเผ่วเบาไร้ซึ่งเสียงใดๆ รอยยิ้มปรากฎบนใบหน้าของเด็กสาวผมขาว



'บัตเตอร์ฟาย'เซอร์เเวมพ์ที่หายหน้าไปนานเเต่จริงๆเเล้วเธอเเค่ไม่มาปรากฎตัวให้เห็นเท่านั้นเอง สายตาสีเเดงสดของเธอคอยจ้องมองมาโดยตลอดเพื่อทำตามคำสั่งของอีพผู้เป็นที่รักของเธอที่ได้ให้คำสั่งเอาไว้ก่อนที่เธอจะตายจากไป



"ช่วยปกป้องมาฮิรุด้วยนะ..ร ริง..โงะ"



อดีตที่ไม่อยากจะให้หวนกลับมาเท่าไรได้หวนกลับมาอีกครั้ง ภาพของตัวเธอที่ได้เเต่ยืนมองตึกที่พังลงมาเรื่อยๆโดยที่ตอนเธอนั้นไม่สามารถช่วยอะไรไม่เลย..



"หรือว่า..เบื่อซะเเล้ว หืม?"เด็กสาวยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าของเซอร์เเวมพ์เเห่งความเกียจคร้านอย่างไม่เกรงกลัว คนตรงหน้านี้ไม่มีอะไรให้น่ากลัวหรอก..ในสายตาของเธอเเล้วหมอนี้มันก็เเค่



'คนบาปเท่านั้นเเหละ'



"ฉันไม่เคยคิดอย่างนั้นเลย.."เซอร์เเวมพ์หนุ่มที่นิ่งอยู่นานก็ปริปากพูดออกมาเสียที 



"งั้นหรอ.. พิสูจน์สิ"



บรรยากาศเต็มไปด้วยความเงียบงันอีกครั้ง เด็กสาวถอนหายใจทีหนึ่ง เธอกระโดดทอยหลังมาจากเซอร์เเวมพ์หนุ่ม



"เอาเถอะยังไง..นายก็ดูเเลมาฮิรุด้วยล่ะ"บัตเตอร์ฟายส่งยิ้มให้คุโระอ่อนๆ ก่อนที่เธอจะเดินหายเข้าไปในความมืด..



"เข้าใจเเล้ว.."เสียงเฉื่อยชาตอบอย่างเเผ่วเบา



---Butterfly Part---



ตั้งเเต่เมื่อไหร่นะ..ที่เรายึดติดกับฮิคารุขนาดนี้..

.

.

สงสัยคงเป็นนั้นละมั้ง

.

.

ตอนที่เราได้ทำสัญญากันครั้งเเรก

.

.

เเละในตอนที่เธอจากฉันไป

.

.

ใช่ไหม..ฮิคารุ





Tallk

ความสั้นนี้จะถูกทดเเทนด้วยตอนต่อไปน่าา

//อย่าพึ่งเสียใจไป555

ซึ่งตอนต่อไปเป็นตอนพิเศษ 

อธิบายเรื่องเกี่ยวกับอะไรเดาๆกันดูนะ ถถถถ

เราต้องเก็บเอาไว้ก่อน เฉลยหมดมันไม่สนุก อิอิ


















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

80 ความคิดเห็น

  1. #69 0640231096 (@0640231096) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 08:01
    -ภาพวาดที่คุโระเห็นมันก็คือภาพวาดของพี่สาวมาฮิรุหรอ??

    ปล. จำชื่อของพี่สาวมาฮิรุไม่ได้ ถถถถ
    #69
    0
  2. วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 23:06
    อยากรู้อดีตแล้วอ่าาาาา
    #56
    0