[Fic servamp]On a rainy day{kuro x mahiru} [จบเเล้ว]

ตอนที่ 12 : Chapter 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 761
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    28 ก.ย. 60


Chapter 10




ชีวิตเเค่โดยทำร้าย..



"คุโระเป็นอะไรไปน่ะ??"



หลายชั่วโมงก่อน



"คุโระฉันมีธุระออกไปด้วยกันหน่อย"มาฮิรุที่กำลังเเต่งตัวเเละดูความเรียบร้อยของตัวเองผ่านกระจก ส่วนอีกคนก็นอนเกลือนกลิ่งไปมาบนเตียงอย่างไม่สนใจ



"ธุระอะไรอ่ะ"มือหนาหยิบเครื่องเกมPSDมาเล่นรอมาฮิรุไปพลางๆ เด็กหนุ่มที่เเต่งตัวเสร็จเเล้ว ก็มานั่งที่ปลายเเล้วล้วงเข้าไปหยิบโทรศัพท์ในกางเกงเเละกดไปที่เบอร์ๆหนึ่ง



[ฮัลโหล?]



เบอร์ๆนั้นคือเบอร์ของเพื่อนสนิทหัวเขียวของเขานั้นเองหรือที่คุโระชอบเรียกว่าเจ้าหัวสาหร่ายนั้นเอง



"วันนี้ฉันหยุดนะ ถ้ามีการบ้านฝากโทรมาบอกด้วย"



[รับทราบจร้า~ที่รัก]



ตี๊ด--



เมื่อคุยกันเสร็จมาฮิรุก็วางสายทันที  เด็กหนุ่มเหล่มองไปที่เซอร์เเวมพ์หนุ่มก่อนจะเอ่ยขึ้นมาว่า



"วันนี้เราต้องไปต่างจังหวัดกัน"



กลับมาปัจจุบัน



มาฮิรุเเละคุโระมาถึงบ้านของลุงของมาฮิรุที่จริงกำหนดการมันจะต้องเป็นวันอาทิตย์ที่จะถึงเเต่มาฮิรุมาก่อน เพราะไหนๆเขาก็หยุดเรียนเเล้วก็ถือโอกาสมาซะเลย



"ร้อนชะมัด.."ที่เเท้ก็เรื่องนี้เอง ตามสไตร์เเมวจอมนีทซึ่งจะไม่ถูกกับความร้อน เเต่สำหรับมาฮิรุมันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่เเล้ว



"เดี๋ยวเข้าไปข้างในก็เย็นเเล้ว"มาฮิรุว่าพลางหยิบกระเป๋าของตัวเองเข้าไปในบ้านของคุณลุง หลังจากเปิดประตูเข้ามามาฮิรุก็ได้พบกับปัญหาใหญ่สุดๆ



"พี่มาฮิรุ~~~"



เด็กสาวอายุประมาณหกขวบพุ่งเข้ากอดเอวมาฮิรุอย่างเเรงจนเด็กหนุ่มผมน้ำตาลถึงกับเซเลยทีเดียว ผมสีดำยาวซึ่งตัดกับดวงตาสีเหลืองทองเด็กสาวมีชื่อว่า'ชิโรตะ อารากิ'เธอเป็นลูกของคุณลุง



สมัยก่อนตอนที่มาฮิรุมาที่นี้บ่อยๆอารากิจะติดกับตัวมาฮิรุตลอดเเถมเธอยังบอกว่าถ้าโตเเล้วจะให้มาฮิรุมาเป็นเจ้าบ่าวให้อีก เพราะตัวเธอเองรู้สึกชอบมาฮิรุตั้งเเต่เเรกเห็นตอนที่มาฮิรุอุตส่าห์มาช่วยชีวิตตอนจมน้ำ



"นั้นใครหรอคะ?"อารากิชะโงกหน้าดูเซอร์เเวมพ์หนุ่ม คุโระทำหน้าเบื่อหน่ายก่อนจะเสหน้าไปทางอื่นตามฉบับคนชอบหนีอะไรที่ยุ่งยาก มาฮิรุก้มตัวลงไประดับเดียวกับอารากิก่อนจะลูบหัวสีดำไปมา



"เพื่อนพี่เอง.."อารากิพยักลงเบาๆ ก่อนที่เธอจะนึกได้ว่าจะต้องไปตามคุณพ่อ เด็กสาววิ่งเข้าไปในตัวบ้านสักพักเเละหลังจากนั้นไม่นานเธอก็กลับมาพร้อมจูงมือของคุณพ่อของตนมาหาเจ้าบ่าวในอนาคต(?)



'ชิโรตะ โทรุ'เดินออกมาพร้อมกับลูกสาวด้วยรอยยิ้มสดใสเหมือนปกติ เขาทำมือเชื้อเชิญให้หลานรักเข้ามาตัวบ้าน มาฮิรุก็เดินเข้าไปตามที่อีกฝ่ายเชื้อเชิญโดยมีคุโระเดินตามไปข้างหลัง



"ไงมาฮิรุ^^"โทรุทำท่าเหมือนจะพุ่งเข้าไปกอดหลานรักเเต่ก็โดนอารากิเด็กน้อยผมสีดำกระตุกซะเกือบล้ม



ภายในบ้านของโทรุเป็นบ้านเรียบๆตามเเบบฉบับคนญี่ปุ่นเเท้ๆ เด็กหนุ่มเดินเข้าไปเก็บของก่อนส่วนโทรุกับอารากิจะออกไปทำธุระข้างนอกซะหน่อยเเละจะกลับมาตอนเย็นๆ



ถึงเเม้อารากิจะทำหน้าเศร้าๆอยู่บ้างเเต่ก็ยอมไปเเต่โดยดีเพราะธุระนี้คือธุระที่อารากิจะต้องไปโรงพยาบาลนั้นเอง เด็กน้อยป่วยเป็นโรคหัวใจมานานเเล้วถึงจะได้กำลังจากคนรอบข้างเด็กน้อยอารากิก็ไม่มีทีท่าว่าจะหายเลยเเม้เเต่นิดเดียว



"เสื้อผ้า.. เเปรงสีฟัน อืม.."



เสียงพึมพำกับตัวเองเบาๆของมาฮิรุ ทำให้คุโระที่นอนเล่นเกมอยู่หันมาสนใจเพราะดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะจัดกระเป๋านานซะเหลือเกิน



"เป็นอะไรอ่ะ.."คุโระเอาหน้าไปเกยที่ไหล่ของมาฮิรุจากทางด้านหลัง สายตาของเขาเหล่มองไปที่กระเป๋าของเด็กหนุ่ม เหมือนจะเอาของมาไม่ครบสินะ..



"มาฮิรุออกไปเดินเล่นกัน~"



ถ้าคาดเดาเเล้วดูเหมือนว่าเด็กหนุ่มจะลืมของที่สำคัญมากๆเป็นเเน่เพราะหลังจากดูของสักพักเเล้ว เขาทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ด้วย ทำให้คุโระทำการเบี่ยงเบนความสนใจของอีกฝ่ายโดยการชวนออกไปเดินเล่นนั้นเอง



"อืม.."เด็กหนุ่มตอบรับกลับมาด้วยน้ำเสียงเเผ่วเบา



ทั้งสองออกมาเดินเล่นรอบๆตัวบ้านของโทรุ ได้ข่าวมาว่าบ้านหลังนี้มีสวนดอกไม้ด้วยเเต่มันก็เป็นเเค่เรื่องเมื่อนานมาเเล้ว มาฮิรุเดินมาเรื่อยๆจนถึงบ่อปลาใต้ต้นซากุระ เขาจ้องมองไปที่ปลาหลากสีด้วยความเศร้าหมอง..เขาลืมของ'สิ่งนั้น'ไปได้อย่างไงกันนะ



"เหมี๊ยว~"จู่ๆก็มีเเมวตัวสีขาวนวลเหมือนหิมะมาคลอเคลียที่ขาของมาฮิรุ สงสัยหลุดเข้ามาในบ้านเป็นเเน่ มาฮิรุก้มลงไปลูบหัวเจ้าเเมวด้วยนิ้วเบาๆ



"มาฮิรุเนี้ยชอบเเมวจริงๆเลยน่า~"



ราวกับมีเสียงของใครบ้างเเทรกเข้ามาในโสตประสาท เสียงของคนที่เขาคิดถึงมากที่สุด..ถึงเเม้เวลาจะผ่านมานานเเล้วก็ตาม



"คุโระออกไปข้างนอกกันมั้ย..ฉันจะไปซื้อของน่ะ"เซอร์เเวมพ์หนุ่มทำหน้าสงสัยเเปบนึง ก่อนจะพยักหน้าลงเบาๆ เมื่อเห็นดังนั้นมาฮิรุจึงเดินเข้าไปหยิบกระเป๋าตังในตัวบ้านเเล้วออกมาข้างนอกก่อนจะเดินไปร้านขายของที่อยู่ใกล้ๆ



"ยินดีต้อนรับค่ะ^^"



พนักงานขายของยิ้มนิดๆให้เเต่ไม่ใช่มาฮิรุเเต่เป็นคุโระต่างหาก เเถมเธอยังส่งสายตาบ้างอย่างให้คุโระอีกเเต่มาฮิรุก็ไม่คิดจะสนอยู่เเล้วเพราะมันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขานิ ใช่มั้ยล่ะ



"น่ารำคาญ..."คุโระเดินเข้ามาใกล้มาฮิรุมากขึ้น รู้สึกรำคาญชะมัด..



"อ๊ะ.."



ตุบ!



เพราะคุโระเดินตามติดมาฮิรุมากเกินไปจนทำให้มาฮิรุที่เลือกซื้อของอยู่ล้มลงกับพื้นเเต่มันก็ไม่ทำให้มาฮิรุร้องโวยวายเลยสักนิดเเถมยังลุกขึ้นมาจากพื้นด้วยใบหน้าเรียบเฉยอีก สิ่งนั้นทำให้คุโระเหงื่อตกเลยทีเดียว



"มันเจ็บนะทีหลังอย่าทำอีก.."เเละมาฮิรุก็เดินไปเลือกซื้อของต่อโดยที่ไม่รีรอคุโระเลยสักนิด รับมือไม่ไหว~



"ขอบคุณที่ใช้บริการนะคะ><"พนักงานคนเดิมยิ้มให้คุโระ ใบหน้าของเธอมีสีหน้าเเดงจางๆเหมือนกำลังเขินอีกทั้งๆที่มาฮิรุยังยืนอยู่ตรงนั้นเเท้ๆเเต่กลับเหมือนไม่มีตัวตนอยู่ ทำไมเขารู้สึกว่าคิ้วของตัวเองกำลังหย่อนลงเรื่อยๆกันนะ



หรือว่าเรา'หึง'คุโระ? 



"พี่มาฮิรุนี่น่าาาา"ระหว่างทางกลับบ้านพวกเขาก็เจอกับอารากิที่กลับมาจากธุระพอดี อารากิที่อยู่ในรถของคุณลุง เธอเลื่อนกระจกลงเเละยื่นหน้าออกมาทักทายมาฮิรุ"เเล้วเจอกันที่บ้านน่าค่าาา"เธอส่งยิ้มสดใสมาให้ก่อนจะเลื่อนกระจกรถขึ้นตามเดิม



"รีบกลับกันดีกว่าน่ะ"



เขารู้สึกว่า..เจ้านั้นกำลังจะมาหาอีกเเน่นอน อยากจะทำธุระให้เสร็จเร็วเเล้วรีบกลับบ้านจัง..




"นี่ๆพี่มาฮิรุไปเล่นกันเถอะ"เมื่อมาฮิรุเดินมาถึงบ้านเเล้วก็เจอกับอารากิที่กำลังยืนรออยู่ก่อนเเล้ว คุโระที่เดินตามข้างหลังรู้สึกไม่ดีสุดๆเลยตอนนี้.. รู้สึกเหมือนว่ามีอะไรเเปลกๆกำลังตามมาข้างหลังเเต่พอหันหลังกลับไปก็ไม่มีอะไรอยู่



มาฮิรุนายมีอะไรปิดบังอยู่กันเเน่..ทำไมนายถึงชอบมีอะไรที่อันตรายอยู่รอบๆตัวด้วยเนี้ย..




"อารากิให้มาฮิรุไปเก็บของก่อนสิ เดี๋ยวค่อยเล่นกันก็ได้ อารากิ"เด็กน้อยพองเเก้มงอนนิดๆก่อนเดินเข้าไปในบ้านด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยพอใจเท่าไร โทรุถอนหายใจกับนิสัยของลูกสาวตัวเอง ไปเอานิสัยเเบบนี้มาจากไหนกันนะเนี้ย= =



หลังจากที่คุยอะไรกับเเปบหนึ่ง มาฮิรุก็เดินไปเก็บของที่ห้องครัวเเละเขาก็ได้เจอกับคุณน้า เธอยิ้มนิดๆให้มาฮิรุ เด็กหนุ่มก็ผงกหัวลงเบาๆ เธอชี้มือเพื่อบอกว่า'วางของไว้ตรงนั้นเลย'เเละเมื่อวางของเสร็จ เขาก็คิดได้ว่าต้องไปจัดฟู่กที่ห้อง



นี้เเหละคือข้อดีที่เขาพกคุโระมาด้วย



"มาฮิรุเมื่อไหร่จะถึงอะ หนัก.."ก็เเค่ใช้ให้อีกฝ่ายยกฟู่กนอนก็เเค่นี้เเหละ



"ถึงเเล้ว.."ยังไม่ทันขาดคำคุโระก็วางฟู่กลงพื้นทันทีเเละยังทำท่าเเบบว่าเหนื่อยสุดๆอีก มาฮิรุหัวเราะเบาๆกับท่าทางเหล่านั้นของเจ้าจอมนีท



ตอนนั้นคล้ายกับว่าสติของคุโระได้หลุดไปอีกโลกหนึ่ง เขายันตัวเองขึ้นเเละเดินไปหามาฮิรุใกล้ๆ ก่อนจะกดอีกฝ่ายลงกับฟู่กนอน



"..คุโระนี่มันไม่ตลกนะ"เด็กหนุ่มเริ่มเหงื่อตก



มาฮิรุที่ถูกอีกฝ่ายคร่อมอยู่พยายามจะบอกว่าตนนั้นไม่เล่นน่ะ เเต่สำหรับเจ้าเเมวเเล้วมันไม่ค่าเลยสักนิด..



"คุโ---อืมมมม"เสียงที่กำลังจะออกมาถูกลืนหายไปกับการกดจูบของเซอร์เเวมพ์หนุ่ม ลิ้นร้อนตวัดเข้าไปในโพรงปากของเด็กหนุ่ม ถึงจะพยายามห้ามเท่าไรฝั่งเซอร์เเวมพ์หนุ่มก็ไม่ยอมหยุดสักที



"เเฮ่ก เเฮ่ก"




หลังจากที่อีกฝ่ายยอมผละออก มาฮิรุก็ดันอีกฝ่ายออกทันทีโดยการเอามือไปดันที่คางของอีกฝ่ายให้ออกไปไกลๆ



การล้ำเส้นของนายครั้งนี้มันจะไม่จบง่ายๆเเน่




"คุโระนายนี่นิสัยเเย่จังนะ"เด็กหนุ่มค่อยๆยันตัวเองขึ้นจากฟู่กนอน มือบางยืนไปเเตะที่เปลือกตาของอีกฝ่ายเเละลูบไปมาเบาๆ ก่อนจะเหยียดยิ้มบางๆ 



ฟรุ่บ!?



"..."



หมอนใบนุ่มถูกอัดเข้าไปที่หน้าของคุโระอย่างเเรง ใช่นี่คือการเเก้เเค้นที่เเสนจะสุดสร้างสรรค์ของมาฮิรุ เมื่อหมอนที่เด็กหนุ่มอัดเข้าหน้าอีกฝ่ายไปนั้น หล่นลงมาจากหน้าของเซอร์เเวมพ์หนุ่มเเล้ว มาฮิรุก็จัดการปาฟู่กนอนใส่อีกฝ่ายทันที



"มาฮิรุอย่าทำร้ายเเมวตัวน้อยๆสิ"




คุโระที่โดยปาฟู่กนอนก็รีบเปลี่ยนร่างเป็นเเมวเเละเข้าไปมุดในฟู่กนอน เจ้าเเมวดำกลิ่งไปกลิ่งมาทำตัวให้น่ารักที่สุดเพื่อให้อีกฝ่ายสำนึกผิด(?)ที่ทำร้ายสัตว์เลี้ยงที่เเสนน่ารัก(?)



"ที่นายจูบยังจูบฉันเเล้วกัดปากฉันเลย?"มาฮิรุชี้ไปที่ปากของตัวเองที่มีเลือด ไหลซิบๆ 



"โทษที งั้นคราวหน้าจะไม่กัดเเล้วก็ได้~"



มันจะมีคราวหน้าอีกหรอ..




TALLK

ขอโทษที่อู้งานด้วยรูปข้างลงก็เเล้วกันเนอะ อิอิ//
มันยกโทษให้ด้วยหรอออออ โดนถีบ

ที่จริงเเล้วอิริมิเป็นไข้หวัดใหญ่ค่ะ
เเล้วบวกกับว่าต้องเคลียงานค้างอีกกก
เลยไม่ได้มาอัพเลย เเฮะๆ


เอารูปไปเเทนคำขอโทษด้วยน่าาาT^T









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

80 ความคิดเห็น

  1. #67 0640231096 (@0640231096) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 22:18

    อ้ากกกกกกกก ทำไมตรูอ่านนิยายวายแม่งต้องมีนังชะนีมาทุกเรื่องเลยฟร้ะะะะ!!! ปล. ภาพสุดท้ายนี้มันอัลรายยยยยยยยย โอ้ยยยฟิรร
    #67
    0
  2. #28 Cha_Noona (@Cha_Noona) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 16:15
    ภาพนี้คืออะไร!! ทำไมช่างฟอนดีแท้ ฮืออออคุโระดีมากลูกกกก
    #28
    0
  3. #27 Tom Ming (@ApinyaPragobr) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 21:54
    ฟินคร้าาาาหน้าแดงเบย><
    #27
    0
  4. #26 TangmoNatchaya (@TangmoNatchaya) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 19:32
    ฟินาเล่~~
    #26
    0
  5. #25 Bto-7 (@Bto-7) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 18:59
    'คราวหน้าจะไม่ทำอีก' นี่คือจะมีอีกใช่ไหมคร้าาาาา // ว่าแต่ของที่มาฮิรุลืมนี่อะไรเหรอคะ?? // ไรท์ขา~~~ ขอลอกคณิตหน่อย(?)
    #25
    1
    • #25-1 IRimi (@nutnicha1412) (จากตอนที่ 12)
      4 กันยายน 2560 / 19:18
      คือ..ไรท์ยังไม่เสร็จเลยค่าาา555
      #25-1