[Fic Naruto] Akatsuki Story เรื่องวุ่นๆ ในอาคัตสึกิ

ตอนที่ 4 : .:: Chapter 2 : เรื่องของเธอและฉัน ที่ชอบทะเลาะกัน ::.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 624
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    6 พ.ค. 56

C H A P T E R

 

2

 

เรื่องของเธอและฉัน ที่ชอบทะเลาะกัน

 

          เช้านี้ฉันตื่นก่อนเพนล่ะ ฉันเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็ลุกมาเปิดไอแพดของเพนมาเล่น อืม... ตรวจดูเฟสบุคหน่อยละกัน โวะ! ตรงหน้าจอมีรูปฉันเต็มไปหมดเลย เฮ้อ นายนี่บ้าจริงๆ เลยนะเพน

            ฉันหันไปมองเพนที่นอนหลับอยู่... อาให้ตายสิถอดเหล็กต้องแต่เมื่อไหร่เนี้ย แต่ก็หล่อดีนะ อ...อือออเพนลืมตาถี่ๆ

            ตื่นแล้วสินะนั่นน่ะ สักพักเพนก็ตกใจแล้วมองไปที่ไอแพด ค..โคนัน

            อ่า.. เห็นแล้วหล่ะ

            “เช้ด...เขาอุทานพลางเอามือกุมหัว

            “ฉันไม่ว่าอะไรนายหรอกน่ะ

            “...ว่าแต่ตื่นตอนไหนเขาถาม

            ก็เมื่อกี้นี่เอง ว่าแต่นายเหอะ นานๆ ทีเพิ่งเคยเห็นถอดเหล็กตรงจมูกออกนะ หล่อดีนะฉันว่า

            จริงหรอ 0.0เพนทำหน้าตื่นเต้น

            อืม...

            “งั้นฉันไม่ใส่แล้ว โคนันจะได้ชอบฉัน ^^”

            “...แต่ตอนนายใส่เหล็กมันก็เท่ดีนะ

            “แล้วโคนันชอบแบบไหน

            “แบบที่นายเป็น

            เพนยิ้มน้อยๆ เขายื่นหน้าเข้ามาเหมือนจะหอมแก้มแต่แล้วก็หยุดอยู่อย่างนั้น เขาส่ายหัวเล็กแล้วเปลี่ยนความคิดเข้าห้องน้ำ

            อารมณ์ไหนของเขานะ... เอาเหอะ เข้าเฟสบุคดีกว่า โอะ มีข้อความจากฮิดันด้วยไหนเปิดดูดีกว่า

            ข้อความล่าสุดของ Hidan : เพน มึงนอนกับโคนันอีกแล้วหรอ กูอิจฉามึงชิพหายเลยว่ะ ถ้ากูได้แฟนเป็นโคนันนะ กูจะเลิกเจ้าชู้เลยว่ะ

            เอ่อ... อันนี้มันเฟสเพนนี่นา ลืมล็อกเอาท์สิท่า เอาเหอะ เอ้ะ อันนี้เฟสรุ่นน้องที่ชอบเพนนี่นา ไหนๆ แอบเปิดหน่อยเพนคงไม่ว่าหรอกมั้ง

            ข้อความล่าสุดของ Sarina : พี่เพนคะ คบกับพี่โคนันอยู่หรอ ทำไมไม่บอกล่ะ ปล่อยลิน่ารอทำไม รู้ไหมว่ามันเจ็บปวดแค่ไหน พูดตรงๆ นะ ฉันว่าพี่โคนันกับพี่ไม่เห็นเข้ากันเลย

            ...อย่าไปสนใจน้องเขาเลยนะเพนว่า

            พ...เพน นายมาตั้งแต่เมื่อไหร่ฉันหันหลังไปหาเพนที่ดูฉันส่องแชทบนไอแพดของเขา

            ก็ตะกี้นี้

            “...ว่าแต่นายเถอะ ปล่อยให้น้องเขารอได้ยังไง ทำไม่ปฏิเสธ

            ...ก็ ...ก็เธอจะคบกับฉันป่ะล่ะ ถ้าคบฉันจะปฏิเสธเดี๋ยวนี้เลยเพนพูดแล้วเบนหน้าหนี

            ...นั่นสินะ ฉ... ฉันไปคบกับนายตอนไหน แหะๆๆ ขอโทษทีๆ

            ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ แค่นอนด้วยกันในหอทุกคนมันก็ยิ่งกว่าคำว่าคบแล้วล่ะ แต่มันก็ถูกอย่างที่เพนว่าล่ะนะ ฉันน่ะไม่ได้เป็นอะไรกับเพนสักหน่อย ทำไมต้องพูดประโยคน่าอายพวกนั้นด้วยนะ เอาเถอะๆ ถึงจะคิดแบบนั้นก็เถอะ ...ฉันกลัวว่าคบกับเพนแล้วจะไม่เหมือนเดิมต่างหากเล่า...

            โคนัน ฉันถามเธอนะว่าจะคบกับฉันมั้ย ไม่ได้ถามว่าเราคบกันอยู่หรอเพนจับมือฉัน

            “…ขอโทษนะ ถ้าฉันจะบอกว่า... ยังฉันเก็บมือ

            ...ยังหรอ ...แปลว่าฉันยังมีความหวังอยู่ใช่มั้ยเพนมองหน้าฉัน

            “…ฉันเองก็ไม่รู้ฉันหลบหน้า

            นั่นสินะ ฉันไม่บังคับให้เธอมารักฉันหรอก เธอก็น่าจะรู้แล้วนะ ถึงความรู้สึกของฉันน่ะ ที่มีให้เธอ มันไม่ใช่ความรู้สึกในฐานะเพื่อนคนหนึ่ง แต่มันเป็นความรู้สึกของผู้ชายคนหนึ่ง ขอโทษนะ เรื่องเมื่อคืนที่เผลอไปจูบน่ะเขาว่าแล้วเอนตัวลงนอน

            “…”ฉันเงียบ

            เขาเองก็ถอนหายใจแล้วหลับตาลง ขอบคุณนะ สำหรับความรู้สึกที่นายมีให้ ฉันไม่อยากเป็นแฟนกับนายก็เพราะกลัวว่านายจะเปลี่ยนหรอกนะเพน ฉันเองก็หนักใจนะฉันพูดพรางมองหน้าเขานอนหลับตา

            ฉันไม่เปลี่ยนหรอกนะ มีแต่เธอนั่นแหละโคนัน... ที่เปลี่ยนเขาลืมตาขึ้นแล้วเดินไปใส่เหล็ก

            เพน ฉันสงสัยมานานแล้วล่ะ ว่าทำไมนายต้องใส่เหล็กพวกนั้นด้วยฉันเปลี่ยนหัวข้อสนทนา

            ออ... เรื่องนั้นน่ะ..

            ไม่บอกก็ไม่เป็นไรนะฉันไม่ว่า

            มีอะไรที่ฉันบอกเธอไม่ได้อีกล่ะพอเขาใส่เหล็กเสร็จก็เดินมานั่งบนเตียงเป็นคู่ฉัน เพราะโคนันนั่นแหละเขากระซิบ

            ห่ะ...?”

            ปล่าว... เอาเถอะ มาถ่ายรูปกัน >::<”

            นายนี่มันจริงๆ เลยน้าฉันได้แต่ส่ายหัวไปมา แต่ก็ยอมเพนแต่โดยดี ก็เขาชอบถ่ายรูปกับฉันนี่เนอะ ?

            หลังจากถ่ายรูปแล้วเพนก็พาไปทานข้าวที่ร้านข้างๆ หอ มีแต่คนมองมาที่โต๊ะฉันกับเพน ให้ตายสิ ซุบซิบนินทาอะไรเกี่ยวกับพวกฉันสองคนอีกแล้วนะ น่ารำคาญ...

            “ฉันน่ะ ไม่ยอมแพ้หรอกนะเพนพูดเบาๆ

            “…เอาเข้าไป นายเนี้ยนะ ถามจริงทำไมถึงต้องชอบฉันด้วยฉันถามเสียงเบา

            ที่ฉันชอบโคนันเพราะเธอน่ะ เป็นผู้หญิงที่เด็ดเดี่ยว อ่อนต่อโลก น่าปกป้อง รู้จักกันตั้งแต่เด็ก ให้อธิบายวันนี้ก็คงไม่จบหรอกเพนอธิบายดังลั่นร้านอาหาร

            เพน!”ฉันได้แต่ขึ้นเสียงด้วยชื่อเขาแล้วเอาเมนูอาหารมาปิดหน้าตัวเองเล็กน้อย หลังจากที่สายตารอบๆ เรา

            ให้ตายสิ โคนัน ทำไมเธอไม่ถามที่อื่นนะ เธอนี่ฉลาดแต่ในตำราจริงๆ!

            “ฉันบอกเธอแล้วนะโคนันว่าฉันจะไม่ยอมแพ้ ฉันจะไม่บังคับเธอ แต่ฉันจะทำวิธีของฉัน

            “ฉันไม่ชอบนายก็ตรงนิสัยอย่างกับเด็กนี่แหละ -___-^ ไม่มีอารมณ์กินแล้วฉันรีบเดินออกร้านอาหาร

            ให้ตายสิ เพนนายชอบเถียงฉันเรื่องนี้ตลอดเลย เอาไงดีล่ะ แอบไปอยู่หอฮิดันดีมั้ย... ไม่สิอันตราย เอาเป็นหอเดอิดาระ... ไม่ได้อีกหมอนั่นอาร์ตตัวพ่อ คาคุสึก็ไม่ได้แฮะอารมณ์แรง อ๋อ! เวลาแบบนี้ต้องพึงโทบิอย่างเดียวล่ะ

            ฉันรีบควักโทรศัพท์ออกมาโทรหาโทบิ

            (ครับ มีอะไรหรือปล่าวครับคนสวย ><) โทบิรับสาย

            คือว่า... นายว่างมั้ย

            (ทะเลาะกับพี่เพนอะเด้ เอาเหอะๆ มาหาได้เสมอ รอที่หอนะ กำลังตั้งสุกี้กินกับพี่ซาโซริ)

            โอเค!”

            ฉันรีบโบกรถไปหอของโทบิ อันที่จริงหอก็อยู่แถวๆ หอฉันนั่นแหละ แต่ขี้เกียจเดิน รถผ่านมาพอดี -0- ส่วนเพนก็อยู่ในร้านอาหารนั่นแหละ ที่ออกมาไม่ได้คงเป็นเพราะฉันออกไปจากร้านแล้วโดนรุมถาม ไม่รู้ตอนนี้ระเบิดพลังว๊ากใส่รึยังนะ

            พอเข้าไปในห้องโทบิ กลิ่นสุกี้หอมๆ ก็โชยเข้ามา อ้า.. หอม ><a

            “พี่โคนัน แชร์ค่าสุกี้กับผมแล้วก็พี่ซาโซริด้วยนะ ><”

            “ก็ว่าล่ะทำไมฉันถึงมาได้แบบไม่มีอะไรมาขัด = =;”

            “เอาน่าๆ มากินกันโทบิหยิบถ้วยกับตะเกียบให้

            ว่าแต่เธอมีเรื่องอะไรกับเพนอีกล่ะโคนันซาโซริถามพรางต้มสุกี้

            ก็เรื่องเดิมนั่นแหละ -3-

            “ถ้ามันลำบากขนาดนั้นก็คบเลยสิซาโซริบอก

            ไม่ล่ะ ไม่เอา ฉันกลัวว่าเขาจะเปลี่ยน

            “ผู้หญิงก็แบบนี้ล่ะนะ ฉันเข้าใจยากจริงๆซาโซริส่ายหัว

            ผู้ชายก็เข้าใจยากเหมือนกันนะแหละ ตาบ้า!”ฉันหลุดปาก

            เย๊ย! ลืมไปว่าซาโซริโดนปฏิเสธมา ทำไงดีล่ะยัยโคนัน “…ขอโทษ

            “ช่างมันเถอะซาโซริตอบ

            แหม๋ พี่สองคนนี่ยังไง อย่าทำบรรยากาศปาร์ตี้สุกี้ยากี้ของเราเสียสิ -3-โทบิแทรก

            โคร่ม โคร่ม โคร่ม ไอ่โทบิมึงมาเปิดประตูเสียงตบประตูห้องดังขึ้นตามด้วยเสียงตะคอก อา... มันจะเป็นคนอื่นได้ไงถ้าไม่ใช่เพน ให้ตายสิ หมอนั่นรู้ได้ไงว่าฉันอยู่ที่นี่

            เช้ด... งานเข้าซาโซริอุทาน

            ผมว่าผมควรจะพูดคำนั้นมากกว่านะครับรุ่นพี่ซาโซริโทบิพูดกับซาโซริพรางเปิดประตู

            โคนัน มาคุยกับฉันให้รู้เรื่องตอนนี้!”เพนเข้ามาในห้องแล้วจับแขนฉันให้ลุกขึ้น

            ไม่ฉันจะอยู่กับซาโซริฉันเกาะแขนซาโซริ

            ซาโซริหันมามองหน้าฉันประมาณว่า กูอีกแล้วหรอฉันเองก็ไม่รู้จะทำยังไงได้แต่ทำหน้าตาวิงวองนิดๆ เอ่อ...ซาโซริกำลังหาข้อแก้ตัว

            อ่อ ที่โคนันไม่ยอมคบกูเพราะมึงใช่มั้ยเพนกระชากเสื้อซาโซริ

            ไอ่ห่า กูไม่ได้เป็นอะไรกับโคนันเลยซาโซริตะคอก

            คำด่าของซาโซริทำเอาเพนต่อยกระเด็นไปติดผนัง (ดีนะไม่ใช่หม้อสุกี้) ขอโทษนะซาโซริ T^T “เพนนั่นซาโซรินะฉันบอกเพน

            แล้วไง

            “สัส! มึงเอะอะอะไรก็ต่อยกู มึงเคยถามกูสักคำมั้ยว่ากูเป็นอะไรกับโคนันซาโซริลุกขึ้นมาแล้วกระชากคอเสื้อเพน

            แล้วมึงล่ะ ทำไมมึงต้องมาเกาะแกะกับโคนันเพนกระชากเสื้อซาโซริ

            เฮ้ยๆๆๆๆๆ พวกมึงสองคนหยุดเลยนะฮิดันที่เข้ามาในห้องโทบิดึงเพนออกห่างจากซาโซริ

            มึงอย่ามายุ่งได้ป่ะ... เสือกว่ะเพนหันไปด่าฮิดัน

            ไอสัส แค่ผู้หญิงคนเดียวมึงแย่งกันจะเป็นจะตาย อะไรนักหนาวะ

            “ได้ข่าวว่าพี่ฮิดันก็เป็นนะครับ -..-โทบิแทรก

            มึงอยากโดนหรอไอ่โทบิฮิดันจิกใส่โทบิ

            ขอโทษครับ T^T”

            “เพน มึงจำใส่กะโหลกมึงไว้เลยนะ กูมีเทมาริของกูคนเดียว ที่เห็นโคนันอยู่กับกูเพราะกูอ่อนโยนกว่ามึง กูไม่ใช้อารมณ์เหมือนมึง แล้วกูก็คิดก่อนทำ ไม่เหมือนมึง กูบอกไว้เลยนะ ผู้หญิงน่ะ เขาต้องการความนุ่มนวล ไม่ใช่แข็งกระด้างเหมือนมึงซาโซริชี้หนี้เพนแล้วเดินออกห้องโทบิ

            เห็นแบบนี้กัดนะครับโทบิพูดบทซาโซริ

            “มึงยังจะมาเล่นตลกอยู่หรอไอสัส สุกี้แม่งวันนี้ไม่น่ากินแล้วฮิดันด่าโทบิ

            ทำยังไงดี... ฉันรู้สึกผิดต่อซาโซริยังไงก็ไม่รู้ อันที่จริงไม่ได้มีแค่ครั้งนี้ครั้งแรกนะ หลายครั้งเลยต่างหาก ฉันแค่คิดว่า ณ วินาทีนั้นซาโซริเป็นคนเดียวที่ไว้ใจได้มากและสามารถปกป้องฉัน (จากเพน) ได้มากที่สุด สงสัยว่าครั้งนี้จะแรงไปหน่อย ต้องแอบไปขอโทษแล้ว แต่ตอนนี้...

            กลับ…”เพนสงบอารมณ์

            ไม่กลับ วันนี้จะนอนที่นี่ฉันดื้อใส่เพน

            งั้นวันนี้ฉันก็จะนอนที่นี่เพนย้อน

            “…T^T สงสารผมบ้างสิโทบิว่า

            กลับก็ได้!”จบประโยคของฉันเพนก็ดึงแขนฉันออกจากห้องโทบิ

            พอถึงห้องฉันกับเพนก็ไม่คุยกัน เพนเองก็ไปนั่งบนโซฟาห้อง ส่วนฉันก็นั่งที่เตียง ฉันหยิบไอพอดขึ้นมาเล่น ส่วนเพนเองก็หยิบไอแพดขึ้นมาจิ้ม ฉันกับเพนเริ่มเข้าโลกส่วนตัว เพื่อยับยั้งเรื่องที่ผ่านมาเมื่อกี้ พอเข้าเฟสบุคกล่องแชทก็เด้งขึ้นมา

            Pein : โกรธอยู่หรอ

            Konan : อยู่ใกล้กันทำไมไม่พูด

            Pein : กลัวว่าเธอจะกลัว

            Konan : ก็โกรธจริงๆ นั่นแหละ

            Pein : ขอโทษ

            Konan : ไปขอโทษซาโซริดีกว่ามั้ย

            Pein : …ก็มันไม่ชอบ

            Konan : พวกนายเป็นเพื่อนกันนะ

            Pein : หายโกรธฉันก่อนสิ

            Konan : ไปขอโทษซาโซริก่อน

 

            ฮัลโหล กูขอโทษ แค่นี้นะเพนคุยโทรศัพท์

            อา... ขอโทษดีๆ ไม่ได้รึยังไงนะ หายโกรธรึยังเพนถาม

            ...

            “ต่อไปฉันจะนุ่มนวลกว่านี้เพนเดินมานั่งบนเตียง

            ...จริงนะ

            “อืม แต่...

            “ขอกอดหน่อยเขาว่าแล้วก็ค่อยๆ กอดฉัน นี่คงเป็นการคืนดีของเขาและฉันล่ะนะ

 




ชอบซ้ายพิมพ์ P1 ชอบ ขวา พิมพ์ P2 >3<

กลับมาอัพแล้วเน้อ ^-^

แต่ก็จะดองต่อไปเพราะฉะนั้นถ้าไม่อยากให้ดอง

เม้นท์ด้วยเด้อ~

รู้สึกเหมือนตอนจะสั้นๆ ไปนะ =..=a

FARRY
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

45 ความคิดเห็น

  1. #45 แอ๋วซ่าส์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 12:43

    P2 ค่ะ รีบมาอัพต่อนะคะ รออยู่ค่ะ

    #45
    0
  2. #42 =THE DARK= (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2557 / 20:36
    P2คร้าบบบบ
    #42
    0
  3. #39 ผู้หญิงมีความลับเป็นอาภรณ์จะทำให้ดูมีเสน่ห์ไงล่ะ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มกราคม 2557 / 23:08
    หล่อหมดเลยจ้ะ แต่ p2 คล้ายๆอิจิโกะนะ(บลีชเกี่ยวไร=_=) ต่างกันแค่สีผมเองแต่ก็หล่ออยู่ดี กู๊ดไอเดีย ^_^ b เยี่ยมมาก
    #39
    0
  4. #38 R_rainnie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มกราคม 2557 / 00:13
    หล่อทั้งคู่ จากที่เหนในเมะมันไม่ชัดขนาดนี้ 
    เหนชัดๆแบบนี้ หล่อแล้วเลือกไม่ถูก
    #38
    0
  5. #34 คุณหนูอลิซ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2556 / 20:03
    สนุกมากค้า >< I Like P2 (เพนดูโรแมนติกจุเบ)
    #34
    0
  6. #32 Ukalitus (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 15:02
    เฮ้ยยยยยยยยยเป็นไปไม่ได้เพนหล่อขนาดนี้เลยหรอ เราผิดเองที่ใช้หางตาดูเพน><(พึ่งเห็นถอดน๊อต หุๆ)
    #32
    0
  7. #30 Takeri Mistune (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2556 / 23:32
    อ๊ากกก!! พระเจ้า ซาโซริกับเพนต่อยกันเฉยเลย T-T โทบินายก็อารมณ์ขันได้ตลอดเวลา ชวนไปอยู่คณะตลกดีป่ะ= =;? เพนดูท่าทางโรแมนติก. . . มั้ง= = (P2 หล่อมาก-.,-)
    #30
    0
  8. #26 sora (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2556 / 18:28
    รออยู่เลยยย~ // >
    #26
    0
  9. #25 Hana (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2556 / 15:09
    P2 ><
    #25
    0
  10. #24 ~ITaSari~ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2556 / 00:07
    ฮามากค่ะ อัพอีกนะ รูปน่ะมันหล่อบาดใจทั้ง2รูปเลยอ่ะ
    #24
    0