[Fic Naruto] อาคัตสึกิจอมซ่ากับยัยคาสโนวี่จอมป่วน

ตอนที่ 2 : Chapter 1 : เช้าวันใหม่ของยัยตัวแสบ [Temari]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 989
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    24 มี.ค. 56

Chapter 1 : เช้าวันใหม่ของยัยตัวแสบ

 

วันที่แล้ว 5.14 pm.

 

            ทันทีที่พี่ได้อ่านจดหมายฉบับนี้แสดงว่า พี่ได้เป็นพนักงานเสริฟ ร้านอาหารอาคัตสึกิ อย่างเป็นทางการ ผมรู้ว่าตอนนี้คุณแม่ของเราไม่สบายบวกกับพี่มีเงินเก็บน้อยด้วย เพราะแบบนี้ผมก็เลยจะหาทางออกประทังชีวิตให้พี่แล้วกันนะ ชั่วโมงละ 1,500 เยน  ไปทำงานตอนไหนก็ได้ที่พี่ว่างหรืออยากทำ แค่เสริฟนั้นเสริฟนี่พี่ก็ได้เงิน ผมช่วยพี่ได้แค่นี้นะ กรุณาอย่าตอบกลับและติดต่อผม อ้อ! อย่าลืมนะ ถ้าพี่จะไปทำงาน เอาจดหมายฉบับนี้ให้กับเจ้าของร้านด้วยล่ะ!

ด้วยความปรารถนาดี

กาอาระ

 

ฉันได้รับจดหมายจากน้องชายต่างพ่อที่ส่งมาได้ไม่นาน แต่ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าถ้ากาอาระอยากจะช่วยแม่ก็น่าจะแนบเงินมาให้ เขาต้องวางแผนอะไรสักอย่างแน่ๆ ... แต่ก็ช่างเถอะ ตอนนี้ฉันมีงานทำแล้วหล่ะ ;)

 

วันนี้ 7.15 am.

 

            ทันทีที่พี่ได้อ่านจดหมายฉบับนี้แสดงว่าพี่ได้เป็นนักเรียนของ Konoha High School (KHS) แล้ว เอ้า! รีบใส่ชุดที่ผมบรรจุให้ในกล่องแล้วรีบไปโรงเรียนเพื่อรายงานตัวซะนะ เอาจดหมายฉบับนี้ไปด้วยหล่ะ เวลาจะรายงานตัวก็ไปรายงานตัวกับผู้ชายผมสีส้มเจาะหูเจ็ดรู เจาะจมูกหกรู เจาะปากอีกสองรูนะ ผมไม่ได้แนบรูปไว้ หาเองล่ะ หรือถ้าหาตัวไม่เจอ พี่ก็สังเกตเนคไท ของคนไหนเป็นสีดำและมีเข็มกลัดติดเป็นรูปเมฆสีแดงอยู่ พี่ก็ตรงดิ่งแล้วยื่นจดหมายฉบับนี้ให้เขาดูได้เลย หากพี่ทักคนผิดล่ะก็ พี่ก็จะหมดสิทธิ์ในการเป็นนักเรียนที่นั้นทันที พี่จะมีสิทธิ์นี้ถึง 9.30 am. เท่านั้น ขอให้โชคดี!!

ด้วยความห่วงใย

กาอาระ

 

            เมื่อฉันอ่านจดหมายฉบับนี้จบ ฉันก็รีบใส่ชุดที่กาอาระบรรจุไว้ในกล่องพัสดุทันทีแล้ว รีบปั่นรถจักยานเก่าๆ ของฉันออกไปที่ KHS ทันที เหตุผลเนื่องจากโรงเรียนนั้น คือโรงเรียนที่ฉันอยากเข้ามานาน แต่ไม่มีโอกาสได้เข้าเพราะความฉลาดของฉันไม่ถึงและค่าเทอมที่แพงมาก อีกเหตุผลหนึ่งที่ฉันเพิ่งคิดได้คือ การที่ได้อยู่โรงเรียนเดียวกับรุ่นพี่อิทาจิที่ฉันแอบชอบมาตั้งแต่ครั้งแรก ฉันไม่รู้ว่าเป็นความจริงหรือไม่ก็ตาม แต่ฉันจะลองเสี่ยงดูสักตั้ง!

            เมื่อฉันมาถึงที่ KHS ฉันก็รีบหาบุคคลดังกล่าวทันที

            เธอเป็นใครอะ ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย!?”อยู่ๆ ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาทัก

            “เอ่อ..ฉันกำลังยื่นจดหมายที่กาอาระให้.. แต่ไม่เอาดีกว่า

            เหตุผลหรอ.. ก็..เธอมีเทคไทสีดำแต่ไม่มีเข็มกลัดรูปเมฆสีแดงน่ะสิ!

            ใบไรอะ!! ไหนเอามาดูหน่อยผู้หญิงคนนั้นรีบคว้าจดหมายของฉันไปอย่างไว

            เอามานะ!”ฉันพยายามคว้ากลับคืนมาแต่.. TOT

            กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!! ไม่นะ ความฝันของฉัน T^T

            เอาของ ของคนอื่นไปมันไม่ดีนะ ยูจังอยู่ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งคว้าจดหมายไปจากผู้หญิงคนนั้นอย่างง่ายดาย

            ก็ยัยนั้นมีลับลมคมในนี่คะ พี่อิทาจิ!!”

            อา.. ชื่อคุ้นะๆ ..อืมมม พี่อิทาจิ!! พี่อิทาจิหรอ O__O

            ฮ่าๆๆ ทำไมเทมาริทำหน้าแบบนี้หล่ะ พี่น่ากลัวขนาดนั้นเลยหรอ พี่เป็นอาคัตสึกินะ ไม่ต้องตกใจหรอ ก-0-

            ค่ะ ไม่ให้ตกใจได้ไง ก็อยู่ๆ พี่ก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้าดิฉัน

เทมาริ ตามพี่มาเถอะ ตอนนี้เก้าโมงสิบห้าละนะ ระวังจะไม่ทันการล่ะ ^^”

ค่ะ!”

ว่าแล้วพี่อิทาจิก็พาฉันเดินไป(ที่ไหนสักแห่ง)  ปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นยืนช็อกอยู่คนเดียว ...ทำไมฉันถึงโชคดีขนาดนี้นะ ได้เข้ามาเหยียบที่นี่วันแรกก็เห็นพี่อิทาจิปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าซะละ! ><

 

            ผ่านไป 10 นาที.. ฉันก็ได้มายืนบนเวทีโรงละครเรียบร้อยแล้ว..

            อ่ะ วันนี้มีนักเรียนเข้ามาใหม่นะ ไม่ต้องสงสัยหรอกนะว่าทำไมถึงได้เข้ามาในช่วงกลางเทอมแบบนี้ จะถามอะไรก็เชิญถาม ผู้หญิงคนนี้เขาจะเป็นคนตอบเองผู้ชายผมส้มที่เจาะหูจมูกปากเอ่ยขึ้นที่อยู่ข้างๆ ฉันบนเวที (คนที่กาอาระให้ไปรายงานตัว)

            ด้านหลังรู้สึกว่าจะเป็นสมาชิกอาคัตสึกิทุกคนเลยนะ - -+ สังเกตตรงเนคไทน่ะ มีอยู่ราวๆ สิบคนได้ ทุกคนกดดันฉันจากนั้นก็มีเสียงฮือฮาขึ้นมา

            ขอถามคะ! ผู้หญิงคนนี้มีดีอะไรคะ ถึงได้เข้ามาเป็นนักเรียนที่นี่ได้!?”ผู้หญิงที่นั่งด้านล่างยกมือขึ้นถาม

            พี่ที่อยู่ข้างๆ ยื่นไมโครโฟนให้ฉัน

...ความจริงฉันเองก็ไม่รู้หรอกนะ.. เพราะอยู่ๆ กาอาระก็ส่งจดหมายมาให้ ขืนถ้าตอบแบบนี้คงไม่ได้อยู่ที่นี่แน่ๆ

ว่าไงคะ?”คนด้านล่างทวงคำตอบของฉันที่กำลังพูดไม่ออก

“..ก็..คือ..

ฮึๆๆ ฮ่าๆๆพี่ที่อยู่ข้างๆ ฉันกลั้นหัวเราะ

หัวเราะอะไรหรอคะ -*-!!?”ฉันตะคอก

บรรยากาศในโรงละครเงียบกริบ... ผลที่ตามมาคือพี่ที่อยู่ข้างฉันจ้องฉันอย่างกับ... อะไรดี...

เอ่อ.. อะฮ่าๆๆๆ น้องเขาเล่นมุขน่ะ อย่าไปสนใจอะไรเลยนะ ยังไงก็พอก่อนละกัน ทุกคนแยกย้ายกันไปเรียนได้แล้วนะ เดี๋ยวจะเรียนไม่ทัน ^^”พี่ผมสีแดงที่อยู่ด้านหลังเป็นคนทำลายบรรยากาศอันสงบเงียบแล้วจับแขนฉันลงไปด้านหลังเวที ตามด้วยสมาชิกทั้งหลายแหล่

ยัยบ้า จะไปตะคอกใส่เพนทำไม ห๊า!!”พี่ผมแดงตะคอกใส่ฉัน

ก็พี่คนนั้นหัวเราะนี่!!”

หัวเราะแล้วไง เธอก็ต้องเก็บอารมณ์ไว้บ้าง เพนน่ะ เป็นคนตัดสินว่าเธอจะอยู่หรือจะไป เพราะฉะนั้นอย่าไปตะคอกใส่!!”พี่ผมขาวเสริม

“…ก็ฉันไม่รู้นี่ TOT”

ไปขอโทษเพนซะนะ ถ้ายังอยากอยู่ที่นี่พี่หัวเหลืองพูดต่อ

เอาเหอะ ขอโทษตอนนี้เพนคงไม่ให้อภัย เอาเป็นว่าเรามาแนะนำตัวกันเถอะนะทุกคน น้องเขาคงจะงงแหล่ะว่าเราเป็นใครทำไมถึงได้มายุ่งกับเขาน่ะ ...เอ่อ พี่ชื่อ โคนัน อยู่ปี5 ตำแหน่งอะควารัสพี่ผู้หญิงสวยๆ เปลี่ยนเรื่อง

จากนั้นทุกคนก็ทยอยแนะนำตัวให้ฉัน ทุกคนแนะนำตัวอย่างเป็นกันเองมาก มันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นและตกหลุมรักไปเลย (โดยเฉพาะพี่อิทาจิ) เมื่อแนะนำตัวเสร็จพี่โคนันก็พาฉันไปหาพี่เพนเพื่อไปขอโทษ+รายงานตัว ถึงเวลามันจะเกินก็เถอะ พี่โคนันบอกว่าจะช่วยพูดให้

มีอะไร?”พี่เพนเอ่ยปากพูด

ขอโทษจริงๆ นะคะ พี่เพน คือเทมาริไม่รู้ว่าพี่จะจริงจังขนาดนี้แล้วก็ไม่รู้ว่าพี่เป็นหัวหน้าด้วยก็ ตอนนั้นมันก็อารมณ์เสียนิดนึงอะค่ะ ขอโทษจริงๆ นะ ที่ไปตะคอกใส่พี่ เทมาริจะไม่ทำอีกแล้วค่ะ TOT”

ฉันไม่ได้จริงจังกับเธอหรอกนะ

จื๊กกก โอ่ย ทำไมคำพูดของเขามันช่างจี๊ดขนาดนี้ T^T

“…งั้นไม่ขอโทษก็ได้ค่ะ

“-___-+”

ฉันทำอะไรผิดหรอ ก็พี่เขาบอกว่าไม่จริงจังนิ T..T

เอ่อ... คืองี้นะเพน อย่าเพิ่งโกรธน้องเขาเลยนะ เห็นแก่ฉันแล้วกันนะ คือน้องเค้าแค่พูดไม่เก่งเท่านั้นเอง ใช่มั้ยเทมาริ - -+”พี่โคนันหันมาถามฉันแอบส่งสายตาให้ตอบ ใช่ค่ะ

“..ค...ค่ะ ^[+++++]^”ฉันพยายามยิ้มสู้เสือ(เพน)

ไม่ต้องมายิ้ม -*-

“T^T งั้นเรื่องสุดท้าย หนูขอมารายงานตัวค่ะ

เธอก็รายงานไปแล้วที่โรงละครไง ยัยความจำสั้น ! -*-พี่เพนตะคอก

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด เย้ๆๆๆๆ มีความสุขที่สู๊ดดดดดดดด กรี๊ดดดดด ฉันได้เป็นนักเรียนที่นี่แล้ว เฮ่~~~!”ฉันกรี๊ดออกมาด้วยความตื่นเต้นแล้วโผลเข้ากอดพี่โคนัน

ดีใจด้วยนะเทมาริ ^^”พี่โคนันกอดฉันตอบ

ฉันเห็นแก่โคนันหรอกนะว่าแล้วพี่เพนก็เดินจากไป

ถึงจะเห็นแก่พี่โคนันก็เถอะ แค่รู้ว่าฉันได้อยู่ที่นี่ก็มีความสุขมากแล้ว

ขอบคุณมากเลยนะคะพี่โคนัน T^T รักพี่ที่สุดเลยค่ะ

จ่ะ ^^ ..เข้าเรียนได้แล้วเดี๋ยวเรียนไม่ทันนะ ห้องเทมาริอยู่ห้อง 4-C นะจ๊ะ มา เดี๋ยวพี่จะพาไป ถ้าเกิดจะแวะมาหากันก็มาได้ที่ห้องสภานักเรียนนะ เรื่องนี้อย่าบอกใครหล่ะ ที่เกี่ยวกับอาคัตสึกิทั้งหมด

ว่าแล้วพี่โคนันก็พาฉันเข้าห้องเรียนแล้ว She ก็หายไปเลย

เฮ้ย ยัยนั่นอยู่ห้องนี้จริงด้วยหว่ะ

พวกใช้เส้น!”

ตัวเองไม่รู้จักตัวเอง!”

ยัยคางคกขึ้นวอ!!!”

โอ้.. นั่นเขากำลังด่าใครอยู่น่ะ -0- เอาเหอะ คงไม่ใช่ฉันละกัน ฉันเดินไปนั่งเก้าอี้ที่ว่าง(ที่เดียว)อยู่ด้านหลังซึ่งบนโต๊ะเขียนว่า อีหน้าด้านกรี๊ดดดดดดดดดดดด อย่าบอกนะว่าที่เขาด่ากันเมื่อกี้ …= [ ]=!!

โอ้ย! เงียบได้ละ คนจะหลับจะนอน!”ผู้หญิงที่ฟุบหลับข้างๆ ฉันตื่นขึ้นมาตะคอกใส่พวก(ที่ด่า)นั้น

ใหญ่หรอวะแกน่ะ!”คนพวกนั้นหันไปด่าผู้หญิงคนนั้น

พอเถอะ หยุด เรื่องนี้ฉันมันผิดเองที่เข้ามาอยู่ในโรงเรียนนี้ฉันรีบแก้ตัวแทนเขา

ทำมาเป็น..

เฮ้ยพอแล้ว จะทะเลาะกันไปถึงไหน อย่าบ้าผู้ชายไปหน่อยเลยผู้หญิงสวยๆ คนหนึ่งพูดขึ้น

พูดอย่างกับแกไม่บ้าผู้ชายแหละอิโนะ!”

เรื่องบ้าผู้ชายน่ะฉันมี แต่ฉันรู้จักพอ ไม่ได้เหมือนพวกเธอยัยปลวก!”

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด นี่แกว่าชั้นหรอ!!”

เออ!!”

สถานการณ์ขนาดนี้ กำลังเรียกว่าศึกชิงชาย ท่านผู้มีเกียรติโปรดทราบ หากท่านไม่พอใจในบทกรุณากรอบทนี้โดยด่วน เอ๊ย

พอได้แล้ว! หยุด ครูจะสอนแล้วรุ่นพี่เดอิดาระที่มาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้เอ่ยขึ้น

ว๊ายยยยยยยย รุ่นพี่เดอิดาระ >3< ว่าแล้วยัยพวกนั้นก็แห่ไปหารุ่นพี่เดอิดาระ อา.. อย่างที่รู้ๆ กันว่าพี่เขาเป็นผู้ช่วยอาจารย์ใหญ่ก็เลยได้มาสอน(มั้ง)

            ในขณะที่ยัยพวกนั้นแห่ไปหาพี่เดอิดาระ ผู้หญิงคนสวยๆ เมื่อกี้ก็ทักฉันขึ้น

            ว่าไงเทมาริ เข้ามาวันแรกสร้างศัตรูรอบด้านเลยนะ ฉันยามานากะ อิโนะ เป็นเพื่อนกันนะ ไม่ต้องสงสัยหรอกทำไมฉันถึงพูดแบบนี้ เหตุผลง่ายๆ ก็คือฉันไม่ชอบพวกนั้น ส่วนนี่ที่กำลังฟุบหลับอยู่ คือเท็นเท็น ยัยนี่นิสัยก็ห้าวๆ หน่อย มันก็ไม่ชอบผู้หญิงพวกนั้นเหมือนกัน ทักทายหน่อยสิเท็นเท็น !!”อิโนะพูดแล้วจับแขนเท็นเท็นขึ้น

            อืมไง เทมาริ ยินดีที่ได้รู้จัก จากนี้ไปฉันต้องช่วยเธอเยอะเลยว่าแล้วเท็นเท็นก็ฟุบหลับ (อีกแล้ว)

            อย่าถือเท็นเท็นเลยนะ ยัยนั่นทำงานหนักน่ะ ก็เลยเป็นแบบนี้

            “ออ จ้า

            อย่างน้อยๆ ฉันก็ยังมีเพื่อนที่คุยได้สองคนล่ะว้า! ต่อไปจะเป็นยังไงล่ะ แผนที่กาอาระสร้างไว้ให้ฉันจะนำพาความโชคดีหรือร้ายมาให้ฉันกันแน่นะ!?
 

-----------------------------------------


จบ Chapter 1

ปล.เม้นด้วยนะคะ รีดเดอร์ผู้น่ารัก ^^

อัพเดท 13/01/2013

THE★ FARRY
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

161 ความคิดเห็น

  1. #85 noojujaa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2556 / 21:51
    เทมมาริ สู้ๆ
    #85
    0
  2. #82 Kamdang'z (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2556 / 03:43
    เทะมาริเจอเเต่เรื่องยุ่ง น่าสงสารจัง
    #82
    0
  3. #49 รักเธอแต่เธอไม่รู้ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มกราคม 2556 / 13:55
    มาวันแรกโดนเลยๆๆ 
    #49
    0
  4. #37 `­­­‑ TNIM . (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มกราคม 2556 / 22:12
    เปิดมาก็โดนหาเรื่องเลยเทมาริ 
    #37
    0
  5. #32 yamano (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มกราคม 2556 / 21:15
    เทมาริสู้ๆ >w<
    #32
    0
  6. #25 phichayaket (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มกราคม 2556 / 20:09
    สู้ๆนะเทมาริ
    #25
    0
  7. #24 Secret .G (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มกราคม 2556 / 18:53
    นางเอกบ๊องแบ๊ว นึกว่ารว้ายๆ 555555 สู้ๆจ้า
    #24
    0
  8. #13 Beal2** (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 21:28
    อิโนะ : คบแต่คนดี บ้าผู้ชาย <<  - -? ...
    ไหนเธอบอกว่ารู้จักพอไงง O-O
    #13
    0
  9. #9 เวลาที่ว่างเปล่า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มกราคม 2556 / 20:26
    สนุกมากค่ะ มา วันแรกก็น่าปวดหัวแล้วเทมาริ ว่าแต่กาอาระมีแผนไรอ่ะ
    #9
    0
  10. #7 minjiho (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มกราคม 2556 / 15:23
    ชอบมากๆ เอามาลงเร็วๆน๊าา :D
    #7
    0
  11. #6 MR.QED (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มกราคม 2556 / 14:49
    พวกใช้เส้น ! 55
    #6
    0