Loved by the camera lens BeeCris

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 346 Views

  • 2 Comments

  • 20 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    346

    Overall
    346

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
#รักตามเลนส์BC


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
   


Loved by the camera lens

   เมื่อรูปถ่ายติดผู้หญิงปริศนาคนหนึ่ง ทำให้เกิดความสนใจจากช่างภาพสาว

                     เกิดจากจินตนาการค่ะ แต่งปุ๊บลงปั๊บ เรื่องสั้นๆกะทัดรัด

ฝากติดแท็ก #รักตามเลนส์BC ด้วยนะยูววววว

ปล.รักบีคริสค่ะ

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 17 ก.ย. 59 / 21:28

บันทึกเป็น Favorite


ในวันที่ท้องฟ้าเปิดและสดใสกว่าวันอื่นๆ หลังจากที่ บี ช่างภาพสาวได้ส่งแบบงานให้กับเจ้านายของเธอแล้ว ด้วยความที่ว่างจนไม่รู้จะทำอะไรต่อตากล้องสาวจึงใช้เวลาที่เหลือของวันทั้งหมดเดินเที่ยวเตร่ๆไปตามที่สาธารณะ เพื่อเก็บภาพเรื่อยเปื่อย

      ตั้งแต่เช้าจนเกือบช่วงสายของวัน บีมาหยุดที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง ในจังหวะที่หันเลนส์กล้องไปมาเพื่อหามุมที่สวยที่สุด เธอต้องสะดุดตาเข้ากับความสวยงามที่เรียกได้ว่า ดอกไม้ทั้งพื้นที่นี้ทั้งหมดไม่อาจสู้ได้เลย เธอเผลอกดชัตเตอร์บันทึกภาพหญิงสาวหน้าหมวย ผมปะบ่า ที่กำลังยิ้มตาหยีให้กับสุนัขจรจัดที่ไม่มีรังเกียจมัน โดยไม่รู้ว่าเผลอกดรัวกล้องไปเท่าไร เมื่อสาวหมวยยืนขึ้นเพื่อเดินไปจากที่ตรงนั้น เหมือนมีอะไรดลใจให้บุษยาเดินตามถ่ายภาพเธอทุกกิริยาอย่างห่างๆ

    สาวหน้าหมวยหยุดอยู่ที่ร้านขายลูกชิ้นปิ้ง หล่อนซื้อลูกชิ้นสองไม้ไม่ใส่น้ำจิ้มเลย ไม่กินเผ็ดหรอ?บีละจากกล้องที่ถ่ายรูปสาวหมวยมาตลอดทางตั้งคำถามในใจ หลังจากที่แม่ค้ายื่นถุงลูกชี้นให้คนตัวเล็ก ซึ่งก็สมควรเรียกว่าคนตัวเล็กเพราะกะประมาณว่าหล่อนน่าจะตัวเล็กกว่าไปประมาณเกื่อบสิบเซนติเมตรก็เดินออกไปจากร้าน  เมื่อเห็นดังนั้นช่างภาพสาวจึงรีบเร่งฝีเท้าตามแต่ยังคงทิ้งระยะห่างอยู่มา เพราะไม่อยากให้หญิงสาวรู้ตัว แต่แปลกจังสาวหมวยเดินกลับมาที่เดิม ที่บีถ่ายรูปหล่อนได้ครั้งแรก ช่างภาพสาวหลบอยู่หลังต้นไม้ต้นหนึ่งเพื่อดูเหตุการณ์ต่อ และต้องอมยิ้มออกมาเมื่อคนตัวเล็กนั่งลงย่องๆบนพื้นพร้อมเรียกสุนัขจรจัดตัวเดิมออกมากินสิ่งที่หล่อนซื้อมาให้ “มาเร็วๆ มานี่มา..”  และสนัขตัวนั้นก็วิ่งกระดิกหางมาหาหล่อน ภาพหญิงสาวหน้าตาน่ารัก กับการป้อนอาหารสุนัข หล่อนดูมีความสุขและร่าเริงจนอดที่จะยิ้มตามบียกกล้องขึ้นมาถ่ายภาพตาม พร้อมกับซู้มเข้าไปที่ใบหน้ายิ้มตาจันทร์เสี้ยวนั้น

Bee Part

เวลาล่วงเลยมาถึงตอนกลางวัน ฉันก็ยังคงแอบตามเก็บภาพสาวปริศนาคนนั้นอยู่ อาจจะดูเหมือนเป็นโรคจิตนะ แต่ฉันคิดว่ามันเป็นภาพที่สวยงามมาก เธอสวยราวกับเจ้าหญิงแห่งดวงจันทร์เลยล่ะ รอยยิ้มกับตาจันทร์เสี้ยวมันเหมือนกับสะกดให้ฉันอยากเก็บภาพเหล่านั้นไปเรื่อยๆ นี่ก็ตอนกลางวันแล้วรู้สึกหิวจังเลย แล้วก็...ใจตรงกันเลย สาวหมวยคนนั้นแวะเข้าร้านอาหารตามสั่งแห่งหนึ่ง ฉันรีบเดินตาเข้าไปทันทีโดยเรียกโต๊ะที่อยู่แถวหลังสุด น้องพนักงานคนหนึ่งเดินไปรับออร์เดอร์จากผู้หญิงคนนั้นก่อนเดินมาที่โต๊ะฉัน

“พี่รับอะไรดีค่ะ?”น้องพนักงานเอ่ยถาม

“เอ่อ ผู้หญิงหน้าหมวยๆโต๊ะนู้นสั่งอะไรค่ะ?”ฉันชี้ไปยังคนที่นั่งหันหลังให้ น้องพนักงานมองตามก่อนจะตอบกลับมาว่า “พี่เค้าสั่งก๋วยเตี๋ยวปลาค่ะ พี่จะเอาแบบเค้าหรอค่ะ?”

“อื้อ..”ฉันพยักหน้ารับ เมื่อน้องพนักงานเดินจากไป ฉันหยิบกล้องขึ้นมาหมุนเลนส์เพื่อกดชัตเตอร์ถ่ายรูปผู้หญิงตัวเล็ก ในจังหวะนั้นเป็นจังหวะที่หญิงสาวหันมาพอดี ฉันเลยได้ภาพใบหน้าเธอชัดเจน แต่ต้องรีบแสร้งทำเป็นถ่ายมุมอื่นของร้านบ้าง และดูเหมือนหล่อนจะไม่ใส่ใจอะไรมากนัก ฉันขอยอมรับเลยว่าแค่เสี้ยวหน้าว่าน่ารักแล้ว หน้าเต็มๆยิ่งหน้ารักไปกันใหญ่ ช่วงเวลาภายในร้านฉันนั่งเก็บภาพเธอไปมากเท่าไรไม่ทราบ แต่ที่แน่ๆคือเมมฉันเต็มแล้ว เอาล่ะ..ไหนๆงานก็ส่งหัวหน้าไปแล้วลบงานหมด เลย ฉันจึงไล่ลบงานในกล้องออกให้หมด เหลือเพียงรูปหญิงสาวตัวเล็กหน้าหมวยเท่านั้น ซึ่งค่าประมาณจากที่ฉันตามรัวชัตเตอร์ตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้ ก็น่าจะประมาณ 996 รูปเห็นจะได้  ฉันนั่งไล่ลบรูปอยู่นานจนไม่รู้ว่าหญิงสาวน่าหมวยเดินออกจากร้านไปเสียแล้ว ฉันรีบเช็คบิลและเดินออกจากร้าน ฉันไม่รู้ว่าเธอไปที่ไหนแล้ว

“ให้ตายสิ อยู่ไหนนะยัยหมวย”ฉันสบถ ก่อนจะมีเสียงแหบเล็กดังมาจากด้านหลัง

“ไล่ตามถ่ายรูปคนอื่น แล้วมาว่าเค้าหมวยอีกนะ”เมื่อฉันหันไปดู พบกับใบหน้าหมวยทำหน้างุ้ยกอดออกมองมาที่ฉัน

“คือ..เอ่อ”ฉันไม่รู้จะพูดยังไง จนคนตัวเล็กคว้าข้อมือฉันแล้วลากให้เดินตาม

“ตามมานี่เลยค่ะ” เธอพาฉันเดินมาหยุดที่ร้านขายดอกไม้สด ตอนนั้นฉันงงมากและคิดว่าเธอจะพาฉันไปหาตำรวจข้อหาเป็นโรคจิตเสียด้วยซ้ำ

“พี่ค่ะ ของกุหลาบสีขาวดอกใหญ่ๆดอกหนึ่งค่ะ”เธอรับกุหลาบสีขาวพร้อมจ่ายเงินและยื่นมันให้ฉัน

“อะไรค่ะ?”ฉันรับมาอย่างงงๆ เธอได้แต่ยิ้มตอบกลับมา

“เย็นนี้จะมาเทศกาลดอกไม้ฤดูรัก ในงานเข้าไปได้เฉพาะคู่รัก โดยตั๋วผ่านเข้าไปคือดอกไม้ที่ฝ่ายชายชวนให้ฝ่ายหญิง”

“แล้ว?”

“ค่าที่คุณถ่ายรูปฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต คุณต้องไปงานนั้นกับฉัน...ได้ไหม?”เสียงสาวหมวยแผ่วลง พร้อมร่างที่ขยับเข้ามาใกล้ มือเรียวทั้งสองข้างกุมมือฉันแล้วส่งสายตาออดอ้อน

“นร้านะ น่ะๆ ขอร้องนะ อยากไปจริงๆ”ใบหน้าราวกับเด็กน้อยของแม่ซื้อของเล่นทำเอาฉันใจอ่อนมาก จึงตอบตกลงไป

“ฉันตกลงค่ะ”

“จริงๆนะ ป่ะที่รักเราไปงานกัน”ร่างเล็กจับมือฉันให้ไปควงแขนของตน ก่อนจะหันมาพูดว่า “วันนี้เราเป็นแฟนกันนะตัวโต” ฉันไม่รู้จะตอบยังไง อร้ายยย ฉันเขินมาก ยัยตัวเล็กนี่มีอิทธิพลต่อใจขนาดนี้เลยหรือไง

   “ตัวโตๆขอดูกล้องหน่อยดิตัว”แฟนเดย์ของฉันใช้มือจิ้มๆไปที่กล้อง

“หื้ม?”

“มะด้ายหรอ?”ตัวเล็กทำหน้างอ และเบะปาก

“เห้ยๆได้สิอ่ะนี่ๆ”ฉันยื่นกล้องให้อีกคนดู

“อู้หู้ววววว เก้าร้อยกว่ารูปแหนะ ชอบเค้าหรอ?”สาวหมวยยิ้มแซวๆ ฉันอดไม่ได้ที่จะดันเหม่งไปด้านหลังแล้วเดินหนี

    จนถึงหน้างาน ตัวเล็กจับมือฉันไปที่เจ้าหน้าที่ตรวจบัตร

“มากับแฟนไหนค่ะแฟน”เจ้าหน้าที่ยิ้ม หล่อนจึงควงแขนฉันทันที

“ตัวๆตัวเอาดอกไม้ให้พี่เค้าไปสิตัว”ฉันจึงยื่นดอกไม้ให้พนักงาน

“แหม่ชั่งน่ารักดีนะค่ะ เชิญค่ะ” เราทั้งคู่เดินเข้าเที่ยวในงาน สาวหมวยจับมือฉันแน่นก่อนจะ

“ตัวโตมองกล้อง” แชะ! ฉันหันไปตามเสียงเรียก โอ้ยย ภาพเหว๋อ

“ฮิๆ”ร่างเล็กรีบวิ่งหนีทันที

“ตัวเล็กเอากล้องมานะ”ฉันไล่ตามทันที จนเรามาหยุดที่ซุ้มหนึ่ง

“ตัวโต นั่งอยู่ตรงนี้นะ”สาวหมวยพาฉันมานั่งที่ๆหนึ่ง ซึ่งฉากหลังเป็นพุ่มดอกทิวลิปสีต่างๆ ร่างเล็กก้าวถอยหลังได้สักสามเมตร ก่อนจะทำมือมินิฮาร์ทมาที่ฉันและถ่ายมัน

  เราเดินเล่นกันจนค่ำแล้ว ตัวเล็กบอกว่า คืนนี้ใกล้ปิดงานจะมีดอกไม้ไฟด้วย เราจึงอยู่รอถึงเวลานั้น และมันก็มาถึง พลุถูกจุดขึ้นฟ้าอย่างสวยงาม

“ตัวโต ทำมือตามนะ”หมวยน้อยทำมือครึ่งหัวใจ ฉันจึงทำตาม มือครึ่งของเรามาประกบกันเป็นรูปหัวใจ คนตัวเล็กยกกล้องของฉันขึ้นมาถ่ายมัน แล้วจับมือฉันเดินออกมาจากงาน เธอยิ้มให้ฉันพร้อมยื่นกล้องให้

“ขอบใจนะตัวโตที่ยอมมาเป็นแฟนกันเรามีความสุขมากๆเลยล่ะ” ฉันรับกล้องมาพร้อมเปิดดูรูป

“รูปพวกนั้นจะลบก็ได้นะ”ตัวเล็กพูดเสียงแผ่ว ฉันส่ายหน้าก่อนจะยิ้มแล้วตอบกลับไป

“จะลบทำไมล่ะ มันคือความทรงจำดีๆนะ ว่าแต่เราจะพบกันอีกไหม?”ฉันถาม ฝ่ายนั้นส่ายหน้าเล็กน้อย

“ไม่รู้สิ พรุ่งนี้เราจะไปต่างประเทศแล้ว”

“งั้นหรอ”ฉันไม่รู้เป็นเพราะอะไรทำไมถึงหน่วงใจแปลกๆ

“อื้อ...รูปในเครื่องมีกี่รูปล่ะ”นตัวเล็กชะเง้อมอง

999รูป ทำไมล่ะ?”

“ดอกไม้เก้าร้อยเก้าสิบเก้าดอกยังหมายถึงรักกันตลอด รูปถ่ายเก้าร้อยเก้าสิบเก้ารูปก็ขอให้จำเราตลอด จนกว่าเราจะกลับมารักกันอีกครั้ง”คนตัวเล็กยิ้มตาหยี เหมือนร่างกายพุ่งไปเองฉันสวมกอดคนตัวเล็กแนบแน่นนี่สินะ รักไม่ต้องการเวลา

“รักนะ รักเธอนะตัวเล็ก”ฉันพร่ำบอกไม่หยุด

“รักเหมือนกัน ตัวโตรักขึ้นต้นด้วยอะไรค่ะ?”คนตัวเล็กผละออกพร้อมเอื้อมมือเช็ดน้ำตาให้ฉัน

“รอเรือค่ะ”ฉันตอบ

“งั้นรอนะค่ะ รอที่เราจะได้มาถ่ายรูปคู่กัน รอที่เราจะได้มาเที่ยวเพราะเป็นแฟนกันจริงๆ รอที่เราจะกลับมารักกันนะค่ะ”คนตัวเล็กพูดพร้อมค่อยๆเดินถอยหลังและโบกมือลา แล้ววิ่งหายลับไป ฉันก้มมองภาพถ่ายทั้งหมดแล้วยิ้มคนเดียว

      สามปีผ่านไป

วันนี้ก็เหมือนกับวันนั้น ฉันส่งงานหัวหน้าเสร็จก็ออกมาเดินถ่ายรูปเล่น แล้วจู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากด้านหลัง พบกับสาวน่าหมวยยิ้มตาหยีในชุดเดิมที่เจอกันวันแรก

                                   “ไม่แอบถ่ายรูปตามคนอื่นแล้วหรอตัว”

 

   จะว่าไปก็ตลกดีเหมือนเนอะ แค่การที่เราตามถ่ายรูปเค้า จนต้องมาเป็นแฟนปลอมๆให้ จะทำให้เกิดความรักภายในวันเดียว  แต่ขึ้นชื่อว่ารัก ย่อมไม่เข้าใครออกใคร จะว่าไป ฉันรอเค้ามาตลอดสามปีโดยไร้การติดต่อใดๆ หรือแม้กระทั่งชื่อฉันยังไม่รู้จักเลย มีเพียงรูปถ่ายของเธอเท่านั้น 999 รูปไม่มีรูปคู่

          งั้นรูปที่หนึ่งพันนี้ จะเป็นรูปคู่เราและเราจะถ่ายคู่กันตลอดไป

 

 

 จบแล้วนะ Happy ไม่จบแบบอินดี้อย่างอดีตมลทินแล้ววว เป็นไงเม้นด้วยนะ เรื่องนี้ละมุนเรื่องแรก ติชมกันได้

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ 7'R จากทั้งหมด 13 บทความ

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 namwhan_ka (@sweettyploy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 01:22
    น่ารักจังเลยย
    #2
    0
  2. #1 Nck-ampz (@nichakarnsamp) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 21:42
    ละมุนมากกก ชอบแนวนี้ๆ
    #1
    1
    • 17 กันยายน 2559 / 21:46
      นึกว่าจะชอบอินดี้แบบอดีตมลทินซะอีก 5555
      #1-1
พิมพ์เลขที่เห็น