OS/SF | FIC THE BOYZ |

ตอนที่ 28 : [OS] ซังเจค - ซ่อนกลิ่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 47
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    25 ต.ค. 61




Title Story: ซ่อนกลิ่น

.

.

Couple: Sangyeon x Jacob

.

.

Nickname:

  • Sangyeon - สร
  • Jacob - ฟ้า

.

.

Hashtag: #ficnutim

.

.

Open music: ซ่อนกลิ่น - PALMY

https://www.youtube.com/watch?v=wqJsZYibWcI

.

.

.

.

.

.

คุณเคยรู้สึกไหมว่าแต่ละคนนั้นมีกลิ่นของตัวเองที่แตกต่างกันไป บางคนกลิ่นอาจคล้ายดอกไม้ บางคนกลิ่นอาจคล้ายเทียนหอม สำหรับผมมักจะมีกลิ่นหนึ่งที่ลอยเข้ามาในจมูกเวลาผมหลับแล้วฝันถึงใครบางคน

.

.

.

ใครบางคนที่ผมไม่เคยแม้แต่เห็นหน้าแต่ผมกลับจำกลิ่นเขาจากความฝันได้ดี กลิ่นที่เหมือนดอกไม้หอมหลายชนิดมารวมกัน

.

.

.

"ไอ้สร!" เสียงเรียกของเพื่อนผมดังขึ้นก่อนจะตามด้วยแรงตบที่ลงมาบนหัวผมอย่างแรงระหว่างที่กำลังเดินไปยังตึกคณะตัวเอง

.

.

.

"ตบหัวกูทำไม" ผมหันไปบอกเจ้าเพื่อนตัวดีฮยอนแจพลางยกมือมาลูบบริเวณที่มันตบลงมา เจ็บชะมัด

.

.

.

"กูเรียกเป็นร้อยครั้งล่ะ" ฮยอนแจตอบแต่ไม่ทันที่ผมกำลังจะอ้าปากตอบก็ต้องชะงักลงทันทีเมื่อผมได้กลิ่นที่คุ้นเคย

.

.

.

คุ้นเคยจากความฝัน

.

.

.

"เดี๋ยวกูมานะ" ผมบอกฮยอนแจแล้วรีบเดินออกมาแล้วมองหาเจ้าของกลิ่นนั้น กลิ่นดอกไม้หอมที่ทำให้หัวใจของผมเต้นแรงทุกครั้งเมื่อได้รับรู้ถึงมัน

.

.

.

ผมมองหาไปเรื่อยๆ จนไปสะดุดตากับชายคนหนึ่งที่กำลังเดินคุยหัวเราะกับกลุ่มเพื่อนที่อยู่ไม่ไกลจากจุดที่ผมยืน ใบหน้าและรอยยิ้มหวานๆ ของเขาทำให้ความเร็วของฝีเท้าของผมลดลงอย่างช้าๆ แต่ยังคงเดินเข้าไปหาคนนั้นอย่างเรื่อยๆ

.

.

.

"ครับ?" เสียงนั้นทำให้สติของผมกลับคืนมาเพราะผมเผลอเอื้อมมือออกไปจับไหล่ของคนนั้นอย่างไม่รู้ตัวทำให้เขาหันมามองผมแล้วขมวดคิ้วอย่างสงสัย

.

.

.

"ขอโทษครับ ผมนึกว่าเพื่อน" ผมพยายามหาข้อแก้ตัวเพื่อให้เขาหายสงสัยกับการกระทำนั้นของผม

.

.

.

"ไม่เป็นไรครับ" เขาตอบพลางส่งยิ้มมาให้

.

.

.

"รีบไปเรียนเถอะฟ้า จะสายแล้ว" เพื่อนเขาพูดขึ้น ฟ้าหันมาทางผมแล้วส่งยิ้มมาให้อีกหนึ่งครั้งก่อนจะเดินจากไป

.

.

.

มันเป็นรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจผมเต้นรัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนและยังรู้สึกถึงความคิดถึงและความโหยหาเหมือนกับผมเฝ้ารอคอยมานานแสนนาน

.

.

.

.

.

.

"มาทางนี้" เสียงหวานของใครบางคนที่มีใบหน้าที่ผมรู้สึกคุ้นเหมือนกับเคยเจอที่ไหนมาก่อนกำลังดึงมือผมให้เดินตามเขาไปพร้อมกับรอยยิ้ม เธอสวมชุดไทยสมัยก่อนที่มีสีโอรสซึ่งเข้ากับใบหน้าและรอยยิ้มของเธอและแน่นอนว่าเธอคนนี้คือคนที่ผมคอยฝันถึง กลิ่นดอกไม้หอมที่แม้ว่าตอนผมตื่นผมก็ยังจำกลิ่นนั้นได้อย่างขึ้นใจ

.

.

.

เมื่อเราสองคนเดินมาถึงสระน้ำแห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยเหล่าดอกบัวสีชมพูหวานตัดกับสีเขียวสดของใบบัวทำให้สถานที่แห่งนี้สวยงามอย่างธรรมชาติและสบายใจเมื่อได้มองมัน

.

.

.

เมื่อผมมองและสังเกตใบหน้าของเธอดีๆ ใบหน้าของเธอคล้ายกับฟ้า ผู้ชายคนที่ผมเจอเมื่อตอนเช้าหรือมันเป็นแค่ความบังเอิญที่เอาแต่นึกถึงคนๆ นั้นเพราะเขามีกลิ่นหอมเหมือนกับผู้หญิงคนนี้ที่ผมสัมผัสได้ในความฝัน

.

.

.

"จำสัญญาของพวกเราได้ไหม"หน้าหวานหันมาถาม

.

.

.

ผมเลิกคิ้วอย่างสงสัยเพราะผมจำไม่ได้เลยว่าเคยสัญญาอะไรไว้กับเธอคนนี้ เมื่อเธอเห็นสีหน้าของผม เธอก็หันกลับไปแล้วก้มหน้าลงแต่ยังคงเผยแววตาโศกเศร้าที่ออกมา

.

.

.

"เจ้าคงจำไม่ได้ดอกเพราะมันผ่านมานานแล้ว" เสียงหวานพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ต่างไปจากแววตาของเธอเสียเท่าไหร่

.

.

.

"สัญญาอะไร" ผมถามอย่างสงสัย บางทีผมอาจเผลอไปสัญญาอะไรบางอย่างกับเธอคนนี้โดยไม่รู้ตัวระหว่างที่ผมฝันถึงก็ได้

.

.

.

"สัญญา...ว่าจะรักข้าทุกชาติไป" หญิงสาวมองหน้าผมแล้วพูดประโยคนั้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง เธอพูดพลางยื่นมือมาสัมผัสที่แก้มของผมเบาๆ ก่อนที่ร่างของเธอก็จะเริ่มสลายและกลายเป็นกลีบดอกไม้หลากสีที่มีกลิ่นหอมแล้วพุ่งเข้ามาหาตัวผมที่ยืนอยู่

.

.

.

สามร้อยปีก่อน

.

.

.

"คุณพี่เจ้าคะ ข้าทำมาให้" หญิงสาวพูดพลางยื่นพวงมาลัยดอกมะลิที่ถูกแทรมด้วยดอกรัก กุหลาบ บานไม่รู้โรยและจำปีมาให้ ชายที่มีหน้าตาคล้ายกับผมยื่นมือออกมารับพวงมาลัยนั้นก่อนจะก้มลงและใช้สัมผัสการรับรู้กลิ่นสูดดมกลิ่นดอกไม้เหล่านั้นพลางยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน

.

.

.

"ช่างงามนัก" เขาชมพวงมาลัยที่อยู่ในมือก่อนจะหันไปมองหน้าคนตรงหน้าของเขา "งามเหมือนเจ้า"

.

.

.

หญิงสาวอมยิ้มออกมาและเบนสายตาไปทางอื่นอย่างเขินอาย ชายผู้นั้นจึงถือโอกาสนี้กดปลายจมูกลงไปบนแก้มใสของหญิงสาวก่อนจะถูกหญิงสาวตีแขนกลับมาเบาๆ

.

.

.

เขาสองคนคือคนรักกันจึงไม่เป็นที่น่าแปลกใจถ้าหากเขาสองคนจะอยู่ด้วยกันแล้วหอมแก้มกันแบบนี้

.

.

.

.

.

.

"คุณสรวิชญ์!" เสียงเรียกชื่อดังลั่น ทำให้คนที่เป็นเจ้าของชื่ออย่างผมต้องสะดุ้งตื่นจากความฝัน "คำตอบของข้อนี้คืออะไร"

.

.

.

ผมทำหน้าเลิ่กลั่กและหันไปมองฮยอนแจที่นั่งอยู่ข้างๆ มันกระซิบบอกคำตอบมาผมจึงตอบตามที่มันบอก

.

.

.

ความฝันนั้นทำให้ได้เห็นหน้าเจ้าของกลิ่นดอกไม้หอม ใบหน้าของเธอคล้ายกับผู้ชายคนนั้นที่ชื่อฟ้าแถมยังมีกลิ่นหอมของดอกไม้ที่เหมือนกัน มันยังคงตราตรึงอยู่ในความรู้สึกของผม

.

.

.

'สัญญา...ว่าจะรักข้าทุกชาติไป'

.

.

.

คำสัญญานั้นทำให้ผมเก็บมาคิดอยู่หลายวันว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือเป็นเพียงแค่ความฝัน ถ้าเป็นความฝันแล้วทำไมผมถึงได้กลิ่นดอกไม้หอมจากผู้ชายคนนั้นและคนอื่นยังไม่ได้กลิ่นเหมือนที่ผมรู้สึก

.

.

.

และที่สำคัญ...ผมรู้สึกหัวใจเต้นแรงทุกครั้งที่นึกถึงเขา ถ้าเกิดผมลองเข้าทำตามสัญญานั้นถึงแม้ว่าผมจะไม่รู้เลยว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือไม่ มันก็คงไม่เสียหายเท่าไหร่เพราะตอนนี้...

.

.

.

ผมรู้สึกชอบฟ้าจริงๆ

.

.

.

END.

.

.

.

แฮร่! พอได้ฟังเพลงนี้ก็รู้สึกอยากแต่งแนวนี้ขึ้นมาค่ะ พลอทเข้าหัวแบบทันทีที่ฟังเพลงวนไปมา ㅠㅠ ชาติก่อนเขาคือคนรักกันและมีกลิ่นดอกไม้หอมเป็นสิ่งที่เชื่อมต่อให้พวกเขามาเจอกันในชาติถัดๆ ไป และฟ้าในชาติก่อนเป็นผู้หญิงนะคะแต่พอมาในชาตินี้ฟ้าเป็นผู้ชายค่ะ

เป็นเรื่องที่เราตั้งใจและพยายามเขียนให้สื่อถึงความรู้สึกแต่ไม่รู้ว่ามันออกมาดีหรือยังนะคะเพราะแต่งตอนกำลังง่วงนอนกับตอนที่พึ่งตื่น ฮือ55555555555555555555

สามารถคอมเม้นต์และติชมได้ที่แท็กในทวิต #ficnutim ได้เลยนะคะ เลิ้ฟๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

13 ความคิดเห็น