OS/SF | FIC THE BOYZ |

ตอนที่ 24 : [OS] ฮยอนเคฟ - Skyline

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    25 ต.ค. 61

Title Story: Skyline

.

.

Couple: Hyunjae x Kevin

.

.

Hashtag: #ficnutim

.

.

Open music: ถ้าฉันหายไป (Skyline) - เอิ๊ต ภัทรวี

.

.

เนื้อเรื่องต่อจาก Anymore

.

.

.

วันนี้เป็นวันที่สองของการมาเที่ยวทะเล ตอนนี้ผมเดินเล่นอยู่แต่กับเพื่อนในกลุ่มตัวเอง ผมไม่รู้ว่าชานฮีมันคิดยังไงถึงได้ชวนพี่ฮยอนแจมา

.

.

.

ชวนคนที่ผมไม่อยากเจอมากที่สุด

.

.

.

เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนจูยอนเอาแต่ถามว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมผมถึงร้องไห้ ผมก็ได้แต่บอกไปว่าลมทะเลมันพัดทรายเข้าตา แต่มันก็ยังไม่เชื่อผมอยู่ดี

.

.

.

แหงล่ะสิ น้ำตาไหลออกมามากขนาดนั้นคงไม่ใช่แค่เศษทรายเข้าตาหรอก...

.

.

.

"เป็นอะไร" จูยอนถามผมขึ้นเมื่อเห็นว่าผมที่กำลังกินข้าวเช้าอยู่นั่งเหม่อใจลอยจนถือช้อนค้างไว้เหนือถ้วยข้าวต้ม

.

.

.

"เปล่า" ผมตอบก่อนจะคว้าถ้วยเปล่าออกไปเติมข้าวต้มอีกถ้วย

.

.

.

"กินเก่งจังนะ" เสียงพี่ฮยอนแจดังขึ้นจากด้านหลัง หัวใจที่เต้นอยู่ปกติกลับเต้นแรงมากขึ้นและภาพที่เขาจูบผมเมื่อคืนก็ลอยเข้ามาในหัว

.

.

.

"เรื่องเมื่อคืน..." ยังไม่ทันที่พี่ฮยอนแจจะพูดจบผมก็รีบตักข้าวต้มแล้วรีบเดินกลับมาที่โต๊ะโดยมีจูยอนนั่งรออยู่ ผมยังไม่อยากคุยเรื่องเมื่อคืนกับเขา ผมไม่รู้ว่าต้องปั้นหน้ายังไง แล้วถ้าเกิดแฟนของพี่เขารู้เรื่องขึ้นมาล่ะ

.

.

.

"หิวขนาดนั้นเลยเหรอ" ชานฮีเอ่ยทักเมื่อเห็นว่าข้าวต้มที่อยู่ในถ้วยของผมมันเต็มจนเกือบล้นออกมา

.

.

.

"นิดหน่อย"

.

.

.

ทันทีที่ผมนั่งลงบนเก้าอี้ พี่ฮยอนแจก็เดินตรงมาที่โต๊ะพร้อมกับแฟนของเขา ผมที่กำลังจะตักข้าวต้มใส่ปากก็ต้องชะงักมือแปบหนึ่งก่อนจะกินมันอย่างช้าๆ และกลืนมันอย่างยากลำบาก

.

.

.

อาหารมื้อนี้ไม่อร่อยเลย

.

.

.

"พี่ขอนั่งด้วยนะ" พี่ฮยอนแจเอ่ยและส่งยิ้มหวานมาใส่ ผมที่ทำหน้านิ่งอยู่ก้มมองดูถ้วยตรงหน้าแล้วตั้งใจกินมันต่อ พี่ฮยอนแจหุบยิ้มลงก่อนจะดึงเก้าอี้ข้างๆ ผมออกมานั่ง

.

.

.

เสียงพูดคุยระหว่างพวกเรายังคงดังอย่างต่อเนื่อง พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน คงมีแต่ผมที่ตอนนี้ได้แต่แกล้งยิ้มออกมาอย่างฝืนๆ

.

.

.

ก็เห็นคนที่เราชอบกำลังนั่งสวีทกับแฟนอยู่ จะให้ผมรู้สึกอย่างไรล่ะ ผมวางช้อนลงก่อนจะลุกขึ้นเพื่อเตรียมเอาถ้วยข้าวต้มไปเก็บ

.

.

.

"ไหนบอกหิวไง ยังกินไม่หมดเลยนะ" จูยอนถามทันทีเมื่อเห็นผมลุกขึ้น

.

.

.

"ตอนนี้อิ่มแล้ว" ผมตอบแล้วรีบเดินออกมาจากตรงนั้นโดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่ามีใครบางคนเดินตามมา

.

.

.

เมื่อเดินมาถึงห้องพักผมก็ได้ทิ้งตัวล้มลงนอนบนเตียงขนาดสามฟุต เนื่องจากที่พักที่พวกผมพักอยู่เป็นบ้านหนึ่งหลังโดยมีห้องนอนแบ่งออกเป็นสี่ห้องและแต่ละห้องมีเตียงขนาดสามฟุตสองเตียง ส่วนกลางบ้านจะเป็นห้องรวมที่มีโต๊ะ ตู้เย็น และของกินเครื่องดื่มตั่งต่าง

.

.

.

ผมเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดเข้าไปที่ทวิตเตอร์แล้วใช้นิ้วไถหน้าไทม์ไลน์ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมีเสียงดังขึ้นที่บริเวณห้องรวม ผมจึงลุกออกไปดูและเห็นว่าพี่ฮยอนแจกำลังจะชงโอวัลติน ผมไม่สนใจและเดินกลับเข้ามาในห้องแต่กลับถูกอีกคนในบ้านรั้งแขนเอาไว้

.

.

.

"เป็นอะไรหรือเปล่า" พี่ฮยอนแจถามอย่างเป็นห่วง

.

.

.

"เปล่า"

.

.

.

"แต่เราไม่ยอมคุยกับพี่"

.

.

.

"ก็ไม่มีอะไรให้คุย"

.

.

.

"เรื่องเมื่อคืน..."

.

.

.

"ช่างมันเถอะ ผมไม่อยากจำ" ผมพยายามแกะมือของเขาออกจากแขนแต่เขากลับดึงตัวผมเข้าไปใกล้เขามากกว่าเดิม นานหลายนาทีที่เราสบตากันโดยไม่พูดอะไรออกมาจนผมหลบตามองไปทางอื่น

.

.

.

"พี่ขอโทษ"

.

.

.

"เรื่องอะไร เรื่องที่พี่จูบผมหรือเรื่องที่พี่..." ผมหยุดพูดแล้วเมมปากเพราะไม่อยากพูดประโยคต่อไป

.

.

.

"เรื่องที่พี่?"

.

.

.

"เรื่องที่พี่...ชอบผมแต่กลับไปคบกับคนอื่น"

.

.

.

ประโยคนั้นทำให้พี่ฮยอนแจนิ่งไปสักพักเพราะมันคือเรื่องจริงที่เขาไม่สามารถปฏิเสธได้และมันก็เป็นเรื่องจริงที่เขาได้ตัดสินใจพลาดกับความรักครั้งนี้

.

.

.

"พี่กลับไปหาแฟนของพี่เถอะ เขาคือแฟนตัวจริงของพี่"

.

.

.

"..."

.

.

.

"ส่วนผมก็แค่น้องชายคนหนึ่ง"

.

.

.

พี่ฮยอนแจมองผมด้วยแววตาที่รู้สึกผิด

.

.

.

"พี่ขออะไรอย่างหนึ่งได้ไหม" พี่ฮยอนแจถามก่อนจะเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้มากขึ้น

.

.

.

"อะไร"

.

.

.

"ขอจูบ...เป็นครั้งสุดท้าย แล้วพี่จะไม่มาวอแวกับน้องอีกเลย"

.

.

.

ผมยืนนิ่งกับคำขอของเขา ผมครุ่นคิดอยู่สักพักถ้าทำแล้วพี่เขาไม่มายุ่งกับผมอีกผมก็คงเลือกทางนี้ดีกว่าพี่เขามาตามวอแวผมในอนาคต ผมจึงตอบอืมในลำคอเบาๆ

.

.

.

เมื่อพี่ฮยอนแจได้ยินคำตอบเขาจึงค่อยๆ กดริมฝีปากและดันอวัยวะร้อนชื้นเข้ามาสำรวจภายในทุกซอกทุกมุมราวกับมันเป็นครั้งสุดท้ายจริงๆ

.

.

.

ผมไม่รู้หรอกว่ามันนานแค่ไหน แต่มันนานมากพอที่หัวใจของผมแทบจะหลุดออกมาและเกือบหายใจไม่ทันผมจึงทุบไปที่แผงอกของคนตรงหน้าเบาๆ เพื่อเป็นการบ่งบอกว่าตอนนี้ผมไม่ไหวแล้ว

.

.

.

พี่ฮยอนแจค่อยๆ ถอนจูบออกมาอย่างช้าๆ เหมือนไม่อยากละการจูบครั้งนี้

.

.

.

"ขอให้โชคดีกับความรักนะครับ" ผมพูดก่อนจะเดินถอยหลังออกมา ผมหันไปมองทางประตูแล้วพบว่าหลังประตูนั้นมีจูยอนกำลังยืนมองดูอยู่ ผมไม่รู้ว่าเขามายืนตั้งแต่ตอนไหนแต่เขาคงได้ยินที่ผมกับพี่ฮยอนแจคุยกันและคงเห็น...ตอนที่พี่เขาจูบผม เพราะสีหน้าของเขาดูอึ้งกับภาพตรงหน้า

.

.

.

To be continue.

.

.

.

Quiet << คลิ๊กตอนต่อไป

.

.

.

จบไปแล้วกับอีกหนึ่งตอน จริงๆเรื่องนี้คงเป็น Shortfiction นะคะ เพราะมันมีอะไรให้มาแต่งเรื่อยๆ และสุดท้ายคู่นี้จะจบอย่างไรก็ต้องรอติดตามนะค้าบบบ มาติชมกันได้ที่ #ficnutim ได้เบยยยยย

ปล.มีซัมติงอะไรอยู่ด้วยนะคะถ้าสังเกตดีๆ เราจะจบตอนด้วยอีกคนตลอด ????????????

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

14 ความคิดเห็น