OS/SF | FIC THE BOYZ |

ตอนที่ 22 : [Joylada] ฮยอนเคฟ - Secret Love ซังเจค | special part - Movies

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 59
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    2 ก.ย. 61



open music : ไม่ธรรมดา Ost. U-PRINCE Series - มุก วรนิษฐ์


.

.

.

[Joylada]


Secret Love #ซังเจค





ฮยอนเคฟ


.

.


- ไม่ธรรมดา -


.

.

.


         ‘ก่อนจะนอนอยากเจอเธอเป็นคนสุดท้าย คนแรกของเช้าถัดไปฉันก็อยากเห็นเธอ’





         เสียงเพลงคลอเบาๆ จากหูฟังที่ผมเสียบหูไว้ ตอนนี้ผมกำลังนั่งอ่านหนังสือนิยายเล่มโปรดอยู่ที่ใต้ตึกของภาควิชาตัวเอง





         “น้องเค้กกกกกกกก”





         เสียงออดอ้อนดังขึ้นทำให้ผมที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ต้องกลอกตาไปมาหนึ่งรอบก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองเจ้าของเสียง





         “อะไร”





         “โหย ดุอีกล่ะ” พี่แฮมเบะปากออกมาอย่างน้อยใจก่อนจะนั่งลงเก้าอี้ฝั่งตกข้ามแล้วมองมาพร้อมกับค่อยเอาปลายปากกามาจิ้มที่มือของผม





         พี่แฮมเป็นบุคคลที่ชอบกวนใจผมตลอดเวลาไม่ว่างจะเช้าสายบ่ายเย็นก็ยังไอเลิฟยู





         ไม่ใช่สิ…





         ขอโทษครับ ติดนิสัยกวนโอ๊ยมาจากพี่แฮม ;-;





         พี่เขาคอยแชทมาหาบ้าง โทรมาหาบ้าง และประโยคยอดฮิตของเขาเลยคือ ‘น้องแฮมอยู่ไหน’ พอตอบไปเขาก็จะโผล่หน้ามาภายในเวลาไม่เกินสิบนาที เจอหน้ากันบ่อยๆ แบบนี้ผมก็เริ่มรู้สึกรำคาญแล้วสิครับ ไม่ใช่รำคาญพี่เขานะแต่รำคาญหัวใจของตัวเองต่างหากที่คอยเต้นโครมครามอยู่ตลอดเวลา





         “ผมกำลังอ่านหนังสืออยู่นะ” พอผมดุใส่ พี่เขาก็ค่อยๆ เก็บมือและทำหน้าหงอยเหมือนน้องหมาโดนเจ้านายดุจึงทำให้ผมที่อุตส่าห์คีพลุคเป็นแฟนใจร้ายเผลออมยิ้มออกมาและด้วยสายตาที่ว่องไวของพี่แฮมก็ยิ้มร่าและยื่นหน้ามาหาผมทันที





         “น้องยิ้มเพราะพี่เหรอ เขินๆๆ”





         “ม..มั่วแล้ว!”





         “แฟนใครเนี่ย น่ารักจริงๆ” พี่แฮมพูดพร้อมกับเอื้อมมือมาหยิกแก้มอย่างหมันเขี้ยว พี่คนนี้ชอบหยิกแก้มผมเป็นประจำเลยล่ะจนตอนนี้แก้มผมจะย้วยตามแรงของเขาไปหมดแล้ว ใช่ครับ! ผมกำลังฟ้องให้คุณรู้ว่าเขาแกล้งผม!






         “ผมเจ็บนะ” ผมดูไปอีกรอบก่อนจะตีมือพี่เขาเบาๆ เพื่อให้เขาปล่อยมือออกจากแก้ม





         “ไม่แกล้งแล้วก็ได้” พี่แฮมเก็บมือแล้วคว้าโทรศัพท์ของผมที่วางอยู่บนโต๊ะไปพร้อมกดเปิดแอพพลิเคชั่นถ่ายรูป “ถ่ายรูปกัน”





         “ไม่เอา” ผมปฏิเสธพลางแย่งโทรศัพท์กลับมาแต่ต้องถูกพี่ตัวดีแกล้งกลับ





         ฟอด!





         “ไอ้พี่แฮม!” ผมรัวมือตีไปบนไหล่ของเขาอย่างเต็มแรง คนอะไรชอบฉวยโอกาสตลอด โคตรตัวอันตรายเลย





         “น้องเค้กครับบบบ พี่เจ็บ”





         “สมควร”





         ผมหยุดตีก่อนจะเก็บของแล้วรีบลุกเดินออกมา ที่จริงผมกับพี่เขานัดกันไว้ว่าจะไปดูหนังด้วยกัน มันเป็นเรื่องโปรดที่ผมตั้งหน้าตั้งตารอจะไปดู พอเข้าโรงปุ๊บผมก็รีบชวนพี่เขาทันที





         พี่เขาเป็นแฟนผมนี่ ก็เลยชวนพี่เขาคนแรกเลย ._.


.


.


.


         ตอนนี้เราสองคนก็มาถึงโรงหนังเป็นที่เรียบร้อยพร้อมทั้งตั๋วหนังสองใบในมือผมและแก้วน้ำกับถังป็อบคอร์นถังใหญ่ในมือของพี่แฮมและแน่นอนว่าพี่แฮมเป็นคนเลี้ยงผมทั้งหมดทั้งตั๋วหนัง น้ำและป็อบคอร์น





         เป็นแฟนสายเปย์สองพันสิบแปดที่แท้ทรู





         “น้องเค้กครับ เราเข้าไปในโรงกันเลยดีไหม” พี่แฮมถาม ผมเห็นว่าใกล้ถึงเวลาแล้วเลยพยักหน้าเป็นการตอบไป





         รอบฉายรอบนี้มีคนทยอยเข้ามานั่งกันเรื่อยๆ ซึ่งคนไม่หนาหรือบางเกินไปหรืออาจเป็นเพราะช่วงเวลานี้ยังคงเป็นเวลาทำงานจึงทำให้คนไม่เต็มโรง





         พอหนังเริ่มฉายคนข้างๆ ก็เริ่มขยับตัวเข้ามาใกล้แล้วคว้ามือของผมไปกุมอย่างเคยชิน ผมชินแล้วล่ะเพราะเวลาดูหนังกันทีไรเขาก็มักจะอ้อนขอจับมือผมทุกที





         โคตรน่ารักเลย





         พอดูหนังจบมือนั้นก็ยังถูกกุมอยู่ถึงแม้ว่าจะเดินออกมาจากโรงหนังมาสักพักแล้วก็ตาม





         “พี่แฮม ปล่อยได้แล้วน่า”





         “ปล่อยอะไร” พี่แฮมถามพร้อมกับสีหน้าที่ไม่รู้ว่าผมกำลังพูดถึงอะไร สีหน้าแบบนี้ล่ะโคตรกวนบาทาผมเลย





         ผมยกมือข้างที่ถูกจับอยู่ขึ้นมาตรงหน้าของเขา แทนที่เขาจะปล่อยเขากลับยิ้มหวานใส่และเอามือผมไปทาบกับแก้มของเขา





         “ทำอะไรเนี่ย คนเยอะแยะ อายเขา” ผมพูดและพยายามดึงมือออก คนที่เดินผ่านไปผ่านมาก็แอบอมยิ้มกับการกระทำของเราสองคน ผมเลยได้แต่ยิ้มแห้งให้พวกเขาเป็นการตอบแทน “ปล่อยได้แล้วพี่แฮมม”





         ผมรู้สึกเขินเพราะตอนนี้เริ่มเป็นจุดสนใจไปแล้ว ผมเริ่มรู้สึกร้อนที่หน้าผ่าวๆ ก่อนจะหยิกไปที่เอวของพี่แฮม





         “โอ๊ยๆๆๆ น้องเค้กกกก พี่เจ็บบ”





         ทันทีที่พี่แฮมปล่อยมือผมก็เดินออกมาเพื่อให้พ้นสายตาจากผู้คนตรงนั้น





         “เขินเหรอ” พี่แฮมที่วิ่งตามมาถามผมพร้อมกับเอื้อมแขนมากอดคอ





         ผมเงียบใส่ไม่ตอบ คนบ้าอะไรไม่รู้ ชอบทำให้ผมเขินและใจเต้นแรงอยู่เรื่อยเลย





         คนบ้า...


.


.


.



         “พี่รู้สึกเหมือนจะท้องเสียอ่ะ ขอเข้าห้องน้ำที่ห้องน้องได้ไหม”





         หลังจากที่ดูหนังกันเสร็จเราก็แวะหาอะไรทานนิดหน่อยก่อนจะมาที่หอของผมแต่ดูเหมือนอาหารที่กินเข้าไปจะทำให้พี่แฮมรู้สึกท้องไส้ไม่ดี ผมจึงพาพี่เขาขึ้นไปที่ห้องแล้วหายามาในกล่องพยาบาลของผมมาให้พี่เขาทาน





         แต่ยังไม่ทันที่จะหายาเจอก็ถูกคนเจ้าเล่ห์เล่ห์เหลี่ยมเยอะสวมกอดจากด้านหลัง





         “อีกแล้วนะพี่แฮม” ผมดึงหน้าใส่ทันทีที่รู้ว่าเขาแกล้งท้องเสียเพื่อจะขึ้นมาบนห้องของผม





         “ถ้าไม่ทำแบบนี้พี่ก็ไม่ได้อยู่กับเค้กสองต่อสองน่ะสิ” พี่แฮมกระชับกอดให้แน่นขึ้นก่อนจะขโมยหอมแก้มไปฟอดใหญ่หนึ่งครั้ง





         “พี่แฮม ปล่อย ผมจะไปทำงานต่อ” ผมกระแทกศอกใส่ไปที่หน้าท้องของพี่เขาเบาๆ พี่เขาจึงยอมผละกอดแล้วปล่อยให้ผมเดินไปหยิบโน๊ตบุ๊คมาทำงานบนเตียงแต่ก็ยังไม่วายที่จะวอแวผมอยู่ดี -_-





         เพราะว่าเขาเอาแต่กอดผมจากด้านหลังไม่ยอมปล่อยอีกทั้งยังนั่งดูผมพิมพ์งานไปด้วย เขาจะรู้ตัวไหมว่ามันทำให้ผมไม่สมาธิในการทำงานเลย





         “พี่กลับไปเถอะ ผมไม่มีสมาธิทำงานเลย”





         “งั้นพี่ขอจุ๊บเป็นการแลกเปลี่ยน”





         “ไอ้ทะลึ่ง!”





         “โอ๊ยยย!” ผมกระแทกศอกไปเต็มแรงจนทำให้เขานอนตัวขดอยู่บนเตียง ผมจึงรีบขอโทษขอพายแล้วมองหาอะไรบางอย่างที่พอจะช่วยให้เขาหายเจ็บจากการโดนกระแทกศอก





         ฟึ่บ!





         เอาอีกแล้ว...ผมไม่เคยทันเล่ห์เหลี่ยมของเขาเลยสักครั้ง!





         เขาดึงตัวผมเข้ามากอดก่อนจะนั่งคร่อมบนตัวผม





         เดี๋ยวนะ…





         “ไอ้พี่แฮㅡ”





         ยังไม่ทันพูดจบริมฝีปากของผมก็ถูกคนตรงหน้าครอบครองไป ลิ้นร้อนชื้นถูกส่งเข้ามาโดยที่ผมไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด มันเป็นจูบที่อ่อนโยนจนผมเกือบประคองสติตัวเองไม่อยู่พร้อมกับหัวใจที่เต้นรัว นานนับสิบนาทีกว่าเขาจะยอมถอนจูบออก





         “แลกเปลี่ยนเสร็จแล้ว งั้นพี่กลับหอแล้วนะครับ”





         พูดจบพี่แฮมก็กดริมฝีปากไปที่หน้าผากของผมอีกครั้งก่อนจะลุกขึ้นยืนไปหยิบกระเป๋าที่สะพายมาด้วย





         “เจอกันพรุ่งนี้นะครับที่รัก” พี่แฮมกล่าวก่อนจะเดินตรงไปยังประตูและออกจากห้องไป





         ผมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อกี้เกือบทำให้ผมหัวใจวายเพราะมันเต้นเร็วเกินไปและใบหน้าที่ร้อนเหมือนจะระเบิดออกมา





         ไอ้พี่แฮม





         ไอ้คนเจ้าเล่ห์


.


.


.


#ซคลซจ



From writer

         สวัสดีค่า จู่ๆ เราก็คิดถึงคู่นี้ขึ้นมาเลยกลับมาแต่งสเปเชียลให้คับ ;^; พี่แฮมเป็นคนรว้ายรว้ายไปเลย เจ้าเล่ห์และแผนเยอะจนน้องเค้กตามไม่ทันเลย ยังไงก็ฝากติชมด้วยน้า ขอบคุณค่า เยิ้ฟๆ


ปล.พาร์ทนี้ไรท์เอาลงไว้ในจอยไว้แล้ว เผื่อใครอยากอ่านในนี้ไรท์เลยเอามาเขียนไว้ค่ะ

13 ความคิดเห็น