OS/SF | FIC THE BOYZ |

ตอนที่ 16 : [Joylada] ซังเจค - Secret love #ซังเจค | twenty point five - ของขวัญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 ส.ค. 61

Open music : ของขวัญ - Musketeers


.
.
.


Twenty point five


- Special -


[เนื้อเรื่องจะเชื่อมโยงกับตอนที่ 20]




         'เธอและฉัน...จับมือเคียงกันนับจากนี้ ผ่านความเดียวดายที่สองเรานั้นเคยมี...'




         เสียงเพลงบรรเลงออกมาจากลำโพงที่ถูกเข้ากับแท็บเล็ตของใครบางคนซึ่งตั้งวางอยู่ในห้อง เจ้าของแท็บเล็ตสวมเสื้อกล้ามสีดำกับกางเกงบอลตัวสบายๆ นั่งอยู่ตรงหน้าจอพลางใช้นิ้วกดเมาส์และเลื่อนไปมา




         "เมื่อมีเธอคนที่แสนดีอยู่ตรงนี้~"




         เสียงฮัมเพลงดังขึ้นตามเนื้อร้องและจังหวะเพลงที่ถูกเปิด ผมร้องมันอย่างอารมณ์ดี แน่สิ เพราะตอนนี้ผมมีความสุขอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนบวกกับหัวใจที่ได้รับการเยียวยาจากใครบางคน....




         ครืดด ครืดดดดด




         เสียงสั่นของโทรศัพท์ดังขึ้นทำให้ผมละสายตาจากจอแท็บเล็ตมายังจอโทรศัพท์




         'พี่กฤษณ์'




         ผมยิ้มออกมาและหัวใจพองโตทันทีที่อ่านชื่อบนจอ




         ใครจะไปคิดล่ะครับว่าวันหนึ่งผมจะเปิดหัวใจรับคนๆ นี้เข้ามา แค่คำว่าปลื้มคำเดียวก็สามารถเป็นเป็นชอบเปลี่ยนเป็นรักได้อย่างไม่มีข้อแม้




         "ว่าไงครับ"




         "(วันหยุดนี้เมฆกลับบ้านไหม)"




         "ไม่ได้กลับครับ ทำไมเหรอ"




         "(พี่จะชวนเมฆไปเที่ยว ไปทะเลกัน)"




         "มีใครไปบ้าง"




         "(พี่กับเมฆแล้วก็เมฆกับพี่)"




         ผมหัวใจเต้นแรงทันทีเพราะมันหมายความว่าผมจะได้ไปเที่ยวกับพี่กฤษณ์เพียงแค่สองคนเท่านั้น ซึ่งมันอาจจะไม่ปลอดภัยกับหัวใจของผมเองก็ได้





         "(ว่าไงครับ เมฆอยากไปหรือเปล่า)"




         ปลายสายทวงคำถามอีกครั้งเพราะเขาเห็นว่าผมเงียบไป




         "ไปครับๆ แล้วพี่จะไปกี่โมง"




         "(ตอนแปดโมงที่หอเมฆ เมฆโอเคไหม)"




         "ได้ครับ โทรมาปลุกด้วยนะ"




         "(รับทราบครับ!)"




         ผมยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดีก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินตรงไปยังตู้เสื้อผ้าเพื่อดูว่ามีตัวไหนพอจะใส่ไปเที่ยวได้บ้าง




         ครืดด




         เสียงสั่นของมือถือดังขึ้น หน้าจอเผยให้เห็นว่ามีข้อความแชทเด้งขึ้นมา ผมหยิบมันขึ้นมาดูก่อนจะทำหน้ามุ่ยเล็กน้อยออกมา เพราะเจ้าแก๊งเพื่อนตัวดีดันมาชวนไปเที่ยวในวันเดียวกันกับที่พี่กฤษณ์นัด ผมเลยได้แต่ตอบไปว่า




         Cloudy☁️: มีนัดแล้ว เสียใจอ่ะ




         CAKE`????: หน่ะๆ ไปเที่ยวกับใครน้าาาา




         ผมอดยิ้มไม่ได้ที่ได้รับการแซวจากเพื่อนตัวดีทั้งๆ ที่ตอนนี้เค้กก็มีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วถึงแม้ว่าจะดูเหมือนคู่กัดกันมากกว่าก็ตาม


.
.
.


         วันนี้เป็นวันที่จะได้ออกเดินทางไปหัวหินซึ่งพี่กฤษณ์ได้จัดการจองที่พักเป็นที่เรียบร้อย เขาจองไว้ก่อนที่จะมาชวนผมอีก




         การเดินทางครั้งนี้พี่กฤษณ์ถึงกลับเอารถที่บ้านมารับผมไปเที่ยวแถมยังใส่เสื้อฮาวายลายดอกซึ่งตอนนี้เป็นที่นิยมไปทั่ว แต่ผมไม่ค่อยชอบเท่าไหร่เลยไม่ได้ใส่ลายพวกนี้แต่เป็นลายเรียบๆ แทน




         ระหว่างทางที่พี่กฤษณ์ขับรถนั้นเขาก็ไม่วายที่จะเอื้อมมือมาจับมือของผมไว้ก่อนจะดึงไปจุ๊บเบาๆ ที่หลังมือของผม




         ผมได้แต่นั่งหน้าแดงร้อนผ่าวๆ และพยายามจะดึงมือกลับมาแต่พี่กฤษณ์ก็ไม่ยอมจนผมต้องปล่อยไว้แบบนั้น




         โชคดีที่รถคันนี้เป็นเกียร์ออโต้พี่กฤษณ์เลยจับมือของผมได้นานมากขึ้น เดี๋ยวสิครับ มันต้องโชคร้ายของผมสิ




         พี่เขาร้ายกาจชะมัด




         เมื่อถึงรีสอร์ทพวกผมก็รีบเอากระเป๋าไปเก็บไว้ที่ห้องพักที่พี่กฤษณ์ได้จองไว้




         ห้องนี้เป็นเตียงเดี่ยวขนาดห้าฟุตที่มีผ้าถูกปั้นเป็นรูปหัวใจอยู่ตรงกลาง จะว่าไปผมก็รู้สึกเขินๆ นะที่ได้เห็นอะไรแบบนี้ มันเหมือนมาฮันนีมูนกันเลยครับ




         "ไม่สบายเหรอ ทำไมหน้าแดง"




         เมื่อพี่กฤษณ์เห็นว่าสีหน้าของผมเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเข้มเขาจึงถือวิสาสะยกมือมาทาบลงบนหน้าผากของผมเบาๆ




         "แดงเพราะพี่นั่นแหละ"




         ผมหลบตามองไปทางอื่นเพราะคำพูดเมื่อกี้คงไปสะกิดอะไรบางอย่างเข้า พี่เขาถึงค่อยๆเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ๆ




         "ผมไปเปลี่ยนชุดเล่นน้ำดีกว่า"




         ทันทีที่รู้ตัวว่าพี่เขาจะทำอะไรผมก็รีบเปลี่ยนเรื่องและเดินหนีทันที ถ้ารู้ตัวช้ากว่านี้ผมอาจจะโดนขโมยจุ๊บไปก็ได้นะครับ ;-;




         ทางด้านพี่กฤษณ์นั้นเขาได้แต่หัวเราะออกมาเบาๆ กับความน่ารักของเมฆที่ดันเผลอพูดในสิ่งที่ทำให้เขาเกือบห้ามตัวเองไม่อยู่




         "เมฆก้อนนี้แสบจริงๆ"


.
.
.


         เมื่อผมกับพี่กฤษณ์เปลี่ยนชุดเป็นที่เรียบร้อยก็เดินตรงไปยังชายหาดและต้องตกใจทันทีเพราะดันเห็นคนที่ยืนอยู่ไม่ไกลคล้ายหน้าเพื่อนตัวเอง




         ผมเดินเข้าไปใกล้ๆ แล้วก็พบว่าเป็นเพื่อนของตัวเองจริงๆ ทั้งเค้ก ฮาร์ท คิริว ผึ้ง และจันทร์เจ้า หันมองมาทางที่ผมยืนอยู่และโบกไม่โบกมือและโวกเวกโวยวายเรียกชื่อผม




         คนแถวนั้นก็ไม่น้อยนะครับ ทุกคนหันมองมาทางผมทั้งหมดเลย ฮือ พวกเพื่อนชั่ว




         "บังเอิญอ่ะ อุตส่าห์หนีเพื่อนเที่ยวแต่ก็ต้องมาเจอกัน" เค้กเอ่ยขึ้นทันทีที่ผมเดินมาถึงตัวมัน ผมเบะปากใส่เล็กน้อยก่อนจะมองไปยังฮาร์ทกับคิริวที่ดูเหมือนยืนเถียงอะไรกันอยู่




         คู่นี้เหมือนลิ้นกับฟันเลย กัดกันตลอดเวลา




         หลังจากที่คุยกันอยู่พักหนึ่งพวกเราก็ตัดสินใจไปเล่นน้ำกันแต่จันทร์กับผึ้งอยากไปดำน้ำเลยไม่ได้มาเล่นด้วย




         พวกเราเล่นกันอย่างสนุกสนานจนพระอาทิตย์เกือบตกดิน ผมหนีออกมาเดินเล่นที่ริมหาดอยู่คนเดียวและนั่งลงไม่ไกลจากที่พวกนั้นกอปราสาททรายกันอยู่




         พี่กฤษณ์เดินเข้ามาหาพร้อมกับถือกล้องตัวโปรดและนั่งลงข้างๆ ผม




         "เมฆมานั่งทำอะไรตรงนี้"




         "ดูพระอาทิตย์ตก ผมว่ามันสวยมากๆ เลยนะ สีทะเลเหมือนสีน้ำผึ้งเลย"




         ผมพูดพร้อมกับมองตรงไปยังพระอาทิตย์ที่กำลังลับขอบฟ้าทำให้น้ำทะเลเปลี่ยนสีเป็นสีส้มๆ แดงๆ เหมือนสีของน้ำผึ้ง




         "พี่ชอบเมฆนะ"




         ผมชะงักเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองคนที่พูดประโยคนั้นออกมาก่อนที่สีหน้าของผมจะเปลี่ยนเหมือนสีน้ำทะเลตอนนี้จนต้องกอดเข่ามุดหน้าหนีด้วยความเขินอาย




         ขี้โกงอีกแล้ว




         จู่ๆ พี่กฤษณ์ก็ดึงให้ผมลุกขึ้นแล้วพาเดินไปเรื่อยๆ ที่ริมหาด




         ผมมองมือตัวเองที่ถูกกุมด้วยมือของเขาและยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว




         ผมก็ชอบพี่นะ


.
.
.


         "เดินออกมาอย่างนี้พี่กฤษณ์ไม่งอนเหรอ"




         "พี่เขาหลับอยู่อ่ะ เลยไม่อยากกวน"




         ผึ้งถามเมื่อเห็นว่าพี่กฤษณ์ไม่ได้เดินออกมาด้วยกัน




         ผมพึ่งรู้ว่าเดอะแก๊งของผมก็พักที่เดียวกัน จันทร์กับผึ้งเลยชวนมาเดินเล่นที่หาดอีกครั้งเพราะบรรยากาศริมหาดตอนกลางคืนมันเย็นสบายมากๆ เลยล่ะครับ




         ไม่นานนักเสียงแชทก็ดังขึ้น มันเป็นข้อความจากพี่กฤษณ์และเขาก็งอนผมเพราะผมไม่ได้ชวนมาเดินเล่น




         ก็เห็นว่านอนสบายอยู่ผมก็ไม่อยากกวนนี่นา :<




         ผมจึงส่งข้อความกลับไปและชวนเขามาเดินเล่นด้วยกัน




        จันทร์ที่ยืนมองผมอยู่ไกลๆ เรียกผมขึ้น




         "เมฆ เดี๋ยวก็หลงหรอก"




         "เดินไปกันเลย เดี๋ยวเรารอพี่กฤษณ์อยู่แถวนี้"




         "อ่า...โอเค"




         จันทร์ตอบและเดินออกไปพร้อมกับผึ้ง ส่วนผมก็ยืนรอพี่กฤษณ์อยู่ที่ชายหาดแถวหน้ารีสอร์ท จะว่าไปตอนนี้ผมรู้สึกว่าอากาศมันเริ่มเย็นขึ้นเรื่อยๆ ผมจึงยกมือมาลูบแขนที่ขนเริ่มลุกเพราะหนาวแต่จู่ๆ ก็ถูกใครบางคนกอดจากด้านหลังจนคุณยกศอกแล้วกระแทกไปที่ท้องอย่างเต็มแรงด้วยความตกใจ




         "โอ๊ย!"




         เสียงร้องดังขึ้นซึ่งมันคุ้นหูมาก ผมจึงรีบหันไปแล้วเบิกตากว้างทันที เพราะคนที่ถูกศอกผมก็คือพี่กฤษณ์ แฟนตัวดีของผมเอง




         "ผมขอโทษ เจ็บมากไหม"




         ผมถามอย่างเป็นห่วงเพราะว่าผมดันออกแรงศอกไปสุดแรงเลยน่ะสิ แต่คนที่โดนดูเหมือนเจ็บที่ไหนล่ะร้องเสียงดังแต่ยังสามารถดึงตัวผมเข้าไปกอดได้ ร้ายนักนะ!




         "ปล่อยผม อายคนอื่นเขา"




         "ไม่เห็นมีใครเลย"




         "จันทร์กับผึ้งก็เดินอยู่แถวนี้นะ"




         "สองคนนั้นพี่ไม่อายหรอก ดีด้วยซ้ำ พวกเขาจะได้รู้ว่าพี่กับเมฆรักกันแค่ไหน"




         "อย่าดื้อสิ ปล่อย"




         ผมดุเล็กน้อยพลางตีไปที่แขนของเขาเบาๆ พี่กฤษณ์ทำหน้ามุ่ยออกมาเล็กน้อยก่อนจะผละกอดออก




         "ลมเย็นจริงด้วย"




         พี่กฤษณ์เอ่ยพลางกุมมือของผมไว้ ผมกุมมือตอบและขยับตัวไปหาเขาจนตัวชิดกัน




         "หนาวแล้วอ่ะ กลับกันเถอะ"




         พอผมเริ่มรู้สึกหนาวจึงชวนพี่กฤษณ์กลับที่พัก




         "อะไรอ่ะ พี่พึ่งออกมาเอง"




         "แต่ผมหนา.."




         จุ๊บ!




         จู่ๆ พี่กฤษณ์ก็ลดระดับหน้าลงมาและกดริมฝีปากลงบนหน้าผากของผมโดยที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวแม้แต่น้อย




         พี่กฤษณ์




         ไอ้พี่บ้า!


.

.
.


         23.11




         "อย่ามัวแต่เล่นเกมส์สิครับ นอนได้แล้ว"




         พี่กฤษณ์เห็นว่าผมมัวแต่เล่นเกมส์เลยมานั่งซ้อนหลังเอาคางเกยไหล่ของผมแล้วดูผมเล่นเกมส์




         "ขอเล่นอีกหนึ่งตานะ"




         และนั่นแหละครับพี่กฤษณ์ก็เริ่มซนทันที ทั้งกอดทั้งเกยไหล่และก็...




         ฟอด!




         "พี่กฤษณ์!"




         ผมดุใส่ก่อนจะเดินออกมาที่หน้าห้องโดยสั่งห้ามให้พี่กฤษณ์เดินตามมา




         ที่จริงผมไม่ได้งี่เง่านะ แต่มันเขินจนตัวจะแตกแล้วต่างหากเลยขอออกมาสงบสติอารมณ์ตัวเองก่อนจะกลับเข้าไปสักนิดหนึ่ง




         พูดก็พูดเถอะครับ ยิ่งเขาทำแบบนี้เท่าไหร่ผมก็ยิ่งบังคับหัวใจไม่ให้เต้นแรงไม่ได้เลย มันเต้นแรงจนเหมือนจะหลุดออกมา




         เสียงแชทดังขึ้นโดยที่เจ้าของแชทที่ส่งมานั้นกำลังง้อผมอยู่ ผมไม่ได้โกรธอะไรพี่เขาจริงๆ นะ ผมแค่กลัวควบคุมตัวเองไม่อยู่ดังนั้นผมเลยสั่งห้ามพี่เขาห้ามซนนอกจากกอดเด็ดขาด





         อย่างน้อยเขาก็จะไม่ทำอะไรผมใช่ไหมล่ะ


.
.
.


         ผมกดส่งข้อความไปง้อเด็กน้อยที่ตอนนี้กำลังงอนผมอยู่ ผมแค่หอมแก้มเขาเองนะครับ ;__;




         ผมกดส่งข้อความไปง้ออยู่สักพักหนึ่งจนเมฆยื่นข้อเสนอมาว่าได้แค่กอดเท่านั้น




         โอเคครับ แค่กอดผมก็พอใจแล้ว




         พอเมฆเดินเข้าห้องมาผมก็โผเข้ากอดทันที




         "เดี๋ยวสิพี่ ใจเย็น"




         ผมกลัวเมฆยังงอนอยู่เลยลืมตัวเข้าไปกอดเมฆเฉยเลย ผมผละกอดก่อนจะมองหน้าเมฆ




         "หายงอนพี่แล้วใช่ไหมครับ"




         "จะงอนอีกถ้าพี่ซนอีกรอบ"





         "โอเคครับ! สัญญาว่าพี่จะไม่ซนอีกแล้ว"




         เมฆยิ้มหัวเราะออกมาทันทีเพราะท่าทางที่ผมทำอยู่ตอนนี้น่ะโคตรตลกเลย




         เห็นเมฆยิ้มผมก็สบายแล้วครับ เพราะรอยยิ้มของเมฆน่ะสำคัญที่สุดในชีวิตของผมแล้ว :)


.
.
.


         00.16




         "นอนไม่หลับเหรอ"




         ผมเอ่ยถามเมฆเมื่อเห็นว่าเมฆยังขยับตัวอยู่ เมฆพลิกตัวหันมาหาผมก่อนจะตอบกลับมา




         "อือ"




         ผมตอบพร้อมกับทำตาปริบๆ ใส่ผม




         ให้ตายเถอะครับ ไอ้การทำตาปริบๆ แบบนั้นมันโคตรน่ารักเลย ㅠ___ㅠ




         จุ๊บ!




         "กู๊ดไนท์คิสครับ"




         เมฆจุ๊บมาที่ริมฝีปากของผมเบาๆ ก่อนจะมุดหน้าหนีแล้วกอดผม




         ที่จริงเมฆก็ร้ายใช่ย่อยนะครับ ไหนบอกได้แค่กอดไงแต่เขากลับมาจูบผมแบบนี้ ผมจะถือว่าอนุญาตแล้วกันนะครับ :)



.
.
.


#ซคลซจ


- จบบริบูรณ์ 100% -



From writer

         จบไปแล้วกับสเปเชียล เย่ๆ ความจริงเมฆก็ร้ายจะตายไปแต่ความน่ารักมันมากกว่า ส่วนพี่กฤษณ์ก็ขี้โกง ส่วนเมฆน่ะขี้โกงยิ่งกว่า
         เหตุการณ์หลังจากนี้ก็...5555555คิดต่อเองได้เลยค่ะใช้จินตนาการให้สุดแล้วหยุดที่กฤษณ์เมฆ

         ยังไงก็ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่ติดตามเรื่องจนมาถึงตอนนี้ ยังไงก็ฝากแท็ก #ซคลซจ ด้วยนะค้าบบบบ และก็ฝากเรื่องอื่นๆ ด้วยน้าาา ขอบคุณค่า รวักกกกกกกกกซ์


ปล.พาร์ทนี้ไรท์เอาลงไว้ในจอยไว้แล้ว เพียงแค่เผื่อใครอยากอ่านในนี้ไรท์เลยเอามาเขียนไว้เพราะในนี้ไรท์จะมาอัพแบบ OS/SF ของ The boyz ไว้ในนี้นะคะ

13 ความคิดเห็น