OS/SF | FIC THE BOYZ |

ตอนที่ 15 : [Joylada] นิวคิว/นยูคยู - Secret love #ซังเจค | special part - nineteen -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    24 ส.ค. 61



open music : หน้าที่ของหัวใจ - ชิน ชินวุฒ

.
.
.


- Nineteen -


ตอนพิเศษ


- หัวใจคิริว -

.
.
.


         "ไอ้ฮาร์ท ตอนนี้มึงอยู่ไหนเนี่ย"




         เสียงทุ้มเล็กเอ่ยปนดุใส่ปลายสายเล็กน้อยเพราะอีกห้านาทีก็จะถึงเวลาเข้าเรียนในคาบแรกของพวกเขา คิริว ที่เป็นเพื่อนสนิทของฮาร์ทมากที่สุดในกลุ่มถอนหายใจออกมาเบาๆ กับความขี้เซาและชอบเข้าเรียนสายเป็นประจำของเพื่อนตัวเอง





         ถ้าจะให้เรียกว่าเพื่อนอย่างเต็มปาก คิริวก็ไม่แน่ใจกับคำนี้เท่าไหร่นักหรอกว่าหัวใจของเขาคิดแบบนั้นใช่ไหม




         "(ใกล้ถึงแล้วๆ)"




         คิริวกดวางสายพลางมองจอมือถืออยู่พักหนึ่งก่อนจะเก็บมันใส่กระเป๋ากางเกงยีนส์ไป




         ที่เขาใส่กางเกงยีนส์มาเรียนก็เพราะตอนนี้พวกเขาขึ้นปีสี่กันแล้วดังนั้นจึงใส่เสื้อช็อปมาเรียนกัน อยู่คณะวิทย์ใครบอกว่ามีแต่เสื้อกาวน์อย่างเดียวล่ะ มันมีทั้งเสื้อกาวน์และเสื้อช็อปเลยต่างหากเพียงแต่ว่าเสื้อช็อปมีบางภาคเท่านั้น




         "มันมาสายอีกแล้วเหรอ" เค้กเอ่ยขึ้นจากทางด้านข้างคิริว ตอนนี้ในห้องเรียนก็มากันครบยกเว้นแต่เพื่อนตัวดีของคิริวเท่านั้น




         ไม่นานนักประตูก็ถูกเปิดออก คิริวที่เอาแต่จับมือถืออยู่ต้องรีบเงยหน้าขึ้นมาทันทีเพราะตอนนี้ผู้หญิงวัยกลางคนเดินเข้ามาพร้อมกับถุงที่ใส่ชีทเรียนที่หนายิ่งกว่าเนื้อหมูสามชั้นก่อนจะยื่นถุงนั้นให้กับคนที่นั่งหน้าสุดนั่นก็คือคิริว




         ระหว่างที่คิริวกำลังแจกชีทอยู่ หางตาของเขาก็เหลือบไปเห็นคนค่อยๆ เปิดประตูเดินเข้ามาอย่างช้าๆ




         โชคดีของฮาร์ทมากๆ เพราะปกติอาจารย์คนนี้จะเช็คชื่อทันทีที่ก้าวเข้ามาให้ห้องแต่วันนี้มือของท่านไม่ว่างจึงยังไม่สามารถเช็คได้




         "เอาล่ะนักศึกษา วันนี้อาจารย์มีธุระหลังจากคาบนี้ ดังนั้นอาจารย์จะเลิกก่อนเวลานะคะ" เมื่ออาจารย์พูดจบ ท่านก็เดินไปหยิบไมค์ก่อนจะเริ่มพูดสอนวิชาเรียนในชั่วโมงนั้น




         "ริวๆ ขอยืมปากกาหน่อย กูลืมเอามา"




         "มึงก็ลืมทุกวันเลยนะไอ้ฮาร์ท"




         "ก็กูรีบไง เลยลืมหยิบมา"




         "เออๆ"




         ว่าเสร็จคิริวก็หยิบปากกาให้ฮาร์ทก้อนจะหันมาจดจ่อกับอาจารย์ตรงหน้า


.
.
.


         "เอาล่ะ อาจารย์ต้องไปแล้ว รายงานที่สั่งไปส่งอาทิตย์หน้านะคะนักศึกษา"




         ทันทีที่ถึงเวลาอาจารย์ก็กล่าวจบก่อนจะรีบเก็บของแล้วเกินออกจากห้องเรียนเพื่อไปทำธุระอย่างที่ท่านบอกตอนต้นชั่วโมงเรียน




         "ไปกินข้าวกันเหอะ กูหิวจนไส้บิดไปหมดแล้ว"




         น้ำผึ้งเอ่ยพร้อมกับเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงโต๊ะเลคเชอร์ที่คิริวนั่งอยู่พลางสะพายกระเป๋าเป้ใบโปรดและเอามือลูบท้องเป็นการบอกนัยๆ ว่าตอนนี้หิวมากๆ จนสามารถกินควายได้ทั้งตัว


.
.
.


         "ริว เลิกเรียนแล้วมึงไปไหนต่อไหม"




         ฮาร์ทถามขึ้นหลังจากวิชาที่เรียนภาคบ่ายจบ คนที่ถูกถามหันมาส่ายหน้าเชิงเป็นคำตอบก่อนจะหันไปเก็บชีทเอกสารตั่งต่างใส่กระเป๋า




         "งั้นคืนนี้กูไปนอนห้องมึงนะ"




         "มาทำไม บ้านมึงไม่มีให้อยู่เหรอ"




         "กูทะเลาะกับแม่นิดหน่อยอ่ะ"




         "อีกแล้วเหรอ มึงก็ทำตัวเป็นเด็กดีบ้างสิ ถ้ากูเป็นแม่มึงนะ กูจะตีด้วยก้านมะยม"




         "ดุเก่งจังวะ"




         หลังจากฮาร์ทถูกเพื่อนสนิทของตัวเองบ่น เขาก็เดินมายืนอยู่ตรงหน้าคิริวพร้อมกับรอยยิ้มที่เขามักจะมีให้กับคิริวเสมอ




         ขี้โกงชะมัด




         มีแต่คำนี้เท่านั้นแหละที่คิริวพูดต่อว่าได้แค่ในใจเพราะถ้าพูดออกมามันจะทำให้เพื่อนสนิทของเขารู้ตัวทันที่ว่าเขาเขินอยู่!




         เวลาเดินกลับหอทุกครั้งฮาร์ทมักจะชอบเดินกอดคอคิริวตลอดทางจนถึงหอพักซึ่งอยู่เพียงแค่หน้ามอเท่านั้น




         "ไม่กอดคอสักวันไม่ได้หรือไง" คิริวบ่นออกมาเบาๆ แต่ก็ตั้งใจให้เสียงมันดังในระดับที่คนข้างๆ ได้ยิน




         "กูกลัวมึงหาย"




         "กูจะหายได้ยังไงล่ะ โตตัวเป็นควายแล้วเนี่ย"




         "กูกลัวมึงตกหลุม"




         "ตกหลุมเหี้ยอะไรล่ะ แถวนี้ไม่มีหลุมให้ตกไหม"




         "มีดิ่ เยอะแยะเลยด้วย"




         "มีอะไรล่ะ แค่ท่อระบายระหว่างทางยังนับจำนวนได้เลย"




         "กูหมายถึง..." ฮาร์ทเงียบไปสักพักเพื่อใช้สมองครุ่นคิดว่าสิ่งที่จะพูดออกไปต่อจากนี้มันสมควรที่จะพูดหรือไม่




         "หมายถึงอะไร" คิริวทวงคำตอบจากฮาร์ทเมื่อเห็นว่าเจ้าตัวเงียบไป ฮาร์ทขมวดคิ้วเล็กก่อนจะค่อยๆ พูดคำตอบที่อยู่ในใจออกมาเบาๆ อย่างลังเล




         "กูกลัวมึงจะไปตกหลุมรักคนอื่นที่ไม่ใช่กู"




         ตอนนี้โลกของเขาทั้งสองคนเหมือนหยุดหมุน สิ่งที่คิริวคิดฝันมาตลอดมันเป็นความจริงที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ตรงหน้าของเขา




         คนที่คิริวแอบมองมาตลอดตั้งแต่ที่ได้รู้จักกัน ความสัมพันธ์ที่เกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นมาในใจอย่างช้าๆ และอ่อนโยน ตอนนี้หัวใจมันได้ผ่องโตออกมาอย่างคาดไม่ถึง




         ใครจะไปคิดกันล่ะว่าคนที่ตัวเองแอบชอบมาตลอดก็มีความชอบกลับมาเหมือนกัน จึงไม่น่าแปลกใจเลยที่ตอนนี้คิริวได้แต่ยืนช็อคอยู่ตรงหน้าห้องของตัวเองโดยที่ฮาร์ทเอาแต่มองไปทางอื่นเพราะกลัวผลลัพธ์ออกมาไม่เป็นไปอย่างที่เขาคิดเลยทำให้เขาไม่รู้ตัวเลยว่าคนที่เขาพึ่งพูดประโยคไปเมื่อกี้จะทำให้อีกคนหน้าแดงเป็นลูกมะเขือเทศสุกได้


.
.
.


tbc.


#ซค
ลซจ




From Writer

         มาถึงตอนรองสุดท้ายแล้ว! เย่ๆๆๆๆ ตอนหน้าเป็นตอนจบแล้วนะคะ แต่ว่าๆ ยังมีปมอีกคู่นึง เอ....หรือว่ารักสามเส้ากันนะ???”(สปอย5555555555555)
         ปล.ขอโทษที่หายไปนานนะคะ เราพึ่งฝึกงานเสร็จค่ะ ㅠㅠ ขอบคุณทุกคนที่ยังรอนะคะ งั้นเจอกันตอนหน้าน้าาา


ปล.พาร์ทนี้ไรท์เอาลงไว้ในจอยไว้แล้ว เพียงแค่เผื่อใครอยากอ่านในนี้ไรท์เลยเอามาเขียนไว้เพราะในนี้ไรท์จะมาอัพแบบ OS/SF ของ The boyz ไว้ในนี้นะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

13 ความคิดเห็น