[SF/OS] Something about chanbaek

ตอนที่ 7 : [SF] ขวัญใจ : ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,628
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 344 ครั้ง
    8 ธ.ค. 61



ชลธรไม่ชอบเล่นกีฬา ก่อนเข้าเรียนคาบบ่าย ไม่ชอบอยู่ในสายตาของคนจำนวนมาก
แต่พอเห็นขวัญใจอยู่ในสนาม 
เขากลับก้าวลงไป













                ออดี้สีควันบุหรี่ ที่เคลื่อนตัวผ่านป้อมยามมาจอดอยู่ตรงหน้าหอหญิง ดูจะเป็นสิ่งแปลกปลอมท่ามกลางบรรยากาศของหอพักนิสิตที่มีทุ่งนาสีเขียวเป็นฉากหลัง แต่กลับเป็นภาพคุ้นตาของเหล่าเด็กหอที่เดินผ่านไปผ่านมา คนที่เปลี่ยนรถหรูมารับน้องดาวคณะแพทย์ได้ทุกวัน คนที่สาวๆในมหาลัยอยากเป็นตุ๊กตาหน้ารถให้สักครั้ง
  
                เจ้าของออดี้ที่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวแบรนด์ดังมีขายเฉพาะในห้างหรูอย่างเอ็มควอเทียร์ กางเกงสแล็คสีดำ และแว่นสายตา ไม่ต้องมองดูตัวเองในกระจก ชลธรก็พอรู้ว่าตัวเองน่ะหล่อ เป็นความหล่อที่ไม่มีใครกล้าปฏิเสธ
คือคำว่าหล่อแล้วก็จบที่ฟุลสต๊อป

                แค่เขาลดกระจกลง เพื่อถอยหลังเข้าซอง น้องปีหนึ่งที่เดินผ่านมาแถวนั้นยังหน้าแดงกันเป็นแถวๆ ชลธรก็ไม่รู้จะทำอย่างไร คนมันมีความหล่อเอาไว้บริหาร แม้ไม่ได้จะตั้งใจหล่อ แค่หมุนพวงมาลัยด้วยมือข้างเดียวก็เรียกเสียงกรี๊ดได้ซะแล้ว

                วันนี้ชลธรมาถึงหอน้องใบพัดตั้งแต่แปดโมง เพราะเจ้าตัวไลน์มาบอกว่ามีควิซ เลยต้องรีบไปเร็วกว่าทุกวัน เขาเองต้องไปคณะแต่เช้าเลยวนรถมารับเธอติดไปด้วย อากาศตอนเช้าเย็นสบาย เดือนแพทย์เปิดกระจกลงได้กลิ่นดอกพญาสัตบรรณลอยมาตามลม บอกให้รู้ว่าตอนนี้กำลังจะเข้าสู่ช่วงปลายฤดูฝนต้นฤดูหนาวแล้ว

                กำลังจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ภาพที่ค่อยๆเลื่อนผ่านปลายหางตา จนมาหยุดอยู่ตรงหน้าหอหญิง ทำให้เขาต้องเงยหน้าขึ้นมอง

                ชลธรจอดรถอยู่ตรงหน้าร้านกาแฟ จากตรงนี้เขามองเห็น จักรยานคันเก่าสนิมจับกับเจ้าของร่างเล็กที่มีป้ายชื่อ ขวัญใจ คล้องคออยู่ชัดเจน เด็กขวัญใจสวมกางเกงขายาวสีดำเชยๆที่ชลธรเดาว่าคงซื้อมาจากองค์การนิสิต เสื้อนิสิตขาวโอโม่ ติดเน็กไทถูกระเบียบ และแว่นสายตา ดูรวมๆแล้วทั้งเฉิ่มทั้งเชย

                ร่างเล็กเดินเข้าหอหญิงไป พร้อมถุงน้ำเต้าหู้เจ้าดัง ร้านนี้เป็นร้านโปรดของเดือนแพทย์ เขารู้ว่าโรงอาหารในหอพักไม่มีขาย เจ้าเด็กนั่นคงปั่นไปซื้อมาจากตลาดเช้า

                เดือนคณะแพทย์มองตามร่างเล็กปุ้กปิ้กที่เดินกลับมายังจักรยาน ปั่นผ่านหน้าเขาไป พร้อมรอยยิ้มเต็มแก้ม ที่เห็นทีไรเขาก็นึกหมั่นไส้ทุกที

                “ยังไม่ยอมแพ้อีกไอ่นี่”

                เพราะไม่ใช่วันแรกที่เห็นเจ้านั่นพยามทำอะไรหลายอย่างเพื่อเอาชนะใจผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งถ้าเปรียบเทียบกับขวัญใจ ใบพัดก็คงเป็นเครื่องบินที่ไม่มีวันแลนดิ้งลงมาหาหมาที่เฝ้าวิ่งตามมันทุกวัน

                ถ้าเป็นเขาจะพยามถึงขนาดนี้มั้ยนะ ตั้งแต่จำความได้ชลธรไม่เคยต้องเข้าไปจีบใครก่อนเลยสักคน แค่เขาอยู่เฉยๆคนเหล่านั้นก็พร้อมใจกันเข้าหาเขาโดยไม่เคยต้องพยาม ใบพัดก็เช่นกัน ตั้งแต่วันแรกที่เจอกันที่คณะ หญิงสาวก็เป็นคนส่งเพื่อนมาขอแลกไลน์กับเขาก่อน

                คิดๆก็สงสารไอ้เจ้านั่น ที่ดันมาชอบผู้หญิงคนเดียวกัน ความจริงถึงหน้าตามันจะจืดเหมือนเต้าหู้ ขาวซีดมีตาสองขีดกับปากเล็กๆแล้วก็ไม่มีอะไรให้มองอีก แต่จริงๆชลธรว่าเจ้านั่นก็น่าเอ็นดูอยู่เหมือนกัน นี่ถ้าเป็นผู้หญิง เขายังแอบยอมรับว่าหน้าแบบเด็กนั่นน่ะสเป็คเขาเลย เสียงไลน์ดังขึ้นมา เดือนคณะแพทย์ถึงเพิ่งรู้ตัวว่าเผลอนึกถึงขวัญใจมากไป เขาส่ายหัวแรงๆ ขณะกดตอบไลน์คนที่กำลังรอ

                ไม่ถึงห้านาที เจ้าของ
ขาเรียวยาวในกระโปรงนิสิต สั้นเหนือเข่าก็เดินออกมาจากอาคาร ยิ้มกว้างปรากฎบนใบหน้าของเดือนคณะแพทย์ตอนเห็นถุงน้ำเต้าหู้ ที่เธอรับมาจากป้ายามของหอ

                ชลธรตอบตัวเองไม่ได้ว่าจะดีใจทำไม ที่เห็นน้องใบพัดยอมรับไมตรี จากคู่แข่งของหัวใจ แต่เขาก็ไม่ได้เก็บความรู้สึกนั้นมาใส่ใจ


                “น้องใบพัดชอบกินน้ำเต้าหู้เหรอครับ” เสียงทุ้มเอ่ยถามตอนที่เธอก้าวขึ้นมานั่งในรถ

                “ก็กินได้นะคะ บางยี่ห้อ” เธอวางถุงน้ำเต้าหู้ไว้ที่พื้นตรงข้างเท้า ขณะที่วางกระเป๋าชาแนลไว้บนตัก

                “อ้อ พี่ก็นึกว่าใบพัดจะกินถุงนั้น”

                “ถุงนี้เหรอคะ” หญิงสาวยิ้มแหย “มีคนฝากพี่ยามมาให้ประจำเลยค่ะ ใบพัดไม่กิน เลยต้องถือไปทิ้งไกลๆหอ”

                คำตอบของเธอทำคิ้วเข้มของเดือนแพทย์ขมวดเข้าหากัน “พี่ยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย พี่ขอได้มั้ย”

                “ถ้าพี่ชลกินได้ ก็เอาไปเถอะค่ะ ของตามตลาดใบพัดไม่กล้ากินอ่าค่ะ ทำจากวัตถุดิบอะไรก็ไม่รู้ กลัวกินเข้าไปแล้วแพ้”

                ชลธรไม่ได้ว่าอะไร ความจริงไม่รู้จะตอบเธออย่างไรมากกว่า ออดี้สีควันบุหรี่เคลื่อนตัวช้าๆเลี้ยวขึ้นสะพาน ปลายหางตาเหลือบมองเจ้าของร่างเล็กที่ซ่อนตัวอยู่มุมตึก กับจักรยานคันเก่า

                จะช่วยกินให้แล้วกัน ดีกว่าโดนเอาไปทิ้งอะเนอะ



















                “ยัยนั่นไม่มาหรอก”

                อีกสิบนาที กำลังจะเริ่มการแข่งขันบาสเกตบอลรอบชิงชนะเลิศ มันเป็นงานกีฬาห้าหมอ วันนี้เป็นศึกตัดสินระหว่างคณะแพทย์กับคณะเภสัช ขวัญใจอยู่ใส่เสื้อสีแดงเบอร์
04 กางเกงขาสั้นเหนือเข่าสกรีนลายร้านน้ำแข็งคุณป้าโรงอาหาร และรองเท้าไนกี้ที่เพื่อนคณะพละให้ยืมมาใส่ ตั้งแต่วันเกิดขวัญใจนู่นไม่ยอมเอาคืนไปสักที

                เห็นแบบนี้ขวัญใจก็เป็นหนึ่งในนักกีฬา ที่ไม่ได้มีแค่เสื้อเบอร์
04 ติดไว้เฉยๆ แต่ยังพ่วงตำแหน่งศูนย์หน้าที่ทำสถิติเก็บแต้มสูงสุดจนพาทีมเข้ามาสู่รอบชิงได้ พูดไปจะหาว่าโม้ แต่ขวัญใจไม่ธรรมดาจริงๆนะ


                “แต่เราส่งข้อความไปบอกใบพัดแล้วนะ
._.

          “แล้วยัยนั่นตอบว่าไง”

          “เขาไม่ตอบอะ”


          ไข่มุกถอนหายใจ หันไปมองหน้าธิดาเพื่อขอความช่วยเหลือ หญิงสาวยักไหล่บอกให้เพื่อนปล่อยนังขวัญใจไป มันคงมีสักวันที่อีขวัญมันตาสว่างเพียงแต่ไม่ใช่วันนี้ มันมาลงแข่งบาสก็ดีเหมือนกัน เธอจะได้ถือโอกาสส่องหนุ่มหล่อในชุดบาสของคณะแพทย์ด้วย

         “น้องขวัญใจ”

  
                ว่าแล้วก็เดินมาหนึ่งคน คนนี้ธิดาจำได้ว่าชื่อ คิมหันต์ เป็นหนุ่มหล่อคณะแพทย์อยู่ปีสอง สอบติดมหาลัยด้วยโควต้าแชมป์นักกีฬาอาเซียนเกมส์สามสมัย แถมคะแนนที่ใช้ยื่นก็สูงระดับท๊อปประเทศ เป็นคนที่สมบูรณ์แบบจนไม่น่าเชื่อว่า..


                “ถ้าไม่รู้จะโยนลูกไปตรงไหน โยนมาโดนใจพี่ก็ได้นะครับ”

                ..จะมาติดบ่วงของอีขวัญใจซะงั้น..



                “อื้อ ถ้าโยนโดนพี่คิมก็อย่าว่ากันนะ”

                พยักหน้าหงึกๆ ส่งยิ้มหวานให้ ก่อนจะนั่งลงใช้หนังยางรัดถุงเท้าที่มันย้วยเหมือนปลาหมึก โดยไม่ได้เข้าใจความนัยในประโยคที่กัปตันทีมแพทย์ส่งมาเลยสักนิด คิมหันต์ดูเหมือนอยากจะพูดอะไรแต่ก็โดนเพื่อนลากตัวกลับไปก่อน เพราะเกมส์กำลังจะเริ่ม

                ไข่มุกไม่อยากจะเมาท์ ที่คณะเราเลือกนังขวัญเป็นศูนย์หน้า ไม่ใช่เพราะเพื่อนเธอเล่นเก่งอะไรหรอก ดูขนาดตัวมันกับคู่ต่อสู้สิ คนเล่นบาสไม่เป็นยังรู้เลยว่าตัวเท่าหมาคอร์กี้อย่างมันจะไปสู้ไซบีเรียนฮัสกี้ได้ที่ไหน


                สวบ
!

                “ปรี๊ดดดดดดดดดดด” เสียงนกหวีดจากกรรมการดังขึ้น หลังจากเกมเริ่มไปได้ไม่กี่นาที คณะเภสัชที่นำทีมโดยศูนย์หน้าตัวเล็ก ที่อยู่ในเสื้อหมายเลข 04 สีแดง ตัดกับเส้นผมสีน้ำตาลที่ตีกับลมยามเจ้าตัววิ่ง พาลูกหลบคู่ต่อสู้เข้าไปในเขตที่ทำแต้มสูงสุด

                นอกจากจะตัวเล็กกว่าชาวบ้าน จึงลัดเลาะคู่แข่งพาลูกเข้าไปในเขตทำคะแนนได้ไว นัดนี้ยังมีพี่คิมหันต์กัปตันทีมของคณะแพทย์ที่ออกคำสั่งกับลูกทีมทุกคน ไม่ว่าใครก็ห้ามขวางน้องขวัญใจเด็ดขาด ถ้าเขาอยากจะชู้ตก็ปล่อยเขาชู้ตไป ถ้าน้องจะรับลูกก็ห้ามสกัด

                คิมหันต์ไม่ได้โกง แค่เขาไม่อยากให้ขวัญใจบาดเจ็บ


                “ปรี๊ดดดดดดดด”

                ด้วยเหตุผลนั้นเอง คณะเภสัชเลยทำคะแนนพุ่งเอาๆ ในขณะที่พี่บึ้กทีมแพทย์ทั้งทีมยืนเป็นเหมือนเสา ให้ขวัญใจเลี้ยงลูกหลบ แล้วก็ชู้ตลงไปสวยๆ










                “พวกไอ้คิมหันต์มันเล่นกันยังไงวะ” ตรงที่นั่งคนดู ร่างสูงที่เพิ่งเลิกแลป ถอดกาวน์ยาวพาดไหล่ ขณะหย่อนก้นลงบนที่นั่งชั้นบนสุดของสแตนด์ คาบแซนด์วิชที่ซื้อมาจากเซเว่นไว้ในปาก ขมวดคิ้วมองสกอร์บอร์ดที่ดูยังไงก็ค้านสายตา ไม่อยากเชื่อว่ารุ่นน้องที่เขารู้ฝีมือดี จะปล่อยให้อีกคณะทำคะแนนนำโด่งไปได้แบบนั้น


                “มีตามึงก็ดูสิ ว่าคณะเราเจอกับใคร” ชายหนุ่มที่นั่งขนาบข้างเดือนแพทย์หรือ ภีมพล ร่างสูง คมเข้ม ลูกชายเจ้าของโรงพยาบาลดังในเครือกรุงเทพ ไม่ค่อยแปลกใจ  

                “ใครวะ?”


                “วันๆแม่งจีบแต่น้องใบพัด เคยสนใจใครที่ไหน” ร่างสูงอีกคนเอนตัวลงอยู่ในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอนชื่อ ธนัญกร คนตัวขาว หน้าตาค่อนไปทางผู้ดีที่สุดในกลุ่ม คนดังแห่งเพจคิ้วท์บอย ที่นิสัยสวนทางกับหน้าตา

                “กูจีบคนน่ารักนี่ผิดตรงไหนวะ” ชลธรยักไหล่

                “กูล่ะเกลียดไอ้พวกนิสัยเดือน” ภีมพลแขวะ พอเพื่อนมองมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามจึงต้องขยายความ “ไอ้พวกชอบบริหารความหล่อ ควงสาวสวยๆ เปลี่ยนคู่นอนไปวันๆ แต่ไม่รู้จักความรัก”

                คนโดนกระทบย่นคิ้ว หัวเราะในลำคอ ไม่รู้จะตอบกลับอย่างไรได้ ก็ที่เพื่อนพูดมาน่ะมันก็มีส่วนใช่ ตัวเขาเลยแหละ


               
                “เอ้า เข้าไปอีกลูกแล้วว่ะ” ธนัญกรที่ตั้งใจดูเกมส์ยิ่งกว่ากินข้าวกลางวันพูดขึ้น

                ฝั่งเภสัชที่ทำคะแนนทิ้งห่างไปเรื่อยๆ ดูจะทำให้อดีตนักกีฬาชมรมบาสอย่างคุณชลธร เริ่มรู้สึกไม่สบอารมณ์


                “กูว่าฝั่งเราแปลกๆ ทำไมไอ้คิมหันต์มันไม่ทำอะไร นี่รอบชิงจริงเปล่าวะ”

                “มึงเห็นผู้เล่นหมายเลข
04 มั้ย” ภีมพลที่มองตามสายตาคิมหันต์มาตั้งแต่ต้นเลยต้องช่วยให้เพื่อนตาสว่าง “น้องคนนั้น ที่ผมสีน้ำตาลอะ”  

                เดือนแพทย์ขมวดคิ้ว พอเห็นว่าเป็นเจ้าคนปุ้กปิ้ก ที่กำลังวิ่งตามลูกบาสอย่างตั้งใจ จนผมหน้าม้าสีน้ำตาลปลิวไปตามลม เขาก็หลุดยิ้มออกมา

                “ใครปล่อยหมาคอร์กี้เข้าไปเล่นในสนามวะ”

                “คอร์กี้ไรมึง นั่นน้องขวัญใจ” ภีมพลว่าเสียงดัง ถ้ามีใครสักคนที่ไม่รู้จักน้องขวัญใจ คนน่ารักที่เป็นเหมือนน้องชายของทั้งมหาลัย ก็คงเป็นไอ้ชลธร เดือนแพทย์ที่ในสายตามีแต่น้องใบพัด

                “โคตรน่ารัก” ธัญกรว่า

                “เออ น่ารักกว่าใบพัดอีก” ภีมพลพยักหน้าเห็นด้วย

                “ก็งั้นๆอะ กูว่าหมาที่บ้านกูยังน่ารักกว่า”

                “ไม่เห็นด้วย ก็เรื่องของมึง ตอนนี้ก็คือคณะเราเตรียมยกทั้งถ้วยและหัวใจให้น้องขวัญใจไปเลยจ้า”

                “เอ้า พี่ชลไปไหนละจ้า”

                 แล้วตอนนั้นเอง จู่ๆร่างสูงใหญ่ของเดือนคณะแพทย์ก็ลุกขึ้น เสื้อกาวน์ตัวยาวถูกฝากไว้กับเพื่อน โดยไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกมา
       
                สองเพื่อนรักมองตามเพื่อนตัวสูงที่เดินลงไปทางฝั่งนักกีฬาคณะแพทย์ แทบจะอุทานขึ้นมาพร้อมกัน
 “เชี่ย เดี๋ยวนะ..ไม่ใช่ว่า”




















                เสียงกรี๊ดดังกระหึ่มขึ้นจากกองเชียร์ข้างสนาม ทำให้ผู้เล่นที่แม้ต้องใช้สมาธิสูงในการเล่น ยังอดไม่ได้ที่จะหันไปมองตรงม้านั่งของทีมแพทย์ การปรากฎตัวของร่างสูงที่คนทั้งสนามรู้จักในนามเดือนคณะแพทย์ กำลังปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวออก อวดแผงอกกำยำ ที่มีกล้ามสมบูรณ์แบบ จนผู้เล่นหมายเลขศูนย์สี่ของคณะเภสัชยังหันมาเบะปากใส่
  
                ชลธรสวมเสื้อสีเขียวเข้ม ด้านหลังมีเบอร์
61 เขาถอดรองเท้าหนังจากอิตาลีออก เปลี่ยนมาใส่รองเท้าไนกี้ที่รุ่นน้องหามาให้แทน

                “พี่ช๊ลลล ซู่ๆๆ ไข่มุกอยู่ตรงนี้”
                “พี่ช๊ลสู้ตาย ไว้ลายสู้ๆ” 

                เดือนแพทย์ปีห้าที่จู่ๆก็โผล่มาในเกมส์ เรียกเสียงเชียร์จากสาวๆ ทั้งสแตนด์ฝั่งคณะแพทย์เอง หรือคณะเภสัชที่เป็นคู่ชิง จะมีอยู่คนเดียวแหละที่มองค้อนมาทางชลธร เจ้าคนที่ทำทีมบาสของคณะแพทย์รวนเรไปหมด คนที่ทำให้ชลธรที่ว่าจะไม่เล่นแล้วต้องลงมาเอง


                “ไหนพี่บอกว่าปีนี้ไม่มีเวลามาช่วย” คิมหันต์เดินเข้ามาหา ตอนที่ร่างสูงของรุ่นพี่เปลี่ยนตัวเข้ามาในสนาม

                “อือ ก็ว่าจะไม่ลงหรอก” พยักหน้าตอบรุ่นน้อง แต่สายตากลับส่งไปยียวนคู่แข่งเบอร์ศูนย์สี่ ที่จ้องมาทางเขาไม่วางตา “แต่คนแถวนี้มันน่าหมั่นเขี้ยว”






















                ร่างจ้อยปาดเหงื่อที่ไหลซึมตามหน้าผากขาว ตั้งแต่ร่างสูงของเดือนคณะแพทย์ลงสนามมา คณะเภสัชยังทำคะแนนไม่ได้สักลูก ในขณะที่ฝั่งคณะแพทย์ชู้ตเอาๆ จนคะแนนมาตีเสมอกันในช่วงสิบห้านาทีสุดท้าย

                เดือนแพทย์คนหล่อ ยังจงใจยียวนร่างเล็กด้วยการยักคิ้วหลิ่วตา กวนประสาทให้เสียสมาธิจนขวัญใจส่งบอลพลาดไปหลายครั้ง ทั้งๆที่เปลี่ยนตัวรุกแล้ว แต่ร่างสูงนั่นก็ดูเหมือนจะตั้งใจแกล้งเขาเป็นพิเศษ ขวัญใจไม่เข้าใจว่าเขาไปทำอะไรให้ คุณพี่สุดหล่อของไข่มุก ถึงต้องเข้ามาประกบเขาทุกครั้งที่ได้ลูก และพอขวัญใจจะชู้ต ไอ้หมอนั่นก็ต้องเป็นคนสกัดลูกไว้เสมอ 

                ร่างสูงยกยิ้มเมื่อเขาเข้าไปสกัดบอลได้อีกครั้ง หลังจากที่ร่างจ้อยของเด็กขวัญใจพยามเปลี่ยนตำแหน่งส่งลูกลงห่วง แต่ก็ไม่สามารถผ่านกำแพงมนุษย์ตัวหนาได้สำเร็จ เขาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเป็นขวัญใจ รู้แต่เขาชอบมอง ดวงตาเล็กๆที่พราวระยับเวลาที่เจ้าตัวดีใจ ตอนพาลูกไปลงห่วงได้สำเร็จ หรือการขบฟันเขี้ยวกับริมฝีปาก เวลาไม่พอใจที่ทำไม่ได้อย่างตั้งใจไว้

                ชลธรเหลือบมองเวลา เหลือเพียงห้านาทีสุดท้าย ตอนนี้คะแนนของทั้งสองฝั่งยังเสมอกัน ขวัญใจที่เลี้ยงลูกมาจนถึงด่านของคนตัวโต ด่านสุดท้าย ที่ยืนอยู่ใกล้จุดที่จะสามารถทำคะแนนได้สูงสุด ถ้าเขาพาลูกนี้ลงห่วงได้มันจะไปตัวตัดสินของเกม ชลธรยักคิ้วท้าทายเจ้าคนตรงหน้า เขารู้ดีว่าเจ้าตัวเล็กนี่โยนลูกผ่านเขาไปไม่ได้แน่ คนตัวเล็กกัดฟัดจ้องกลับ ตัดสินใจกระโดดชู้ต ด้วยแรงทั้งหมดที่มี จังหวะเดียวกับที่ชลธรกระโดดคว้าลูก แต่ดันไปกระแทกกับร่างเล็กเข้าเต็มๆ

                แรงชนแรง คนตัวโตน่ะไม่เท่าไร แต่กับร่างเล็กที่เล่นมาตลอดเกม เจอแรงปะทะเข้าไป โลกของขวัญใจก็พลิกหมุน เขาได้ยินเสียงนกหวีดดังปรี๊ด ก่อนสติจะดับวูบไป คล้ายโดนปิดสวิทช์   
 




















                “อ๊า..”

                “เจ็บเหรอ” เสียงทุ้มเอ่ยถาม

                “อื้อออ...”

                “แบบนี้ดีขึ้นมั้ย” คราวนี้เจ้าของเสียงทุ้มถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนกว่าเก่า

                “อือ” พยักหน้ารับ พอร่างสูงหันหลังไป ก็แอบเบะปากให้ ก็ใครกันล่ะที่ทำให้ขวัญใจต้องมานอนอยู่ในห้องพยาบาลแบบนี้


                หลังจากเป็นลม จนลงไปนอนวัดพื้นสนาม ขวัญใจก็ถูกหามมาส่งห้องพยาบาล ได้รับการปฐมพยาบาล และตรวจร่างกายทุกจุด โดยคนตัวสูงที่ทำเจ้าตัวบาดเจ็บ ชลธรถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อพบว่าคนตัวเล็กไม่ได้เป็นอะไรมาก นอกจากมีอาการบาดเจ็บตรงหัวไหล่  

                “ทีนี้ก็เปิดเสื้อขึ้น เดี๋ยวฉันทายาให้”

                คนตัวเล็กที่เพิ่งโดนกระแทกไหล่มา แต่หัวก็มึนไปหมด ไม่แน่ใจว่า จะเปิดเสื้ออย่างไรได้ เลยจัดการถอดเสื้อมันออกหมดทั้งตัวเลย

                แผ่นอกขาวจัด ที่ปรากฎในกรอบสายตา ทำคนที่เพิ่งหันกลับมา เกือบทำถาดยา และผ้าพันแผลหลุดมือ ไม่น่าเชื่อว่าภายใต้เสื้อที่ใส่ ขวัญใจจะตัวขาวอย่างกับน้ำนม แถมเชอรี่สองเม็ดนั่นก็แดงก่ำ

                นี่เขาคิดบ้าอะไรวะ
!

                เดือนแพทย์ส่ายหัวให้กับความคิดตัวเอง


                “ฉันหมายถึงให้ดึงแขนเสื้อลงมาข้างนึง ไม่ใช่ถอดออก..ทั้งหมด” เสียงทุ้มเหมือนพยามสะกดอารมณ์โกรธ ทำคนบนเตียงยิ้มเจื่อน รีบชักผ้าห่มขึ้นมาคลุมพุงกะทิแก้เก้อ นอนคว่ำลงไม่หันไปมองหน้าร่างสูงที่เดินมาใกล้เตียง

                “ก็นายพูดไม่รู้เรื่อง เราจะไปรู้ได้ไง”


                ชลธรทอดถอนหายใจ มองคนที่แมนเหลือเกิน พยามกลบเกลื่อนอาการเขินอาย ทั้งที่เห็นกันอยู่ว่าหน้าแดง ตัวสั่น แล้วยังเหลือบมองเขาเหมือนลูกหมาโดนทำร้าย ชลธรล่ะอยากโทรไปถามคุณแม่ของเจ้าตัวว่าเลี้ยงลูกยังไง ให้โตมาน่าจับตีก้นได้ขนาดนี้

                คนที่นอนอยู่บนเตียง ส่งแขนข้างที่บาดเจ็บให้ว่าที่คุณหมอจำเป็นตรวจดูอาการ หลังจากฟื้นขึ้นมาก็มีแขนข้างนี้แหละที่มันชาจนยกไม่ขึ้น ชลธรจับแขนขาวพลิกไปมา สำรวจจนแน่ใจว่ามีแค่รอยช้ำจากการถูกกระแทก ไม่ได้มีส่วนอื่นที่แตกหัก ก่อนจะทายาและพันผ้าแก้เคล็ดให้เจ้าคนที่ไม่ยอมนอนเฉยๆ ให้เขาต้องส่งเสียงดุในลำคออยู่หลายครั้ง ซึ่งเจ้าคนที่แขนเดี้ยงก็เปลี่ยนมาขยับปากแทนการขยับตัว

                “นายอยากได้อะไรเป็นการตอบแทน เอาไลน์กับเบอร์โทเรามั้ย..โอ๊ยยย”

                “ขอบใจมาก แต่ไม่อยากได้” อยู่ใกล้กันแค่ไม่กี่นาทียังได้เรื่อง ชลธรไม่อยากจะนึกถ้าใกล้ชิดขวัญใจมากกว่านี้ เขาจะต้องเจออะไรอีก

                “เฮ้อ ใช่สิขวัญใจ.. นายมันไม่ใช่คนดังอย่างเดือนมหาลัยนี่”

                เดือนแพทย์ควบตำแหน่งเดือนมหาลัยเลิกคิ้ว ตอนที่เขาได้เป็นเดือนแพทย์ และรับตำแหน่งเดือนมหาลัยในปีเดียวกัน ขวัญใจยังไม่เข้ามา และถึงชลธรจะเป็นคนดังที่ใครๆก็รู้จัก แต่ไม่ใช่กับทุกคน ยิ่งคนที่ไม่เคยรู้อะไรบ้างเลย อย่างขวัญใจแล้ว

                “รู้จักเดือนมหาลัยกับเขาด้วย”

                “รู้สิ ไอ้หมอนั่นมันมาแย่งจีบใบพัด”

                คนฟังพยักหน้าแทบกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่ ขวัญเอยขวัญใจจะรู้มั้ย ไอ้หมอนั่นที่กำลังด่า ยืนอยู่ตรงหน้านี่เอง

                “เขาก็ดูเหมาะสมกันดีนี่ น้องใบพัดเป็นดาวคณะ หมอนั่นก็เป็นเดือนมหาลัย”

                ปากเล็กเชิดขึ้น “เดือนแล้วไง สู้เราไม่ได้หรอก”

                ชลธรมองเยลลี่สีชมพูที่เถียงอย่างไม่ยอมแพ้..มันน่าจับตีปากซะให้ร้อง

                “ฉันรู้จักเดือนมหาลัยนะ อาทิตย์ที่แล้ว ได้ข่าวว่าเพิ่งถอยกระเป๋าชาแนลให้น้องใบพัดไป”

                คราวนี้คนตัวเล็กกลืนน้ำลายอึก “ชาแนลปลอมรึเปล่า”

                “ไม่รู้สิ แต่ก็เห็นขับรถหรูไม่ซ้ำคัน ไปรับส่งน้องใบพัดทุกวันนะ”


                ยิ่งฟังยิ่งรู้สึก ลึกๆแล้วขวัญใจก็รู้อยู่แก่ใจ ว่าไม่มีอะไรไปแข่งกับเขาหรอก ภาพรอยยิ้มของใบพัดเวลาอยู่กับไอ้หมอนั่น ยังบาดลึกอยู่ในใจ จนตอนนี้ก็ยังทำใจไม่ได้ แต่จะให้เลิกรัก ก็อดคิดถึงใบหน้าใบพัดไม่ได้สักที

                ขวัญใจเหลือบมองกระเป๋าตังแบนๆของตัวเองที่วางอยู่เหนือเตียง ตอนนี้แม้แต่เงินกินข้าวยังไม่มี
                สิ่งเดียวที่ขวัญใจจะพอสู้ได้ก็คงเป็น ความจริงใจ


                “นายก็เป็นเดือนนี่”
                “เอ้อ..ก็ใช่”
                “ช่วยเราได้ไหม”
                “ยังไง”
                “อยากให้ใบพัดหันมามองเรา เหมือนที่มองไอ้เดือนนั่นบ้าง”

                “ทำไมถึงยึดติดกับน้องใบพัดขนาดนั้น”

                “เราไม่อยากเห็นใบพัดเสียใจ”

                “...”

                “เรารู้ ไอ้เดือนมหาลัยนั่นไม่มีหัวใจ ไม่รักใครจริงเหมือนเราหรอก”


                คนถูกค่อนถึงกับหลุดหัวเราะ พอพันผ้าให้คนป่วยเสร็จ เขาก็รวบรวมอุปกรณ์ใส่กล่องยกไปเก็บในชั้นวาง ทิ้งให้ร่างเล็กได้นอนพักฟื้นร่างกาย เขามองดูเจ้าคนที่นอนขมวดคิ้วว้าวุ่นใจที่สะท้อนภาพในกระจก ชลธรยิ้มให้กับภาพนั้น พูดกับตัวเองเสียงเบา น่าเสียดายที่ขวัญใจไม่มีโอกาสได้ยิน  “รู้ได้ไงว่าไม่มีหัวใจ...ลองพิสูจน์ดูไหม”


























                ขวัญใจก็ลุกขึ้นมานั่งบิดขี้เกียจ เริ่มขยับได้คล่องขึ้น เมื่ออาการปวดทุเลาลง ชลธรที่ตอนนี้กลับมาอยู่ในชุดนิสิต แวะมาดูอาการคนไข้ก่อนกลับไปเข้าเรียนต่อคาบบ่าย


                “ที่นายบอกอยากให้ฉันช่วย ทำให้น้องใบพัดสนใจ”

                “อื้อ”

                “ก่อนอื่นเลย ฉันว่านายเริ่มจากลดน้ำหนักดีกว่านะ เมื่อกี้ตอนแบกมาแขนฉันแทบหัก”


                ขวัญใจนั่งอ้าปาก อยากตะโกนเถียง แต่ก้มลงเห็นพุงที่มันล้ำหน้ามาตำตาก็เถียงไม่ออก ได้แต่มองตามแผ่นหลังกว้างแบบนักกีฬา แบบนายแบบ แบบคนหุ่นดี ที่คนมีพุงนูเทลล่าต้องนึกอิจฉา ใช่สิ ขวัญใจน่ะโมจิเดินได้ ไม่ได้หุ่นดีเหมือนคุณเดือนแพทย์
                คอยดูเถอะนะ เดี๋ยวจะลดน้ำหนักให้หมอนั่นอึ้งไปเลย!!!















------------------------------
ขวัญใจน่ารักคึกคักเวลาลงเล่น อิๆ
#ขวัญใจชบ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 344 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,345 ความคิดเห็น

  1. #961 ผู้หญิงของอปป้า ^^ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 01:20
    น้องนุ่มนิ่ม ขนฟูๆ เอ็นดูหนูจังเลยขวัญใจ
    น่ารักมากเลยค่ะไรท์ เราชอบที่บรรยายน้องขวัญใจออกมาได้น่าเอ็นดูขนาดนี้ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #961
    0
  2. #948 qzmybear (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 19:07
    แค่นี้ก้น่ารักแล้วลูกไม่ต้องลดหรอก
    #948
    0
  3. #868 Ktzxxs (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 23:17
    น่ารักจัง
    #868
    0
  4. #741 dewwiizodiac (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:17
    งือออ อยากบีบ
    #741
    0
  5. #729 kosssy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:17
    น่ารักมากแม่่่่่่่
    #729
    0
  6. #722 tagza (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:51
    น้องงงงงงงง

    5555
    #722
    0
  7. #678 ohxinghun94 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:56
    แงงง น้องคือน่ารักๆๆๆ
    #678
    0
  8. #618 cuttt (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:30
    น้องงงง น่ารักกกกก
    #618
    0
  9. #590 kisscaramelkiss (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 17:27
    พี่ชลเอ็นดูน้องแต่มาสายแกล้งนะคะ 555555
    #590
    0
  10. #555 Ms.MISOYaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 05:51
    ขวัญใจผู้ไม่รู้ว่าตัวเองน่ารักสุดๆไปเลย
    #555
    0
  11. #547 hunnnielu947 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 14:56
    น้องขวัญใจโดนแกล้งอีกแล้ววว แงงงง
    #547
    0
  12. #545 prengpim (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 09:31
    ชอบความรู้ว่าหล่อบเเบบจุดฟุลสตอปของพี่ชล ชอบความใส่เสื้อตามสีมงคลของน้องขวัญใจ5555555555
    #545
    0
  13. #336 KMCYPKJ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 09:17
    น้องขวัญใจทำไมหนูน่ารักน่าหยิกน่าฟัดน่ากินขนาดนี้ลูก ฮึ? อีคุณเดือนแพทย์นี่ทำไมชอบแกล้งขวัญใจจังน้าาาาา~><
    #336
    0
  14. #307 ชยอลลล (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 18:47
    แงงน้องงเจ็บมากมั้ยนั่นน
    #307
    0
  15. #299 แบ้กซี่ซู่ซ่าส์ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:40
    น้องขวัญใจจจจ ฮื่อออออ น่าเอ็นดูมากกกก คุณเดือนแพทย์นี่แกล้งเก่งจริงๆเลยยย
    #299
    0
  16. #298 yeolcon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 14:54
    โอ้ยขวัญใจน่ารักกกกกกกกกกก ต่อพ่อเดอนแพทยนี้นิสัยน่าหมั่นไส้มากๆ
    #298
    0
  17. #297 _GGP (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 13:52
    ฮืออ ยัยน้องง ทำไมมันน่ารักนักหื้อออ
    #297
    0
  18. #295 min-issaree (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 12:04
    แต่น้องขวัญใจน่ารักนะ เอาใจเราปัย!!
    #295
    0
  19. #294 min-issaree (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 12:04
    เกลียดเดือนแพทย์ได้ป่าวอ่ะ อ่านละหงุดหงิดนิดหน่อย555555555
    #294
    0
  20. #293 Mpcsrb (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 11:22
    น่ารักมากค้าบน้อน ;-;
    #293
    0
  21. #292 ppeii (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 10:05
    ขวัญใจน่ารักกกกกก ;-;
    #292
    0
  22. #291 Downstairupstair (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 09:14
    น้องขวัญใจน่ารัากกก โมจิเดินด้าย
    #291
    0
  23. #290 ` xoxq (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 06:40
    พี่ชลยอมรับเหอะ ว่าไม่ได้หมั่นเขี้ยวหมั่นไส้ไรเขา แต่ชอบโว้ย
    #290
    0
  24. #289 แบ้กฮายอน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 06:16
    น้องขวัญใจน่ารักมากลูกกกกกกกกก เมื่อไหร่หนูจะเลิกชอบใบพัดซักทีล่ะคะ แม่รอจนจะเ-่ยวแล้วลูก
    #289
    0
  25. #288 kkimmaggurren (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 05:56
    ร้ากกกก รักมากกกกก
    #288
    0