[SF/OS] Something about chanbaek

ตอนที่ 5 : When the love falls | chanbaek

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,973
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 129 ครั้ง
    1 ก.ค. 60




       ในวันไวท์เดย์ที่ถูกกำหนดขึ้นโดยบริษัทตุ๊กตายักษ์ใหญ่ของเกาหลี เพื่อส่งเสริมการตลาดและทำให้ใครหลายๆคนที่ไม่ได้รับตุ๊กตาต้องนั่งเศร้าอยู่ในห้อง 

“เย่~ฉันจับนายได้แล้ว~~เจ้าโปเกม่อน~~~

            เด็กหนุ่มตัวสูงชูมือขึ้นชกกับอากาศเมื่อตุ๊กตาโปเกม่อนหน้าตาเหมือนหมูสีชมพูถูกคีบขึ้นมาจากตู้นับได้เป็นตัวที่สิบ ในกระเป๋าเป้ของเด็กหนุ่มเต็มไปด้วยตุ๊กตาหน้าตาเหมือนกันที่ล้นขึ้นมาจนปิดกระเป๋าไม่ได้

“เหรียญป้าหมดแล้วนะหนู =_=

           ป้าเจ้าของร้านคีบตุ๊กตายกกล่องใส่เหรียญสำหรับsยอดตู้จำนวนมากไปซ่อนไว้ใต้ลิ้นชัก ก่อนที่เด็กหนุ่มตัวสูงจะเดินกลับมาหาเธอ เพื่อนขอแลกเหรียญไปหยอดตู้เพิ่ม เด็กหนุ่มตัวสูงยกมือเกาหัวมองดูปิกาจูกับเซนิกาเมะที่เหลืออยู่ในตู้อย่างนึกเสียดาย เขายักไหล่

“งั้นเหรอครับ...งั้นผมพอแค่นี้ก็ได้ครับ”

“วันหลังก็ไม่ต้องมา..เอ้ย!...มาอีกก็ได้นะจ๊ะ” คุณป้าเจ้าของร้านควักยาดมออกมาจากกระเป๋าเสื้อมองดูขายาวๆของเด็กหนุ่มที่ก้าวขึ้นจักรยาน พร้อมตุ๊กตาโปเกม่อนที่กวาดไปเกือบหมดตู้อย่างรู้สึกหลอนๆ

            จักรยานคันโตถูกเจ้าของขายาวๆปั่นไปตามเส้นทางมุ่งหน้าไปยังนอกเมือง เด็กหนุ่มที่หอบตุ๊กตาไว้เต็มกระเป๋าฮัมเพลงในลำคออย่างอารมณ์ดี ขณะจอดจักรยานรอให้สัญญาณไฟเปลี่ยนเป็นสีเขียว

            เขากำลังคิดว่าเจ้าคนที่ได้รับตุ๊กตานี่จะต้องยิ้มกว้างแน่ๆ แล้ว...ตอนนั้นแหละ...เขาจะสารภาพรัก!

            แล้วตอนที่สัญญาไฟเปลี่ยนสีเด็กหนุ่มที่กำลังตื่นเต้น ยิ่งกว่าตอนที่คุณครูอนุบาลบังคับให้เต้นบนเวทีกับ ก็เคลื่อนตัวอีกครั้งพร้อมกับจักรยานคู่ใจ เสียงล้อบดถนนดังเอี๊ยด

       โครม!!!

















 

                ในเย็นวันที่ฝนตก...

                แบคฮยอนวิ่งผ่านประตูโรงเรียน เขายกกระเป๋าเป้ที่ปกติสะพายเอาไว้เฉยๆก็หนักจะแย่ขึ้นมาบังหัว เขาข้ามถนน กระโดดหลบน้ำที่กระเซ็นขึ้นมาจากถนน และในที่สุดก็มาถึงป้ายรถเมล์

                แบคฮยอนโบกรถเมล์สายสิบสี่ ราวๆยี่สิบนาที คนตัวเล็กที่เปียกซ่กไปทั้งตัวก็มาถึงหอพักชาย ที่ไม่ใช่บ้านของตัวเอง เขาเข้าไปในแฟมิลี่มาร์ทเพื่อแวะซื้อโค้กสองกระป๋อง และเกี๊ยวกุ้งสองกล่อง ก่อนจะเดินขึ้นไปบนหอพักชาย ที่พักนี้มาบ่อยจนยามจำหน้าได้ และปล่อยให้เขาเดินขึ้นไปสบายๆ ขณะที่ฮัมเพลงใหม่ของ EXO ที่เพิ่งออกเมื่อวานนี้ ตาเรียวก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างวิ่งผ่านหน้าไปอย่างรวดเร็ว


                “จับไอ้คนขโมยโปเกม่อนเอาไว้!! พี่ครับ!! จับมันให้ผมที!!


                =_= แบคฮยอนล่ะเบื่อเด็กพวกนี้จริงๆ วิ่งเล่นกันเฉยๆไม่ได้รึไง ทำไมต้องส่งเสียงดังให้ชาวบ้านเขาเดือดร้อนไปด้วย ร่างเล็กส่ายหัวพลางมองแผ่นหลังกว้างที่วิ่งผ่านเขาไปอย่างนึกสมเพช...โตเป็นเด็กโข่งแล้วยังเล่นอะไรเด็กๆ

    แล้วก็เป็นตอนนั้นเอง...

                ที่แบคฮยอนนึกขึ้นมาได้...


                “ชานย๊อลลล” *เสียงสูง*


                ดูเหมือนในตอนนี้ แบคฮยอนก็เริ่มออกวิ่งหน้าตั้งตามแผ่นหลังของคนตัวสูง ที่ในมืออุ้มตุ๊กตาโปเกม่อนเอาไว้ แล้วคนตัวเล็กก็หันไปตะโกนใส่เด็กๆที่วิ่งตามหลังมา

                “เจ้าพวกเด็กบ้า พวกนายมาแกล้งอะไรชานยอลฮะ”

                “พี่เขาเข้ามาแย่งโปเกม่อนที่แม่ผมซื้อมาให้ก่อนนะฮะ”

                “ก็แล้วพวกนายมาเล่นหน้าห้องชานยอลทำไมล่ะ ทำไมไม่ไปเล่นหน้าห้องของตัวเองฮะ”

                “ผมเล่นอยู่หน้าห้องตัวเอง แล้วพี่เขาก็วิ่งเข้ามา”

                “ผิดที่แม่นายนั่นแหละ กลับไปบอกเธอนะว่าอย่าซื้อตุ๊กตาโปเกม่อนมาให้นายอีก”

                “แม่..แม่..ผมไม่ผิดนะครับ”


                พอพวกเด็กๆเริ่มเถียงไม่ออก พวกเขาก็หยุดวิ่งและเริ่มสะอึกสะอื้นแทน แบคฮยอนที่ในสายตามีแต่แผ่นหลังของคนตัวสูงที่วิ่งลงไปถึงชั้นล่างแล้ว กระโดดข้ามขั้นบันไดทีละสามสี่ก้าวเพื่อตามไปให้ทัน โชคดีแค่ไหนที่แบคฮยอนคนนี้เป็นถึงกัปตันทีมฮับกิโด้ ไม่อย่างงั้นคงหน้าฟาดพื้น และคงวิ่งมาไม่ทันคว้าข้อมือชานยอลเอาไว้ก่อนที่ร่างสูงจะวิ่งออกจากหอไป


                “แฮ่ก..ชาน..ยอล..แฮ่ก...”

                “อ้าว คุณบยอน”    

                “นายกำลังจะไปไหน”

                “ไปตามหาคนครับ”


                คำตอบนั้นทำตาเรียวเบิกกว้างขึ้นมาทันที แบคฮยอนหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง แขนเล็กเอื้อมไปจับไหล่หนาทั้งสองข้างไว้ เขามองลึกเข้าไปในดวงตาที่ยิ้มอย่างเบิกบานของคนตัวสูง


                “นายจำได้แล้วเหรอ”


                สองอาทิตย์ก่อนตอนที่ชานยอลขับจักรยานคู่ใจของเขากลับจากโรงเรียน หมอนี่ถูกรถชน โชคดีที่ชานยอลไม่เป็นอะไรมาก นอนพักอยู่ในโรงพยาบาลไม่กี่วันก็ออกมาเดินปร๋อได้อย่างไม่น่าเชื่อ แต่ในความโชคดีก็มีเรื่องโชคร้ายปนอยู่ ผลจากอุบัติเหตุครั้งนั้น ทำให้ชานยอลความจำหายไปบางส่วน


                ถึงแม้จะทำกิจกรรมในชีวิตประจำวันได้อย่างปกติ แต่เขากลับจำไม่ได้ว่าพ่อแม่พี่สาวของเขาที่อยู่มกโพชื่ออะไร หรือแม้แต่เพื่อนตัวเล็กที่เป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่อยู่อนุบาลอย่างแบคฮยอน หมอบอกว่าความทรงจำทั้งหมดของชานยอลจะกลับมา แต่ก็ตอบไม่ได้ว่าเมื่อไร


                จนกระทั่งอาทิตย์ก่อน ตอนที่แบคฮยอนแวะมาเยี่ยมชานยอลที่หอ จู่ๆชานยอลก็หยิบอัลบั้มรูปครอบครัวมาให้ดูและนั่งไล่ชื่อคุณพ่อคุณแม่พี่ยูราและสถานที่ที่พวกเขาเคยถ่ายรูปด้วยกันให้แบคฮยอนฟัง ชานยอลพูดมันถูกทั้งหมด และแบคฮยอนก็ให้รางวัลเพื่อนรักด้วยการซื้อซุปกิมจิร้อนๆของโปรดชานยอลมาฝาก


                แบคฮยอนเองก็ดีใจ ที่ความทรงจำที่หายไปของเพื่อนซี้ตัวสูงกลับมาได้อย่างรวดเร็วจนไม่น่าเชื่อ


                ถ้าเป็นไปได้แบคฮยอนก็อยากให้ชานยอลจำมันได้ทั้งหมด


                แม้กระทั่งเรื่องนั้น...


                “ผมจำได้แล้วว่าวันที่ผมโดนรถชนวันนั้นผมกำลังเอาตุ๊กตาโปเกม่อนไปสารภาพรัก”


                “ให้ตายสิ...โปเกม่อนเนี่ยนะ..ปัญญาอ่อนชะมัด”


                แบคฮยอนหัวเราะ นึกถึงตอนที่เขาซ้อนจักรยานชานยอลกลับบ้าน ตอนนั้นเขาบอกหมอนั่นว่าอยากได้ตุ๊กตาพวกนั้นม้ากมาก แล้วชานยอลก็บอกว่าไร้สารน่า


                “ตอนที่ผมจัดห้อง...มันมีไดอารี่เล่มนึงวางอยู่บนโต๊ะ...ผมเปิดดูแล้วบังเอิญไปเจอข้อความที่บันทึกเอาไว้ในวันที่ 6 พฤษภา...วันที่ประสบอุบัติเหตุ...ผมเขียนว่าสู้นะชานยอล...นายจะต้องสารภาพรักสำเร็จแน่ๆ”


                “นี่เป็นรูปของคนคนนั้นที่ผมเสียบไว้ในไดอารี่หน้านั้น”



   แบคฮยอนชะงักแล้วก้าวถอยหลัง...แก้มทั้งสองข้างค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีระเรื่อ เขายกมือขึ้นมาปิดแก้ม เสมองออกไปทางอื่น รอยยิ้มที่ไม่ได้เห็นตั้งแต่ชานยอลประสบอุบัติเหตุค่อยๆปรากฎบนใบหน้า แบคฮยอนลูบหน้าตัวเองแก้เขิน ขณะยื่นมือไปรับรูปถ่ายที่ชานยอลส่งมาให้



                 “ผมว่า..ผมชอบ...นายอน...ช่วยให้ผมได้สารภาพรักกับเธอทีนะ...ถ้าทำแบบนั้น...ความทรงจำต้องกลับมาทั้งหมดแน่ๆ”


                รอยยิ้มหายไปจากใบหน้าแบคฮยอนทันที จากนั้นใจดวงน้อยก็เบาโหวง











T A L K  (25%)

เอาจริง ชอบพลอตเรื่องนี้มากกกกกก มันมีอะไรให้ใจตุ้มๆต่อมๆหลายตลบ 
และมันจะไม่เป็นอย่างที่ทุกคนคิด //ป้องปากหัวเราะ 555 
มาเม้นท์แอนด์เมาท์ได้ เข้าไปในแท็กก็ได้ #ficsomecb 
อยากรู้ความคิดคนอ่านว่าจะมีใครเดาเรื่องถูกมั้ย 555
จะเปลี่ยนฤดูอีกแล้วอย่าลืมดูแลสุขภาพด้วยนะคะ ด้วยรักและห่วงใย จุ๊บุ >3

                                

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 129 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,345 ความคิดเห็น

  1. #1344 YaPyK (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 13:01
    มาต่อเถิดดดดดดดด
    #1,344
    0
  2. #1321 TeddyBear614 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 18:16
    ค้างมากกกกกกกกกกกกกกกก ไรท์มาต่อได้ไหมคะ
    #1,321
    0
  3. #1204 taki6104 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 12:14
    ต่อนะคะไรท์~
    #1,204
    0
  4. #1128 Galaxy cb (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 16:11

    อยากอ่านต่อจ้าา มาต่อเถอะน้าาา ไรท์จ๋าา
    #1,128
    0
  5. #1088 jongkaikim (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 13:20
    รอไรท์มาต่อเรื่องนี้เลยจ้าาาา
    #1,088
    0
  6. #1046 SaraPcyBbh (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 13:59

    ต่อเรื่องนี้หน่อยดีมากกกกเลยยยยยอยากอ่านแล้ววววววว
    #1,046
    0
  7. #959 PT_PROMISE (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 00:31

    รอเรื่องนี้นะคะ
    #959
    0
  8. #811 Pai Joe (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:18
    อันนี้ไม่แต่งต่อแล้วใช่ไหมจ้ะ..
    #811
    0
  9. #802 chanbaek_forever (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:12
    รอเรื่องนี้ระคะ
    #802
    0
  10. #560 KULLAUN (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 21:34
    รอนะไรท์
    #560
    0
  11. #487 ByunnB_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 23:40
    ปี62แล้วจ่ะแม่ จะได้อ่านตอนจบปีไหนหรอ
    #487
    1
    • #487-1 narakjungloeyka(จากตอนที่ 5)
      25 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:46
      555555
      #487-1
  12. #479 erzaweareone (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 19:17
    รอฉันรอเธออยู่
    #479
    0
  13. #256 marshmallow_2 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 13:26
    จำได้เร็วๆน้า แงงงง
    #256
    0
  14. #251 TubtimTy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 20:07
    ไรท์ขาาาาาา รอนะคะ อยากอ่านต่อมากๆ
    #251
    0
  15. #219 chotabaek (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 07:25
    รอค่ะ แงงงง อยากอ่าน มาต่อได้ไหมคะ;-;
    #219
    0
  16. #194 ChaninzKlas (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 22:46
    เจ็บมาก ๆ อะ ฮืออ เจ้าชานยอล ถ้าเมื่อไหร่ที่นายจำได้ขึ้นมานายจะต้องเสียใจมากแน่ๆ
    #194
    0
  17. #191 yayingya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 08:48
    รอน้าา
    #191
    0
  18. #189 Kim Mim (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 02:11
    ค้างมากๆเลยค่ะ ไรท์กลับมาอัพต่อได้มั้ยยยย ฮือออ รอนะคะ
    #189
    0
  19. #175 BKMDJ're B (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 19:40
    เพิ่งได้เข้ามาอ่านวันนี้ หือๆ ชอบเรื่องกระถางต้นไม้ให้คุณสุดๆละ เรื่องนี้เริ่มม่าตั้งแต่ต้นละ แต่มากๆเลยงะ มาต่อเด้อค่าา รออ่านอยู่น้าา
    #175
    0
  20. #172 บีบีดีบาบีดีบู (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 02:16
    แงชอบมาก ไรต์เก่งมากๆเลย บรรยายดีมากๆ เป็น1ในไม่กี่เรื่องที่เราอ่านครบทุกตัวอักษร มาต่อเร็วๆน้า
    #172
    0
  21. #171 jeejyii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 18:07
    พึ่งเข้ามาอ่านน่ารักทุกเรื่องเลยยย วอนไรท์กลับมาต่อทีน้าาา
    #171
    0
  22. #169 renussoysunted (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 12:35
    พึ่งเข้ามาอ่าน คือสนุกมาก ละมุนมาก ไรต์บรรยายได้น่ารักมาก ถูกจริตเบอร์สุด แต่ตอนนี้คิดถึงไรต์มากๆเลย รีบมาอัพน้าาาาา
    #169
    0
  23. #168 byun0506 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 15:26
    แง๊ ไรท์อย่าเทเรื่องนี้ ค้างมากเลย มาต่อด้วยนะคะ please
    #168
    0
  24. #162 pturquoise (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 08:29
    ตอนเห็นว่าชอบใครนี่แบบ ไอ่เ-้-----------------------
    #162
    0
  25. #160 PoohPiano (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 22:36
    เช็ดเคร็ก
    #160
    0