[SF/OS] Something about chanbaek

ตอนที่ 25 : [ e p i l o g u e] ขวัญใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,246
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    8 ก.ค. 62




         เช้าวันเสาร์ ต้นเดือนพฤษภาคม ฝนตกกระหน่ำลงมาราวกับกลัวกรมอุตุนิยมวิทยาเสียชื่อ วันก่อนกรมอุตุเพิ่งรายงานสภาพอากาศว่าพายุโซนร้อนจะพัดเข้าไทย ทำให้ฝนจะตกกระหน่ำลงมามากกว่าปกติในช่วงตลอดวันหยุดสุดสัปดาห์นี้ ขวัญใจนั่งอยู่บนบีเอ็มของแฟนหนุ่มที่กำลังสตาร์ทรถ มือเล็กกดลดกระจกลง เมื่อมองเห็นรูมเมทตัวเล็กที่วิ่งออกมาจากตึกเรียน จะเรียกเพื่อนให้กลับด้วยกัน แต่ก็ต้องชะงัก เมื่อเห็นร่างสูงของพี่ภีมพลที่วิ่งตามออกมา 



                ภีมพลกางเสื้อกาวน์ตัวยาวของตัวเองเอามากันฝนให้คุโด้ ซึ่งพอแฟนของขวัญใจหันมาเห็นทั้งสองคน ชลธรก็หรี่ตามองเล็กน้อยด้วยสีหน้าครุ่นคิด ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก



                “มึงจะกลับด้วยกันปะ” ถามเสียงเรียบ ทำเหมือนไม่เห็นสองคนที่เดินคุยกะหนุงกะหนิงอยู่ใต้เสื้อกาวน์ตัวเดียวกัน ซึ่งกำลังพากันข้ามถนนไปยังโรงอาหารที่อยู่ตรงข้ามคณะแพทย์



         “วันหยุดทั้งทีมึงไปสวีทกับแฟนมึงเหอะ ไม่อยากเป็นกอขอคอว่ะ” ภีมพลว่า



                “กูว่ากูยังสวีทได้ไม่เท่ามึงเลยนะ ร่มไม่มีรึไง” 



                ปลายสายดูเหมือนจะอึ้งไป ภีมพลพูดเสียงอู้อี้เหมือนกำลังกัดฟันพูด “อย่าแซวกู”



                เพราะพี่ชลเปิดลำโพงโทรศัพท์ ขวัญใจเลยได้ยินด้วยว่าพี่เขากำลังคุยอะไรกัน แต่ก็ไม่รู้เรื่องกับเขาหรอก 



                เห็นพี่ชลคุยโทรศัพท์ไป แล้วก็ทำหน้าร้ายๆไปด้วย ขวัญใจก็นึกอกสั่นขวัญแขวนแทนปลายสายแล้ว “เออ จะทำอะไรก็อย่าให้มันออกนอกหน้านอกตามาก ระวังไก่จะตื่นซะก่อน พรุ่งนี้เลี้ยงกาแฟกูด้วย” 



                “เออๆ มึงนี่รวยจะตาย ยังมากดขี่กูอีก” 



                “ทีใครทีมันว่ะ” ภีมพลจิ๊ปากใส่เพื่อนที่แสนจะน่าหมั่นไส้ เขาไม่น่าช่วยมันจีบน้องขวัญใจเลย เกลียดจริงๆอย่าให้ถึงทีเขาบ้างแล้วกัน เขารีบกดวางสาย ก่อนที่ไอ้ชลมันจะคิดเรื่องแกล้งเขาได้มากกว่านี้ อีกอย่างลูกไก่ตากลมๆมันกำลังเหลือบมองมาทางเขาอย่างสงสัยด้วย 



                เขาเลยต้องทำหน้าตาย แกล้งว่ามันสักหน่อย “มองไรอ้วน”



                
“ไอ่!พี่!!ภีม!!!!







                พอเพื่อนกดสายทิ้งไป ชลธรก็หันไปลูบหัวเจ้าลูกเจี๊ยบที่กำลังนั่งตาโตมองมาทางเขาอย่างอยากรู้อยากเห็น


                ยื่นหน้าเข้ามา สะกิดถามเขายิกๆ “คุโด้ไปกับพี่ภีมแล้วเหรอพี่ชล” 


                “อื้อ ภีมมันพาคุโด้ไปกินข้าวเป็นเพื่อนน่ะ” 


                “อ้าว แล้วทำไมไม่ชวนเราไปด้วย” ปากเล็กบ่นจนมุมปากยกขึ้น  ขวัญใจน่ะถือคติเพื่อนกินอะไรขวัญใจก็อยากไปชิมด้วย พอรู้ว่าคุโด้ไปกินข้าวกับพี่ภีมก็แอบเสียใจนิดๆที่คุโด้ไม่เห็นชวนขวัญใจเลย 


                ชลธรยิ้มเอ็นดู พออยู่ด้วยกันมากขึ้น ชลธรก็เริ่มรู้ใจแฟน เริ่มหาวิธีมาตะล่อมให้คนตัวเล็กคิดตามไม่ทัน เขาแกล้งว่า “ก็ขวัญใจกินเยอะ เขาเลยกลัวเลี้ยงขวัญใจไม่ไหวไง”


                “(;へ:)” 


                “แต่พี่เลี้ยงไหวนะ..ตั้งใจจะเลี้ยงไปตลอดชีวิตเลยด้วย”


                “  (*´*) 


                แค่นี้หละเจ้าแฟนก็ยิ้มกว้างออกมาอย่างง่ายดาย..น่ารักจริงๆเลยแฟนพี่ชลเนี่ย

















                หลังจากออกจากมอพี่ชลก็พาขวัญใจไปแวะซุปเปอร์มาร์เกตเล็กๆ เพื่อหาซื้อของสดไปทำกินกันเองที่ห้อง แน่นอนว่าขวัญใจทำกับข้าวไม่เป็นหรอก หน้าที่ทำอาหารคงต้องปล่อยให้เป็นของเจ้าของห้องนู่น ส่วนขวัญใจน่ะมีหน้าที่เตรียมล้างผัก แช่ผัก ซีลพวกผลไม้ใส่กล่องเอาไว้ เตรียมให้พี่ชลมาทำให้กิน



                ในขณะที่คนตัวเล็กง่วนกับการทำหน้าที่แม่บ้าน(?) อยู่ในส่วนครัว ร่างสูงของเดือนแทพย์ก็นั่งก้มหน้าก้มตาอยู่ตรงเตียงด้านที่ติดระเบียง ขวัญใจได้ยินเสียงกีต้าร์ดังขึ้นเบาๆ นี่ก็เป็นงานอีกหนึ่งงานอดิเรกยามว่างของคุณหมอเขา แม้จะไม่ค่อยมีเวลาเท่าไร แต่พี่ชลก็มักจะหาโอกาสหยิบกีต้าร์ขึ้นมาเล่นอยู่เสมอ และขวัญใจก็ชอบที่สุดเลยเวลาที่แฟนนั่งหล่อๆตั้งใจทำอะไรแบบนี้เนี่ย 



                คนตัวเล็กเดินฮัมเพลงคลอไปตามจังหวะกีต้าร์ที่แฟนเล่น ขณะปีนขึ้นเตียง ทิ้งตัวกลมๆเป็นแนวขวางกับเตียงชะโงกหน้าไปใกล้ๆคนที่นั่งพิงหลังกับเตียงมีกีต้าร์โปร่งวางไว้บนตัก  



                เพราะที่บ้านขายลำโพง ขวัญใจเลยโตขึ้นมากับเสียงดนตรี พี่ชลน่ะไม่รู้หรอกว่าขวัญใจตกหลุมรักพี่ชลตั้งแต่วันที่ขึ้นไปเล่นเพลงเก็บตะวันในงานเปิดหอวันนั้น ถึงเพลงนั้นจะเป็นเพลงที่ฟังเรื่อยๆสบายๆไม่ได้พิเศษอะไร แต่สำหรับขวัญใจมันมีอะไรมากมายซ่อนอยู่ในนั้น และแววตาพี่ชลตอนที่กำลังเล่นกีต้าร์ ก็ดึงดูดคนตัวเล็กให้ละสายตาไปไหนไม่ได้เลย




                เหมือนกับตอนนี้ที่ขวัญใจเผลอมองพี่ชลด้วยสายตาชื่นชมจึงไม่ทันมองหน้าจอโทรศัพท์ที่เดือนแพทย์เปิดไลฟ์สดอยู่ตรงหน้า 



                แต่การที่ขวัญใจไม่เห็น ไม่ได้แปลว่าคนที่นั่งดูไลฟ์อยู่จะไม่เห็น
!! 



                ชลธรเหลือบมองยอดวิวที่พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ตอนที่มีใครบางคนยื่นมือเล็กๆมาบีบๆนวดๆไหล่ให้เขา และเส้นผมสีน้ำตาลที่โผล่มาวับๆแวมๆ เพราะตำแหน่งที่เจ้าตัวนอนอยู่มันเลยขอบจอไป  คอมเมนต์ที่ไม่เกี่ยวข้องกับโพสต์ขายบัตรคอนเสิร์ตการกุศลของคณะแพทย์ ก็เด้งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว




 
           นังคนนั้นเป็นคร๊ายยยยคะผัวขา
            ‘ไม่ใช่น้องคณะเภสัชคนนั้นใช่มั้ยครับ T___________T’
            
คนที่กูเห็นเดินขึ้นห้องไปด้วยกันสินะ?
            ‘นัง!!ขวัญ!!!ใจ!!!!’
            ‘กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดวก่ดสือวสหขวัญใจแน่ๆ หนูจำมือได้ กรี๊ดดด
            ‘บ้าแล้ว เราจะตายกันหมด ฮือออ
            ‘ขวัญใจรู้กแม่!!!’
            
ส่งน้องคืนมาให้ประชาชนเถอะครับ T_______T’





                เดือนแพทย์ยิ้มมุมปาก ที่จริงเขามีหน้าที่ไลฟ์สดแค่หนึ่งเพลง เพื่อช่วยโปรโมทกิจกรรมคอนเสิร์ต ตามที่น้องในคณะขอมา พอเสร็จแล้วก็ปิดไลฟ์ได้ แต่พอนั่งอ่านคอมเมนต์ไปเรื่อยๆ เดือนแพทย์ก็คิดอะไรดีๆขึ้นมาได้




                เขาหันไปหาเจ้าคนตัวเล็ก ที่ก้มหน้าก้มตานวดให้เขาอย่างขะมักเขม้น เงยหน้าขึ้นกระซิบข้างใบหูขาว แบบที่คนนั่งดูอยู่ทางบ้านได้แต่ฉีกทึ้งผ้าห่มด้วยความอิจฉา ก็มีเพียงแค่ชลธรคนเดียวนี่นาที่ได้ใช้ริมฝีปากแตะปลายหูนุ่มนิ่มน่ารักนั่น 



                 “อยากกินบิงซูมั้ยครับ” 



                พอได้ฟังคำถามเจ้าคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรก็รีบพยักหน้าขึ้นลงจนเส้นผมกระจาย ถ้าไม่ติดว่าไลฟ์คนดูสองพัน ชลธรคงดึงเจ้าตัวเล็กเข้ามาฟัดข้อหาทำตัวน่ารักใส่จนเขาอดใจไม่ไหว 



                “หอมพี่ทีนึงก่อน เดี๋ยวพาไปเลี้ยง” เขาว่า สายตาเจ้าเล่ห์ เพราะรู้อยู่แล้วว่าถ้าเป็นเรื่องของกิน ให้ทำอะไรขวัญใจก็ยอม



                “เราให้สองทีเลย” 



                พูดไม่ทันขาดคำเจ้าคนน่ารักก็กดจมูกลงกับแก้มของคนพี่ สองทีซ้ายขวาตามที่บอก นาทีนี้ขวัญใจต้องได้กินบิงซูสองถ้วยแน่ๆ หารู้ไม่ว่าตัวเองได้ทำคนที่นั่งดูไลฟ์สดอยู่ระเบิดตูมเป็นโกโก้ครั้นช์ไปแล้ว

 





















         “พี่ชลแกล้งเรา” 


                หลังจากได้กินบิงซูที่แฟนสายเปย์โทรไปสั่งวินมอเตอร์ไซค์ให้ซื้อจากฟิวเจอร์ปาร์คมาส่งถึงหอพักแพทย์ ขวัญใจที่โดนเพื่อนสาวโทรมาบ่นจนหูชา ข้อหาหอมแก้มเดือนมหาลัยโชว์ในไลฟ์สด ก็มานั่งบ่นเจ้าของห้องเป็นหมีกินผึ้งอยู่บนเตียงของเขานั่นแหละ ทั้งโกรธทั้งอายที่พี่ชลไม่ยอมบอกกันว่ามีกล้องตั้งอยู่ แต่โกรธพี่ชลแค่ไหนขวัญใจก็ไม่ไปไหนหรอก เพราะพี่ชลบอกจะทำไก่ทอดให้กิน



               “ไม่ได้แกล้ง” ร่างสูงของเดือนแพทย์จับน่องไก่ใส่กะทะที่ตั้งน้ำมันร้อนๆไว้ เสียงฉ่าของน่องไก่ทอดดูเหมือนจะช่วยให้ขวัญใจอารมณ์ดีขึ้น คนตัวเล็กถึงเดินมานั่งอยู่ตรงโต๊ะกินข้าว เท้าคางมองเขาขณะที่เขากำลังทำอาหารอยู่              



         “ทำไมพี่ชลไม่เห็นบอกเราเลยว่ากำลังไลฟ์สดอยู่ ไข่มุกบอกเราดังไปทั้งมหาลัยแล้ว” ขวัญใจว่าหน้าเครียด “พี่ชลไม่อายเลยเหรอ”


         ชลธรยักไหล่ พูดหน้าตาย “ทำไมพี่ต้องอาย”


                “พี่ชลเป็นเดือนมหาลัยเลยนะ
!  ไม่กลัวเรทติ้งจะตกรึไง”


                ชลธรอมยิ้ม นึกเอ็นดูเจ้าตัวเล็กที่เป็นห่วงเขาเสียยิ่งกว่าตัวเอง ที่นั่งหน้าเครียดเพราะกลัวเขาถูกมองไม่นี่เอง “คนเดียวที่พี่แคร์ก็คือเรา ใครจะคิดยังไงก็แล้วแต่ อีกอย่างนะ..”


                “...”   



         พี่กำลังจะเรียนจบ แล้วต้องไปใช้ทุน เกิดมีคนมาจีบขวัญใจ...” เดือนแพทย์ไม่กล้าพูดต่อ เหลือบไปมองคนที่นั่งเท้าคางอยู่ ซึ่งกำลังมองมาทางเขานิ่ง ๆ




                 พอเขาเงียบไปคนตัวเล็กก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย “
เราไม่ให้ใครจีบหรอก เราจะตั้งใจรีบเรียนให้จบแล้วก็จะตามไปฝึกงานที่โรงพยาบาลเดียวกับพี่ชลด้วย”




                มือใหญ่เอาแต่คนไก่ในกะทะที่ทอดจนหนังกรอบไปแล้ว คำพูดของคนตัวเล็กทำเขาอึ้งไป ไม่คิดมาก่อนว่าขวัญใจจะวางแผนไว้ถึงขนาดนี้ พอรู้แล้วก็ต้องกลั้นยิ้มเอาไว้จนปวดแก้ม “อนาคตของขวัญใจมีพี่อยู่ทุกตอนเลยไหม”



                พยักหน้าหงึกๆ ตอบได้โดยไม่ต้องคิด “ทุกตอนอยู่แล้ว”



                คนฟังหัวใจพองโตเข้าไปใหญ่ ยิ้มเขินๆ ไม่วายถามย้ำ “อยู่ไปจนแก่เลยนะ” 


                “พี่ชลอะแก่ แต่เรายังไม่แก่” แต่ไอ้ตัวแสบไม่ให้ความร่วมมือเหมือนเดิม พูดกวนไม่พอ แล้วยังมายักคิ้วกวนๆส่งมาให้ด้วย


                “แก่ไม่แก่..เดี๋ยวคืนนี้ ขวัญใจได้รู้แน่” 


                เจ้าคนน่ารักหัวเราะเอิ๊กอ๊าก เห็นท่าไม่ดีเลยเปลี่ยนเรื่องคุย “คืนนี้เล่นพับจีกันมั้ย”


                “ก็ได้ แต่อย่าดึกมากนะ พรุ่งนี้เรามีเรียนเช้านี่” 



                ชลธรหันไปลูบศีรษะทุยของคนที่ยื่นหน้าเข้ามาดูไก่ทอดร้อนๆ ที่เขาเพิ่งตักขึ้นมาจากกะทะวางบนกระดาษซับน้ำมัน ก่อนจะใช้ส้อมจิ้มหนังไก่กรอบๆที่เขาหมักอย่างดีให้ขวัญใจได้ชิม แค่ได้เห็นยิ้มกว้างตอนขวัญใจกินอาหารที่เขาทำ แค่ได้อยู่กับขวัญใจทุกวัน ชลธรไม่คิดเลยว่าความสุขจะเกิดขึ้นง่ายๆแค่นี้ ที่จริงคนที่เขาต้องขอบคุณที่สุดก็คงเป็นคนตัวเล็กข้างๆนี่แหละ ที่เข้ามาเป็นของขวัญในชีวิตให้กับเขา


                “ถ้าเราเล่นชนะ พี่ชลเลี้ยงพิซซ่าเราสองถาดด้วย”

                “โอเค”

            ..หรือเขาจะซื้อร้านพิซซ่ามาเปิดที่มอเลยดีมั้ยนะ











e p i l o g u e



ก่อนอื่นขออนุญาตประกาศรายชื่อ คนที่ได้รับ thank you gift จากคุณแรมโบ้นะคะ รบกวนทั้งสามคนช่วย DM มาแจ้งชื่อ ที่อยู่ กับเราทางทวิตเตอร์ Lambo_exoplanet นะค้า หากไม่สะดวกทางทวิต รบกวนแปะอีเมลล์ไว้นะค้า เดี๋ยวเราจะติดต่อกลับน้า ดีใจกับทางสามคนด้วยค่า 
ปล.ตอนแรกจะแจก 2 รางวัล แต่เลือกไม่ถูกจริงๆค่ะเราอ่านความประทับใจของทุกคนที่เขียนมาแล้ว รู้สึกดีใจมากๆๆๆเลย คือกว่าเราจะเขียนเรื่องนี้จบแต่ละตอน เราต้องใช้พลังชีวิตมากๆๆเลย และด้วยความที่อยากให้ทุกประโยคที่เขียนทำให้คนอ่านรู้สึกได้ เราจึงใช้เวลาเยอะมาก (วันหยุดไม่ได้หยุดที่แท้ T_T) 
แต่พอเขียนมาถึงตอนนี้ได้ อยากบอกว่ารู้สึกมีความสุขจริงๆค่ะ ด้วยแรงผลักดันและแรงสนับสนุนของทุกคน ย้ำว่าทุกคนจริงๆที่ทำให้เราพาเรื่องนี้มาถึงตรงจุดนี้ได้ และเราก็รู้สึกภูมิใจมากๆ ที่ตัวหนังสือของเราทำให้คนอ่านยิ้มออกมาได้จากใจจริงๆ 
เราเข้าใจและรู้ดีเลยว่าข้างนอกมันโหดร้ายแค่ไหน เราเองก็เหนื่อยค่ะ เป็นช่วงเวลาที่เจออะไรเยอะมาก แต่การได้มาแต่งเรื่องขวัญใจ คือน้องกับพี่ชลฮีลเราได้มาก ทำให้เรารู้สึกถึงคุณค่าของตัวเอง รู้สึกมีความหวังอีกครั้ง จุดประกายอะไรหลายๆอย่างเลยค่ะ ทั้งนี้ทั้งหมดนี้จะไม่เกิดขึ้นเลยถ้าไม่มีทุกคนค่ะ อยากบอกว่าขอบคุณนะคะ ขอบคุณมากจริงๆทิ่ติดตามกันมาจนถึงตอนนี้ วันหน้าฟ้าใหม่ หวังว่าเราคงมีโอกาสได้มาพบกับทุกคนอีกนะคะ 
ด้วยรัก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,345 ความคิดเห็น

  1. #1322 ่CB21 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 01:50
    น้องก็หลอกล่อได้ด้วยของกินเสมอมา555666
    #1,322
    0
  2. #1317 Sepnposh (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 00:47
    ไม่อยากให้จบเลย แง
    #1,317
    0
  3. #1316 Poolsky (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 01:45
    ไม่อยากให้จบเลยยย ยังอยากดูความน่ารักของน้องขวัญใจกับความรักแสนหวานของทั้งคู่ไปแบบนี้เรื่อยๆ เป็นเรื่องที่ฟีลกู๊ดมากเลยค่ะ รอติดตามผลงานต่อไปนะคะ เราประทับใจเรื่องนี้มากๆๆๆๆๆๆ
    #1,316
    0
  4. #1315 PookieChan (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 22:49
    น่ารักจังเราชอบเรื่องนี้มากเวลาเหนื่อยกับงานก็กลับมาอ่านย้อนอีก ฮีลความเหนื่อยได้เลยค่ะ
    #1,315
    0
  5. #1312 Kim Mim (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 20:58
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เขินมากกกก ฮือออออออออออออออเออออออออ ค่ดดีย์เลยยย พี่ชลคือละมุนตุนที่สุดด น้องขวัญใจก็น่ารักไม่กลัวพี่ชลละลายเลยหรือ ดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ขอบคุณไรท์ที่แต่งเรื่องนี้นะคะ
    #1,312
    0
  6. #1311 ひかり (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 20:39
    น่ารักเกินไปแล้ววววววว

    ขอบคุณที่พาน้องขวัญใจ กับพี่ชล มาให้เราได้รุ้จักนะคะ เลิฟฟฟ
    #1,311
    0