[SF/OS] Something about chanbaek

ตอนที่ 19 : [SF] ขวัญใจ : ตอนที่ 13 (130%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,272
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 308 ครั้ง
    25 พ.ค. 62





         หลังจากจบงานรับปริญญา ขวัญใจที่ลงสมัครทุกกิจกรรมที่มหาลัยจัดจนสะสมแสตมป์ได้มากกว่าใครเพื่อน ก็ต้องเริ่มจริงจังกับการเรียนมากขึ้น โชคยังดีที่ถึงแม้เรียนในห้องไม่ค่อยรู้เรื่องขวัญใจก็ยังมีติวเตอร์ส่วนตัว ที่เจียดเวลามาคอยตอบคำถามตรงจุดที่อ่านแล้วไม่เข้าใจ หาข้อสอบเก่าๆมาให้ลองทำ ทำให้การสอบใหญ่ครั้งแรกในชีวิตมหาวิทยาลัยของขวัญใจไม่น่ากังวลเท่าไรนัก



                โชคต่อที่สองสำหรับคนจนๆอย่างขวัญใจ คือติวเตอร์ส่วนตัวไม่คิดค่าสอนพิเศษ แถมยังบริการรับส่งไปกลับหอฟรี ถ้าอาทิตย์ไหนอยากจะเปลี่ยนที่นอน ไปค้างโรงแรมหรูใกล้ตีนเขาใหญ่ ก็สามารถไปอยู่ฟรี กินฟรีได้ แต่ก็ไม่รู้ว่าโรงแรมนั้นยุงมันดุรึเปล่า กลับมาห้องทีไร คุโด้จะสังเกตเห็นรอยแดงๆตามตัวรูมเมทเต็มไปหมด ยิ่งแถวๆใต้ร่มผ้านะ..อย่าให้เมาท์



                คุโด้เคยสงสัยจนหลุดปากถามเพื่อนไปเหมือนกัน ว่าเวลาพี่ชลมารับไปอยู่กันสองคนนี่พี่เขาชวนทำอะไร รายนั้นก็เบิกตาโต อธิบายรัวเร็วจนลิ้นแทบพันกัน


                 
'เราติวหนังสือเฉยๆเลยโด้!’

          แล้วเจ้ารูมเมทก็ก้มหน้างุด ซ่อนแก้มแดงๆ เอาไว้ อือ ติวหนังสือเฉยๆ
  
                 เชื่อก็โง่แล้วจ้า



                เนื่องจากคณะเภสัชฯ มีการบรรจุวิชาที่จำเป็นต้องเรียนไว้เต็มตาราง นิสิตคณะเภสัชจึงมีช่วงเวลาปิดเทอมไม่เท่าคณะอื่น บางเทอมได้หยุดยาวอย่างมากก็หนึ่งอาทิตย์ อย่างสั้นเลยก็หนึ่งวัน ส่วนขวัญใจที่ปีนี้เตรียมขึ้นปีสองแล้ว มีเวลาหยุดมากหน่อย คือหนึ่งอาทิตย์เต็มๆ ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้กลับบ้านเหมือนเพื่อนคนอื่น เพราะคุณแม่บอกว่าอยู่มอน่ะดีแล้ว กว่าจะนั่งรถกลับถึงบ้านก็เหนื่อย เดี๋ยวนั่งรถเลยบ้านอีก คุณแม่ไม่ว่างขับรถไปรับแล้ว



                เพราะงั้นคนตัวเล็กจึงหาภารกิจให้ตัวเองไม่ได้อยู่เฉยๆ พอดีกับช่วงนี้เป็นช่วงที่พี่ชลยุ่งๆไม่มีเวลาได้เจอกัน ทุกเช้าขวัญใจจึงเป็นคนปั่นจักรยานไปหาพี่เขาที่หอพักคณะแพทย์เอง ที่ว่ายุ่งเพราะพี่ชลกำลังจะสอบครั้งสุดท้ายก่อนออกไปใช้ทุน แฟนของคนตัวเล็กจึงต้องทำงานหนักตั้งแต่เช้าจรดดึก กลับมาห้องก็ต้องท่องตำราเตรียมสอบ ก่อนจะหลับไปพร้อมชีทที่วางอยู่รอบเตียง คุโด้บอกว่าพี่ชลโชคดีมากที่จีบขวัญใจติดก่อนหน้านี้ เพราะพอพวกรุ่นพี่หมอเข้าสู่ช่วงสอบปีสุดท้าย ชีวิตก็จะยุ่งอยู่กับเรียนและงานจนไม่มีเวลาทำอะไรอีก และพี่ชลคงลงแดงตาย เพราะคิดถึงคนตัวเล็กคณะเภสัชฯมากๆ



                ขวัญใจใช้คีย์การ์ดที่พี่ชลให้เอาไว้ ติ๊ดผ่านเครื่องสแกน คนตัวเล็กเดินฮัมเพลงขึ้นบันไดหอพักแพทย์ ในมือถือกล่องใส่แซนวิชที่ทำเองกับมือ และกาแฟเอสเปรสโซของโปรดแฟนเอาไว้ พอมาถึงหน้าห้อง
614 ก็ใช้กุญแจที่พี่เขาปั๊มให้ไขเข้าไป หอพักนี้เป็นหอที่อยู่ติดคณะแพทย์เลย เป็นหอของมหาวิทยาลัย ห้องนี้จึงเป็นห้องเล็กๆเปิดประตูเข้าไปก็มีมุมโซฟา แล้วก็เตียง มีประตูเปิดออกไปสู่ระเบียง และส่วนห้องน้ำที่แยกออกไปด้านหลัง



                ขวัญใจวางของที่ถือมาไว้บนโต๊ะ หันไปมองแฟนที่นอนคลุมโปงอยู่บนเตียง มีแขนแน่นๆที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามข้างหนึ่งที่หลุดพ้นผ้าออกมา รอบตัวพี่เขามีชีทกับเท็กซ์บุคกระจายอยู่เต็มเหมือนกับระเบิด ที่พลิกตัวไปโดนเมื่อไรเป็นต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมา



                “พี่ชลลล
! ตื่นเร็วว!!” ร่างเล็กปีนขึ้นไปบนเตียงของเดือนแพทย์สุดหล่อ ก่อนจะนั่งทับผ้าห่มที่มีร่างสูงของแฟนนอนจมกองชีทอยู่ คนที่สะดุ้งตื่นจากฝันลืมตาโพลง นึกว่าถูกช้างล้มทับ


                “พี่ตั้งปลุกไว้เก้าโมง”


                “จะเก้าโมงแล้วพี่ชล” ตัวซนของชลธรยังคงขย่มตัวบนผ้าห่มเขา ยิ่งร่างสูงพยามยกผ้าห่มขึ้นมาคลุมหน้า จะหลับต่ออีกสักพัก ขวัญใจก็จะเริ่มอยู่ไม่นิ่งปีนขึ้นมาบนตัวเขา เอาหน้ามาเกลือกกลิ้งบนแผ่นอก


                เห็นเป็นคนขี้อาย ชอบเขินเวลาถูกเขาหยอด แต่พอมีโอกาสได้แกล้งเขาบ้างนะขวัญใจน่ะโคตรแสบเลย
เพราะรู้ไงว่าช่วงสลึมสลืออ่านหนังสือจนหมดแรงแบบนี้เขาจะทำอะไรไม่ได้ คนตัวเล็กถึงยิ่งได้ใจ


                “แฟนนน
! เราทำข้าวเช้ามาให้กินด้วยน้า”


                ทำตัวเป็นลูกหมาก่อกวนเจ้าของ แต่พอเจ้าของจะจับกอดก็กระโดดหนี หัวเราะสะใจที่เห็นเขาแก่เกินกว่าจะวิ่งไล่ตามเจ้าตัวได้ทัน

















                “สุดหล่อมาผูกเนคไทให้พี่หน่อยสิครับ”


                แต่ชลธรก็เรียนรู้วิธีอ้อนแฟนด้วยการใช้ลูกไม้ เรียกขวัญใจในแบบที่เจ้าตัวอยากจะฟัง เพียงเท่านั้นแหละ ไม่ว่าจะทำอะไรอยู่ แฟนของเขาจะรีบวิ่งจู๊ดมาหาเลย


                เดือนแพทย์อมยิ้มน้อยๆ ตอนที่คนตัวเล็กนั่นทำหน้าตาตื่นเมื่อเดินเข้ามาเห็นเขา ยืนใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาว ที่ยังไม่ติดกระดุม เผยให้เห็นซิกแพ็คกับกล้ามเนื้อแน่นๆ แบบที่ขวัญใจใฝ่ฝันมาตลอด


                “เร็วสิ
! เดี๋ยวพี่ไปสายนะ!

                ร่างเล็กกลืนน้ำลายลงคอ ทีอย่างงี้ล่ะกลัวไปสาย




                “แต่งตัวเต็มยศเลย พี่ชลจะไปไหนเหรอ” ชวนพี่เขาคุย ในขณะที่สองมือก็รีบติดกระดุมเสื้อให้เพราะพี่ชลไม่ยอมติดเองเสียที แถมยังเอาตัวเข้ามาชิดจนแทบไม่เหลือช่องว่าง รู้ตัวอีกทีแผ่นหลังเล็กก็ถูกดันติดประตูตู้เสื้อผ้าซะแล้ว


                “พวกสโมมาขอให้ไปพูดต้อนรับน้องใหม่น่ะ”


                มือที่กำลังติดกระดุมชะงัก ชลธรสังเกตเห็นแฟนตัวเล็กเหลือบตามองเขานิดหนึ่ง พอเห็นเขามองอยู่ก็รีบก้มหน้าหลบสายตา             


                “งะ..งั้นเหรอ”  


                นี่มันโคตรมีพิรุธ แต่ชลธรจะไม่ถามหรอก เพราะเดี๋ยวขวัญใจก็เผยออกมาเอง เขารู้ว่าอย่างขวัญใจน่ะเก็บความลับอะไรไม่ได้นานหรอก


                “ขวัญใจจะหึงมั้ย ถ้ามีน้องปีหนึ่งมาจีบพี่”


                “เราโตแล้ว เราไม่หึงหรอก



                ขวัญใจพยายามโฟกัสที่เนคไทเส้นสีเทา มือสวยสั่นเล็กน้อยตอนที่จะผูกปมเนคไท แล้วบังเอิญเงยหน้าประสานสายตากับพี่ชลเข้าพอดี จังหวะนั้นคนที่รอโอกาสอยู่แล้วก็ก้มลงจูบบนกลุ่มผมนุ่มนิ่มสีน้ำตาลอ่อน ที่มีกลิ่นหอมคาราเมล ลมหายใจอุ่นรินรดอยู่ตรงหน้าผากตอนที่ชลธรกระซิบเสียงแผ่วทำคนบอกว่าจะไม่หึงพี่เขาหน้าร้อนไปจนถึงหู  


                “แต่พี่อยากให้หึง นิดนึงก็ได้”
                 



















- - - - - - - - - - -  30% - - - - - - - - - - 


















 

                ชลธรลอบถอนหายใจเบาๆตอนที่เขาเดินเข้ามาใต้อาคาร ที่สโมสรนิสิตห้าหมอใช้จัดพื้นที่กิจกรรมต้อนรับน้องใหม่ ดูเหมือนร่างสูงโปร่ง ของผู้ชายหุ่นนายแบบที่หน้าตาหล่อกว่าสแตนดาร์ดทั่วไปของเดือนคณะแพทย์จะเรียกสายตาของน้องเฟรชชี่ทั้งห้าคณะให้จ้องมองมาทางเขาตาไม่กระพริบ
 


               
ที่จริง เขาไม่ชอบยืนโดดเด่นอยู่ตรงกลางเวที ที่ต้องมาพูดเปิดงาน เพราะอยู่ในฐานะที่ปรึกษาสโมสรนิสิต และถูกบังคับมาเพราะประธานสโมกำลังยุ่งกับการเตรียมสอบโปรเจคท์ และมันก็เหลือแค่เขาคนเดียวที่ดูตบตาน้องๆปีหนึ่งได้ ว่าเรียนหมอน่ะไม่ยากอย่างที่คิดร้อก ขนาดพี่คนนี้ยังหล่ออยู่ได้



                
“..ในฐานะตัวแทนของห้าสโมชั้นปีที่ 5 พี่ก็ขอให้น้องๆทุกคนมีความสุขกับชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย และคำเตือนของพี่ก็ไม่มีอะไรมาก อยากให้น้องๆรีบหาแฟนตั้งแต่อยู่ปี 1 เพราะตั้งแต่ขึ้นปี 2 ไปเก้าสิบเปอร์เซนต์ของเพื่อนพี่จองคานกันหมดครับ”



 
               “อย่าเอาความจริงมาล้อเล่นนะยะ” 


 
               “รำค๊าญญญ”



 
               เดือนคณะแพทย์อมยิ้มให้เพื่อนๆรุ่นป้าของคณะที่เหลือบตามองบนมาทางเขารัวๆ  แก๊งนั้นน่ะเป็นแฟนคลับของขวัญใจ เวลาลงรูปคู่แฟนทีไรเป็นต้องส่งอีโมจิมองบนมาให้ อือ และเขาก็ตอบแทนพวกเธอด้วยภาพเกือบแปดสิบเปอร์เซ็นในไอจีของคนคนเดียวที่ไม่ว่าจะกิน จะนั่ง จะนอน จะงอแง ก็ถ่ายเก็บเอาไว้หมด ประกาศกันตรงนี้ว่าคนชื่อ ขวัญใจ น่ะมีคนจองแล้ว



                
KWANJAI : มีเรื่องนึงที่เรายังไม่ได้บอกพี่ชลแหละ          


 
               ร่างสูงของเดือนแพทย์เลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย เมื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านข้อความล่าสุดที่ส่งมาจากเจ้าคนที่เขากำลังคิดถึงอยู่ เมื่อเช้าตอนอยู่ด้วยกันขวัญใจดูมีอะไรอยากบอกเขา แต่เห็นแฟนไม่ได้พูดอะไร ชลธรเลยไม่ได้ถาม แต่พอเจ้าตัวเริ่มแสดงพิรุธด้วยการส่งข้อความมาแบบนี้ 


  
              KWANJAI : โอ๊ะ 

            
KWANJAI : เราส่งผิด

            
KWANJAI : ไม่มีอะไรนะครับพี่ชล


 
           มันยิ่งโคตรน่าสงสัยเลยไม่ใช่เหรอ 



            เดือนแพทย์เงยหน้าขึ้น แล้วความสงสัยของเขาก็ถูกเฉลยด้วยภาพตรงหน้าของคนที่นั่งอยู่ตรงลานรวมกับน้องคนอื่นๆ เด็กคณะเภสัชฯ ที่ห้อยป้ายเม็ดยาสีเขียว กำลังนั่งหัวเราะเอิ๊กอ๊ากเนียนอยู่ในกลุ่มเด็กปีหนึ่ง ผมสีน้ำตาลฟูไม่เป็นทรง ตาเล็กๆ
แล้วก็มีรอยยิ้มลูกหมาแบบนั้น คงเป็นใครไม่ได้นอกจาก

 
               ...แฟนเขาเอง... 



 
               “รุ่นพี่กำลังพูดอยู่ คุณหัวเราะอะไรไม่ทราบ” 

 
               “...” 

 
               อ่า โดนแล้วสินะ


 
               เจ้าคนที่ถูกตะคอกทำหน้าเด๋อด๋าหันไปมองเพื่อนรุ่นเดียวกับตัวเอง ที่สวมบทบาทเป็นพี่ว้ากได้อย่างแนบเนียน และยังสร้างสถานการณ์ให้ขวัญใจได้ทำหน้าที่ พี่เนียน ได้เนียนเข้าไปอีก 


                “พี่ถามก็ลุกขึ้นตอบ
!!!”


 
               ขวัญใจสะดุ้ง ก่อนจะรีบลุกขึ้นพรวดตามคำสั่ง คนตัวเล็กที่สวมป้ายชื่อเม็ดยาอยู่ ยืนตัวตรงแหน็ว สีหน้าเริ่มซีด เมื่อหันไปสบตากับผู้ชายคนที่ยืนกอดอกจ้องมองตรงมา คนที่กำลังทำหน้าที่พี่เนียนและบอกแฟนไม่ได้เพราะโดนสั่งห้ามไว้ กลืนน้ำลายลงคอ   


 
               รุ่นน้องต่างมองเพื่อนตัวเล็กด้วยความสงสาร คล้ายกำลังกลั้นใจฟังว่าขวัญใจจะตอบว่าอะไร 


 
               “คือ..เมื่อกี้ เพื่อนเราเขาอยากรู้..ว่า..เอ่อ..” พูดเสียงขาดๆหายๆ ไม่กล้าสบตาคนฟัง โดยเฉพาะคนที่ยืนเก๊กดุอยู่ข้างหน้า 


 
               “ว่าอะไรครับน้อง” 


                
ขวัญใจยู่ปาก แอบเงยหน้ามองพี่ชลนิดหนึ่ง เห็นร่างสูงกำลังมองมาด้วยแววตาที่แฝงความชอบใจ ก็นึกอยากจะหาอะไรมาจิ้มตาพี่เขาสักที คนตัวเล็กกลั้นใจพูดสิ่งที่นั่งคุยกับเพื่อนให้ทุกคนได้ยินทั่วกัน 


 
               “เอ่อ..พี่ชลมีแฟนรึยังครับ”

 
               “ขอเบอร์ได้มั้ยค๊า เบอร์โทรไม่เอานะ ขอเป็นเบอร์ห้อง” เพื่อนคนที่นั่งอยู่ข้างขวัญใจช่วยเสริม 

                
“ฮิ้ววว”  


 
               ตามมาด้วยเสียงโห่ของเพื่อนๆทั้งชั้นปี ที่รอฟังคำตอบจากพี่สุดหล่อที่เป็นทั้งเดือนแพทย์และเดือนมหาลัย แล้วมันก็เป็นตอนนั้นเอง ที่ขวัญใจต้องร้อนไปทั้งหน้าเพราะคำตอบที่พี่เขาพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง          



 
               “คงให้ไม่ได้ครับ เดี๋ยวโดนแฟนงอน”

 
               “โอ๊ยยยตายแล้ววว”

 
               “ยัยคนนั้นเป็นครายยย”



 
               ขวัญใจก็ได้แต่ก้มหน้า ค่อยๆนั่งลงอย่างเหม่อลยอ หวังว่าจะซ่อนความเขินอาย และเพื่อนๆคงจะไม่รู้หรอกนะว่ายัยคนนั้นที่ทุกคนอยากเห็นหน้าน่ะคือใคร


 
               “ขวัญใจไม่สบายหรอทำไมหน้าแดงๆ” 

 
               “ดะแดดร้อนมั้ง” 


 
               ตอนนั้นเองที่โทรศัพท์ในกระเป๋าสั่นดังครืด และพอเปิดขึ้นดู คนตัวเล็กก็เผลอกลืนน้ำลายลงคอด้วยความหวาดผวา
 
               
C.thorn : เย็นนี้เรามีเรื่องต้องคุยกัน
















 
               “ไหนทบทวนมาซิ ว่าพวกฉันให้แกไปทำอะไรนังขวัญใจ” 


 
               ไข่มุกจีบปากจีบคอมองเจ้าคนตัวเล็กที่เธอลากตัวขึ้นมาคุยบนชั้นสอง ห่างจากลานกิจกรรม เธอว่าเธอส่งนังขวัญใจเพื่อนรักลงไปเป็น พี่เนียน เพื่อช่วยไซโครุ่นน้อง แต่แทนที่จะเป็นพี่เนียน ดูเหมือนขวัญใจจะกลายเป็นเพื่อนเนียน เพราะนางกลมกลืนกับน้องปีหนึ่งจนแยกกันไม่ออก ถูกชักจูงอะไรก็ว่าตามเขาไปหมด แย่งขนมที่สตาฟฟ์เตรียมไว้ให้น้องกินด้วย ที่น่าหมั่นไส้ก็สุดคือมาหวานกับแฟนต่อหน้าสาวโสดครึ่งคณะ เห็นแล้วก็อยากจะเอาหนังยางมาดีดพุงมันสักเพี๊ยะ 


 
               “ก็ไข่มุกให้เราไปทำอะไรล่ะ” 

 
               แน่ะ เดี๋ยวนี้เริ่มฉลาด มีการมาย้อนเธอกลับ 

 
               “ฉันให้แกไปกล่อมน้องคนนี้มาลงประกวดเดือน จำได้มั้ย”



 
               เธอหยิบรูปภาพติดบัตรของน้องมายื่นให้ขวัญใจดูอีกครั้งช่วยเตือนความจำ ทุกปีเวลามีน้องใหม่เข้ามามันก็จะมีกิจกรรมประกวดดาวเดือนของมหาลัย ซึ่งแต่ละคณะต้องส่งดาวเดือนคณะตัวเองลงไปประกวด แน่นอนว่าตั้งแต่น้องเข้ามาสัมภาษณ์รุ่นพี่ก็จะเริ่มเล็งคนที่หน้าตาโดดเด่นเอาไว้ แต่ผลไฟนอลแล้วก็มาจากการโหวตของชั้นปีน้องๆนั่นแหละ



 
               มันจึงจำเป็นต้องมีพี่เนียน ที่มาคอยเชฟให้คณะได้เดือนที่มีดีทั้งหน้าตาและความสามารถ หรืออย่างน้อยก็ช่วยไซโค ให้น้องๆปีหนึ่งเลือกคนที่พอไปประกวดเดือนของมหาลัยแล้วไม่ทำให้คณะขายหน้า 



 
               “เราไม่ลืมหรอก เพียงแต่..” คนตัวเล็กที่ห้อยป้ายชื่อเม็ดยาอยู่ขมวดคิ้ว ท่าทางครุ่นคิดจนหน้ายับไปหมด ทำให้ไข่มุกเริ่มหงุดหงิด  


 
               “แต่อะไร”


 
               “เอาคนอื่นดีกว่ามั้ย ขวัญใจว่าคนอื่นๆก็หล่อนะ” 


 
               “ก็รุ่นเราคุยกันแล้วไง ถ้าคณะเราส่งน้องคนนี้ปีนี้คณะเราได้เป็นเดือนมหาลัยแน่” 


                “แต่


                “แกจะอะไรกับน้อง ภาริส นักหนาฮะ”  



                คนตัวเล็กก้มลงมองน้องผู้ชายที่นั่งไขว่ห้างเอนหลังพิงกำแพงอยู่ตรงม้านั่งใต้อาคาร มองจากตรงนี้ภาริสยังโดดเด่นกว่าใครเพื่อน ทั้งใบหน้ารูปไข่ ที่มีคิ้วหนา ตาคมแฝงแววขี้เล่น จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากที่รับกับเครื่องหน้า ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็หล่อ คือหล่อแบบซีเรียสลี๊ หล่อจริงๆ หล่อไม่ใช่คนธรรมดาอะไรประมาณนั้น ขนาดใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว ที่เป็นเครื่องแบบมหาลัย พับแขนขึ้นมาถึงศอก ก็ยังดูดีได้ขนาดนี้ 



                เรื่องความเหมาะสมกับตำแหน่งน่ะ ขวัญใจไม่ติดหรอก เพียงแต่... ตาเรียวเล็กหลบวูบ เมื่อน้องภาริสเงยหน้าขึ้นมาสบตากับขวัญใจเข้าพอดี 


                “เราจะลองดูก็ได้ ;-; “


                น้องคนนั้นคงจำขวัญใจไม่ได้หรอก(มั้ง)
 
















                “ขวัญใจใช่มั้ย” 


                “หวะ..หวัดดีนะ” คนที่กำลังเคี้ยวข้าวตุ้ยๆพยักหน้าให้เพื่อนใหม่ ที่ถือกล่องข้าวเข้ามานั่งข้างๆ พอเหลือบเห็นรหัสที่เขียนอยู่บนป้ายชื่อของน้องก็เผลอใจเต้นตุบๆ รู้สึกลมหายใจติดขัด จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไงก็ป้ายชื่อน้อง ขวัญใจเป็นคนเขียนเองกับมือ และน้องคนนี้ก็เป็นน้องรหัสสายตรงของขวัญใจเอง 


                “ฉัน ธามนะ ขอนั่งกินข้าวด้วยคนได้เปล่า” 


                “ได้ๆนั่งเลย”


                ขวัญใจมองดูน้องรหัสที่ตัวสูงกว่าร้อยแปดสิบเซนต์ ผมสีดำซอยลงมาถึงต้นคอ จมูกโด่ง ผิวขาว ตาชั้นเดียว หน้าออกไปทางคนไทยเชื้อสายจีน ถึงอย่างนั้นน้องก็หล่อเหมือนเดินออกมาจากซีรี่ส์ ขวัญใจว่าถ้าไม่มีภาริส น้องรหัสเขาต้องเป็นตัวเก็งเดือนคณะปีนี้แน่ๆ  


                “จำฉันได้มั้ย”


                คนตัวเล็กกรอกตามองซ้ายขวา อยู่ดีๆเหงื่อก็ไหลซึมตามหน้าผาก ตอนเพื่อนบอกให้เป็นพี่เนียน ขวัญใจก็ว่าน่าสนุกดี แต่ตอนนี้ชักไม่สนุกแล้ว 


                หรือน้องจะรู้แล้วว่าขวัญใจเป็นพี่รหัส ขวัญใจต้องโดนพี่ปีโตๆเชือดแน่ๆ ถ้าโดนจับได้ก่อนเฉลยสาย คิดดูอีกทีหรือน้องจะจับได้ว่าขวัญใจเป็นพี่เนียนปลอมตัวมา หรือ... 


                “ที่เจอกันหน้าห้องสัมภาษณ์ไง”


                “อ๋อ” แล้วขวัญใจก็นึกขึ้นได้ว่าวันนั้น โดนเพื่อนจับแต่งตัวเป็นเด็กมอปลายไปนั่งหน้าห้องสัมภาษณ์ มีน้องคนนี้แหละที่ส่งยิ้มให้กำลังใจมาให้ตอนขวัญใจเดินปลอมๆเข้าห้องสัมภาษณ์แล้วแอบออกไปอีกประตู “ตอนนั้นผมสีแดงนี่นา”


                “รู้แล้วอย่าบอกใครนะ” ธามยิ้มกรุ้มกริ่ม ก่อนชะโงกหน้าเข้ามากระซิบจนชิดใบหูของเพื่อนตัวเล็ก “ฉันสเปรย์สีดำทับไว้แหละ” 


                “โห” ขวัญใจกระพริบตามองน้องรหัสอย่างอึ้งๆ เคยคิดว่าน้องรหัสขวัญใจต้องเป็นเด็กน่ารักน่าเอ็นดู ที่ใสซื่อ และดูแลตัวเองไม่เก่ง แล้วก็มาขอคำปรึกษาจากพี่รหัสที่พึ่งพาได้อย่างขวัญใจ 


                แต่ตอนนี้เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าใครต้องดูแลใครกันแน่ 


                 “ฮ่าๆๆ ตกใจเลยเหรอ นี่แค่จิ๊บๆนะ รอได้รุ่นก่อนจะไป
ตัดทรงโมฮอว์ก” 


                
นะ..น้องงง ( д )


                
“อะเอางั้นเลยเหรอ” 


                “มีคนบอกว่า พี่รหัสปีสองของฉันเป็นคนดังน่ะ นี่ก็จะแพ้พี่ไม่ได้” 


                “คนดังอะไรกัน ไปได้ยินมาจากไหน” 


                “ก็พี่เขาแจกคำใบ้ให้ไปหาพี่รหัสปีสอง ขวัญใจไม่ได้เหรอ”


                “อ๋อๆ ได้ๆๆ แล้วคำใบ้พี่รหัสธามเขาเขียนว่าไงเหรอ”


                ธามหยิบใบคำใบ้ออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ยื่นให้ขวัญใจเปิดอ่านเอาเอง


                “ตัวเล็ก ตาเล็ก ดูภายนอกเป็นคนฉลาด ความจริงแล้วซื่อจนถึงบื้อ ชื่อเป็นที่รักของคนทั้งมหาลัย”  


                “จะว่าไป...”



                จังหวะนั้นขวัญใจก็เงยหน้าขึ้นมองน้องธาม ในตอนที่น้องกำลังมองมาพอดี คนตัวเล็กกลืนน้ำลายลงคอ มือสวยชื้นเหงื่อ กำลังลุ้นว่าน้องจะรู้มั้ย ตอนนั้นเองที่ใครคนหนึ่งเดินเข้ามาหย่อนตัวลงนั่งข้างธาม 



                “มึง นั่งด้วยดิ”  

                “อ่าว ไอ้ริส” 

                “ขวัญใจ นี่เพื่อนเราเอง ชื่อภาริส จบมอปลายมาจากโรงเรียนเดียวกัน” 


                คนมาใหม่ยิ้มอ่อนหวานให้ขวัญใจ แต่ขวัญใจกลับรู้สึกว่าภาริสเหมือนตัวโกงที่อยู่ในละครหลังข่าว ในรอยยิ้มนั้นแฝงไปด้วยอะไรบางอย่างที่ขวัญใจอ่านไม่ออก และแววตาที่จ้องมองขวัญใจอย่างละเอียดนั่น 

                มันทำให้ขนลุกชันไปทั้งร่าง 



                “ชื่อขวัญใจเหรอ” 

                “อื้อ” 

                “รู้จักโรงเรียนมัธยม
XXมั้ย” 

                “มะ..ไม่รู้จักหรอก” 

                “เหรอ แต่ฉันเหมือนเคยเห็นหน้านาย”

                “หน้าเราโหลจะตายฮ่ะๆ ใครๆก็หน้าแบบเราทั้งนั้นฮ่าๆ” 


                “จริงๆฉันเป็นคนจำหน้าคนเก่งนะ ยิ่งคนที่ทำให้ประทับใจด้วยแล้วก็ยิ่งจำแม่น” ภาริสจุดยิ้มร้ายตรงมุมปาก หรี่ตามองขวัญใจอย่างมีนัยยะ 


                “จำคนผิดแล้ว” 

                ตอนนั้นขวัญใจแน่ใจแล้ว..

                “ที่จริงตอนที่ฉันมางานโอเพ่นเฮ้าส์ ก็เคยเจอคนคนนึง

 
               ว่าภาริสมันจำขวัญใจได้แน่ๆ ไม่งั้นไอ้เด็กบ้านี่ไม่มีทางพูดเรื่องเมื่อตอนนั้นออกมาแน่ๆ เท้าเล็กยกขึ้นเหยียบรองเท้าที่อยู่ใต้โต๊ะของเด็กโข่ง ภาริสเบิกตามองมาที่ขวัญใจ แต่วิญญาณตัวโกงในร่าง ทำให้หมอนั่นกลับไปทำสีหน้าปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็ว 


 
               “อ่าว ไม่พูดต่ออะ” แน่นอนว่าน้องธามผู้ใสซื่อ (ในสายตาพี่รหัส) หันมาถามอย่างงงๆ 

 
               “ภาริส เมื่อกี้รุ่นพี่คนนั้นเรียกน่ะ มากับเราหน่อยสิ”





















 
               
                ร่างเล็กลากเด็กโข่งมาตึกด้านหลัง พอเดินมาถึงก็ผลักอีกคนเข้ามาในห้องน้ำ แล้วล็อคประตู ห้องน้ำตรงตึกนี้ไม่ค่อยมีคนมาใช้หรอก แต่ถ้าจะเข้าก็ไปชั้นบนก่อนแล้วกัน ขวัญใจมีเรื่องต้องเคลียร์กับไอ้น้องคนนี้ให้รู้เรื่อง       
                “นี่อย่าบอกใครได้ไหม” 

 
               ภาริสหัวเราะหึในลำคอ เขาเลิกคิ้วขึ้น ยิ้มกว้างอย่างนึกสนุก “เป็นพี่ปีสองปลอมตัวมาเนียนจริงๆสินะ”

 
               “เรายังบอกใครไม่ได้จนกว่าจะทำงานสำเร็จ ขอร้องล่ะนะช่วยเก็บเป็นความลับได้ไหม” 


 
               ทำหน้าตาเดือดร้อนแบบนั้น มันยิ่งน่าแกล้งไม่ใช่เหรอไง  


 
               “งานอะไร เป็นสายลับซีไอเอเหรอ”

 
               “ทำให้นายเป็นเดือนคณะไง” 

 
               “อย่างนี้นี่เอง ก็ว่า..” 


 
               ทั้งที่ไม่ได้ทำตัวโดดเด่น มาปฐมนิเทศก็สาย แต่ชื่อเขากลับเป็นหนึ่งในผู้ประกวดดาวเดือนของคณะ ตอนคัดเลือกสามคนสุดท้าย ก็ดันได้รับคะแนนโหวตทั้งที่ตั้งใจตอบคำถามกวนตีนพี่ๆก็เพราะไม่อยากได้นั่นแหละ แต่ก็ยังมีคนกรี๊ดให้ ที่แท้มีกองกำลังช่วยไซโคเพื่อนๆให้เลือกเขานี่เอง 


 
               “รู้แล้ว ก็ทำตัวดีๆ ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นอะไร จนกว่าคณะเราจะได้เดือน โอเคมั้ย” 

 
               “แล้วถ้าฉันขอถอนตัวล่ะ ” 

 
               “ทำไม”

 
               “ก็ไม่ได้อยากเป็นเดือนคณะ”

 
               “ต้องให้เราทำยังไง นายถึงจะยอม”   

 
               ภาริสฉีกยิ้มร้าย ก็แบบนี้แหละที่เขาต้องการ













- - - - - - - - - - -80%- - - - - - - - -






















                “หายไปไหนมา เขาจะกลับกันหมดแล้ว”


                พอถูกธามทักเจ้าคนตัวเล็กที่เดินคอตกกลับมาก็รีบฉีกยิ้มกว้างให้น้องรหัส เผลอกำหมัดแน่น ตอนที่ภาริสเดินมาทักธามแล้วหันมาขยิบตาให้



                
ถ้าพาไปเลี้ยงเหล้า จะยอมเป็นเดือนให้ก็ได้

                
‘…’

                
ไม่บอกใครด้วย เรื่องพี่เนียน’

                
แล้วถ้าเราไม่ทำล่ะ’

 
               ‘เฮ้ยยยมีใครอยู่แถวนี้— ‘

                ‘
ตกลงๆๆๆ’

            
ก็แค่นั้น’


            ฮึ่ย
พอมานั่งคิดดูแล้ว ขวัญใจไม่น่าตกลงเลย!!                             

            อุตส่าห์เอาค่าขนมหยอดกระปุกไว้เลี้ยงน้องรหัสคนเดียวแท้ๆ 



                “ตรงนู้นเขาดูเฮฮากันจังเลยเนอะ” 


                “อือ ก็คนนั้นที่สวยๆที่เพิ่งรับตำแหน่งดาวคณะไป เขาได้พี่รหัสเป็นเดือนมหาลัยน่ะ” 


                ขวัญใจมองตามที่ธามชี้ เห็นกลุ่มน้องปีหนึ่งคณะแพทย์ที่นั่งรวมกันอยู่ก็ต้องยอมรับว่าปีนี้มีแต่คนสวยๆละลานตาไปหมด 


                “คนไหนเหรอ” 

                “คนที่นั่งตรงโต๊ะริมน้ำนั่นไง” 



                คนตัวเล็กก็ชะเง้อคอมองไปทางกลุ่มน้องเฟรชชี่ที่อยู่ตรงม้านั่งริมน้ำ ถึงแม้จะนั่งรวมอยู่กับเพื่อนๆแต่เธอก็ดูโดดเด่นมากกว่าใครจริงๆ ตัวนี่ขาวใสอมชมพู ผมสีดำสนิท ตากลมโต ตัวเล็กกำลังดี แล้วก็ยิ้มหวานละลาย จนขวัญใจเองยังอดยิ้มตามไม่ได้ 


                “น่ารักเนอะ”


                “สุดท้ายก็คงเสร็จเดือนมหาลัยพี่รหัสเธอนั่นแหละ ดาวก็ต้องคู่กับเดือนอยู่แล้ว” 


                “ก็ไม่แน่หรอก”



                ขวัญใจอมยิ้ม นึกถึงพี่เดือนคนที่คอยรับส่งตัวเองอยู่ทุกวัน ภาพคนที่เป็นถึงเดือนคณะยืนหน้าเตาทำกับข้าวให้ขวัญใจกิน คนที่นอนหลับทั้งๆที่ถือชีทในมือ แล้วก็อีกหลายๆมุมที่พี่ชลคงไม่เคยทำให้ใครห็น ขวัญใจว่าที่จริงเดือนคณะก็เป็นแค่คนธรรมดาคนนึง ที่อาจจะตกหลุมรักคนธรรมดาๆสักคนนึงเข้าก็ได้



                “ลองคิดดูนะขวัญใจ ถ้านายเกิดเป็นผู้หญิง มีพุงนำนม ขาสั้นๆตันๆ ตาเล็กนิดเดียว บางทีก็ไม่หวีผม ลองคิดดูว่าเดือนที่ไหนจะมองนาย”


                “...” 


                “หรือถ้ามี ไอ้หมอนั่นคงต้องไปตัดแว่นสายตา”


                “คนเราจะชอบกันได้ เขามองกันที่รูปลักษณ์ภายนอกอย่างเดียวเหรอ”


                “ก็ถ้าภายนอกไม่น่ามอง ใครจะอยากเข้าไปคุยจนรู้ถึงภายในล่ะ” 


                “แต่เราว่าทุกคนมีเสน่ห์ในตัวนะ เพียงแต่มันอาจจะต้องมองจากสายตาของคนที่ใช่”


                “แล้วคิดว่าคนที่ใช่ในสายตาเดือนคณะน่ะ จะเป็นคนขี้เหร่เหรอ” 


                “เราก็ไม่รู้เหมือนกัน 
._.” 



                นั่นสินะ ขวัญใจก้มลงมองตัวเอง พอคิดดูแล้วความจริงเราก็ขี้เหร่นะ กินจุด้วย ทำไมเดือนคณะถึงได้มาตกหลุมรักขวัญใจได้ล่ะเนี่ย 



                C.thorn : พี่จอดรถรออยู่หลังคณะนะ 
                


                ขวัญใจก้มลงอ่านข้อความที่เด้งขึ้นมาเมื่อกี้ เงยหน้าขึ้นมองก็เห็นรถของพี่ชลจอดอยู่จริงๆ คนตัวเล็กหันไปลาน้องรหัส ก่อนจะหยิบกระเป๋าเดินออกมา 























            ชลธรคิดไว้แล้วว่าพอขวัญใจเปิดประตูรถขึ้นมา
 แฟนของเขาต้องทำหน้าลูกหมา แบบที่เจ้าตัวรู้ว่าจะใช้อ้อนเขาได้อยู่หมัด และถึงแม้จะตั้งใจจะดุคนตัวเล็กที่ทำอะไรไม่เล่าให้เขาฟังสักนิด สุดท้ายเขาก็   


            “พี่ชลลลลล”


                แพ้อะไรแบบขวัญใจทุกที


                แค่แฟนตัวเล็กช้อนตามองเขา ทำหน้าหงอย เรียกเขาด้วยเสียงอ่อยๆ ชลธรที่งอนนิดๆและตั้งใจจะดุ        


                “จะบอกพี่ได้รึยัง ว่าเรากำลังเล่นอะไรอยู่  หืม” 


                ก็เผลอถามออกไปด้วยเสียงที่โคตรจะอ่อนโยนเลย 


                “คือเราจะบอกพี่ชลแล้ว แต่เพื่อนๆสั่งเอาไว้ว่าห้ามบอกใคร”


                “ทำไม”



                คนที่ตีหน้าขรึม มองแฟนตัวเล็กที่วันนี้สวมชุดนิสิตสีขาวโอโม่ กางเกงสแล็คทรงเดฟที่อวดให้เห็นก้นและเรียวขา ใบหน้าที่ปกติขาวสุภาพ ก็ถูกแต่งแต้มด้วยสารพัดสี เช่นเดียวกับเด็กปีหนึ่งคนอื่นๆที่เพิ่งเข้ามาใหม่ ชลธรกำลังนึกภาวนาในใจ 

                ให้มันไม่เป็นแบบที่เขาคิด...


                “เพื่อนๆให้เราเป็น พี่เนียน จนกว่าจะเปิดเทอมจริงแหละพี่ชล 
T___T ” 


                แต่ก็นั่นแหละ 

                ขวัญใจยังคงเป็นขวัญใจของเพื่อนๆอยู่วันยังค่ำ 


                และด้วยพฤติกรรมบวกกับหน้าตา ถึงแม้ปีนี้จะเตรียมขึ้นเป็นรุ่นพี่ปีสอง ขวัญใจก็ยังคงเป็นเด็กเตรียมอนุบาลในสายตาเพื่อนๆอยู่ดี 


                คิดดูว่า วันก่อนขวัญใจมีเรียนวิชาสมุนไพรที่คณะ เพื่อนคนอื่นเขาก็เก็บสมุนไพรมาศึกษา มานั่งจำชื่อวงศ์กัน แต่แฟนของเขากลับไปขุดไส้เดือนหลังคณะมาแกล้งเพื่อนๆ จนแฟนตัวเล็กของเขาโดนแบน เพื่อนไม่ส่งควิซให้ไปหนึ่งวันนั่นแหละถึงได้หยุดซน



                “ที่จริงเราก็โตแล้วนะ ไม่รู้ว่าทำไมเพื่อนๆถึงเลือกเรา” 


                “อือ โตจากประถมสองเป็นมัธยมสอง”


                “ปีสองต่างหาก
!!” 


                คนถูกค่อนว่ายังไม่โตส่งเสียงร้องประท้วง ชลธรอมยิ้มขำก่อนจัดปอยผมที่ตกลงมาทัดข้างหลังหู เขาหยิบผ้าเช็ดหน้าแบรนด์เนมที่พกติดตัวประจำขึ้นมาจากกระเป๋า ค่อยๆบรรจงเช็ดแก้มขาวที่ถูกเพื่อนๆแกล้งแต้มสีให้จนเลอะเป็นปื้น


                “ไหนพี่ดูซิ ว่าสะอาดรึยัง” 


                ก่อนจะชะโงกตัวไปกดจมูกลงบนแก้มยุ้ยที่แสนจะน่าหมั่นไส้ ถ้าทำได้ก็อยากจะฟัดจนแก้มยุ้ยๆนั่นยุบไปข้าง


                “พี่ชล
!! ทำอะไร เดี๋ยวก็มีคนมาเห็นหรอก”        

                “แล้วยังไง”

                “เราจะตอบน้องเขาว่าไงล่ะ”

                พี่ชลยักไหล่ พูดหน้าตาย 

                “ก็ตอบไปว่า ขวัญใจเป็นแฟนพี่เดือน” 


                
ได้ไงล่ะ!! ขวัญใจตั้งใจเนียนแทบตาย ถึงจะโดนภาริสจับได้ แต่นั่นไม่นับไง แล้วพี่ชลน่ะจะสนอะไรบ้างไหม ทำไมยิ่งห้ามถึงกลับยิ่งพยามเข้ามาใกล้ นี่ถ้าไม่อยู่บนรถขวัญใจสาบานได้ว่าพ่อต้องดึงขวัญใจไปกอดจนจมอกแน่ๆ(อุ๊ปส์) 


                “พี่ชลไม่เอาแล้ว เดี๋ยวเราไม่เนียน”


                ก็อยากจะขัดขืนอยู่หรอก แต่สัมผัสของพี่เดือนก็ทำคนตัวเล็กอ่อนยวบไปทั้งตัว แล้วพี่ชลนะก็ไม่รู้เป็นคนยังไง ทั้งที่พูดกันอยู่ในรถแค่สองคนแท้ๆ แต่กลับชอบก้มหน้าลงมาจนริมฝีปากชิดใบหู  “ไม่อนุญาตให้ไปเป็นพี่เนียนแล้วได้มั้ย” 


                “ไม่ได้หรอกพี่ชล” 


                ลมหายใจอุ่นร้อนที่รินรดอยู่ข้างแก้ม ทำให้ใบหน้าขาวกลายเป็นสีแดงจัด และตอนนี้มันคงแดงเสียยิ่งกว่าตอนที่มีสีเปื้อนอยู่บนใบหน้าเสียอีก


                “เราน่ะไม่รู้หรอกว่าการที่ต้องมาหวง แฟนที่น่ารักมากๆน่ะ มันทรมานแค่ไหน”


















                “ไม่น่าตามมาเลยกู”


 
               ตอนที่ขวัญใจเดินออกมา เจ้าตัวคงรีบร้อนจนลืมข้าวกล่องที่ไปขอรุ่นพี่มาเพิ่มเอาไว้ ธามที่หวังดีกลัวเพื่อนไม่มีข้าวเย็นกินเลยวิ่งตามเอามาให้ น้องรหัสศูนย์ศูนย์สี่ตามมาทันเห็นหลังไวๆเปิดประตูขึ้นบีเอ็มที่จอดนิ่งอยู่ข้างคณะ และแม้จะเป็นเวลาเพียงเสี้ยววิ แต่เขาก็ทันเห็นเสี้ยวหน้าหล่อๆของเดือนมหาลัย 


                ที่ตวัดตาคมมองมาทางเขาเช่นเดียวกัน 

 
               ...แต่ขวัญใจไม่รู้หรอก 


                ไม่รู้เลยว่าธามต้องรีบกระโดดหลบหลังมุมเสา แต่ก็ยังยืนอยู่ที่เดิมและเห็นความเคลื่อนไหวในรถคันนั้นทั้งหมด หากว่าไม่ติดฟิล์มกรองแสงเอาไว้ เขาก็คงจะเห็นสายตาคุกคามข่มขู่ของเดือนแพทย์คนนั้นได้ชัดเจน และมันน่ากลัวยิ่งกว่างูจงอางหวงไข่เสียอีก 



 
               “อ้าว ไหนบอกจะเอาข้าวไปให้ขวัญใจ ตามไปไม่ทันเหรอ”


                น้องธามผู้น่าสงสารเดินใจลอยกลับเข้ามาในลานกิจกรรม พอถูกเพื่อนทักก็ถึงกับสะดุ้ง ในหัวยังปะติดปะต่ออะไรไม่ค่อยจะติด แต่ภาพพี่เดือนก้มลงซุกหน้ากับคอขวัญใจยังติดตา


 
               “ทัน เอ้ย ไม่ทัน”


                “อะไรของมึงวะ เห็นขวัญใจบอกไม่ค่อยมีเงินซื้อข้าวกิน เดี๋ยวกูเอาไปให้มันที่หอเองก็ได้” เพื่อนอีกคนที่เอ็นดูเจ้าคนตัวเล็กอยู่เหมือนกันเลยขออาสา


                “เฮ้ยยย ไม่ได้
!!” แต่ธามไม่อยากให้ใครต้องมาเจออะไรแบบเขา ไอ้การแสดงความเป็นเจ้าของกลางวันแสกๆแบบนั้นน่ะ แล้วยังที่พี่เขาพูดเมื่อเช้าอีก ธามว่าธามรู้แล้ว


                “แล้วเย็นนี้ขวัญใจจะกินอะไร” 


                “มึงไม่ต้องห่วงหรอก ไม่ต้องห่วงเลย” ธามพึมพำเบาๆ “มึงมาดูแลกูก่อน หัวใจกูจะวายตายอยู่แล้ว” 

















































- - - - - - - - - - -130%- - - - - - - - -
ไอ่น้องงง ฉันสงสารน้องธามจริงๆ วงวารมากลูก
แอบมากระซิบว่าตอนนี้เราปั่นตอนพิเศษไปสองตอนแล้ว จะบอกว่าชอบมากๆๆๆ โดยเฉพาะตอนพี่ชลเล่าความในใจ คือน่ารักจังโฟ้ยยย (จะว่าเราอวยก็ได้ คือเวลาเราเขียนเรื่องนี้ ตัวละครจะพาเราไปเอง แล้วตอนที่พี่เขารู้ว่าน้องคือไอ้เด็กคนนั้นที่เป็นรักครั้งแรกคือมันนน ..ไม่รู้จะอธิบายยังไง แต่เราโคตรชอบความรู้สึกแบบนั้นเลย) 
สำหรับคนที่รออีบุ๊คอาจจะหลังกรกฎานะคะ ถ้ามีโอกาสจะเอาตัวอย่างมาเรียกน้ำจิ้มน้า แต่ตอนพิเศษในเล่มทั้งสามตอนไม่ลงเด็กดีแบบเต็มตอนน้าค้า 
ขอบคุณที่สนับสนุนกันเสมอมานะค้า
สุดท้ายนี้
ฝากเม้นท์แอนด์ติดแท็กเหมือนเดิมน้า #ขวัญใจชบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 308 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,345 ความคิดเห็น

  1. #1200 geejajaa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 07:11
    น้องธามจะปกป้องช่วยพี่ขวัญใจใช่ไหมคะ

    แต่ภาริสนี่มันยังไงๆอยู่นะ
    #1,200
    0
  2. #1196 littleCB (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 11:36
    555555สงสารน้องธาม
    #1,196
    0
  3. #1195 Sepnposh (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 14:09
    น้องขวัญใจ แง ไม่เสียดายเงินเลยที่ซื้อน้องมา;-;
    #1,195
    0
  4. #1194 CBFX (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 22:49
    555555555ธ๊ามมมมมมม
    #1,194
    0
  5. #1193 Charcoal_Me (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 22:21
    เอ็นดูไม่ไหวแล้วส
    #1,193
    0
  6. #1192 Kim Mim (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 18:44
    น้องขวัญใจ แง้ ไม่หยุดน่าเอ็นดูเลยยย คนอ่านยังทนไม่ไหว พี่ชลจะเหลือหรืออ
    #1,192
    0
  7. #1191 Rung_moohham (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 17:39
    แงงงงง เอ็นดูขวัญใจทุกตอนเลยอ่ะ
    #1,191
    0
  8. #1190 RIBBIN (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 16:35
    น่ารัก น่ารัก น่ารัก ไรแต่งดี๊ดี อยากเลี้ยงดูขวัญใจมั่ง
    #1,190
    0
  9. #1189 averyamppkim (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 11:53
    พี่ชลขี้หวงและขี้หึงมากเ้วย
    #1,189
    0
  10. #1188 wariyapcy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 11:52
    พี่ชลก้ขยันทำให้ชอบเหลือเกิ๊นนนนน
    #1,188
    0
  11. #1187 MNareerat (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 11:52
    ก็เขาหวงของเขาอะเน้ออ
    #1,187
    0
  12. #1186 wariyapcy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 11:52
    เอ็นดูน้องธาม55555
    #1,186
    0
  13. #1185 MONAHT_ADUS (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 11:30
    ไว้อาลัยน้องธามเลย555555
    #1,185
    0
  14. #1184 mackle (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 22:45
    เอาแล่วพี่ชลพี่มีคู่แข่งแล้วน้าาา
    #1,184
    0
  15. #1180 mam_sukanya35 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 09:48
    พี่ชลน้องจะโดนเสือขย้ำแย้ว555
    #1,180
    0
  16. #1179 Rung_moohham (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 08:59
    โอ๊ยยยยยย น้อนนนน
    โดนอีพี่ตีแน่ๆ 55555
    #1,179
    0
  17. #1178 plutothebest (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 08:18
    หง่อววววว ชอบบบบบบ
    #1,178
    0
  18. #1177 ひかり (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 06:39
    เอาแล้ว เอาแล้วววว พี่ชลอย่ามัวแต่อ่านหนังสือนะคะ มีเสือจะมาจับตัวลูกแมวของพี่ชลแล้วน้าาาา
    #1,177
    0
  19. #1176 •ZIRIA• (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 02:25
    กี้สสสสส รู้กดิชั้นน่ารักคนเลยรักเยอะค่ะ ใช่ไหมนะ555555
    #1,176
    0
  20. #1175 Kim Mim (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 01:43
    น้องขวัญใจก็คือน้องขวัญใจ แง้ ตามใครไม่ทันเลย เอนดูววว
    #1,175
    0
  21. #1174 MNareerat (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 00:45
    กี๊ดดดดดดดขวัญใจจจจจจ โดนน้องแกล้งแน่เลย แล้วอาจจะโดนพิชลโกดด้วยละม้างนิ
    #1,174
    0
  22. #1173 Sepnposh (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 00:29
    ภาริสจะให้ขวัญใจทำอะไรอะ กลัวองค์พ่อลง แง
    #1,173
    0
  23. #1172 Poolsky (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 00:07
    พี่ชลต้องออกโรงละแหละค่ะ นายคนนี้มันร้ายนัก
    #1,172
    0
  24. #1171 ่CB21 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 23:54
    ภาริสคะแฟนพี่เค้าของจริงน้าาา อย่าซ่ามากน้าาาา
    #1,171
    0
  25. #1170 stampsongjk (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 23:46
    เอ๊ะ ยังไง ภาริสจะมาแย่งน้อนขวัญใจไม่ได้นะ
    #1,170
    0