สิ่งที่น่ากลัว

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4 Views

  • 0 Comments

  • 0 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    4

    Overall
    4

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

ความรัก เชื่อใจ อารมณ์ หลอกลวง


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
บทความต่อไปนี้เขียนมาจากชีวิตจริงทั้งหมด

สวัสดีครับผมชื่อ นิรนาม นามสกุล สมมุติ ผมมีเรื่องชีวิตจริงมาเล่าให้ฟังเพื่ออาจจะโดนใจคุณก็เป็นได้

เริ่มเรื่องเลยแล้วกันคุณเชื่อในความรักมากแค่ใหนแต่สำหรับผมความรักคือสิ่งที่น่ากลัวที่สุด ผมใช้ชีวิตคู่กับแฟนตั้งแต่สมัยเรียน มัธยมปีที่4 จนถึงทุกวันนี้ก็รวม 11 ปี ผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกันจนไม่มีความรู้สึกอะไรในชีวิต และไม่รู้ว่าชีวิตต้องเจอปัญหาอะไรอีกไหม

ปีที่ 1 ก่อนจะเริ่มพบรักกัน

ชีวิตในวัยเรียนเป็นอะไรที่ยากจะอถิบายว่าแต่ละคนนั้นผ่านอะไร มามากมายวันที่เราได้คุยกันครั้งแรกบ้างคนก้อคิดว่ามันอาจเป็นเรื่องบังเอิญหรือโชคชะตาเขาลิขิตมาให้เจอกัน วันนั้นเป็นวันใกล้จะปีใหม่คุณครูโฮมรูมจัดเลี้ยงฉลองขึ้น ใน โรงเรียนผมและเพื่อนได้มีการจัดฉลองจับฉลองกันเพื่อได้สิ่งของนั้นไว้เป็นที่ระทึก 555 ผมห่อเหล้าไปกับใจหนึ่งดวง ผมมีเพื่อนหญิงทั้งหมด30คนกับชาย7คนในห้องเรียนของผม เด่นกว่าใครเขาก้อเป็นได้เพราะพึ่งย้ายมาใหม่จากโรงเรียนชื่อดังในเมือง กว่าจะเข้ากับเพื่อนได้นั้นแสนยากเพราะมีแต่เด็กเรียนผมก้อเสียกสอบได้ที่5ของโรงเรียนเขาจับไปอยู่ห้องคิงชะนิซึ่งมันไม่เข้ากับตัวตนของผมเลย ผมเป็นประเภทรักเดียวใจเดียวใครทำเราเจ็บเขาต้องเจ็บกว่าเราเป็นประเภทไม่ยอมคนชอบใช้ชีวิตหลากหลายสไตล์ จากคนที่เฮฮากลายเป็นคนที่เงียบที่สุดได้ยังไงมันมีเหตุผลของมัน หลังจากจับฉลากเสร็จเราก้อกินเลี้ยงเนื้อย่างต่อคุณครูใจดีเลี้ยงไม่อั้น ตอนที่นั่งกินเนื้ออย่างได้มีน้องสาวของเพื่อนมารอเพื่อจะได้กลับบ้านนั้นก้อคือแฟนผมเองในปัจจุบัน ซึ่งผมก้อแอบมองมานานแล้วละแต่ไม่กล้าคุย เพราะไม่รู้จะขอเบอร์ยังไง แต่กว่าจะได้มานั้นต้องเสียค่าขนมเพื่อนไป หลังจากกินเลี้ยงเสร็จเราก้อได้แยกย้ายกับบ้านไปพอตกดึกบังเอิญหรือใจตรงกันก้อไม่รู้เพราะมีเบอร์แปลกโทรเช้าต่างคนต่างโทรสายเลยชนกัน ผมก้อนึกว่าเพื่อนโทรมาพาไปแว้นใหนชะอีก แต่ไม่ใช่คือน้องสาวเพื่อนโทรมาต่างคนต่างขอเบอร์กันโดยไม่รู้เรื่อง คุยกันวันแรกก้อล่อชะเช้าเลยสมัยนั้นโทรฟรีดีแทค 4ทุ่มถึง6โมงเช้า คุยเรื่องไรยังไม่รู้เลย555 หลังจากนั้นเราก้อคุยกัน จนมาถึงวันวาเลนไทน์เราถึงได้ครบกันแบบจริงจัง เพราะว่าเสียตัวไม่เสียใจ 5555 ชีวิตก้อเหมือนความรักทั่วไปหวานจนไม่รู้สึก จนกะทั่งเราขึ้น ม.5 ส่วน น้องเขาก้อขึ้น ม.4 ชีวิตผมเริ่มเบื่อไม่มีอะไรตื่นเต้นเขามาในชีวิตก้อได้ไปหาเพื่อเก่าสมัยเรียน ม.ต้น ชีวืตต่อไปนี้คือเส้นทางที่คุณลิขิตเอง เพราะได้เจอเพื่อนเก่าๆ และใช้หนทางเก่าๆ เพราะตัวเราได้เริ่มติดเกม ติดยา จากคนที่ติดยาเลยได้ผั้นตัวเองเป็นเภสัชกร ชะเองเลยสมัยนั้นยาบ้าเม็ดละ 450-350 ยุคที่ยาเสพติดแพงที่สุดหายากที่สุดและแรงที่สุดไม่เหมือนสมัยนี้เม็ดละ 30-50 บาท เพราะว่าอยากได้อยากมีแบบเพื่อนจนไม่ต้องคิดอะไรมากมาย จากคนที่เฮฮากลายร่างเป็นผีดิบไปเลยอะไรที่ว่ามีก้อหมดไปกับมัน เพราะยาตัวเดียว แต่แฟนเรายังไม่รู้ว่าเราติดยาต้องแอบหลบๆซ่อนๆเพื่อไปเสพมาทำงานที่บ้าน ครอบครัวผมมีธุรกิจเป็นของตัวเองสมัยนั้นต้องทำงานหามรุ่งหามค่ำเพราะทำไม่ทั้งออเดอร์ลูกค้าจนไม่มีเวลาไปเรียนหรือคุยกับแฟน ลำบากแต่เล็กโตขึ้นมานิลำบากกว่าเดิมไม่เห็นจะสบายอย่างที่ใครเขาพูด เอาเป็นว่าทำยังไงเราจะหาตังมาซื้อยาเสพให้ได้ ยอมใจตัวเองจริงๆ ใจมันดีด จากที่มีรถมีทองก้อเอาไปจำเอาไปขายเพื่ออะไรก้อยังไม่รู้เลยทุกวันนี้5555 แต่อย่างน้อยมันก้อคือประสบการณ์ของเรา จากคนที่ไม่รู้เงินๆทองๆ จนสามารถหาวิธีหาตังได้ง่ายๆ นั่นคือเทรดหุ้นจากมีตังหลักร้อยสามารถทำให้หมื่นเป็นแสนได้ จากช่างเชื่อมกลายเป็นนักลงทุน หมดไปไม่น้อยเหมือนกันเพราะไม่มีใครสอนเราได้ จากที่ว่าติดยากลายเป็นคนติดหุ้นไปเลยหนักกว่าตอนติดยาสะอีกตอนหุ้นตก จนคุณครูต้องมาตามไปโรงเรียน ใช้ชีวิตกับยามากกว่ากับแฟนสะอีก หาเงินได้วันละหมื่นสองหมื่นแต่ไม่พอใช้เพราะเงินหาง่ายใช้ง่ายเรื่องกินเรื่องเที่ยวคงไม่ต้องพูด ใช้ยิ่งกว่าเผาทิ้งชะอีก หลายปีกว่าจะพ้นเรื่องพวกนี้ เอาไว้ติดตามตอนต่อไปนะครับ



ผู้พิมพ์. ช.นิรนาม ทีมงานโนมันนี่

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ nuoomnoy02 จากทั้งหมด 1 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัพเดท

  • รักสีเทา

    0

    4/4

    0

    0%

    18 พ.ค. 62

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น